Μήπως τα «γεμάτα Βουλγαρικά φράγματα» είναι η «ασφάλεια της Γραμμής Έβρου»;Κι αν «αδειάσουν αθόρυβα»;


 Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Πριν λίγα χρόνια η «ομάδα Παπαχελά» έκανε ένα ρεπορτάζ γύρω από τις πλημμύρες στον Έβρο…

Ένα συχνό φαινόμενο σ’ εκείνη την περιοχή.

Μέσα από το ρεπορτάζ μάθαμε πως υπεύθυνοι γι’ αυτό ήταν, όχι η μητέρα φύση, αλλά η Βουλγαρική Ενεργειακή – Αγροτική πολιτική.

Ήθελαν τα φράγματά τους όλα γεμάτα κατά 95% ώστε να έχουν πάντα άφθονο νερό για τα υδροϋλεκτρικά τους εργοστάσια αλλά και για την αγροτική τους παραγωγή.

 Κι όταν λέμε όλα, εννοούμε ΟΛΑ τα Βουλγαρικά φράγματα καθ’ όλη την πορεία του Έβρου μέσα από το έδαφός τους. Ακόμη και τα ύστατα φράγματα προς την Ελληνοτουρκοβουλγαρική μεθόριο, που θα περίμενε κανείς ότι αυτά τουλάχιστον θα «αφήνονταν ελεύθερα (άδεια) για να λειτουργούν ως βαλβίδες ασφαλείας για όλα τα προηγούμενα πλήρη φράγματα»…
Λογικό είναι λοιπόν πως όταν προκύπτει στην Βουλγαρία μια νεροποντή μόλις κάτι παραπάνω απ’ το συνηθισμένο ή απ’ αυτό που αντέχει το μόλις 5% περιθώριο των Βουλγαρικών φραγμάτων, αυτά πλημμυρίζουν, με άμεση συνέπεια η πλημμύρα να μεταφερθεί σε ελάχιστο χρονικό διάστημα στην περιοχή των Ελληνοτουρκικών συνόρων.
Στην αρχή, το ρεπορτάζ έφερνε οργή. Και οι «πρώτες σκέψεις» αναπόφευκτα ήταν:
 «Μα είναι δυνατόν τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία να ανέχονται όλες αυτές τις απίστευτες καταστροφές που φέρνουν οι τεράστιες πλημμύρες του Έβρου; Γιατί δεν ενώνουν δυνάμεις εναντίον της Βουλγαρίας για να τελειώνει μια και καλή το πρόβλημα»;
Αυτές όμως ήταν οι πρώτες σκέψεις.

Γιατί όσο σκαλίζεις το θέμα, γεννώνται και «δεύτερες σκέψεις»…
Τουτέστιν, όταν σκάει μια πλημμύρα, τα πάντα σε όλη την γραμμή του Έβρου γίνονται – εν ριπή οφθαλμού – μια αδιάβατη θάλασσα, μια θανατηφόρα λασποπλημμύρα σε όποιον τολμήσει να την αγνοήσει και να βρίσκεται στο διάβα της την ώρα που αυτή «φουσκώσει στα 5 ή στα 8 μέτρα ύψος»…

Να λοιπόν ένας καλός λόγος που η Ελλάδα «πιθανότατα ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ» χρόνια και χρόνια τώρα…

Κατά κάποιον τρόπο είναι μια «αμυντική ασφάλεια»…
Θα πει κανείς,

«και ποιός μας βεβαιώνει ότι την κρίσιμη στιγμή που οι Τούρκοι ξαφνικά θ’ αποφασίσουν να γεφυρώσουν το ποτάμι και να το διαβούν, οι Βούλγαροι θα στέρξουν ν’ αδειάσουν κάποια φράγματά τους ώστε να πνίξουν την Τουρκική Μηχανοκίνητη Στρατιά»;
Από πότε τους έπιασε ο πόνος τους Βούλγαρους για τα Ελληνικά γεωπολιτικά συμφέροντα και δη Θράκη και Μακεδονία;

Λίγες φορές εισέβαλλαν στο παρελθόν; Λίγο Ελληνικό αίμα έχυσαν εκεί πάνω;

Παρ’ όλα αυτά, επειδή έχουν πλέον έντονο κι αυτοί τον μουσουλμανικό κίνδυνο στα νότια σύνορά τους, ίσως κάτι να έχει αλλάξει στην Αμυντική πολιτική τους έναντι στις Τουρκία – Ελλάδα. Ίσως ανησυχούν πλέον κι αυτοί απ’ τον Τουρκοισλαμικό κίνδυνο…
ΌΜΩΣ!
Η Τουρκία απ’ την άλλη; Τι είναι αυτό που την κάνει να τηρεί «καρτερική και υπομονετική στάση» έναντι των μεγάλων οικονομικών καταστροφών που υφίσταται κάθε φορά από τις (Βουλγαρικής αιτιολογίας) πλημμύρες;
Μήπως κι αυτή ανησυχεί εξίσου με την Ελληνική πλευρά αλλά για τον «αντίστροφο λόγο»; Δηλαδή, για μια «πιθανή Ελληνική αιφνίδια διάβαση του Έβρου»; Λέγε το «Εισβολή»…γιατί όχι;
Έχουμε συνειδητοποιήσει πως και οι δύο Εθνικές Εορτές των Τούρκων έχουν για «Κύριο Αιώνιο Εχθρό τον Έλληνα»; Έχουμε συνειδητοποιήσει πόσο φοβούνται μην αλλάξουν οι «συσχετισμοί» και  φτάσουμε πάλι στην Άγκυρα;
Μην ξεχνάμε πως πριν μερικές δεκαετίες οι «όροι είχαν ξαναλλάξει υπέρ της Ελλάδας». Άσχετα αν μια ζωή οι κυβερνήσεις μας ήταν πουλημένες σε ξένα συμφέροντα….και «δεν το εκμεταλλεύτηκαν» για να τελειώνουμε μια και καλή μ’ αυτό τον ιστορικό κίνδυνο…
Πολύ πιθανό λοιπόν να είναι και έτσι…

Αρκεί να σκεφτούμε ότι αν τα Ελληνικά νησιά θεωρούνται το δικό μας ευαίσθητο σημείο για μια πιθανή Τουρκική εισβολή, ο Έβρος θεωρείται το δικό τους ευαίσθητο σημείο…
Καθ’ ότι, ενώ από την Ελληνική πλευρά είναι γεμάτο δύσβατα ορεινά σημεία, από την Τουρκική πλευρά βρίσκεται ένας απέραντος κάμπος – χαράς ευαγγέλια για τα Ελληνικά τεθωρακισμένα – μέχρι την Κωνσταντινούπολη…(να θυμόμαστε και κανα γεωπολιτικό ευχάριστο τέτοιες μαύρες μέρες, ε;)
Άρα; Τι συμπεραίνουμε για την Βουλγαρική πολιτική;

Τίποτα…

Σιγά να μην μπορεί να προβλεφθεί τι έχει ο Βούλγαρος στο κεφάλι του…
Αυτό δεν το κατάφερε ολόκληρη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ολόκληρη Αγγλοσαξονική Δύση στον 1ο και στον 2ο Παγκ. Πόλεμο, θα το καταφέρουμε εμείς τώρα;
Απλά…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΑΜΥΝΑ


Σε πλήρη σύγχυση η αμυντική πολιτική της χώρας, όχι άδικα ίσως. Σε μία χώρα όπου εθνική στρατηγική δεν υπάρχει ή χαράσσεται αναλόγως με τις προσωπικές εκτιμήσεις, κατ’ ελάχιστο, του εκάστοτε Πρωθυπουργού, είναι φυσικό και ο εκάστοτε Υπουργός ο οποίος και συνεχώς εναλλάσσεται, να αδυνατεί να παρακολουθήσει την άμυνα, καταλήγοντας στο τέλος να παίζει μόνο άμυνα. Λαμβάνοντας δε υπόψη και το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να χαραχθεί, να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί μία εθνική αμυντική στρατηγική, είναι εύλογο να μην μπορεί να είναι εφικτή η ύπαρξή της με τους όρους reality που διακατέχουν την κοινωνία.
Η αμυντική στρατηγική της χώρας τα παλαιά χρόνια των παχιών αγελάδων με τους κατάδικους Υπουργούς είχε εκ του αποτελέσματος ένα μόνο ένα σκοπό. Τις αγορές, με ή χωρίς μίζες. Τα άλλα ήταν τα περιτυλίγματα. Ένας ολόκληρος μηχανισμός άμυνας είχε στηθεί για να υπηρετεί τον ύψιστο σκοπό ο οποίος και πρόσφατα έπνευσε τα λοίσθια. Ο Ελληνικός στρατός κατέληξε δε να έχει τα αρτιότερα οπλικά συστήματα της αγοράς χωρίς όμως όλα τα υπόλοιπα για τη χρήση τους. Χωρίς επιχειρησιακή εμπειρία, χωρίς σταθερό στρατηγικό προσανατολισμό, χωρίς θητεία αξιόπιστη σύμφωνη με το Σύνταγμα, χωρίς εξωστρέφεια. Το ψηφοθηρικό όφελος και οι δημόσιες σχέσεις ένστολων και πολιτευτών κατέληξε να είναι το κυρίαρχο στοιχείο ενός κρίσιμου δημόσιου οργανισμού της χώρας κλειστού πεισματικά στα εθνικά σύνορα.
Οι πολεμικές κραυγές των ιθυνόντων και οι προσωπικές φιλοδοξίες τους εξαντλούνται στις επικοινωνιακές φανφάρες και φωτογραφίες. Κανείς δεν διερωτάται για τη σπατάλη πόρων, ανθρωπίνων και μη, διατηρώντας ψηφοθηρικές εγκαταστάσεις, για το γήρας των πολεμιστών, για την εγκληματικά μικρή θητεία της νεολαίας, για τους αλλοπρόσαλλους εξοπλισμούς, για την απουσία από τα διεθνή πεδία, για τη διάσταση πολιτικής και αμυντικής συμπεριφοράς των υπευθύνων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΨΥΧΗΣ


Σημ.Ιστολογίου :Το άρθρο της  κυρίας Λέττας Καλαμαρά προσυπογράφεται.

Νίκος Γεωργόπουλος

_________________________________________________________________________________

Στο 1ο Τρόπαιο Εθνικής Επετείου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 που διεξήχθη στην Πελοπόννησο 72 Έλληνες και Ελληνίδες των Ενόπλων Δυνάμεων ξεκίνησαν για να διανύσουν 82 χιλιόμετρα σε τρεις ημέρες, στο δρομολόγιο Αρεόπολη-Γύθειο-Σπάρτη-Άνω Δολιανά-Ρίζες-Λιθοβούνια-Στενό-Αγ. Βασίλειος-Αγ. Κωνσταντίνος-Σκοπή-Τρίπολη, χωρίς καμία διαταγή τιμώντας κάποιους ρομαντικούς που πολέμησαν για να ιδρύσουν την Ελλάδα πριν από 200 χρόνια περίπου.

Με ένα πλεόνασμα ιδεών και ψυχής δημόσιοι υπάλληλοι για πολλούς, αντιπαραγωγικοί και αντικοινωνικοί για άλλους και ρομαντικοί για λίγους δοκίμασαν χωρίς υλικές αμοιβές, χωρίς γρηγορόσημο επί τρεις ημέρες κάτω από τον δυνατό ήλιο της Ελλάδας τις σωματικές και ψυχικές αντοχές τους προκαλώντας το θαυμασμό, το φθόνο και την απορία.

Οι συνυφασμένες έννοιες της ελευθερίας και της ασφάλειας θεωρούνται δεδομένες για το κράτος των Αθηνών που αποτελεί το 50% της χώρας πληθυσμιακά και το κέντρο αποφάσεων για την υπόλοιπη χώρα. Σε αυτό το κράτος, όπου το παρακράτος της μίζας κυβέρνησε για δεκαετίες, υποκαθιστώντας τις δημοκρατικές λειτουργίες και θεσπίζοντας μία κοινωνία διαφορετικών αξιών από αυτές των εθελοντών οδοιπόρων της Πελοποννήσου, οι φρουροί της ασφάλειάς του αποτελούν λογιστικά νούμερα και αντιμετωπίζονται ως επαίτες χρημάτων και μειωμένης αντίληψης.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να μην συναντιούνται αυτοί οι δύο κόσμοι. Ο κόσμος των 82 χιλιομέτρων της Πελοποννήσου και ο κόσμος του παρακράτους που λεηλάτησε τη χώρα. Ένας πολιτικός κόσμος που εξακολουθεί να αμείβεται πλουσιόπαροχα και να βλέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις ως τη χρυσή πηγή για τα ψηφαλάκια της επανεκλογής του, εξαγοράζοντας την αγωνία της μάνας με τη μειωμένη θητεία του γιού της στην εκλογική περιφέρειά του. Εξάλλου τα πρωινάδικα φροντίζουν ώστε να είναι λίγες οι Σπαρτιάτισσες στις μέρες μας.

Για τους 40 που τερμάτισαν αλλά και εκείνους που είχαν το σθένος να ξεκινήσουν και δεν έζησαν τη στιγμή της νίκης οφείλουμε μία υπόκλιση σεβασμού καθόσον για τον ελληνικό στρατό τόσο τα πεδία της μάχης όσο και η δημοσιότητα της θυσίας εν ειρήνη είναι αποκλεισμένα από τα σκοτεινά κέντρα ελέγχου της κοινωνικής συνείδησης.

Για τους διανεμητές του πλεονάσματος του χρήματος, κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει ότι αυτοί που θυσίασαν τα νιάτα τους για την Πατρίδα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτούς που φοίτησαν στα κολέγια της αρπαχτής…

«Ήμασταν εκεί για να προσφέρουμε στην πατρίδα»


«Ήμασταν εκεί για να προσφέρουμε στην πατρίδα»Ο υπαρχηγός Στόλου αντιναύαρχος Σπύρος Κονιδάρης αποκαλύπτει τι συνέβη στα Ίμια – Το υψηλό εθνικό φρόνημα του Πολεμικού Ναυτικού, ο ρόλος της κυβέρνησης Σημίτη και το δριμύ «κατηγορώ» για τα εξοπλιστικά

Επιτέλους η αλήθεια ακούστηκε και δημόσια. Χρησιμοποιώντας «πύρινη» γλώσσα ο απερχόμενος υπαρχηγός Στόλου Σπύρος Κονιδάρης αποκάλυψε τι έγινε στα Ίμια το 1996.

Οι φήμες για την κυβέρνηση Σημίτη και τους απόλυτα λανθασμένους χειρισμούς της επιβεβαιώθηκαν εμμέσως και από τον ίδιο.

Η αποστρατεία του, του έδωσε χτες το δικαίωμα να πει αυτά που ήθελε εδώ και τόσα χρόνια εκφράζοντας και τους συναδέλφους του.

Το μακρινό 1996 γράφτηκε η πιο μελανή σελίδα στην ιστορία της χώρας μας. Μάλιστα δεν ήταν πολλοί αυτοί που έκαναν λόγο ακόμη και για «προδοσία» της πατρίδος από τον Κώστα Σημίτη και τον τότε υπουργό Εξωτερικών Θεόδωρο Πάγκαλο.

Στην τελευταία ημερήσια διαταγή του, χθες, ο απερχόμενος Υπαρχηγός Στόλου Σπύρος Κονιδάρης δεν έκανε αναφορά μόνο στο 1996 αλλά και στο 2000 που με παρέμβασή του η χώρα μας δεν χρεώθηκε επιπλέον 20.000.000 ευρώ από λανθασμένες επιλογές στα εξοπλιστικά που μεθοδεύονταν, όταν ήταν υπουργός Άμυνας ο Άκης Τσοχατζόπουλος.

«Στην σταδιοδρομία μου, δεν γεύτηκα μόνο χαρές αλλά και μεγάλες λύπες. Αισθάνομαι υποχρεωμένος να τις αναφέρω και αυτές:

Λυπήθηκα βαθιά για τον χαμό των 3 συναδέλφων στα Ίμια, των αθάνατων Καραθανάση, Βλαχάκου και Γιαλοψού, και ντράπηκα που συνοδεύτηκε από εθνική υποχώρηση. Έχω όμως την συνείδησή μου ήσυχη, ότι εγώ και το πλήρωμα της πυραυλακάτου ΣΤΑΡΑΚΗΣ, μαζί με άλλους εκλεκτούς συναδέλφους και πλοία, ήμασταν εκεί και έτοιμοι για την μέγιστη προσφορά στην Πατρίδα. Ας είναι αιωνία η μνήμη τους» είπε γεμάτος από συγκίνηση ο κ. Κονιδάρης.

Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα του ιδίου το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό βρισκόταν σε θέση μάχης και μάλιστα είχε αποκτήσει το στρατηγικό πλεονέκτημα στην περιοχή των Ιμίων, που θα επέτρεπε λόγω των θέσεων που είχαν πάρει τα πολεμικά μας πλοία, να επικρατήσουν με τεράστιες απώλειες για το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό.

Ο Σημίτης και ο Πάγκαλος όμως πέταξαν στα σκουπίδια αυτό το πλεονέκτημα.

Η πολιτική ατολμία της τότε κυβέρνησης υπό την ηγεσία του κ. Κώστα Σημίτη ενίσχυσε τη βουλιμία του τουρκικού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου, το οποίο υποστήριξε με διάφορα μυθεύματα τη θεωρία των «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο προκειμένου να εγείρει διεκδικήσεις επί του ζωτικού χώρου της Ελλάδος και των νησιών της. Ταυτοχρόνως, άφησε πίσω τρεις νεκρούς αξιωματικούς, οι οικογένειες των οποίων αναζητούν έως και σήμερα την αλήθεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΚΡΙΣΕΙΣ Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων


Είναι τραγικό να προσπαθεί να εκφέρει τις θέσεις του ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για τον Ελληνικό Στρατό.

Ένα κόμμα συνονθύλευμα καθαρά ανατρεπτικών ρευμάτων και δυσαρεστημένων παλαιοκομματικών κυβερνώντων είναι εξαιρετικά δύσκολα να αρθρώσει αξιόπιστες προτάσεις για την ασφάλεια της χώρας.

Με ασαφείς θέσεις για το ΝΑΤΟ και την αμυντική ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με καθαρά αρνητικές θέσεις στην επίλυση θεμάτων επιχειρησιακής λειτουργίας του στρατού όπως η αύξηση της θητείας και με σαφή άρνηση της συμμετοχής των Ενόπλων Δυνάμεων στο στρατιωτικό γίγνεσθαι των συμμαχιών ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε ένα επικοινωνιακό αντάρτικο με κριτική στις πρόσφατες κρίσεις της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

Δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς θα είναι αξιοκρατικές οι επιλογές αυτές με το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία αλλά αν θεωρήσουμε ως αξία το ιδεολογικό υπόβαθρο του ΣΥΡΙΖΑ είναι δύσκολο να φανταστούμε την ταύτιση αυτού με την στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Ένα μείγμα που δεν θα αποκλείσει και εκρήξεις φυσικά που ξεφεύγουν από την στενή αποστολή του Στρατού και άπτονται της εξασφάλισης των πολιτών γενικότερα. 

Εκρήξεις που διακαώς επιζητά η πάλαι πότε κραταιά άρχουσα τάξη των μιζαδόρων και των παρασκηνίων τόσο στο Σύνταγμα της χώρας όσο και στα σύνορα με τη γείτονα και υπό αστάθεια Τουρκία, με στρατιωτικές ηγεσίες επιρρεπείς σε κινήσεις εθνικισμού…

.

thedayaftergr (η.τ)

Εγώ ,η 7η Μαρτίου και άλλα πολλά εμπριμέ …


Γεωργόπουλος ΝίκοςΦωτογ.0060Παρακολούθησα σήμερα ἀπὸ κοντά, μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια , ὅλο τὸ τελετουργικό του ἑορτασμοῦ τῶν 66 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἐνσωμάτωση τῆς Δωδεκανήσου στὸν κορμὸ τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεκριμένα  τὴν δοξολογία ,τὶς καταθέσεις στεφάνων στὸ βωμὸ τῆς πατρίδας ,τὴν ἐπακολουθήσασα  παρέλαση καθὼς καὶ τὴν ἀεροπορικὴ ἐπίδειξη ἀπὸ τὴν ὁμάδα  ΖΕΥΣ τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας μας.

Στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου ὑπάρχει καὶ βίντεο μὲ ἀποσπασματικὲς λήψεις ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις αὐτὲς .

Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτῆς τῆς σημερινῆς ἐπικοινωνίας μας θὰ ἤθελα νὰ ἐκθέσω καὶ μερικὲς προσωπικές μου σκέψεις καθὼς καὶ παρατηρήσεις ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τοὺς διαδικτυακοὺς  φίλους ποὺ μὲ διαβάζουν καὶ οἱ ὁποῖοι πιστεύω θὰ ἀντιληφθοῦν τὰ … ἐμπριμέ του τίτλου . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιωάννης Λαμπρόπουλος: H ΚΥΠΡΟΣ είναι χώμα ΕΛΛΗΝΙΚΟ!


Ο πρώην υφυπουργός Άμυνας Ιωάννης Λαμπρόπουλος συγκλόνησε στην κοπή της Βασιλόππιτας του συλλόγου «ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΚΥΠΡΟΥ 1974» για το έτος 2014:

-Ποιος δε θα ήθελε να είναι συμπολεμιστής σας;

-Έκανα το χρέος μου! προδομένοι σταθήκατε όρθιοι και κάνατε το καθήκον σας.

-Εσάς πρέπει να έχουμε για παράδειγμα  γιατί τιμήσατε την πατρίδα,τους Βετεράνους τιμάνε όλες οι χώρες!

-Αισθάνομαι υπερήφανος που σας τίμησα τη στιγμή που κάποιοι προσπάθησαν να ματαιώσουν την εκδήλωση τιμής για εσάς.

-Έπεισαν τον πρόεδρο της δημοκρατίας να μην έλθει στην εκδήλωση.

-Όταν έφυγα σταμάτησαν όλα.

-Όσο έμεινα στην πολιτική προσπάθησα γιατί αγαπώ την πατρίδα μου και πιστεύω σε αρχές και αξίες.

-Με αγάπη προς την πατρίδα πολιτεύτηκα 3,5 χρόνια και έφυγα με το κεφάλι ψηλά γιατί χάλασα τις δουλειές σε πολλούς!

-Να μείνουμε οι Έλληνες ενωμένοι , οι υγιείς δυνάμεις του τόπου θα επικρατήσουν αν και είμαστε λίγοι!

.
rafailnews (η.τ)