ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΑΜΥΝΑ


Σε πλήρη σύγχυση η αμυντική πολιτική της χώρας, όχι άδικα ίσως. Σε μία χώρα όπου εθνική στρατηγική δεν υπάρχει ή χαράσσεται αναλόγως με τις προσωπικές εκτιμήσεις, κατ’ ελάχιστο, του εκάστοτε Πρωθυπουργού, είναι φυσικό και ο εκάστοτε Υπουργός ο οποίος και συνεχώς εναλλάσσεται, να αδυνατεί να παρακολουθήσει την άμυνα, καταλήγοντας στο τέλος να παίζει μόνο άμυνα. Λαμβάνοντας δε υπόψη και το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να χαραχθεί, να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί μία εθνική αμυντική στρατηγική, είναι εύλογο να μην μπορεί να είναι εφικτή η ύπαρξή της με τους όρους reality που διακατέχουν την κοινωνία.
Η αμυντική στρατηγική της χώρας τα παλαιά χρόνια των παχιών αγελάδων με τους κατάδικους Υπουργούς είχε εκ του αποτελέσματος ένα μόνο ένα σκοπό. Τις αγορές, με ή χωρίς μίζες. Τα άλλα ήταν τα περιτυλίγματα. Ένας ολόκληρος μηχανισμός άμυνας είχε στηθεί για να υπηρετεί τον ύψιστο σκοπό ο οποίος και πρόσφατα έπνευσε τα λοίσθια. Ο Ελληνικός στρατός κατέληξε δε να έχει τα αρτιότερα οπλικά συστήματα της αγοράς χωρίς όμως όλα τα υπόλοιπα για τη χρήση τους. Χωρίς επιχειρησιακή εμπειρία, χωρίς σταθερό στρατηγικό προσανατολισμό, χωρίς θητεία αξιόπιστη σύμφωνη με το Σύνταγμα, χωρίς εξωστρέφεια. Το ψηφοθηρικό όφελος και οι δημόσιες σχέσεις ένστολων και πολιτευτών κατέληξε να είναι το κυρίαρχο στοιχείο ενός κρίσιμου δημόσιου οργανισμού της χώρας κλειστού πεισματικά στα εθνικά σύνορα.
Οι πολεμικές κραυγές των ιθυνόντων και οι προσωπικές φιλοδοξίες τους εξαντλούνται στις επικοινωνιακές φανφάρες και φωτογραφίες. Κανείς δεν διερωτάται για τη σπατάλη πόρων, ανθρωπίνων και μη, διατηρώντας ψηφοθηρικές εγκαταστάσεις, για το γήρας των πολεμιστών, για την εγκληματικά μικρή θητεία της νεολαίας, για τους αλλοπρόσαλλους εξοπλισμούς, για την απουσία από τα διεθνή πεδία, για τη διάσταση πολιτικής και αμυντικής συμπεριφοράς των υπευθύνων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Το 73% των νέων ψηφοφόρων του Πατριωτικού χώρου δηλώνουν προέλευση Κέντρο-Κεντροαριστερά. Γιατί κάνουν πως δεν το βλέπουν αυτό κάποιοι;


 

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

 Audiatur et altera pars

(μτφρ: ακούστε και την άλλη πλευρά)

Σε δημοσκόπηση του Πρετεντέρη το Φεβρ ’14 παρουσιάστηκε ένα περίεργο αποτέλεσμα…που του έφερε μπούμερανγκ την εκπομπή…

Το 73% των ψηφοφόρων της ΧΑ προέρχονταν απο τις δεξαμενές του ΠΑΣΟΚ!!!

Δηλαδή, κεντροαριστερά…

 (κεντρώοι το 73% των ψηφοφόρων της ΧΑ!)

Γεγονός όμως που δεν έτυχε «ιδιαίτερης μελέτης» από τον, οργανωμένο και μη, ευρύτερο Πατριωτικό χώρο……έτυχε όμως από την «άλλη πλευρά»…που βιάστηκε να αξιοποιήσει ΠΑΡΑΥΤΑ τα ευρήματα GPO– Πρετεντέρη…
Ως τώρα ξέραμε πως βασική δεξαμενή του ευρύτερου πατριωτικού/εθνικιστικού χώρου ήταν η δεξιά/κεντροδεξιά…

Ως τώρα όμως…
Όντως μιλάμε για ένα περίεργο και αναπάντεχο εύρημα…όσο και εξόχως ενδιαφέρον….που τώρα – ελέω και «φαινομένου (Πασοκο)Ποταμιάς και της δίδυμής της  (Πασοκο)Ελιάς» – βρίσκει την ερμηνεία του….
Να θυμίσουμε μήπως τα «περίεργα των ημερομηνιών»;…

18/02 η «απίθανη δημοσκόπηση» και 26/02 ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΑ ανακοινώνεται η ίδρυση του νέου κεντροαριστερού κόμματος….ούτε καν τα προσχήματα δεν τήρησαν!

Πρωί εγεννήθη το βρέφος και το βράδυ ήταν συνταξιούχος εκατό χρονών! Τη μια μέρα ιδρύθηκε το νέο κόμμα και στο δελτίο των 8.00 της ίδιας βραδιάς, οι δημοσκοπήσεις του έδιναν 4%!!!

Έκδηλη η «αγωνία» ορισμένων και δη στο κατακόρυφο….

Ξαφνικά λοιπόν, και μετά από όλη αυτή την τιτάνια ενορχηστρωμένη επίθεση που δέχτηκε η ΧΑ, βλέπουμε τα ποσοστά της (επίσημα τουλάχιστον) να καταρρέουν σε μονοψήφια νούμερα…

Και ταυτόχρονα, ένα νεοπαγές κεντροαριστερό σχήμα, την Ποταμιά του Θοδωράκη να αυξάνει – εν ριπή οφθαλμού –  τα ….. παπάκια της σε εξωφρενικά ποσοστά («επίσημα» τουλάχιστον και πάλι)….

«Συμπτωματικά» – απ’ την άλλη – τα ποσοστά που «επίσημα» έχασε η ΧΑ είναι τα ποσοστά που (επίσης «επίσημα») πήρε «Η ποταμιά των Αθέων της Παγκαλοσχολής» (για να τους διαχωρίζουμε από τους άλλους «Άθεους της Συριζοσχολής» και βεβαίως τους original «Άθεους του Περισσού»)…

Κι εδώ, αν είναι αληθινά τα στοιχεία που αναδεικνύονται, βγαίνουν και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Ο ευρύτερος πατριωτικός χώρος (τόσο της Πατριωτικής Αριστεράς όσο και του Εθνικιστικού χώρου) αιμοδοτήθηκε όχι μόνον από την Κεντροδεξιά – όπως θεωρούταν – αλλά και από την Κεντροαριστερά. Αρχίζει δε να γίνεται όλο και πιο πιθανό πως: «ΚΥΡΙΩΣ από την Κέντρο-κεντροαριστερά»...

Την μερίδα του λέοντος – όπως φάνηκε –  της στήριξης εν αρχή την πήρε ο εθνικιστικός χώρος. Αλλά….όχι για πολύ…όπως ήρθε, έφυγε αυτό το «κύμα δημοσκοπούμενων ψηφοφόρων»…(ή μήπως όχι; Αναζητείται απάντηση και προφανώς θα κρύβεται μέχρι τελευταία στιγμή στην κάλπη)

Εν πάση περιπτώσει….είτε οι «πατριωτικοί εγκέφαλοι» το ήξεραν (από «ιδιωτικές δημοσκοπήσεις») είτε όχι, γεγονός είναι ένα:

 Δεν αξιοποιήθηκε (το «φαινόμενο») σε στελεχιακό δυναμικό... Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

«Το δίγλωσσο επιβάλλεται στην πράξη, στην Ελληνική Θράκη. Ντροπή….»


* Ο Τσίπρας βάζει τα Τουρκικά στη Θράκη!! «κι εσείς κάθεστε και κοιμάστε…»

Μην ξαφνιάζεστε… είναι η αφίσα του στην Θράκη μας, στην Ξάνθη και Κομοτηνή,

Μήπως δεν ξέρει σε ποιά χώρα ζει καί ποιά είναι η μία και μοναδική γλώσσα αυτής της πατρίδας;;;;;

Αν αυτό δεν είναι προδοσία (λέξη που χρησιμοποιούν συχνά αυτός και οι περί αυτόν), τότε τι είναι;;;;  

Καλή Ανάσταση !


Εὔχομαι  ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς , νὰ φωτίση τὶς ζωὲς ὅλων καὶ νὰ χαρίση ὑγείαν, οἰκογενειακὴν εὐτυχίαν εἰς ἐσᾶς καὶ εἰς τὰ ἀγαπημένα σας πρόσωπα.   Νίκος  Γεωργόπουλος

Εὔχομαι ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς , νὰ φωτίση τὶς ζωὲς ὅλων καὶ νὰ χαρίση ὑγείαν, οἰκογενειακὴν εὐτυχίαν εἰς ἐσᾶς καὶ εἰς τὰ ἀγαπημένα σας πρόσωπα.
Νίκος Γεωργόπουλος

.

Μαζί με τις ευχές μου που παραπάνω σας στέλνω με μια κάρτα-εικόνα του Θεόφιλου,θέλω να σας ενημερώσω ότι απο σήμερα 18/04/2014  στις 14: 00  μέχρι και το απόγευμα της Δευτέρας ή το πρωί της Τρίτης θα βρίσκομαι σε περιοχή με περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο,συνεπώς δεν θα έχω δυνατότητα να ανεβάσω άλλες αναρτήσεις .

Θα προστεθούν στις υπάρχουσες δύο νέες αναρτήσεις ,ήδη προγραμματισμένες να παρουσιασθούν η μία για σήμερα το απόγευμα στι1 17:30 και η άλλη αύριο το πρωί στις 09:00  ….  θα με ξαναδείτε λοιπόν σε λίγες μέρες .

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »

«Ανθή!, τη φώναξε, Ανθή είσαι ένα λουλούδι Εσύ θ’ ανθίσεις τη ζωή, εσύ θα είσαι ο φάρος Ήλιος θα γένεις αστραφτερός, κι εγώ ο ουρανός σου Και γη που θα καρποφοράς κι εγώ θα ‘μαι βροχή σου…


-ΜΕ ΣΤΕΓΗ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ-

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΣΙΓΓΑΝΟΥΣ

Έρευνα-επιμέλεια Γιώργος Σ. Λεπενιώτης – Λάρισα 2008

Πασχαλινό τσιγγάνικο αφιέρωμα από τον Πολίτη Βάιο Φασούλα

 Όταν οι προερχόμενοι από τη χώρα του φωτός Έλληνες μετανάστες, αναγκάστηκαν για μύριους λόγους να πάρουν τη φυγή προς την Ξένη, προκειμένου να επιβιώσουν, το πρώτο που συνάντησαν στις χώρες υποδοχής ήταν το αφ’ υψηλού  βλέμμα των ντόπιων Πολιτών και το δάχτυλο που τρυπούσε πέρα ως πέρα. Η «στέγασή» τους σε παράγκες θύμιζε στρατόπεδο συγκέντρωσης αντικατοπτρίζοντας έτσι  το μέγεθος της ευνομούμενης Πολιτείας -Κράτους υποδοχής και τα πολιτιστικά της  αποθέματα. Εγκαταλειμμένα κτίρια που οι ντόπιοι δεν προτιμούσαν, μεταβλήθηκαν  κυριολεκτικά σε γκέτα, καθιστώντας απραγματοποίητο όνειρο την ενσωμάτωση και  την κοινωνικοποίησή τους, όσο η χώρα υποδοχής, εσκεμμένα ή μη, δεν είχε καταφέρει να κοινωνικοποιήσει τους δικούς της πολίτες. Το αποτέλεσμα ήταν να βρει πρόσφορο έδαφος ο ρατσισμός, που έκανε τα «άλματά» του σε βάρος των ξένων μεταναστών και ερέθισε το φασισμό. Παράδειγμα προς τούτο αποτελεί η άλλοτε Δυτική Γερμανία και σήμερα ενωμένη πια Γερμανία, «κορμός» της ΕΕ. Όταν λοιπόν, μετανάστες προερχόμενοι από φτωχές χώρες αντιμετώπισαν τέτοιου είδους προβλήματα, εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς πόσο δύσκολη είναι και η ζωή των τσιγγάνων στην Ελλάδα.

Πρόσφατα είχα τη χαρά να διαβάσω το βιβλίο του συγγραφέα-ερευνητή Γιώργου Λεπενιώτη με τίτλο «Με στέγη τον ουρανό». Πρόκειται για ένα τσιγγάνικο ψυχογράφημα, γραμμένο με ερευνητικό τρόπο, για τη διαδρομή των τσιγγάνων στην ελληνική επικράτεια, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τις παραστατικές και τεκμηριωμένες ιστορικά και πολιτιστικά σελίδες του βιβλίου. Η ρηξικέλευθη και επίπονη από κάθε άποψη έρευνά του, ταυτοποιεί στο μέγιστο την κοινωνία των τσιγγάνων και παράλληλα την ευνομούμενη (αν μπορούμε να μιλούμε για κάτι τέτοιο) κοινωνία των πολιτών, αντιπαραθέτοντας τη μία απέναντι στην άλλη, έχοντας η μία το «δόρυ» και η άλλη την «ασπίδα».

Η αναφορά στην πορεία αιώνων των τσιγγάνων στη χώρα μας πλαισιώνεται από αναρίθμητα θετικά και ενίοτε αρνητικά περιστατικά, τα οποία έχουν τις ρίζες τους σε «επιλογές» των ντόπιων πληθυσμών. Οι ίδιοι οι πολίτες αντιμετωπίζουν στις πόλεις και στην επαρχία πολλά προβλήματα με αποτέλεσμα να μειώνεται η αλληλεγγύη και ο σεβασμός απέναντι στους συνανθρώπους τους. Κι εδώ ακριβώς βρίσκει το ανάλογο έδαφος ο ρατσισμός και εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, άσχετα κατά πόσο οι Πολίτες συνειδητοποιούν ή όχι την ύπαρξή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το εφετινό Rheinstraßenfest


Οργάνωση, τάξη και τήρηση των νόμων είναι στην Ελλάδα το ζητούμενο και όχι τα κάθε είδους κόμματα και κινήματα που ξεφυτρώνουν κάθε μέρα και ο επικρατούν πολιτικός κανιβαλισμός. Αυτά συνειδητοποίησα γι’ ακόμη μια φορά, βλέποντας πως οργανώθηκε μια τοπική γιορτή στη συνοικία Friedenau του Βερολίνου που μένω. Δεν είναι λοιπόν να απορείς για το χάος που επικρατεί στην Ελλάδα και δεν αφήνει την ώμορφη χώρα μας να προοδεύσει, όπως προοδεύει η οργανωμένη και λειτουργούσα Γερμανία

Το περασμένο Σαββατοκύριακο είχαμε στην Rheinstraße την καθιερωμένη γιορτή της Rheinstraße, την Rheinstraßenfest, που γίνεται δύο φορές τον χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο. Η Rheinstraße, που μένω από το 1970, είναι ο εμπορικός δρόμος της συνοικίας Steglitz του Βερολίνου, κάτι σαν την Τσιμισκή της Θεσσαλονίκης και διοργανώνεται από τους καταστηματάρχες και την τοπική αυτοδιοίκηση της συνοικίας Tempelhof-Schöneberg για εμπορικούς σκοπούς, όμως και για την δυνατότητα επικοινωνίας των περιοίκων και όσων την επισκέπτονται από άλλες πιο απομακρυσμένες συνοικίες.

Σαν μια γιορτή ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλες γιορτές που γίνονται συνεχώς στο Βερολίνο, Μαραθώνιοι, παρελάσεις μοτοσικλετιστών, Karneval der Kulturen, Gay Pride Parade/Christopher Street Day και πάει λέοντας, η Rheinstraßenfest δεν παρουσιάζει και κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το γιατί όμως γράφω γι’ αυτήν, οφείλεται στο εξής: Εφέτος η γιορτή έτυχε να συμπίπτει με εργασίες που γίνονται ακριβώς στο τμήμα του δρόμου, που εδώ και περίπου ένα μήνα είναι εργοτάξιο καθότι η εταιρία που ανέλαβε το έργο έχει στο τμήμα μεταξύ Kaisereiche και Walther-Schreiber-Platz ανοίξει τεράστιους λάκκους, που με ένα ανασκαπτικό μηχάνημα θα συνδεθούν μεταξύ τους για να περάσουν νέοι σωλήνες αποχέτευσης που θα αντικαταστήσουν τους παλιούς που είναι από την δεκαετία του ’30 (φωτογραφία).

Βέβαια και αυτό για μια πόλη, που έχει σχεδόν παντού ανασκαφεί για να ανακαινισθούν οι δρόμοι και οι πλατείες, να γίνουν νέοι αυτοκινητόδρομοι, να μπουν γραμμές για τραμ, να ανοιχτούν τούννελ για τον υπόγειο σιδηρόδρομο και…και…(και όλα αυτά με λεφτά που οι έξυπνοι Γερμανοί παίρνουν από τα ταμεία αναπτυξιακών προγραμμάτων των Βρυξελλών) και πάλι δεν είναι και τόσο εντυπωσιακό. Εντυπωσιακός είναι όμως ο τρόπος που μέχρι την Παρασκευή βράδυ οι εργασίες που γίνονται στην Rheinstraße είχαν διακοπεί, τα μηχανήματα και τα κιγκλιδώματα/φραχτες που είχαν τοποθετηθεί στις δύο πλευρές του δρόμου και τις είχαν στενέψει ανα μία λωρίδα κυκλοφορίας εξαφανίστηκαν και οι τεράστιοι λάκκοι που είχαν ανοιχτεί στις δύο άκρες του έργου σκεπάστηκαν με ατσάλινες πλάκες.

Και όταν το Σάββατο το πρωί, κατά τις 6 ή ώρα, άρχισαν να φτάνουν οι πρώτοι Schausteller (δεν γνωρίζω πως λέγονται στα ελληνικά) για να στήσουν τα καρουσέλλ, την σκηνή για τα μουσικά συγκροτήματα και τους πάγκους με την πραμάτεια τους και με ξύπνησαν, γιατί μένω ακριβώς από πάνω, βρήκαν έναν δρόμο που δεν έμοιαζε με τίποτε, ότι είναι εργοτάξιο. Και όταν αρχίσαν να μοντάρουν όλα αυτά πραγματικά τους θαύμασα, το πώς παραδείγματος χάριν ένα αυτοκίνητο γίνεται αλογάκια για παιδιά, κουβαλώντας μαζί του όλα, όσα χρειάζονται, κούνιες, προεκτάσεις, ακόμη και ένα ταμείο για εισιτήρια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεγαλοβδομαδιάτικες προκλήσεις και άλλες ανοησίες


Σοφία Βούλτεψη

Σοφία Βούλτεψη

Αυτά που συνέβησαν μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα, την Μεγάλη Τρίτη, κατά παραβίαση του κατ’ έθιμον μορατόριουμ που θέλει να αποφεύγονται οι προκλήσεις στη διάρκεια των θρησκευτικών εορτών, αποδεικνύει πόσο επικίνδυνο είναι ακόμη και να συζητάμε το θέμα του ευρώ.

Και πόσο γελοία είναι όσα ακούγονται τις τελευταίες ημέρες περί (αλά… Παπανδρέου) δημοψηφίσματος.

Και πόσο ακόμη πιο γελοίο είναι να επαναλαμβάνονται τώρα αυτά που ο Παπανδρέου είχε πει, ότι τάχα το δημοψήφισμα θα γινόταν για τη… δανειακή σύμβαση και όχι για την παραμονή μας ή όχι στο ευρώ  – κάνοντας πως ξεχνούν πως μόλις ο Παπανδρέου ψέλλισε τη λέξη «δημοψήφισμα», του ξεκαθάρισαν στις Κάννες πως μπορούσε να το κάνει, αλλά αυτό θα αφορούσε το ευρώ.

Και πόσο ανόητοι είναι αυτοί που λένε πως αν σταματήσουν να μας δανείζουν λόγω καταγγελίας του μνημονίου, τότε… θα δανειστούμε ακριβά!

Δηλαδή, πόσο ακριβά; Με επιτόκιο 37% όπως είχε φθάσει όταν μόνοι μας αποφασίσαμε να καταφύγουμε στον μηχανισμό;

Όλες αυτές οι ανοησίες λέγονταν την ίδια ακριβώς ημέρα (Μεγάλη Τρίτη) που τέσσερα οπλισμένα τουρκικά αεροσκάφη μπήκαν στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδια πτήσης και σε δύο περιπτώσεις η διαδικασία της αναχαίτισής τους από ελληνικά μαχητικά εξελίχθηκε σε εμπλοκές.

Σημειώστε ότι συνολικά καταγράφηκαν 3 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας που εξελίχθηκαν σε 3 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου στην περιοχή του βορείου Αιγαίου.

Την ίδια ώρα, στο FIR Αθηνών  εισερχόταν και ένα τουρκικό ελικόπτερο που μάλιστα είχε απογειωθεί από τουρκικό πολεμικό πλοίο.

Φυσικά, σε όλες  τις περιπτώσεις, τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικά μαχητικά.

Την ίδια μέρα, Μ. Τρίτη για να μην ξεχνιόμαστε, η Τουρκία ξεκίνησε έρευνες με σκάφη της νοτίως της Χίου, προκειμένου να… βρεθεί η σορός πιλότου και να… ανελκυστεί τουρκικό στρατιωτικό αεροσκάφος που είχε πέσει το 1996!

Θυμήθηκαν δηλαδή είκοσι χρόνια μετά να αρχίσουν τις έρευνές τους μεγαλοβδομαδιάτικα! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »