απάντηση στον Νίκο Δήμο για το 1821…


Καιρό είχε ν’ ακουστεί τ’ όνομά του και έπαθε στερητικό σύνδρομο ο άνθρωπος.

Βρήκε την ευκαιρία και καθώς πέρναγε το «Ποτάμι», έριξε μέσα τα βοθρολύμματά του με σκοπό να μολύνει τον τόπο.

Μετά τις δοξασμένες μέρες επί ΠΑΣΟΚ που βρισκόταν μονίμως στην επικαιρότητα,  έπεσε στην αφάνεια και τώρα ξανακούσαμε το όνομά του με τις δηλώσεις του στο κατευθυνόμενο «Ποτάμι» για την επανάσταση του 1821.

Ελεύθερος σήμερα ο Νίκος Δήμου μετά τους αγώνες αυτών που σήμερα ειρωνεύεται και κατηγορεί μέσα στην ασφάλεια του κλιματιζόμενου διαμέρισματός του, εξαπολύει μύδρους κατά της επανάστασης του «21.

Αυτά που θεωρείς αλήθειες κ. Δήμου είναι η μία όψη του νομίσματος, αλλά το νόμισμα καθώς ξέρεις έχει δύο όψεις, που όμως την άλλη δε θέλεις να τη δεις.

Πράγματι έγιναν αγριότητες, αλλά έλα αν μπορείς στη θέση αυτού του αγροίκου  μεν, αλλά πεινασμένου, βασανισμένου, διωγμένου, κατεξευτελισμένου λαού για 1700 χρόνια και μετά τα λέμε.

Έλα στη θέση αυτών των ανθρώπων που για όνομα είχαν το «γκιαούρης» αλλά και τους Αρβανίτες που στο ίδιο καζάνι βράζανε, εσύ τους κατηγορείς πως δεν ξέρανε Ελληνικά να συνεννοηθούνε με τον Μαυροκορδάτο των  σαλονιών του Φαναρίου !

Από την εποχή του «αγίου» και «μεγάλου» Κωνσταντίνου, του «μεγάλου» Θεοδοσίου και του Ιουστινιανού, είχε απαγορευτεί δια νόμου το όνομα Έλλην με την ποινή του θανάτου, την εξορία, τον αποκλεισμό των παιδιών από την κληρονομιά του πατέρα τους και ένα σωρό άλλες ποινές για να ξεχάσουν το παρελθόν τους και να εδραιωθεί η νέα θρησκεία της «αγάπης» ο χριστιανισμός.

Τους απαγόρευσαν να λέγονται πλέον Έλληνες και τους φωνάζανε Ρωμιούς και Γραικούς.

Τον πρώτο Πατριάρχη, που ανέβασε στον πατριαρχικό θρόνο ο Μωάμεθ το 1453, τον Γεννάδιο, τον επονομαζόμενο Σχολάριο και κατά κόσμον Γεώργιο Κουρτέσιο από τη Θεσσαλία, όταν τον ρώτησαν αν είναι Έλληνας απάντησε πως αυτός απλώς ομιλεί ελληνικά και δεν είναι Έλλην, αλλά χριστιανός.

Όταν μάλιστα ήταν καλόγερος στο δεσπότη του Μωριά Οϊσή που σκότωσε τον ελληνιστή Ιουβενάλη, μαθητή του Πλήθωνα Γεμιστού, είχε πει:

«Τους ασεβείς και καταραμένους ελληνιστές, θανάτωνε με τη φωτιά, με το σπαθί, με κάθε τρόπο. Μαστίγωνε, φυλάκιζε, κόψε το χέρι τους ή βγάλε τους το μάτι και αν επιμένουν πνίξε τους στη θάλασσα.»

Σε έναν από άμβωνος μάλιστα λόγο του, είχε πει:

«Αδελφοί μου έμαθα πως με την χάριν του Θεού δεν είστε Έλληνες, δεν είστε ασεβείς, αιρετικοί άθεοι, αλλά είστε ορθόδοξοι χριστιανοί.»

Τάξερες αυτά Νικολάκι μου, δεν μπορεί να σου έχουν διαφύγει. Αλλά είπαμε πως το νόμισμα έχει δύο όψεις και εσύ διάλεξες την πλευρά που θα έκανε κακό στην πατρίδα μου. Τώρα εσύ ποιά θεωρείς πατρίδα σου δεν ξέρω και δε με ενδιαφέρει.

Άντε να πάμε και στα εγκλήματα που έκαναν οι Έλληνες στην πολιορκία της Τριπολιτσάς.

Οι πληροφορίες που έφταναν από την Πάτρα, τη Σμύρνη, τις Κυδωνίες και κυρίως από την Πόλη, λέγανε πως όταν ξέσπασε η επανάσταση στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, οι Τούρκοι για να την καταπνίξουν, με φιρμάνι του σουλτάνου, όπλισαν τα τουρκόπουλα από οχτώ χρονών και άνω και αλλοίμονο στο ραγιά που θα βρισκόταν μπροστά τους. Τον κατακρεουργούσαν χωρίς να δίνουν λόγο σε κανένα, εξαγριώνοντας  τους πολιορκητές.

Αφιονισμένοι Τούρκοι μπουλούκια-μπουλούκια έμπαιναν στα σπίτια των γραικών, άρπαζαν ότι θέλανε, βίαζαν τους ενοίκους, έκοβαν μύτες και αυτιά και τα στέλνανε πεσκέσι στο σουλτάνο για να του δείξουν την ανδρεία τους.

Από την Πάτρα του στείλανε 2500 ζευγάρια αυτιά περασμένα σε σπάγκους και τα κρέμασαν στην πόρτα του σαραγιού. Αλλού έβλεπες κρεμασμένες κομμένες μύτες και πάρα πέρα κουβάδες με βγαλμένα μάτια.

Για έλα τώρα εσύ κυρ Νικολή λίγο στη θέση αυτών των αγροίκων, πεινασμένων, αγριεμένων για εκδίκηση ανθρώπων που απαρτίζανε τα πολιορκητικά σώματα!

Για σκέψου πόσους δικούς τους ανθρώπους είχαν δει κρεμασμένους, σφαγμένους, ξεκοιλιασμένους, ή σουβλισμένους και έλα μετά να μου μιλήσεις για μεγαλοψυχία.

Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης που ήταν ορφανός γιατί οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του, είχε βγει στο κλαρί για να εκδικηθεί τον θάνατό του και να απελευθερώσει τους Έλληνες από τη σκλαβιά.

Μόνο αυτός θα σου πω, πως έχασε τα δυο παιδιά του Πάνο και Γιάννη, τον αδελφό του Γιάννη, τα ανίψια του Αποστόλη, Δημήτρη, Αντώνη, Μάρκο και Κωσταντή Κολοκοτρώνη.

Κατά τη μάχη του Βαλτετσίου (γράφει ο Φωτάκος) οι αγωνιστές βρεθήκανε μπροστά σε ακέφαλα σώματα συμπολεμιστών τους φριχτά παραμορφωμένα.

Έτσι εξαγριωμένοι μπήκανε στην Τριπολιτσά και δεν αφήσανε κολυμπιθρόξυλο.

Μπροστά τους ήτανε μαζεμένος ο εχθρός που τους καταδυνάστευε και πριν σκοτώσουν δε ζητάγανε ταυτότητα αν είναι Τούρκος ή Εβραίος.

Έβλεπε μπροστά του αυτόν που βίασε τη ζωή του και την οικογένειά του, αυτόν που κρέμαγε από τα δέντρα τους δικούς του και τους φίλους του, αυτόν που τον ξυλοφόρτωνε στο δρόμο γιατί δεν παραμέρισε να περάσει με το άλογό του και δε θάπερνε εκδίκηση;

Στη ζωή τους δεν είχανε δει γρόσι, ζούσανε μες τη στέρηση και τώρα που υπήρχε άφθονο μπροστά τους θα το αφήνανε;

Σ΄ όλη τους τη ζωή οι Τούρκοι τους αρπάζανε το βιός τους και τώρα που βρήκανε την ευκαιρία να τους αρπάξουν κι’ αυτοί μια φορά θα το περιφρονούσαν;

Είσαι με τα καλά σου κυρ Νικολή μου, τα σκέφτηκες όλα αυτά πριν ανοίξεις το στοματάκι σου και πάρεις τις ίδιες θέσεις με αυτές της κυρίας Ρεπούση και μερικών ακόμη του ιδίου φυράματος;

Άσε το γλείψιμο στις μεγάλες δυνάμεις και στους Εβραίους.

Όλοι αυτοί κάνουνε πάντα τις δουλειές τους και τις επεμβάσεις τους ανάλογα με τα δικά τους συμφέροντα.

Ηρόστρατους έχει να επιδείξει πολλούς η ελληνική ιστορία, παλαιούς και σύγχρονους  και εσύ τώρα βρήκες την ευκαιρία να τους κλέψεις τη δόξα !!!

Χαλάλι σου και εις κατώτερα !!!.

Δυστυχώς που νομίζεις πως είσαι Έλληνας.

.

theofilouerga ( η.τ )

Advertisements

6 Σχόλια to “απάντηση στον Νίκο Δήμο για το 1821…”

  1. karavaki Says:

    Είναι εντυπωσιακό πως ενώ ό,τι κάνει ο Δήμου με το 21, το ίδιο κάνει ο Αιγινίτης με το ρωμέηκο, στο τέλος διαφωνούνε. Μα, όλα όσα λέει ο Θεόφιλος, όλα τα έλεγαν αυτοί που ως φιλέλληνες εθελοντές έγραφαν (δήθεν) τις εμπειρίες τους. Τα ίδια έλεγαν (προκαταβολικά) τα κέντρα που τους έστελναν (όχι όλους, μιλάμε γι’ αυτούς που ξεχώριζαν σε θέση και βαθμούς). Αυτά επανέλαβε και ο Δήμου, αν και δεν χρειαζόταν, είναι γνωστά. Αυτά επανέλαβε από κεκτημένη ταχύτητα, οργή και αδυναμία κατανόησης και ο Σκαρίμπας, τα λόγια του οποίου χρησιμοποίησε ο Δήμου. Και όλα αυτά μαζί, πακέτο με τα υπόλοιπα ωραία που έγιναν στο 21, οδηγούν σε συμπεράσματα που βάζουν τα εισαγωγικά του κειμένου, τον Κολοκοτρώνη και την Επανάσταση διαφορετικά κι απ τον Δήμου κι απ τον Αιγινίτη. Ακόμα και οι σωστές παρατηρήσεις για τις θηριωδίες δεν εξηγούν την κολοκοτρωνέικη στάση στις σφαγές, δεν συμβαδίζουν με την στάση του Κολοκοτρώνη από το 21 ως το 43.

  2. Θεόφιλος Αιγινήτης Says:

    Καραβάκι: η κριτική είναι ευπρόσδεκτη, αλλά όχι με γρίφους και να μη κρύβεται κάτω από την κουκούλα του ψευδωνύμου. Τι εννοείς όταν λες πως κάνω τα ίδια με το Δήμου; Από που βγάζεις το συμπέρασμα πως εγώ λοιδορώ το ρωμαίικο όπως κάνει μονίμως αυτός;
    Τι εννοείς πάλι με αυτό, πως εγώ λέω ό,τι λέγανε οι εθελοντές φιλέλληνες. Οι περισσότεροι από δαύτους ήταν πράκτορες που υποδύονταν τους περιηγητές.
    Επειδή ξέρω πως διαβάζεις τα άρθρα μου, θα έχεις καταλάβει ποίων πράκτορες είμαι. Βγάλτο στη φόρα να μάθει την αλήθεια κι ο λαός. Μη την κρύψεις κι’ αυτή κάτω από την κουκούλα. Τάβαλες και με τον Γιάννη Σκαρίμπα το νονό μου (εδώ θα χλευάσεις: έτσι εξηγούνται όλα, έ; τρελός νονός τον βάφτισε!) πως από κεκτημένη ταχύτητα (από πού;) οργή, (αδικαιολόγητη;) και αδυναμία κατανόησης (να καταλάβει τι;) έγραψε το «21 και η αλήθεια του».
    Γράψε καθαρά τι ήταν αυτό που σε ενόχλησε στο άρθρο μου και έγραψες αυτά που έγραψες και ποιός σε έβαλε να τα γράψεις;
    Όσο για τον Κολοκοτρώνη πάρε απάντηση από τον Σολωμό που ξέρει πολύ καλά τι λέει…
    «Ιδού εμπρός σου ο τοίχος στέκει / της αθλίας Τριπολιτσάς / τώρα τρόμου αστροπελέκι / να της ρίξεις πιθυμάς».
    Θ.Α.

  3. karavaki Says:

    Η πλήρης αποκρυπτογράφηση και εξήγηση του 1821 είναι αδύνατη, επειδή λείπουν πάρα πολλά αρχεία και στοιχεία, διάσπαρτα στα 4 (κυριολεκτικά) σημεία του ορίζοντα. Πιστεύω πως ουδέποτε θα αποκαλυφθούν όλα (μερικά έχουν καταστραφεί για πάντα), όμως πολλά υπάρχουν κλειδωμένα ακόμα, υπάρχουν κι αυτά που τα Πανεπιστήμια κάνουν πως δεν τα βλέπουν ή όταν τα βλέπουν έχουν ξεχάσει τα γυαλιά τους. Αυτά που καταφανώς λείπουν είναι τόσα, ώστε η συναρμολόγηση με τα υπόλοιπα να είναι πολύ δύσκολη και πάντα να αφήνει κενά στα οποία, ο μελετητής να εικάζει, ευχόμενος να μην κάνει λάθος, και να το ομολογεί, εφόσον είναι καλοπροαίρετος.
    Το 21 είναι ένα εγγενώς διεθνές γεγονός. Καταθέτω την άποψη χωρίς εξήγηση. Έχει και μεγάλη προϊστορία (ας πούμε 50-70 χρόνια), άμεσα σχετιζόμενη με την ύψωση της τρίχρωμης σημαίας από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Περιλαμβάνει και μια υπόγεια δράση δυο πλευρών, όπου αμφότερες κρύβουν τον εαυτό τους. Περιλαμβάνει και τόνους λάσπης που εκτοξεύονται μόνον από την μια πλευρά. Λάσπη θα πει καθαρή συκοφαντία. Η άλλη πλευρά δεν ρίχνει λάσπη, όμως δεν λέει και όλη την αλήθεια για λόγους τακτικής. Είναι εύκολο να παραπλανηθεί κάποιος και να παρανοήσει το ποιος έχει πρόθεση αγαθή και ποιος όχι, ιδιαίτερα όταν ερμηνεύει το χθές με βάση ένα ουτοπικό σήμερα (ισχυρές ενδείξεις και αρκετές αποδείξεις για την ουτοπικότητα αυτή). Βοηθητικό στοιχείο στην διακρίβωση των δυο πλευρών και στον διαχωρισμό της λάσπης από το αναγκαστικό ψεύδος είναι η διαπίστωση της αδίστακτης εταιρείας δολοφόνων που συνοδεύει την λάσπη. Και πάλι είναι δύσκολη η εργασία όμως. Δεν είναι τυχαίο ότι η συχνότερη λέξη που συνοδεύει την εξιστόρηση του 1821 είναι η λέξη «αλήθεια».

