ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ «ΚΛΕΜΜΕΝΑ»


Δεν καταλαβαίνω τις αντιδράσεις κάποιων ανεύθυνων στην εγκύκλιο που αποστέλλει το ΙΚΑ, του οποίου ηγείται τα τελευταία 5-6 χρόνια ο Ρ. Σπυρόπουλος, στελεχάρα του ΠΑΣΟΚ και γενικός διευθυντής του απ’ το 2006, που συνεργάζεται άριστα με τον προϊστάμενο Βρούτση, στελεχάρα της «φιλελεύθερης» παράταξης αυτός.

Το ΙΚΑ ζητά πίσω το επίδομα τοκετού και σύμφωνα με τη νέα εγκύκλιο θα δίνεται μόνο στις μητέρες που γεννούν μόνες τους στο σπίτι.

Μάλιστα ήδη έχει ξεκινήσει να στέλνει επιστολές στις γυναίκες που το είχαν λάβει από τον Νοέμβριο του 2011 έως το Μάρτιο του 2012 , με την οποία ζητά πίσω το ποσό των 900 ευρώ.

Το «θράσος» των Ελληνίδων δεν έχει πραγματικά όριο. Αυτές οι αναίσχυντες γυναίκες πηγαίνουν που νομίζετε και γεννούν; Στο νοσοκομείο, αν είναι ποτέ δυνατόν!!! Αντί να κάτσουν σπιτάκι τους, να φωνάξουν τη μαμή με το ψαλιδομάχαιρο να τους κόψει τον ομφάλιο λώρο, πάνε σε νοσοκομεία, με γυναικολόγους και ναρκώσεις και καισαρικές, αφήστε δε τα υπέρηχα και τα β΄επιπέδου  και τις εξετάσεις κατά τη διάρκεια της κυοφορίας, έχουν ξετινάξει τα ταμεία. Όμως κι αυτό το «αίσχος» τελειώνει. Όποτε κατέβει σε καθεμιά να την να κάνει εξετάσεις για σύνδρομο ντάουν, ενώ όταν γεννούσε κρατούσε και τρεις μέρες κρεβάτι στο νοσοκομείο σαν δεν ντρεπόταν!!!

Αυτές οι «αθλιότητες» επιτέλους τέλειωσαν για τις αναιδέστατες ασφαλισμένες που οδήγησαν το Βενιζέλο και το Λουκά (πρωθυπουργός έκανε αυτός, αν δεν το θυμάστε) στο PSI κι ευτυχώς που κούρεψαν δηλαδή τα’ ασφαλιστικά ταμεία, γιατί δεν πήγαινε άλλο.

Η γυναίκα πρέπει να γεννά στο σπίτι της, στο χωράφι της, στην παραλία, στο γκαράζ, στην καφετέρια, στο θέατρο, το γήπεδο, να νιώθει την αμεσότητα της καθημερινότητάς της, τη ζέση του φυσικού περιβάλλοντος που ζει και κινείται κι όχι στην αποστειρωμένη ασφάλεια του νοσοκομείου. Έχει καλομάθει είναι η αλήθεια αλλά δεν αναλογίζεται ότι πριν τριακόσια χρόνια δεν είχε πολυτέλειες η γέννα.

Δεν φτάνει λοιπόν που επιβαρύνει το ασφαλιστικό της ταμείο με την τριήμερη άσκοπη παραμονή της σε νοσοκομείο, αλλά έπαιρνε κι επίδομα 900 ευρώ, ως βοήθημα τοκετού!!! Πράγματα ασύλληπτα, που μόνο η νοσηρή φαντασία κάποιου γενναιόδωρου λαϊκιστή είχε συλλάβει!!! Πού λοιπόν ξανακούστηκε να δίνεται επίδομα τοκετού; Και σε ποιο αλήθεια πολιτισμένο και προηγμένο κράτος αποκτούν οι ασφαλισμένοι τέτοια «δικαιώματα»; Στην Μπουργκίνα Φάσο, την Μπενίν, το Λεσόθο ή μήπως στην Ονδούρα; Αν είναι ποτέ δυνατόν. Λογικά και εύλογα ζητούν πίσω «τα κλεμμένα» -βασικό σύνθημα της παρούσης εθνοσωτηρίου κυβερνήσεως- και να είστε σίγουροι πως το «νοικοκύρεμα» δε σταματά εδώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΛΕΥΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ (ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ;)


Σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα προέκυψε –φαντάζομαι όχι μόνο στη δική μου οικογένεια- τον τελευταίο καιρό. Αφού συγκρουστήκαμε, αντιπαρατεθήκαμε, απειλήθηκε ο οικογενειακός δεσμός που τόσο είχαμε σφυρηλατήσει εν τέλει μόλις χθες, ησυχάσαμε όλοι και απερίσπαστοι επιστρέψαμε στις δουλειές και τις υποχρεώσεις μας (το επιστρέψαμε στις δουλειές είναι βέβαια σχήμα λόγου).

Η αιτία που κοντέψαμε να οδηγηθούμε σε πλήρες αδιέξοδο ήταν πού θα πάμε διακοπές το Μάρτιο!!!

Οι μικρές έλεγαν να πάμε Ελβετικές Άλπεις, επειδή έχει ποιοτική σοκολάτα, η σύζυγος επέμενε να πάμε Αυστριακές Άλπεις γιατί οι πίστες δεν έχουν βράχους που πάνε και καρφώνονται τελευταία οι Γερμανοί, ενώ εγώ ήθελα να πάμε Μαλδίβες για να είμαστε πιο ζεστά. Υπήρξε οικογενειακό συμβούλιο όπου δεν καταλήξαμε. Οι μικρές ευτυχώς κρατούσαν τις απουσίες τους για τότε, το τουριστικό κονδύλι είχε εξασφαλιστεί από κάτι υπερωρίες της γυναίκας μου που εισέπραξε από τότε που εργαζόταν (πριν έξι χρόνια). Για να πω την «αμαρτία» μου, επιχείρησα να κλείσω στη «μαύρη αγορά» το σαλέ στην Ελβετία, αλλά μου είπαν πως αυτοί δε λαδώνονται γιατί τέλειωσε η σύμβαση του γραφείου με την siemens.

Ενώ εν ολίγοις είχαμε γίνει «μαλλιά-κουβάρια» και είχαμε οδηγηθεί σε ενδοοικογενειακές αντιπαραθέσεις για το πού θα διοχετεύσουμε το « πρωτογενές οικογενειακό πλεόνασμα», ω του θαύματος(!!!)- σαν από μηχανής θεός ήρθαν οι ειδήσεις για τη «λευκή εβδομάδα», δηλαδή την εβδομάδα μετά τις Αποκριές, όπου άπαντες οι συνέλληνες θα μπορέσουν επιτέλους να «δραπετεύσουν» (μόνο ο Ξηρός δηλαδή έχει το δικαίωμα;) στις χιονοδρομικές πίστες της Ευρώπης και τις κοραλλιογενείς παραλίες του Ινδικού και Ειρηνικού.

Τόσα χρόνια ακούγαμε για «λευκές νύχτες»- άσχετο-, για «λευκούς γάμους» -κι αυτό άσχετο- ήταν καιρός να καθιερωθούν και οι «λευκές εβδομάδες» για να μπορέσουμε όλοι εμείς να τονώσουμε την οικονομία στις Άλπεις και στον Ινδικό!!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Σάτυρα, ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ. 1 Comment »

ΝΑ ΒΓΑΛΟΜΕ ΟΥΛΟΙ ΤΟ (-ΆΚΗ)


Είχα μέρες να δω το σύντεκνο και φίλο μου, τον Σήφη τον Λιαπάκη κι ήταν έξω φρενών.

«Ίντα κάνεις μωρέ Σήφη;»

« Άσε με στο διάολο σύντεκνε, κι είμαι ολοδιαόλιστος.»

«Ίντα παθες μωρέ σύντεκνε; Σου ‘καμε κιανείς πράμα;»

« Σύντεκνε, από εδά κι ύστερα θα με λες ο Σήφης τση Ψαθουρομαρίας, να μη με ξαναπείς με το Λιαπάκη».

« Μα ίντα λες μωρέ σύντεκνε, ετρεζάθηκες;»

«Κατέχω εγώ ίντα σου λέω, μόνο εσύ να γρικάς. Εμένα μ’ εκεινονά το επίθετο δε θα με ξαναπείς όσο εκεινοινά οι ελεεινοί είναι στη χώρα μας».

« Μωρέ, σύντεκνε η κεφαλή σου πονεί γή σου τη σβούριξε από τσι πολλούς φόρους;»

« Μωρέ κατέχω ίντα σου λέω κι εγώ τ’ όνομα μου δεν το λερώνω μπλιο. Εμάς μωρέ το σόι θα ξεφτιλίσουν οι ξεφτιλισμένοι; Εμείς μωρέ σύντεκνε πάππου προς πάππου πολεμήσαμε Τούρκους και Γερμανούς και προδότες κι ήρθανε ετούτοι οι μιαμιάδες να μαγαρίσουνε τσι Λιαπάκηδες, απού ‘ναι η καλύτερη οικογένεια τση περιφέρειας».

« Ίντα επάθετε μωρέ Σήφη, στην οικογένειά σας; Εντρόπιασέ σας μωρέ κιανένα θηλυκό;»

« Μα καλά μωρέ σύντεκνε, δεν έμαθες ίντα επάθανε ούλοι οι Λιαπάκηδες σ’ όλο το νησί;»

« Μωρέ κακοβάνω στο νου μου. Μη σας εκλέψανε πράμα πρόβατα κι αίγες κι έχεις σκοτούρες;»

« Δε μου κλέφτουνε μωρέ σύντεκνε τα πρόβατα, γιατί εδά τα φορολογούνε, μόνο μας κάμανε πια μεγάλη ζημιά στο σόι!!»

« Ε, πε μου εδά σύντεκνε γιατί ανησυχώ.»

« Πώς με λένε σύντεκνε; Εσύ το πες. ΛΙΑΠ-ΑΚΗ. Πώς μωρέ σύντεκνε θα ν’ έχω δυο απατεώνες στο επίθετο μου; Πώς θα χωνέψει όλο μου το σόι ετουτηνά την προσβολή!! Γρικάς εκεί ένας «Λιάπης» κι ένας «Άκης» να μαγαρίσουνε τσι «Λιαπάκηδες» απού ‘χουνε χύσει το αίμα τους αιώνες τώρα!!» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ»


Ευτυχώς άνοιξαν τα εμπορικά καταστήματα και «κινήθηκε» η αγορά της χώρας μετά από μακρά υφεσιακή πορεία. Εκατομμύρια ευρώ τζίρου, χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και αλλαγή της ψυχολογίας των Ελλήνων που φαίνεται πια στα πρόσωπά τους η ικανοποίηση, η δικαίωση και η αισιοδοξία. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι διαμαρτυρίες σε ό,τι καλό κάνει το επιτελείο του Σημ.. (συγγνώμη του Στουρνάρα ήθελα να πω). Όποια σωστή κίνηση πάει να κάνει η κυβέρνηση όλοι να πέσουν να τη φάνε. Πάει να ξε-δασώσει τις Σκουριές φωνάζουν. Εντάξει, θα κοπούν μερικές χιλιάδες στρέμματα δάσους, θα ψοφήσουν μερικές χιλιάδες ζώα, θα μολυνθούν μερικά ποτάμια και μερικές ακτές, αλλά πώς κάνουν έτσι; Ο Πάχτας ξέρει τι κάνει.

Πάνε να ελευθερώσουν τα επαγγέλματα, που ήταν και προαπαιτούμενο της τρόικας και είδαν κι έπαθαν με αυτοκινητιστές και φαρμακοποιούς. Δε βλέπουν άραγε όλοι οι κακόπιστοι επικριτές των στουρνοσταϊκούρων ότι μετά την «απελευθέρωση» των «κλειστών» επαγγελμάτων η οικονομία μας μπήκε σε αναπτυξιακή τροχιά «ανάπτυξης» και τα «μονοπώλια» έπαθαν τεράστια ζημιά και δεκάδες χιλιάδες –ή μήπως εκατοντάδες (;)- χιλιάδες θέσεις εργασίας πάταξαν την ανεργία που απειλούσε τη χώρα;

Ήρθε η ώρα να δοθεί η χαριστική βολή στις αγκυλώσεις της οικονομίας της χώρας και τα «βαρίδια» του οικονομικού συγκεντρωτισμού να φύγουν επιτέλους με την απελευθέρωση του ωραρίου της Κυριακής. Σε ποια «πολιτισμένη» χώρα του κόσμου δεν εργάζονται Κυριακές, αργίες, ξημερώματα και χαράματα; Για πόσο θα ανεχόμασταν τους «τεμπέληδες» ιδιωτικούς υπαλλήλους, που αδίστακτοι καθώς είναι «πίνουν το αίμα» των εργοδοτών τους, ιδίως των δύσμοιρων πολυεθνικών, που είναι όμηροι των τεμπελχανάδων υπαλλήλων τους που τόσα χρόνια αρνιούνταν να εργαστούν Κυριακές και σχόλες; Ευτυχώς έπεσε κι αυτό το «στερεότυπο» και νομίζω ότι δεν υπάρχει πια κανένας άνεργος. Άλλωστε, που θα πήγαιναν αυτοί οι αχρείοι εργαζόμενοι Κυριακάτικα; Σε ταβέρνες με τις οικογένειες τους να μπεκροπίνουν αντιπαραγωγικά και ράθυμα; Όχι να δουλέψουν, να εξυπηρετήσουν κι όσους θέλουν πραγματικά να καταναλώσουν και δεν έβρισκαν το χρόνο τις καθημερινές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στο κοτέτσι της κυρα-Δέσπως


 

(Αφιερωμένο σε όλες και όλους τους συγγραφείς, απόδημους και γηγενείς, στις φίλες εφημερίδες και ιστοσελίδες, στα ΟΜΜΕ και στους απανταχού φίλους δημοσιογράφους, που φωτίζουν τα πράγματα, που η γρίπη των πτηνών έχει σκεπάσει. ΒΦ).

 

(Για τους φίλους στην ΕΡΑ 5 Φωνή της Ελλάδας αφιερώνεται ιδιαιτέρως) 

 

Κάπου σ’ ένα χωριό της Θεσσαλίας, μεγάλη αναστάτωση έχει περιέλθει και στο νοικοκυριό της κυρα-Δέσπως με τη γρίπη των πτηνών. Διαβάζει εφημερίδες, ακούει τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, δεν την έχει ο τόπος για τα πουλερικά της, καμιά διακοσαριά γαλιά και άλλες τόσες κότες. Καθώς έπεσε αυτή η αναθεματισμένη «πανούκλα», όπως την έλεγε, άκουγε πως έπρεπε να περιφράξει και να απολυμάνει το κοτέτσι της, τα πουλιά της και να εμβολιαστούν και οι ίδιοι. Προς εξακρίβωση της κατάστασης, η κυρα-Δέσπω, δυο φορές που κατέβηκε στο παζάρι να πουλήσει καμιά κότα δεν έδωσε ούτε μια. Ούτε αβγό δεν αγοράσανε οι καχύποπτοι καταναλωτές.

-Τι τηράς έτσι κυρά μ’ τσι κότες, είπε σε μια περίεργη κυρία που την πλησίασε κοιτάζοντας τις κότες της κι όλο σούφρωνε τα μούτρα της. Δεν έχεις ματαδεί κότα στα μάτια σ’ .

-Χμ!, απάντησε η καχύποπτη κυρία, μωρέ κότες είδα, αλλά με αρρώστια δεν είδα.

-Τον κακό σ’ τον καιρό που θα μου πεις εμένα γι’ αρρώστια. Αϊ κυρά, μ’ παράτα μι και πάνε στη δουλειάς.

-Να, έλεγα να πάρω δυο, τρεις αλλά…

-Αλλά τι κυρά μ’. Άρρωστες κότες θα φας; της απάντησε με θυμό, ειρωνεία και σαρκασμό.

-Να, λέω να πάρω πέντε και θα σου δώσω πέντε ευρώ, έτσι συμβολικά. Έτσι ή αλλιώς άρρωστες είναι, θα σε ψοφήσουν… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ή ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΣ…


ΣΤΡΑΤΟΠΑΙΔΕΙΑ!!!


Ο παρακάτω διάλογος είναι από την πρωινή αναφορά σε ελληνικό στρατοπαίδειο, όπου ο στρατιώτης Φιλολογίδης ζητά διήμερη άδεια απ τον «διοικητή» του, για να παραστεί στην εξόδιο ακολουθία της προσφιλούς συγγενούς και φίλης του, κυρά-Παιδείας…

«Λαμβάνω την τιμή να σας αναφέρω, κύριε υπουργέ, ότι αιτούμαι αδείας προκειμένου να παραστώ στην κηδεία συγγενικού μου προσώπου».

«Ποιο συγγενικό σου πρόσωπο απεβίωσε, στρατιώτη- Φιλολογίδη και αιτείσαι διήμερης αδείας;»

«Χθες με ενημέρωσαν κύριε συνταγματάρχα- υπουργέ-πρωθυπουργέ ότι απεβίωσε μετά μακράς ασθενείας η προσφιλής Παιδεία»

«Από τι υπέφερε στρατιώτη –Φιλολογίδη η προσφιλής σου Παιδεία και απεβίωσε; Ήταν άρρωστη ή ήταν ξαφνικό το συμβάν;»

«Συνταγματάρχα, υπουργέ, πρωθυπουργέ, η προσφιλής Παιδεία ήταν άρρωστη καιρό. Έπασχε από χρόνια κομματίτιδα, που εξελίχτηκε σε υψηλό πράσινο και γαλάζιο πυρετό, ώσπου δεν άντεξε και υπέκυψε στο τέλος.»

«Καλά ρε στρατιώτη Φιλολογίδη, γιατί δεν την εμβολιάσατε, αφού υπέφερε χρόνια τώρα και την αφήσατε να πεθάνει;»

«Δεν είχε βρεθεί κύριε συνταγματάρχα, υπουργέ, πρωθυπουργέ το εμβόλιο για τον πράσινο και γαλάζιο πυρετό. Μόνο για τον κίτρινο υπήρχε στο εμπόριο και δεν την προλάβαμε τη συγχωρεμένη την Παιδεία. Αφήστε δε, που ήταν και ανασφάλιστη.»

« Καλά ρε στρατιώτη Φιλολογίδη κοτζάμ Παιδεία και την είχατε ανασφάλιστη; Τόσο ανεύθυνοι είσαστε; Έτσι τινάξατε τα ταμεία στον αέρα. Να την ασφαλίσετε, έστω και τώρα νεκρή και θα πάρω το επιτελείο να σας κάνει ρύθμιση τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.»

«Μάλιστα κύριε συνταγματάρχα, υπουργέ, πρωθυπουργέ. Τελικά θα μου εγκρίνετε τη διήμερη άδεια για να παραστώ και να καταθέσω στεφάνι στη μνήμη της;»

«Στρατιώτη Φιλολογίδη δεν δικαιούσαι αδείας. Γνωρίζεις πολύ καλά πως είσαι υπότροπος για σειρά παραπτωμάτων. Ξεχνάς ότι είσαι επίορκος, κάνεις μόλις είκοσι πέντε υπηρεσίες την εβδομάδα και η αποψίλωση του στρατοπέδου δεν έχει ολοκληρωθεί. Απευθύνθηκες στον αξιωματικό υπηρεσίας; Οι άδειες γνωρίζεις δε δίνονται πλέον τόσο εύκολα, όσο στο παρελθόν, παρά μόνο αν συντρέχει σοβαρός λόγος».

«Μα κύριε συνταγματάρχα, υπουργέ, πρωθυπουργέ, δεν είναι σοβαρός λόγος ο θάνατος της Παιδείας;»

«Θα μπορούσε να είναι υπό προϋποθέσεις, στρατιώτη Φιλολογίδη. Αλλά πληροφορήθηκα ότι η συγχωρεμένη δεν ήταν ούτε φορολογικά, ούτε ασφαλιστικά ενήμερη. Ζούσε παρασιτικά τόσα χρόνια, χωρίς να είναι ανταγωνιστική και δε νομίζω να δικαιούται αντάξιου ενταφιασμού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »