Μ. Ιγνατιου: Δυο μετρα και δυο σταθμα… η Ρωσια μιμειται


Russia's President Vladimir Putin chairs a meeting in his Novo-Ogaryovo residence outside Moscow, on February 26, 2013. French President Francois Hollande arrives in Moscow for his first visit as head of state and talks with Vladimir Putin tomorrow. AFP PHOTO / RIA-NOVOSTI POOL/ ALEXEI NIKOLSKY (Photo credit should read ALEXEI NIKOLSKY/AFP/Getty Images) RUSSIA-FRANCE-POLITICS-DIPLOMACY,❖Миша☠_HandsoffSyria,Уништене цркве #МартовскиПогром ,Владимир Путин Таврический.
.
Κάθε φορά που διαβάζω τις δηλώσεις και τις ανακοινώσεις του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών συλλαμβάνω τον εαυτό μου να οργίζεται. Είναι τόσο έκδηλη η τακτική των δύο μέτρων και των δύο σταθμών της αμερικανικής κυβέρνησης και γενικά των Δυτικών, που δεν μπορεί να μην «φωνάζεις» κάθε που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι -από τον πιο χαμηλόβαθμο έως τον Μπαράκ Ομπάμα-αναφέρονται στην «παραβίαση (εκ μέρους της Ρωσίας) της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας».

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Δεν έχουν άδικο ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, που, βεβαίως, αντιδρούσε στις δικές τους μεθοδεύσεις, «έκανε καλοκαιρινό το μαγαζί» στην Κριμαία, ανοίγοντας μια μεγάλη πληγή στις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις. Από την Κυριακή το βράδυ ο κόσμος δεν είναι ο ίδιος, και μην πείτε ότι υπερβάλλω διαβάζοντας αυτές τις γραμμές. Όσο δεν κάνουν ένα βήμα πίσω οι πλευρές, όσο η Αμερική συνεχίζει να ερεθίζει τον Πρόεδρο της Ρωσίας «μέσα στο σπίτι του», τόσο θα αυξάνονται οι εντάσεις.

Ένας διπλωμάτης από τους πολλούς που διάκεινται φιλικά προς τη Μόσχα μας έλεγε -όχι ως παράπονο, περισσότερο ως γεγονός- ότι η ιστορία της Ουκρανίας ομοιάζει με την κρίση της Κούβας, όταν οι δύο (τότε) υπερδυνάμεις έφτασαν στο χείλος του πολέμου. Από το γραφείο σημαντικού Αμερικανού γερουσιαστή διέρρευσε ότι ο Πούτιν έχει συμφωνήσει να ενισχύσει το κομουνιστικό καθεστώς των αδελφών Κάστρο -κατάντησε, δυστυχώς, στυγνή δικτατορία-, στοχεύοντας να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο στον Πρόεδρο Ομπάμα. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Η διαμάχη της Ουάσιγκτον και της Μόσχας θα προκαλέσει μεγάλη δυστυχία στους λαούς που επηρεάζονται. Άλλωστε, το παράδειγμα της Ουκρανίας είναι πολύ φρέσκο για να ξεχαστεί.

Ο Πούτιν είναι αυτός που είναι. Ένας παλαιάς κοπής πράκτορας που έγινε σ’ ένα βράδυ πολιτικός, που ανδρώθηκε και υπηρέτησε το σοβιετικό κομουνισμό, το χειρότερο μοντέλο διακυβέρνησης ενός λαού, όπου οι πολίτες πεινούσαν και τα υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη ζούσαν μέσα στη χλιδή, που προερχόταν από τη διαφθορά και την κλοπή του πλούτου της χώρας.

Εβραϊκό λόμπι

Οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοι τους όμως, που κόπτονται ότι επεμβαίνουν στις χώρες στο όνομα της Δημοκρατίας, νομίζουν πως είναι καλύτεροι από τον πρώην πράκτορα της ΚGΒ; Έχουν αναδείξει την Ουκρανία ως τον πυλώνα της Δημοκρατίας, στηρίζοντας αμφιλεγόμενους πολιτικούς και πολιτικάντηδες, ανάμεσα στους οποίους δεσπόζουσα θέση έχουν οι ακροδεξιοί.

Και δεν μπορώ εδώ να μην κακίσω για τη στάση του το εβραϊκό λόμπι, που (ορθά) ασχολήθηκε με την πάταξη της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, αλλά στην περίπτωση των ακραίων αντι-Εβραίων της Ουκρανίας δεν έχει εκδώσει ούτε μία ανακοίνωση. Η πολιτική των δύο μέτρων και των δύο σταθμών έχει αναδειχθεί σε επιστήμη.

Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μας προκαλούν και μας θυμώνουν κάθε φορά που «χτυπούν» τον Πούτιν για την επέμβαση του στην Κριμαία. Όσο δίκιο και να έχουν, το χάνουν όταν κλείνουν τα μάτια στις εισβολές τις δικές τους και των συμμάχων τους. Μας έλεγε Ρώσος διπλωμάτης, ότι το «γεράκι» της ρωσικής διπλωματίας ο Σεργκέι Λαβρόφ, απαντώντας στο θυμωμένο Τζον Κερι, στο Παρίσι, του είπε, με το γνωστό σαρδόνιο χαμόγελο του και την ειρωνεία που τον διακρίνει, ότι «είμαστε στο ίδιο κλαμπ μ’ εσάς». Και, βεβαίως, εννοούσε το Βιετνάμ, το Ιράκ, το Κοσσυφοπέδιο, την Κύπρο και τόσες άλλες χώρες και περιοχές που υπέφεραν στο όνομα των συμφερόντων της Αμερικής και της Δύσης.

Είμαι ο πρώτος που θα κατακρίνει τη συμπεριφορά της Ρωσίας και του κ. Πούτιν έναντι της Ουκρανίας. Αλλά αδυνατώ να πιστέψω την ειλικρίνεια των λόγων της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και των Βρυξελλών. Οι Δυτικοί έχουν στους κόλπους τους χώρες όπως η Τουρκία, η οποία μέχρι και σήμερα-σαράντα χρόνια μετά- διατηρεί κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο, και δεν ενοχλούνται. Αντιθέτως, στηρίζουν ποικιλοτρόπως την κατοχή του νησιού και δεν ντρέπονται. Στο τέλος-τέλος, σε τι διαφέρουν από τον Πούτιν; Επέδειξαν την ίδια απαράδεκτη συμπεριφορά θα έλεγα, μάλιστα, ότι προηγήθηκαν της Ρωσίας, η οποία απλώς μιμείται τις μεθόδους των Αμερικανών και των Δυτικών…

.
ΠΗΓΗ: Περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» (http://www.epikaira.gr/)  , netakias

Επιλογή Ελένη Αθ.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: