ἂς ἀρχίσουμε λίγο –λίγο τὶς ἀποκαλύψεις …(Μέρος 4ον)


Τελευταία μέρα τοῦ ἔτους 2011 καὶ τὸ Open Skies δὲν ὑπάρχει πι ,ὥρα 11.00 καὶ τὰ κλειδιὰ παραδίδονται .

Τετέλεσται !

Τὰ αἰσθήματα ἀνάμικτα.

Ἀμέσως μετὰ πῆγα γιὰ καφὲ μὲ τὴν σύντροφό μου καὶ μὲ ἕνα φίλο σὲ μία καφετέρια ὄχι πάνω ἀπὸ 150 μέτρα ἀπὸ τὸν χῶρο ποὺ βρισκόταν τὸ Γραφεῖο μου καὶ γιὰ πρώτη φορᾶ ἔπειτα ἀπὸ 20 περίπου χρόνια ἔπινα καφὲ σὲ καφετέρια …σὲ ἐργάσιμη ,γιὰ τοὺς ἄλλους πλέον, ὥρα .

Θεέ μου πόση ζωὴ ἔχασα αὐτὰ τὰ 20 χρόνια ;Ἔνοιωθα λίγο περίεργα καὶ σὰν ψάρι ἔξω ἀπὸ τὸ νερό, πρέπει νὰ ξαναβρῶ τὸν χαμένο χρόνο καὶ νὰ ζήσω  ἐγὼ, ὁ πολίτης Νικόλας Γεωργόπουλος ,ποὺ πολλὲς φορὲς οἱ ἑκάστοτε ἐργασιακὲς συνθῆκες μὲ κατέπνιγαν.

Χωρὶς τὸ Open Skies λοιπόν, ἀλλὰ πάντα μὲ Ἀνοιχτοὺς Ὁρίζοντες, μὲ τὸ Τόνοι καὶ Πνεύματα ἀντάμα πορευόμαστε καὶ πᾶμε γιὰ ἄλλες πολιτεῖες …καὶ πιστεύω ὅτι θὰ τὶς βροῦμε.

Καλὴ Πρωτοχρονιὰ σὲ ὅλους μας καὶ ἰδιαίτερα σ  αὐτοὺς ποὺ ζοῦνε μόνοι.