υπέρ αδυνάτου λόγος… [26/01/2014]


Θεόφιλος Αιγινήτης

Θεόφιλος Αιγινήτης

…ευχαριστώ τους κατηγόρους μου που με όλες αυτές τις κατηγορίες που εκτοξεύουν εναντίον μου, μου δίνεται η δυνατότητα να αναπτύξω στην απολογία μου τις αιτίες που με έφεραν σ’ αυτή δυσχερή κατάσταση, να αιτούμαι την δική σας καλοσύνη και φιλανθρωπία.

Ενώ πριν δεν είχα λόγο να δικαιολογήσω σε σας την προσωπική μου ζωή, τώρα  είμαι υποχρεωμένος να το κάνω για την αποκατάσταση της αξιοπρέπειάς μου.

Με κατηγορούν πως διαβίωνα πλουσιοπάροχα, ενώ αυτοί ήταν που με έσπρωχναν να κάνω απερίσκεπτη  ζωή με τις αυξήσεις που έδιναν στο μισθό μου, χωρίς εγώ να γνωρίζω την προέλευση των χρημάτων. Μου τα έδιναν και εγώ μη γνωρίζοντας ότι τα λεφτά αυτά προέρχονται από δάνεια που αυτοί υπέγραφαν, έρχονται τώρα και μου λένε πως μαζί τα φάγαμε και είμαι υποχρεωμένος να πληρώσω εγώ τον λογαριασμό που μου στέλνουν από το γραφείο του φοροεισπράκτορα κ. Θεοχάρη.

Τα λίγα λεφτά που είχα στην άκρη για ώρα ανάγκης όπως με είχαν μάθει οι γονείς  μου, μου τα αρπάξανε με την μεγάλη απάτη του χρηματιστηρίου όταν με διαβεβαίωναν να μην ανησυχώ για το μέλλον μου γιατί λεφτά υπάρχουν.

Αυτοί άλλαξαν με δόλο τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και φέρανε μέσα στην πατρίδα μου τους άπληστους τοκογλύφους να μας αφανίσουν.   

Αυτοί τα είχαν κάνει πλακάκια με τους προμηθευτές και χρέωναν στο πολλαπλάσιο τα εξοπλιστικά προγράμματα για τα βέλη, τα τόξα και τις ασπίδες που η πατρίδα μας έπρεπε να αγοράσει για να προστατέψει τους πολίτες της από τον κίνδυνο των εξ’ ανατολών εχθρών της. Και αυτοί είναι που για να μη φανερωθεί η απληστία τους, έβγαζαν κρυφά τα χρήματα σε εταιρίες που είχαν στην Κύπρο, στην Μίλητο και στην Κάτω Ιταλία. Αυτή ήταν μια από τις αιτίες που χάθηκε τόσο χρήμα και η πατρίδα μας βρίσκεται σήμερα σε αυτό το οικονομικό χάλι.

Τώρα πιστεύουν πως κόβοντάς μου εσείς το επίδομα που μου προσφέρετε για να ζήσω στοιχειωδώς, έτσι θα ορθοποδήσει η χώρα.

Ενώ εγώ είχα μια δουλειά και κατάφερνα να ζήσω, τώρα δεν μπορώ πλέον να την εξασκήσω γιατί εκτός από εμένα και πολλοί άλλοι συντοπίτες μου βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση επειδή έχασαν κι’ αυτοί τις δουλειές τους και δεν υπάρχουν πλέον χρήματα για να στηριχτεί η οικονομία της πόλης μας.

Σπουδάσαμε με στερήσεις τα παιδιά μας που θα μπορούσαν να συντηρήσουν εμάς τους ανήμπορους και αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν μήπως καταφέρουν εκεί να επιβιώσουν προσφέροντας τις υπηρεσίες τους σε άλλους που δεν έδωσαν  ούτε ένα τάλαντο για τις σπουδές τους.

Έφυγαν σαν τα αποδημητικά πουλιά πριν οι ιθύνοντες εδώ τους κόψανε τα φτερά.

Έμεινα εδώ μονάχος, μη μπορώντας πλέον να δουλέψω γιατί τα χρόνια που περάσανε εν τω μεταξύ με έκαναν ανίκανο να εργαστώ. Και αυτοί που σήμερα σας προτρέπουν και θέλουν να μου κόψετε το επίδομα που μου δίνετε, προετοίμασαν την σημερινή μου δίκη, όχι γιατί πιστεύουν πως πραγματικά τα φάγαμε μαζί και είμαι ένοχος που αξίζω βαριά τιμωρία, αλλά το κάνουν από δολιότητα για να μεταφέρουν τις δικές τους ευθύνες στις πλάτες τις δικές μου.

Είναι φανερό κύριοι βουλευτές πως εγώ δεν ευθύνομαι για όλα αυτά που με κατηγορούν, αλλά από σκοπιμότητα, δολιότητα και από φθόνο με κατήγγειλαν, γιατί είμαι εγώ καλλίτερος πολίτης από όλους αυτούς που με έφεραν ενώπιών σας, αλλά δυστυχώς εύπιστος στις απατηλές καλές προθέσεις τους.

Δεν υπάρχει σε μένα άλλο εισόδημα εκτός αυτού (του επιδόματος – συντάξεως), που συνεχώς ανάλγητα μου περικόπτετε, το οποίο όμως αν μου αφαιρέσετε τελείως, θα κινδυνεύσω να περιπέσω στην μεγαλύτερη δυστυχία.

Μη με καταστρέψετε, λοιπόν, κύριοι βουλευτές, άδικα, αφού είναι δυνατόν βέβαια να με σώσετε δίκαια και κάνω έκκληση να μην μου την αφαιρέσετε τώρα, που είμαι πιο γέρος και πιο αδύναμος από όσα μου δώσατε, όταν ήμουν πιο νέος και περισσότερο ακμαίος.

Αυτοί δε που υποστηρίζουν πως μπορώ να ζήσω άνετα με το ποσόν που παίρνω ως σύνταξη, προτείνω ως έχω δικαίωμα από την ίδια την πολιτεία,  να ανταλλάξουμε τα περιουσιακά μας στοιχεία προς αποκατάσταση της αδικίας που θέλουν να επιβάλλουν σε μένα.

Αυτοί μάλιστα που σήμερα θέλουν να κοπεί το επίδομά μου, είναι οι ίδιοι που  καταστρέψανε εμένα και την πόλη μας, όμως δεν τολμούν να παρουσιαστούν ξανά μπροστά μας και  αλλάζουνε το όνομά τους μήπως και ξεχάσουμε το παρελθόν τους, επειδή θέλουν και πάλι να μας εξαπατήσουν.

Την δικανική αυτή απολογία, την έφερε μαζί του ο Λυσίας κυνηγημένος από τους τριάκοντα τυράννους των Αθηνών μετά τη λήξη του Πελοποννησιακού πολέμου

(421-403 π.Χ.)  όταν είχε έρθει στην πατρίδα μου τη Χαλκίδα να σωθεί μετά την δολοφονία του αδερφού του Πολέμαρχου, από τον τύραννο Ερατοσθένη.

Την βρήκα πρόσφατα κρυμμένη μέσα σε ένα σεντούκι  και σας την παρουσιάζω για να μάθετε το λόγο που γράφτηκε «ο υπέρ αδυνάτου λόγος» και να παραβάλλετε το τότε με το σήμερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: