Το βιβλίο του εμείς του χτες, αντιμέτωπο στο εγώ του σήμερα και του αύριο !!


 

Στοχασμοί για το Λόγο, με το Λόγο, απ’ το Λόγο!

Στοχασμοί για το Λόγο, με το Λόγο, απ’ το Λόγο!

Αφιέρωμα στο Ββλίο από το Θεσσαλό Πολίτη Βάιο Φασούλα

Ένα σύντομο αφιέρωμα με αναφορά το βιβλίο αφιερωμένο στους Εκδότες, «μεγάλους» και «μικρούς» που βάζουν την ύλη-κέρδος πάνω από το πνεύμα, στα ΜΜΕ, που οι σχέσεις τους με το Λόγο είναι ανύπαρκτες ή ελάχιστες και στους καρεκλοκρατούντες «πολιτικούς», που με την αφοσίωσή τους στο όναγρο σύστημα φροντίζουν για τις κοιλιές τους, για τον πλήρη εξοστρακισμό του και την επίσης πλήρη επικράτηση του δικού τους ψυχρού παραμυθόλογου.

Ιδιαίτερα αφιερώνεται στις φίλες και στους φίλους εντός και εκτός της Ελλάδας, γι’ αυτούς που διαβάζουν, που γράφουν, που βλέπουν και αφουγκράζονται τα μηνύματα του κίτρινου φύλλου και είναι  α υ τ ο ί  που βρίσκονται ενταγμένοι στον αστερισμό του εμείς, που τα διακινούν σθεναρά και με κάθε τρόπο τα μεταδίδουν στα πέρατα της οικουμένης.

Ακόμα για εκείνους που γράφουν και διαβάζουν και που παγιδευμένοι στο εγώ τους μένουν απαθείς και αδιάφοροι για ό, τι συμβαίνει γύρω μας. Και για όσους προσπαθούν ή σκέφτονται πώς θα ξεπεράσουν και πώς θα ξεφύγουν απ’ τις μέγγενες του εγώ και της εσωστρέφειας και όλοι μαζί να σπρώξουμε τις σκληρές και βαριές τραχύμαλλες σκιές που με τα βαριά της ματεριαλιστικά απανωσκεπάσματα η «σύγχρονη» Νέα Τάξη Πραγμάτων μας κλείνει το φως…

Στοχασμοί για το Λόγο, με το Λόγο, απ’ το Λόγο! 

Με το βιβλίο που ομορφαίνει μια βιβλιοθήκη και αποτελεί μέρος της «μόστρας» του σαλονιού ενός επώνυμου ή και…,(ακόμα χειρότερα…,) ανώνυμου ιδιοκτήτη που είναι και ο ίδιος δημιουργός, πρυτανεύει ο Λόγος, άρα επιδεικνύεται και το πνευματικό επίπεδο του κατόχου του, που δεν είναι παρά μια μάταια όσο και ατέρμονη φιλοδοξία.

Έτσι ο Λόγος περιορίζεται μέσα σε άγγιχτες σελίδες και υποφέρει. Ο ιδιοκτήτης-δημιουργός (ποιητής, λογοτέχνης, θεατρολόγος κλπ) που τον φιλοξενεί, που τον φροντίζει σε καλογυαλισμένα ράφια και τον εκθέτει με θαυμασμό στους φίλους του και επαναπαύεται σε κάτι που αιωρείται και λέγεται άπιαστη δόξα, αν δεν τον κατεβάσει από τα ράφια και δεν το περπατήσει στα σχολειά, στους δρόμους και στις πλατείες, στα εργοστάσια, στους σταθμούς, στα λιμάνια και στους δημόσιους χώρους, εκεί που ο… σύγχρονος λόγος, καμουφλαρισμένος με ανάλογες σάλτσες και κορδέλες, μεταβάλλεται σε κάλπικο, ξύλινο και γυάλινο, εάν, λοιπόν,  ο ιδιοκτήτης του περιορίζεται μόνο στο δικό του θαυμασμό, στην ευχαρίστηση που το εγώ του τού προσφέρει και στο ξεσκόνισμα της εικόνας του, τότε ο Λόγος ξεθωριάζει και αργά, αργά πεθαίνει. Για τον αργό θάνατό του πέρα από την εγκαθίδρυση της Νέας Τάξης Πραγμάτων πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε και η εσκεμμένη ή μη απ’ την πλευρά του συγγραφέα αποτροπή της αποσύνθεσης του ελληνικού πνεύματος.

«EΕ». Ελλάδα, Τρίκαλα, Φεβρουάριος 25  2014 pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΠΟΙΗΣΗ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: