Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά… συμμαχία με την Χ.Α.


Όταν εκ των προτέρων γνωρίζεις πως υποβάλλεις μια πρόταση (εν προκειμένω δυσπιστίας) που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, διότι παραβιάζει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, είναι προφανές ότι έχεις αποφασίσει ένα απονενοημένο διάβημα.

Και σ’ αυτό έχεις οδηγηθεί είτε επειδή βρίσκεσαι σε απόλυτη σύγχυση (ενδεχομένως λόγω απογοητευτικών δημοσκοπήσεων) και απελπισία, είτε επειδή θεωρείς ότι μπορείς έτσι να εξυπηρετήσεις κάποια πολιτική σκοπιμότητα. Όλα, όμως, κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Και το αποτέλεσμα της χθεσινής στάσης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή ήταν να οδηγηθεί το κόμμα του στην ήττα της κοινοβουλευτικής απομόνωσης.

Και μάλιστα μιας ιδιότυπης πολιτικής απομόνωσης, αφού με την πρόταση δυσπιστίας κατά του υπουργού των Οικονομικών που ο κ. Τσίπρας υπέβαλε, συμφώνησαν μόνο οι ΑΝ.ΕΛ (όσοι έχουν απομείνει) και η Χρυσή Αυγή, με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της τελευταίας να δηλώνει νέτα-σκέτα πως το «κόμμα» του… στηρίζει την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το ΚΚΕ συμφώνησε γενικώς, αλλά διαφώνησε επί της ουσίας.

Και η ΔΗΜΑΡ διαφώνησε πλήρως με την πρόταση, με δήλωση του κ. Κουβέλη.

Υποτίθεται ότι χθες η Ολομέλεια συζητούσε ένα νομοσχέδιο, για το οποίο σειρά επαγγελματικών κλάδων έχουν εκφράσει τη διαφωνία τους.

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, με το τέχνασμα μιας άκαιρης πρότασης δυσπιστίας, που στο τέλος μετέτρεψε σε πρόταση μομφής κατά του προεδρείου της Βουλής (αφού προηγουμένως ο κ. Τσίπρας απείλησε τον πρόεδρο πως θα τον αμφισβητήσει αν δεν συμφωνήσει μαζί του!), κατέληξε τελικά να αποσύρει την κοινοβουλευτική του ομάδα από μια συζήτηση, επί της οποίας υποτίθεται πως το κόμμα του θα έδινε τον καλύτερο εαυτό του, προκειμένου να υπερασπίσει τα συμφέροντα αυτών που είχε καλέσει σε (ένα ακόμη ισχνό) συλλαλητήριο έξω από το κοινοβούλιο. (Στο οποίο, αν κρίνουμε από το κεντρικό σύνθημα – ούτε ΔΝΤ, ούτε ΕΕ – κυριαρχούσε το ΚΚΕ).

Έκαναν δηλαδή ολόκληρη φασαρία και στο τέλος σηκώθηκαν και έφυγαν οι ίδιοι από μια συζήτηση που είχε τις τελευταίες ημέρες γίνει η αιχμή του δόρατος της (ανατρεπτικής) επιχειρηματολογίας τους.

Αντί να μείνουν στην αίθουσα και να εκθέσουν τις απόψεις τους, να μιλήσουν εξ ονόματος αυτών που λένε πως υπερασπίζονται, το έβαλαν στα πόδια και βγήκαν στην πλατεία να φωνάζουν συνθήματα μαζί τους.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός τους θα πρέπει να εξηγήσουν σε όλους όσους υποστηρίζουν πως υπερασπίζονται για ποιο λόγο δεν έμειναν στο κοινοβούλιο για να τους υπερασπιστούν και απλώς επανήλθαν για μια τυπική ονομαστική ψηφοφορία.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ερεθίσματα για σκέψη και προβληματισμό


Με την ευκαιρία των συζητήσεων που προκλήθηκαν από το πρόσφατο άρθρο  του Νίκου Δήμου, σχετικά με την αλήθεια για την Επανάσταση του 1821.

Οι καιροί αλλάζουν, οι μέθοδοι είναι γνωστές. Οι αντιδράσεις των κρατούντων ίδιες παντού.

1. Για τη σφαγή της Χίου, όπως τη διάβασα στο: http://www.chioshistory.gr/gr/itx/itx25.html

2.Με την ίδια ευκαιρία στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=379466

Βασίλης Φίλιας:»Από την εξαχρείωση στην εξαθλίωση (1974-2012)»
Οδοιπορικό της χρεωκοπίας των κατεστημένων ελληνικών ηγεσιών, εκδ. Προσκήνιο

Αντιγράφω το σχόλιο της εφημερίδας:  Το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Γράφτηκε για να αποδώσει ευθύνες σε όλους εκείνους που με πράξεις ή παραλείψεις οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο. Σε όλους εκείνους, που άφησαν την Ελλάδα απροστάτευτη, ανοχύρωτη απέναντι στην «παγκοσμιοποίηση» και την Διεθνή του χρηματοπιστωτικού τοκογλυφικού κεφαλαίου.

Σε όλους εκείνους, που ευθύνονται διότι ο τόπος «ανεπτύχθη εν υπαναπτύξει», δηλαδή έμεινε υπανάπτυκτος οικονομικά, πολιτικά, διοικητικά. Σε όλους εκείνους, που φόρτωσαν τη δημοσιονομική υπερχρέωση στις ράχες του λαού, που τον εξαθλίωσαν και διέσυραν διεθνώς.
Σε όλους αυτούς, που έχουν υψώσει το λάβαρο των αποκρατικοποιήσεων, ακολουθώντας τις εντολές του διαπλανητικού τοκογλυφικού διευθυντηρίου, ξεπουλώντας αντί πινακίου φακής τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα διαθέσιμα της χώρας.
Τα στοιχεία που προσκομίζονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι ατράνταχτα και αδιαφιλονίκητα και αποδεικνύουν ότι η όλη αντιμετώπιση της κρίσης έχει σαφέστατα τον χαρακτήρα ενός εγκλήματος διαρκείας.
Στις σελίδες του καταγράφεται ένα κατηγορητήριο, που δεν φείδεται ουδενός και σε κανένα επίπεδο.
Είναι βιβλίο αμείλικτο, που καλύπτει όλη την μεταπολιτευτική περίοδο και στηλιτεύει όχι μόνο τις πολιτικές, αλλά και τις οικονομικές και τις πνευματικές ηγεσίες, που εγκαλούνται σε μια κλίμακα, που διαβαθμίζεται από ανικανότητα και αναξιότητα έως εθνική μειοδοσία ακόμη και συνειδητή προδοσία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σημείο μηδέν δεν αφορά μόνο τον πάτο


simeio-miden_kafka_metamorphosi_thumbΓράφει η Στεφανία Λυγερού

Όσο πιο καθορισμένος είσαι τόσο περισσότερα «δεν θέλω» κατασκευάζεις (κάθε θέλω σου έχει το αντίθετό του). Κάτι που δεν θα ήταν πρόβλημα αν οι ίδιοι επιλέγαμε τι θα μας συμβεί στη ζωή, οπότε και θα διαλέγαμε μόνο τα του γούστου μας. Από τη στιγμή που η ζωή αφειδώς τα προσφέρει όλα (και χωρίς εξαίρεση), σημαίνει ότι τα μισά απ’ όσα παθαίνεις δεν τα θες, δεν σου αρέσουν, δεν τα μπορείς, δεν είναι για σένα (που σημαίνει ότι σε κουράζουν, σε θλίβουν, σε κάνουν να νιώθεις άχρηστος), άρα την μισή σου ζωή δυστυχείς.

Εμείς κατασκευάζουμε όσα δεν θέλουμε, όσα δεν μπορούμε κι όσα φοβόμαστε, μέσω του καθορισμού/συγκεκριμενοποίηση των θέλω μας.

 

Υ.Γ. Αν πάψεις να ενισχύεις/τονώνεις τα θέλω σου θα αδρανήσουν ταυτόχρονα και τα δεν θέλω σου.

Το στάδιο της κατεύνασης των θέλω είναι για εμετό (το να στέκεις δίχως άποψη.. Γίνεσαι ένα με το μηδέν, το τίποτα). Όμως αν την ίδια ώρα εξαλείφονται κι οι φόβοι, και τα δεν θέλω και τα δεν μπορώ σου, τότε το τίποτα γίνεται.. Ελευθερία.

.

εικόνα

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Ανακοίνωση


Λόγω περιορισμένου για το ιστολόγιο χρόνου δεν θα  αναρτώνται δελτία τύπου και ανακοινώσεις κομμάτων ,βουλευτών ,υποψηφίων κλπ.