    Όλος αυτός ο πρόλογος αφορά στον Σκαρίμπα και σε σένα Θεόφιλε. Την σχέση σας δεν την γνώριζα, επιβεβαιώνει όμως αυτά που είπα, αυτά που παρεξήγησες, αυτά που δεν είπα τόσο καθαρά (μήπως τώρα θα τα πω; Μπορώ σε μια δυο ή είκοσι σελίδες;). Το «εύκολο» πρώτα: Διαφωνώ με το να απολογείται κάποιος για την σφαγή της Τρίπολης, όταν ο απέναντι είναι ένας «Δήμου». Θα απαντούσες απολογητικά στον Πάγκαλο; (κι αυτός τα ίδια είπε για το Ναυαρίνο, αφού την γραμμή ακολουθούν όλοι αυτοί). Παρόλο που το σκεπτικό σου είναι σωστό, δεν είναι πλήρες. Η συνολική, μακρόχρονη στάση του Κολοκοτρώνη δείχνει σύνεση, εγκράτεια, διπλωματία, πλήρη επίγνωση της διεθνούς κατάστασης. Ήταν από τους παλιούς στο σχέδιο (1806-07). Ήξερε πράγματα που δεν τα είπε ποτέ, που δεν άφηνε ούτε άλλους να πουν ορισμένα, (όπως ο Φιλήμων). Η πιο σημαντική μου ένσταση όμως σχετικά με την Τρίπολη, είναι ότι απαντάς σ’ έναν δημόσιο κατήγορο που δεν έχει «άποψη», αλλά ρίχνει λάσπη. Ο Σκαρίπμπας έκανε λάθος, ο Δήμου όχι. Ο Σκαρίμπας έχει άποψη, δίνει μια ερμηνεία όπως την πιστεύει, ο Δήμου και μόνον που βγήκε στην συγκεκριμένη στιγμή να πει τις πασίγνωστες «απόψεις» δείχνει ότι ανήκει στο γνωστό κύκλωμα. Όταν λοιπόν απαντάς στα ίσα μόνον στον Δήμου, τότε τον εξισώνεις μαζί σου, τον ανεβάζεις. Ποιο είναι το «γνωστό κύκλωμα»; Ας πούμε μερικά μέλη του: Leake, Gordon, Blaquiere, Millingen, Finlay, Gamba, Voutier, Raybaud, Persat, About, Pauw, Thiersch, Fallmerayer, Mendelssohn. Ανάμεσά τους θα ξεχωρίζεις τους «επί τόπου» και τους εκ του μακρόθεν, θεωρητικούς μελετητές. Συμφωνούμε λοιπόν απόλυτα ότι πολλοί από τους γνωστούς (και άγνωστους) εθελοντές «φιλέλληνες» ήταν πολιτικοί απεσταλμένοι, πράκτορες κατά το κοινώς λεγόμενο. Υπήρχαν όμως και οι «ιστορικοί», οι «επιστήμονες» που «ανακάλυπταν» αυτό που «διαπίστωναν» επί τόπου και οι εθελοντές: την ιστορία της Ελλάδας και το ποιοι είναι αυτοί που επαναστατούν. Οι πρώτοι ανακάλυπταν ότι οι Έλληνες σταμάτησαν να υπάρχουν όταν τους κατέλαβαν οι Μακεδόνες, στη συνέχεια υποδουλώθηκαν στους Ρωμαίους της Ρώμης και στους Γραικορωμαίους χριστιανούς της Νέας Ρώμης Κωνσταντινούπολης, μέχρι που φωτίστηκαν από τον Ρουσσώ και τον Βολταίρο και τότε επαναστάτησαν. Οι δεύτεροι διαπίστωναν ότι οι Έλληνες που επαναστατούν, όχι μόνον δεν έχουν σχέση με τους ένδοξους αρχαίους αλλά και είναι πιο ανατολίτες απ’ τους Τούρκους. Επί πλέον είναι άξεστοι, κλέφτες, απατεώνες, τεμπέληδες, ιδιοτελείς, φίλαρχοι κλπ. Η οργανωμένη αυτή προπαγάνδα στηριζόταν (για να μην πούμε εφηύρε) στους όρους «Φαναριώτες», «Κλεφταρματολοί» και «Κοτζαμπάσηδες». Ισοπεδώνοντας προχωράς ευκολότερα ως ψεύτης. Έλεγε λοιπόν η προπαγάνδα ότι όλοι αυτοί οι απολίτιστοι ανατολίτες χρήζουν δυτικού διαφωτισμένου εκσυγχρονισμού («εθελοντισμός» με το στανιό ε;). Μέρος αυτής της προπαγάνδας είναι η σφαγή στην Τρίπολη η οποία έφτασε να εμφανίζεται ακόμα και ως αιτία των «ανταποδοτικών» τουρκικών σφαγών στην Κων/πολη και στην Σμύρνη (προγενέστερες). Η προπαγάνδα αυτή συνεχίζει ασίγαστη ως σήμερα μέσα από την μαρξιστική σχολή και φτάνει ως τον Δαυίδ Μπριούερ, τον Ρόδερικ Μπίτον και τον πολύ Ουίλιαμ Σαιν Κλαίρ (σεναριογράφοι κατ’ ουσίαν της τελευταίας δημόσιας εκσυγχρονισμένης εκδοχής: ΣΚΑΪ «1821»).

    Η επανάσταση εξόκειλε, αλλά για να το πούμε αυτό πρέπει να δούμε ποιος την έκανε και γιατί; Όλοι οι προαναφερθέντες, που γνωρίζουν και την τελευταία πατημασιά του Π.Π. Γερμανού σε σχέση το αν ευλόγησε ή όχι, όλοι αυτοί που πήραν αποτυπώματα από την προδοσία του Γρηγόριου Ε’, του Βαρνακιώτη και του Ανδρούτσου, όλοι αυτοί που έχουν αποδείξεις για την αγιοσύνη του Μακρυγιάννη και την τυραννία του Καποδίστρια, είναι βέβαιοι ότι το 1814 ο Ξάνθος οργάνωνε στην Οδησσό την απελευθέρωση των χλαμυδοφόρων Ελλήνων (δεν είναι σχήμα λόγου), ότι την προσπάθειά του στήριξε ο Μαυροκορδάτος, ο Κουντουριώτης, ο Τρικούπης, ο Πολυζωίδης, ο Κωλέττης από μέσα, ο Κοραής, οι δυο Κάνινγκ, ο Κάρολος ο 10ος κι ο Σατωμπριάν απ’ έξω. Είναι βέβαιοι ότι η Επανάσταση ξέμεινε από χρήματα, αν και όταν τα ξόδεψε (α’ δάνειο) η πλευρά που μ’ αυτά πήρε την εξουσία και μ’ αυτά καταδίωξε τους πολιτικούς της αντιπάλους, παραδέχεται ότι χρήματα δεν χρειαζόντουσαν, αλλά τα χρήματα αυτά που υποθήκευσαν μεγάλο τμήμα της γης ήταν η «διπλωματική επιτυχία» της επανάστασης. Ουδείς απ’ αυτούς κατάλαβε ποιος έφερε τον Καποδίστρια και γιατί, αν και δεν λείπει η άποψη ότι στον Καποδίστρια συμφώνησαν όλοι και από τους πρώτους, ο Κουντουριώτης. Λέω τώρα εγώ: όταν ο Καποδίστριας που μπορούσε να αμφισβητήσει τα δάνεια και να κλείσει φυλακή καμιά πενηνταριά, επέλεξε να τα αναγνωρίσει -και για να ζητήσει νέο δάνειο-, και να διορίσει όλη την αντίπαλη πλευρά, η πλευρά αυτή σιγομουρμούριζε το τραγουδάκι «Σύνταγμα-Σύνταγμα», και το δάνειο ΔΕΝ εδόθη. Ενώ ο Καποδίστριας δεν μπορούσε να μοιράσει γη, ενώ οι Βρετανοί και οι Γάλλοι τον ανάγκαζαν να εξαγοράζει την Εύβοια και τμήματα της Στερεάς, οι εσωτερικοί αντιπρόσωποι τον κατηγορούσαν για τα μικρά σύνορα και γιατί δεν αποζημιώνει τους αγωνιστές. Όταν έκανε Ελληνική Τράπεζα και ελληνικό νόμισμα, ο Κουντουριώτης όχι μόνον δεν κατέθεσε χρήματα (έστειλε κάτι ψιλά) αλλά ζητούσε υπέρογκη αποζημίωση -άμεση- για την συνεισφορά του στον αγώνα (για το Μεσολόγγι όχι μόνον δεν έδωσε, αλλά έδωσε σε πλειστηριασμό και εθνικά κτήματα). Όταν η συνταγματική πλευρά κάλεσε την επικράτεια όλη σε άρνηση πληρωμής φόρων, τότε οι ιστορικοί που ονόμαζαν «στασιαστή» τον Κολοκοτρώνη του 1823 (και «νόμιμο» τον Κουντουριώτη), ονόμασαν «ηθικά νόμιμη ανυπακοή» την στάση της Σύρου, της Ύδρας, της Μάνης, του Καρατάσου, του Γρίβα, του Μακρυγιάννη, του Μιαούλη (που πληρώθηκαν για να στασιάσουν). Αυτός ήταν ο «νόμος» της raison. Παντού και πάντα. Αυτοί που έσκιζαν τα ρούχα τους για τον αφορισμό του Πατριάρχη (δεν είδαν, δεν κατάλαβαν ούτε παιδί τους είπε), αφόριζαν με απόφαση του Μαυροκορδάτου τον Καραϊσκάκη και τον Δ. Υψηλάντη. Αυτή ήταν η νομική διάσταση του «ηθικού δίκαιου» για επανάσταση εναντίον των «τυράννων» που εφηύρε ο Σεγιές με τον Μπένθαμ, τον Μοντεσκιέ και τ’ άλλα παιδιά. Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, το αποτέλεσμα ήταν 2:1 (Αυγουστίνος & Κολοκοτρώνης εναντίον Κωλέττη) οπότε η γνωστή πλευρά προκάλεσε πάλι τον γνωστό της εμφύλιο. Όταν ήρθε τελικά ο Όθων και την εξουσία είχε η αντιβασιλεία, τα πρώτα που έκανε είναι να βγάλει τον φοίνικα από σήμα του κράτους και να επαναφέρει την Αθηνά, να καταργήσει τον φοίνικα από νόμισμα έναντι της δραχμής, να κλείσει εκατοντάδες μοναστήρια κατάσχοντας την περιουσία τους και να κηρύξει αυτοκέφαλη την Εκκλησία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ορίζοντας κεφαλή της τον μονάρχη. Όταν ο Κολοκοτρώνης προσπάθησε να ακυρώσει την τελευταία πράξη, συνελήφθη και δικάστηκε για εσχάτη προδοσία. Όταν ο μικρός αδελφός του Καποδίστρια οργάνωσε την «φιλορθόδοξο» λίγα χρόνια μετά, για να ακυρώσει την αυτοκεφαλία και να αναγκάσει τον Όθωνα να βαφτιστεί ορθόδοξος, ας μετρήσει κάποιος ιστορικός πόσες βουρδουλιές πέσανε στην πλάτη του Νικήτα (που ανήκε στην Εταιρεία και συνελήφθη). Ας μην το τραβήξουμε μέχρι τα μνημόνια (εφαρμοστικοί νόμοι των δανειακών συμβάσεων για τα δάνεια που δεν χρειαζόμασταν), οπότε το ποιος διώκεται είτε μέσω της ΕΡΤ, είτε μέσω της Αεθνικής Παιδείας, είτε μέσω της λαθρομετανάστευσης και των παρεπιδημούντων ρατσιστικών νόμων και της «ανεκτικότητας».

    Όλοι οι αγωνιστές και οι πολιτικοί του 21 που δεν φάγανε από τις λίρες ή που φάγανε, αλλά έγκαιρα αναγνώρισαν το λάθος τους, κατάλαβαν ότι κάτι πήγαινε πολύ στραβά, κάποια προδοσία υπήρχε. Λίγοι όμως ήξεραν ή καταλάβαιναν το σχέδιο του 1821, λίγοι κατάλαβαν τι παίχτηκε επί Αικατερίνης, επί Ναπολέοντα, επί Επτανήσου Πολιτείας, επί Κωνσταντίνου Υψηλάντη και Ιωάννη Καρατζά… Πέρα λοιπόν από τις γραπτές πλέον συκοφαντίες και αντιστροφές της ιστορίας, ξεκίνησαν και οι καταγγελτικές ιστορίες επί αυτών που ο καταγγέλλων κατανοούσε. Μια είναι του Βαλέτα, μια τέτοια είναι και του Σκαρίμπα. Μόνο που ο Δήμου που δολίως τον «φόρεσε» σταμάτησε στην φράση με τον Καποδίστρια. Αμέσως παρακάτω ο Σκαρίμπας σε μια πρόταση τσουβαλιάζει «Κοραή, Καρατζά, Μυαροκορδάτο, Ιγνάτιο, Νέγρη, Κωλέττη, Κιουταχή, Ιμπραήμ». Δεν θα ισχυροποιούσε την άποψη Δήμου; Όχι προφανώς! Υποτίθεται ότι ο Δήμου είναι αποστασιοποιημένος, ακριβοδίκαιος και ψυχρός μελετητής που αποδίδει δικαιοσύνη. Τα στραβά του. Ακόμα και τον Σκαρίμπα, όπως θέλει τον παρουσιάζει. Χώρια τα υπόλοιπα. Μετά τον «σάλο» τι; Πρόσεξε τι εξήγηση δίνει και τι «βιβλιογραφία» επικαλείται. Λες και σ’ όλα αυτά θα βούμε τα αρχεία του Ζαϊμη, του Κουντουριώτη και του Κωλέττη, λες και θα βρούμε τις αναφορές της αστυνομίας και των πολιτικών από τα βρετανικά Επτάνησα, λες και θα βρούμε αναφορές των «φιλελλήνων», κριτική πάνω στις ημέρες και τα έργα τους, λες και θα βρούμε τις δαιδαλώδεις πλην εμφανείς κάποιες φορές μασονικές διαδρομές, λες και θα βρούμε έστω και μια αμφιβολία εκφρασμένη για το ότι Ξάνθος, Σκουφάς, Τσακάλωφ ουδεμία σχέση έχουν με την αρχική οργάνωση της Επανάστασης και η γενική αποδοχή τους αποτελεί προϊόν συμβιβασμού και μακροχρόνιων στρατηγικών επιδιώξεων.

    Ποια είναι η ένσταση στον Σκαρίμπα; Ότι ακολούθησε την οδό που στηρίζεται στο δόγμα της καθαρής, της γνήσιας Επανάστασης που είναι η «λαϊκή». Τέτοια ήθελε να είναι το 21, και τέτοια ήταν κατά την ουσία του. Όχι όμως στον τύπο. Δυστυχώς για τον Σκαρίμπα την Επανάσταση οργάνωσαν πρίγκηπες, κόμητες, πατριάρχες, ιερατείο. Κι αυτά ο Σκαρίμπας, ενώ παρακάμπτει ένα μέρος της δήθεν λαϊκής Γαλλικής Επανάστασης, παρασυρμένος από τον ορυμαγδό της μετά το 1848 ιστορίας, τα θεωρεί αντίθετα με την δικαιοσύνη, την ισονομία, την ελευθερία. Με την Επανάσταση του 21 κάποιοι πρόκριτοι ήταν σύμφωνοι. Κάποιοι ήθελαν την δικαιοσύνη του Ρουσσώ ή μάλλον την δική τους ισχύ, γιατί το να θεωρούμε πως οι Κουντουριώτηδες κατάλαβαν τον Ρουσσώ, πάει πολύ. Κάποιοι Φαναριώτες ήταν πρωταγωνιστές της Επανάστασης, κάποιοι ήθελαν να στήσουν στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου ή της Αθήνας τον Αρμόδιο, τον Αριστογείτονα και τον Βολταίρο. Οι γνωστοί μεγάλοι οπλαρχηγοί ήταν στο «κόλπο» από τους πατεράδες τους ήδη. Είχαν πολεμήσει ήδη ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, ο Ανδρίτσος (Βερούσης), ο Νικολός Βαρνακιώτης, ο Δημήτρης Μπούμπουλης για ένα χριστιανικό πολυεθνικό κράτος. Ο Γκούρας, ο Μακρυγιάννης, ο Μιαούλης έφερναν το Χριστό σε όποια μέτρα είχε η τσέπη και η στενοκεφαλιά τους. Οι καθοδηγητές τους ήθελαν εθνικό κράτος στο οποίο θα υπήρχε η κυρίαρχη θρησκεία και η υποτιθέμενη «ανεκτικότητα» προς τα άλλα δόγματα και θρησκείες. Η συνέχεια στο σήμερα.

    Πώς λοιπόν να ερμηνεύσει ο Σκαρίμπας, όταν πέρα απ’ το ταξικό μπόλι έχει και απόψεις όπως: στο «Βυζάντιο» επικράτησε η ελληνική γλώσσα επειδή αυτή ήταν η κοινή από την ελληνιστική περίοδο του Μ. Αλεξάνδου. Μισές αλήθειες, ιδωμένες με αριστερές παρωπίδες. Ότι είναι πολυδιαβασμένος ο Σκαρίμπας, φαίνεται. Κι ότι υποψιάζεται πως το 1821 είναι ως θέμα πολύ πολύ παλιότερο απ’ την τουρκοκρατία, κι αυτό σωστά το πιάνει. Αναμοχλέυει λοιπόν το ανύπαρκτο «Βυζάντιο» και την αρχαιότητα, μέσα εκεί όμως αναμασάει και την προπαγάνδα που πριν εξιστόρησα. Μόνο που αυτή η προπαγάνδα είναι το ξαναζέσταμα της δυτικής προπαγάνδας στο διάστημα 7ου-16ου αιώνα, που αναζωπυρώθηκε έναντι του κινδύνου να ξαναζωντανέψει αυτό που με τόσο κόπο δαμάστηκε: ένα χριστιανικό κράτος. Και ένα πραγματικά χριστιανικό κράτος δεν μπορεί να θεωρεί την φυλή ή την γλώσσα υπέρτερο στοιχείο της πίστης. Αυτός είναι ο οικουμενισμός του. Η πίστη που διδάσκει την αγάπη που βάζεις σε εισαγωγικά Θεόφιλε, επειδή είδες ή ερμήνευσες κι εσύ (φαινομενικά σαν τον Δήμου) μερικά στιγμιότυπα, αποδίδοντας στον Χριστό τις ανθρώπινες αδυναμίες ή τις κακοήθεις ψευτιές των αντίχριστων. Αν απορρίπτεις λοιπόν, ή επιφυλάσσεσαι, κάνε το (όστις θέλει οπίσω μου ελθείν). Όμως το να ερμηνεύεις με απόλυτη βεβαιότητα πράγματα που νομίζεις ότι κατανοείς, δημιουργεί πρόβλημα. Ακόμα μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα όταν χωρίς να το θέλεις, ταυτίζεσαι μ’ αυτόν που κατακρίνεις. Γιατί τα περί τερματισμού του ελληνισμού στην μάχη της Χαιρώνειας το λέει ο Δήμου, το επαναλαμβάνει αδιάκοπα όλος ο φιλελληνισμός του Gibbon (που το υπονοεί), το λέει κι ο Παπαρρηγόπουλος (που τον θεωρούν αυθεντία οι της παραδοσιακής σχολής) το καταπίνει αμάσητο κι ο Σκαρίμπας, πάνω στα ισχυρά επιχειρήματα «οι Μακεδόνες ανέκαθεν ήθελαν να υποτάξουν την Ελλάδα, το πέτυχε ο μέθυσος Φίλιππος». Την ίδια δόση σκαριμπικής «αλήθειας» έχει και η διατύπωσή του «το ‘Ρωμηοί’ μας το κόλλησαν αργότερα οι Τούρκοι». Αυτή η αλήθεια βγάζει συγκεκριμένα αποτελέσματα, όμως αυτή, η ίδια η «αλήθεια» από πού πηγάζει; Θα τα έλεγε όλα αυτά χωρίς Μέντελσον, θεωρία ταξικής πάλης και σοσιαλισμού «αντίπαλου» του καπιταλισμού;

    Τι εγγυάται πως η δική μου «αλήθεια» είναι αληθινή; Τίποτα. Ερμηνεία είναι, πάντως δεν έγραψε για «αλήθεια» παραθέτοντας κυρίως προγενέστερες ερμηνείες. Αυτό το έκανε ο Σκαρίμπας. Θεωρώ πως το 21 είναι το μείζον θέμα της νεότερης εποχής και όχι του 19ου αιώνα ή ένα «ευρωπαϊκό γεγονός» όπως λέει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Έχουν γραφτεί τόσα γι αυτό, που όποιος θέλει, κάνει όποια συναρμολόγηση τον βολεύει και φτάνει σε όποιο συμπέρασμα θέλει. Όμως, ενώ η αλήθεια είναι απροσπέλαστη, το ψέμα είναι ψηλαφητό. Κι εκεί ξεχωρίζουν (ίσως με κόπο) τα ψέματα τα συνειδητά από τις πλάνες.

    Είναι τώρα καθαρότερο σε ποια σημεία ταυτιζόμαστε και σε ποια διαφωνούμε; Τι καταλογίζω στον Δήμου, τι στον Σκαρίμπα και τι στον Αιγινίτη; Είναι σαφές ποιών δυνάμεων σε «θεωρώ» πράκτορα και ποιος είναι ο δικός μου «εργοδότης»; Είναι σαφές ότι δεν είμαι ούτε ο Γ. Πανταζίδης ούτε ο Ιεροσολύμων Άνθιμος; Όμως τη μπόχα του protagon με την οποία -εντελώς τυχαία- ταυτίζεται το κράτος που «νίκησε το 1827» και ολοκλήρωσε την νίκη αυτή μπαίνοντας στην ΕΟΚ το 1979 και στο ΕΥΡΩ το 2000, μπορεί εύκολα να την δούμε όλοι.

  4. Θεόφιλος Αιγινήτης Says:

    Βρε «καραβάκι» τι θα γίνει με σένα; Τη μια «Λακωνίζεις» και την άλλη «Βeniζελίζεις».
    Παν μέτρον κ.λ.π. Σ’ ευχαριστώ που με διαβάζεις. Νάσαι καλά.
    Θ.Α.

  5. karavaki Says:

    Πότε μπουνάτσα, πότε φουρτούνα. 🙂
    Δύσκολα τα θέματα, εύκολες οι παρεξηγήσεις.
    Υγεία και ευτυχία.


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: