«Ξύπνα καημένε μου ραγιά»


Μαρτιάτικες-Μαυρομματιανές παραστάσεις για την 25η 1821

Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυρομματίου Καραϊσκάκης22 Μαρτίου-


»Ξύπνα καημένε μου ραγιά,, . Αυτό το τραγούδι τραγούδησαν τα παιδιά του 26ου Δημοτικού σχολείου Λάρισας μέσα στο Σπίτι -Μουσείο του Γ. Καραϊσκάκη στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας στην σημερινή επίσκεψή τους στο χωριό μας . Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς για την έμπνευσή του αυτή. — στην τοποθεσία 
Μαυρομμάτι Καρδίτσας.

https://www.facebook.com/giotisdhm

https://www.facebook.com/groups/22824730263/10151981519455264/?notif_t=group_activity

 

Ατάκες: Ω! σεις ραγιάδες Έλληνες, κλέφτες κι αρματολοί…

Γράφει ο επαναπατριζόμενος Θεσσαλός Πολίτης Βάιος Φασούλας 

Ξύπνα καναπεδοστρωμμένε σύγχρονε ραγιά, τήρα και αφουγκράσου…

«Μεσαιωνικά κάστρα θυμίζει η Ευρώπη., Ε.Ε. και μη, καθώς και ολόκληρος ο κόσμος. Ως κάστρα σιδερόφραχτα και απόρθητα που να μη μπορεί να περνάει κανείς μέσα, εκτός από τους οικοδεσπότες δούκες ή πρίγκιπες ή λόρδους. Ωστόσο για τις προμήθειές τους και όλα τ’ αγαθά, έξω απ’ τα κάστρα υπάρχει ο «όχλος», ο οποίος φροντίζει να εφοδιάζει τους άρχοντες με όλα τα απαραίτητα. Εξοπλισμένοι λοιπόν με όλα τα σχετικά και καλοφραγμένοι, που μόνο το φως της μέρας μπορεί να περάσει μέσα, όπως ο ήλιος ρίχνει τη βαριά και σκούρα σκιά των κάστρων στον «όχλο» και στις ξέφραγες πολιτείες, δείχνει την επικράτεια των κάστρων που βασίζεται σε έναν εκρηκτικό και ανατρεπτικό από κάθε άποψη «όχλο».(Τάδε έφη ΒΦ. Ε.Ε. – Γερμανία- Φεβρουάριος 20. 2001)               

Τύφλα να ’χουν και των θεαθήναι σιδερόφρακτες «εθνικές» παρελάσεις και τα θωρακισμένα «πριγκιπάτα» με τους «σύγχρονους» «δούκες»…, ιδιαίτερα των τελευταίων ετών…, διότι μόνο εθνικές δεν είναι. Είναι παρελάσεις προέδρων, πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών, τοπικών αρχών, διοικητών, διευθυντών, σιναφιών, τζακιών και μέρος των πολυχρησιμοποιημένων στις κάλπες ροζιασμένων μασχαλών της πλέμπας.

Η επίσκεψη των Λαρισαίων σχολοπαίδων στο Μαυρομμάτι με το τραγούδι τους που κάνει την τρίχα κάγκελο και μας γυρίζει πίσω: «Ξύπνα καημένε μου ραγιά» έβαλαν γυαλιά στα μάτια όλων των δίποδων…, (ανθρώπων κατά τ’ άλλα…,) που από το 1974 και δώθε πέρασαν, πάτησαν και μόλυναν τα ποτισμένα με αίμα των αγωνιστών του 21 χώματά μας και τα πούλησαν. 

Κάστρα σιδερόφρακτα και οι στημένες εξέδρες ντροπής όπου θα παραβρεθούν οι… επίσημοι  που θα απονείμουν τιμές…, (στους γερμανούς λέμε εμείς, τις οποίες, τιμές, θα τις απορροφήσουν από το ελληνικό πάνθεο των αγωνιστών και θα τις… κολλήσουν στους βόρειους ονάγρους της «Ε.Ε.» έτσι που η άθλια προσφορά τους στον ευρωατλαντικό μερκαντιλισμό θα αποτελεί «τιμής ένεκεν» για τους …επισήμους του …ελληνικού «κράτους», έστω και αν βγαίνει μέσα από τα φασιστικά, τρομοκρατικά, αστυνομικά κάγκελα ή …δημοκρατικά, αν θέλετε πείτε τα.

Η ντροπή και η ενοχή ασφαλώς δεν κρύβεται, ιδιαίτερα μέσα από… προστατευτικά κάγκελα.

Απεναντίας αμη τι άλλο δείχνουν πόσο αποκρουστικοί, ανεπιθύμητοι και άσχετοι από τις Εθνικές μας Γιορτές είναι. Ο αποτροπιασμός που με τη σφραγίδα της χαρότριχας φέρνει το κάγκελο που … προστατεύει τους … επισήμους, προσβάλει κατάφωρα την Εθνική Γιορτή, τρίζουν τα κόκαλα των αγωνιστών του 21 και ως Εθνική προσβολή και καταισχύνη οι Πολίτες οφείλουν να τη δούνε. Αυτό το φασιστικό κάγκελο είναι το ίδιο που δολοφονούσε και πρόδιδε τους αγωνιστές του 21.

Για την ιστορία ένας χρόνος παράτα δεν λέει τίποτα. Για την  επόμενη εθνική γιορτή του έπος του 40, όλες οι σκοτεινές αυλαίες των παράλογων θεάτρων πρέπει να κλείσουν και τα …προστατευτικά κάγκελα στις εξέδρες των …επισήμων πρέπει να αλλάξουν χώρο και ρόλο.

Γι’ αυτό ξύπνα καναπεδοστρωμμένε σύγχρονε ραγιά, τήρα και αφουγκράσου…

-Ω! σεις ραγιάδες Έλληνες, κλέφτες κι αρματολοί 

αδικημένα στίγματα, παράσιτα του κόσμου,

όπου χρόνους περάσατε πνιγμένους μες στο δράμα.

 Υποταγμένοι, νηστικοί, χωρίς τιμή και δόξα,

στου αυτοκρατόρου τη ματιά να φαίνεστε σαν ζα

και να φεγγοβολάνε απάνω σας της τυραννίας

τα δεσμά!

 

Ξυπνάτε, ωρέ! Ξυπνάτε!   

Ξυπνάτε και θωράτε τον οχτρό που μας βαρεί,

που θέλει σώνει και καλά άπιστους να μας κάνει,

χωρίς πατρίδα, λευτεριά, χωρίς καμιά ιστορία,

που θα μας δώσει μιαν αυγή, ρίγος για λευθερία!

 

Της τυραννίας ο καημός, ωρέ, μες στο πετσί μας μπήκε,

αιώνες τώρα τέσσερις, παππούς, προπάππος, παραπάππος,

κόρη, μητέρα και γιαγιά,

όλοι αυτοί μοχθήσανε και χάθηκαν και χάνονται,

γι’ αυτό το μεγαλείο, που λένε λευτεριά!

 

Κι εμείς; Εμείς ωρέ, τι κάνουμε;

Ποιος είναι αυτός που μυξοκλαίει;

Για σηκωθείτε, ωρέ!  Καιρός είναι πια τ’ άρματα να ζωθούμε

για να βαρέσουμε και να συντρίψουμε

ούλους μας τους οχτρούς. 

 

Και αρετή έχουμε, βρε! Και τόλμη και ψυχή!

Όπλα να κάνουμε ετούτα τ’ αγαθά και λάβαρο

να σκώσουμε όλοι μαζί αντάμα της λευτεριάς

σημαία. Όπου το αίμα μας κυλά σε ποταμούς κι αχνίζει,

σκούζει και κράζει δυνατά με την τρανή διάτα!  

 

Σκωθείτε και ξυπνάτε, ωρέ, ξυπνάτε!

Καιρός να σταματήσουμε τούτη τη μορραγία

και ν’ αναπνεύσουμε κι εμείς τιμή κι ελευθερία.

Γι’ αυτό σας κράζω δυνατά απ’ της ψυχής τα μύχια

και σας προστάζω με καημό κι ανείπωτη λατρεία

γι’ αυτό που λένε λευτεριά, τιμή και ισοτιμία!»

(25 Μάρτη 1974 Γερμανία)                                                                  

Χρόνια Πολλά                                                                                                                                                                                              «EΕ». Ελλάδα, Μάρτιος  25  2014 pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de

 

 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: