Παρωδίες της Δημοκρατίας,γκλομπαλισμός,καπιταλισμός και σοσιαλισμός .


Η κοινοβουλευτική και η αναρχο-αντι-εξουσιαστική παρωδία της δημοκρατίας

Υπάρχουν δύο ειδών παρωδίες της δημοκρατίας: μία κοινοβουλευτική και μία αναρχο-αντι-εξουσιαστική.

Η κοινοβουλευτική παρωδία (κόμματα από το πιο δεξι ως το πιο αριστερό, μμε από τα δεξιά ως τα εθνομηδενιστικά αριστερά, πχ Ελευθεροτυπία, ΕφΣυν κλπ) ονομάζει και θεωρεί δημοκρατία το παρόν πολίτευμα, αυτόν δηλαδή τον ολιγαρχικό εφιάλτη.

Η αναρχο-αντι-εξουσιαστική παρωδία (ομάδες κι ομαδούλες, από αντι-σπισιστές χορτοφάγους ως στιρνερικούς μηδενιστές κλπ) ονομάζει και θεωρεί δημοκρατία μία τύπου σχολική παράσταση διαδικασία κατά την οποία όποιος περαστικός περνάει μπορεί να πάρει μέρος στη συνέλευση και να ψηφίσει κιόλας (αν φυσικά είναι αριστερός, διότι αν ΔΕΝ είναι αριστερός, αυτόματα τον θεωρούν φασίστα, ρατσιστή, εθνικιστή και ναζιστή, ειδικά αν κρατάει ελληνική σημαία).

Και οι δύο παρωδίες σκηνοθετούνται με έξοδα της νέας τάξης και της παγκοσμιοποίησης.  Και οι δύο παρωδίες δουλεύουν υπέρ της πιο στυγνής ολιγαρχίας. Και κατά της λαϊκής κυριαρχίας.

Και οι δύο παρωδίες είναι μόνο προς όφελος των παγκόσμιων εξουσιαστών.

Γκλομπαλιστές της νέας τάξης μεταμφιεσμένοι (όλο το χρόνο) σε …διεθνιστές

Διεθνιστής είναι κάποιος ο οποίος θεωρεί το έθνος, ως ανθρώπινη ομάδα, ένα “φυσικό” ιστορικό και κοινωνικό προϊόν, λογίζει τον εαυτό του μέλος ενός έθνους (αλλιώς τι διεθνιστής είναι!), και στέκεται αλληλέγγυος στον αγώνα των άλλων εθνών για βελτίωση των συνθηκών υπαρξης και διαβίωσής τους.

Γκλομπαλιστής είναι κάποιος ο οποίος θεωρεί οτι τα έθνη είναι αντίθετα στα δικά του συμφέροντα, οικονομικά, ιδεολογικά, κλπ, και πρέπει να καταργηθούν με κάποιον τρόπο, με ανθρώπινη παρέμβαση δηλαδή, και στην θέση τους να μπει, προφανώς, μια ανθρώπινη υπερ-ομάδα/σούπερ έθνος ως αποτέλεσμα της εξαφάνισης/συγχώνευσης των εθνών του πλανήτη.

Αυτό το δεύτερο, τον γκλομπαλισμό δηλαδή, το θέλει διακαώς ο μοντέρνος τούρμπο καπιταλισμός. Και μαζί του η επιδοτούμενη αριστερά και ο τηλεχειριζόμενος αντι-εξουσιαστικός χώρος.

Ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός είναι οικονομικά συστήματα. Οχι πολιτεύματα.

Ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός είναι οικονομικά συστήματα. Οχι πολιτεύματα. Για να εφαρμοστούν απαιτούν ένα ειδικό ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ πολίτευμα που μασκαρεύεται σε δημοκρατία: τον κοινοβουλευτισμό.

Το πολίτευμα αυτό, ο κοινοβουλευτισμός, είναι “βολικό” για τους ολιγαρχικούς εξουσιαστές. Διότι αφενός εμφανίζεται ως δημοκρατία, αφετέρου επιτρέπει διάφορες διαβαθμίσεις σκληρότητας, βαρβαρότητας και έντασης της εκμετάλλευσης.

Το πολίτευμα αυτό, ο κοινοβουλευτισμός, και σε καπιταλισμό και σε σοσιαλισμό, έχει πάντα έναν κύριο στόχο: να μην αποκτήσει εξουσία ο λαός. Δηλαδή να μην έχουμε αυτό που λέει και το ευάερο και διαμπερές Σύνταγμά μας, “λαϊκή κυριαρχία”.

Ιδού κάτι πρόσφατο: http://news.in.gr/world/article/?aid=1231311953

.

Θραξ Αναρμόδιος

 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: