Φερνάντο Πεσσόα – Το Καπνοπωλείο (Tabacaria)


216_2310-fernando-pessoa[1] Περίπου 7 χρόνια πριν τον θάνατό του από κίρρωση του ήπατος, ο Πεσσόα γράφει στις 15-01-1928 ένα από τα πλέον συγκλονιστικά, ευαίσθητα, τραγικά, αυτοψυχαναλυτικά,  περιεκτικά (κλπ, κλπ, κλπ) ποιήματα(?) που έχουν ποτέ γραφεί.

Πάνω από το διπλάσιο του ίδιου χρόνου σε ώρες, χρειάστηκε ο γράφων για να μεταφέρει στην ελληνική γλώσσα τον ασύλληπτο (και σε δυσκολία) τρόπο γραφής και σκέψης του Πορτογάλου, δαμάζοντας τον ατίθασα ελεύθερο και παιγνιώδη στίχο του, με συνεχείς (χριστέ μου! lol) αναφορές στο πρωτότυπο πορτογαλικό κείμενο καθώς και σε ποικίλλες άλλες μεταφράσεις (πλην της ελληνικής, που στο ακέραιο, αν δεν κάνω λάθος, ακόμα εκλείπει – αλλά και να υπάρχει, ποιός κάθεται να ταλαιπωρείται με πνευματικά δικαιώματα, ε?) τόσο ώστε το τελικό αποτελέσμα να προσεγγίζει όσο είναι δυνατόν το πρωτότυπο.

Não sou nada.
Nunca serei nada.
Não posso querer ser nada.
À parte isso, tenho em mim todos os sonhos do mundo.

Ελπίζω να άξιζε τον κόπο η προσπάθεια.

{* Η μετάφραση είναι του Dr.Kameleon, ακολουθεί πιστά το πρωτότυπο και η μικρού μεγέθους γραμματοσειρά έχει σκοπό να διατηρήσει αναλλοίωτη τη δομή του ποιήματος όπως την είχε εμπνευστεί ο ίδιος ο Πεσσόα}


ΤΟ ΚΑΠΝΟΠΩΛΕΙΟ

Δεν είμαι τίποτα.
Ποτέ δεν θα’ μαι τίποτα.
Δεν μπορώ να θέλω να’ μαι τίποτα.
Πέρα απ’ αυτό, έχω μέσα μου τα όνειρα του κόσμου όλου.

Παράθυρα της κάμαράς μου,
Μιας κάμαρας, στα εκατομμύρια του κόσμου, που κανείς δεν γνωρίζει ποιά είναι,
(Κι αν την ήξεραν, τι θα ήξεραν?),
που βλέπει στο μύστηριο ενός δρόμου γεμάτου περαστικούς.
Σ’ ένα δρόμο απροσπέλαστο για όλες μου τις σκέψεις.
Πραγματικό, απίθανα πραγματικό, βέβαια, αβέβαια βέβαιο.
Με το μυστήριο των πραγμάτων κάτω από τις πέτρες και τα όντα,
Με τον θάνατο που υγραίνει τους τοίχους και ασπρίζει τα μαλλιά των ανθρώπων.
Με το Πεπρωμένο που σέρνει την άμαξα των πάντων, μέσα από το δρόμο του τίποτα.

Σήμερα είμαι ηττημένος, λες και γνώρισα την αλήθεια.
Σήμερα είμαι διαυγής, λες και πρόκειται να πεθάνω.
Λες και η επαφή μου με τα πράγματα δεν ήταν μεγαλύτερη
απ’το να πω ένα αντίο, αυτό το σπίτι κι αυτή η γωνιά του δρόμου να γίνονται
μια σειρά από βαγόνια, που αναχωρούν στο άκουσμα μιας σφυρίχτρας
που αντηχεί μέσα απ’ το κεφάλι μου,
και ένα τίναγμα των νέυρων κι ένα ράγισμα των οστών καθώς πηγαίνουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρόσκληση – Σύλλογος Ελληνοαρμενικής φιλίας


Πρόσκληση - Σύλλογος Ελληνοαρμενικής φιλίας.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Σύλλογος Ελληνοαρμενικής φιλίας
Υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και της Πρεσβείας της Δημοκρατίας της Αρμενίας,
Εχει την τιμή να σας προσκαλέσει σε εκδήλωση που οργανώνει με την συμπλήρωση 25 χρόνων από τους σεισμούς στην Αρμενία , σε ένδειξη ευγνωμοσύνης του αρμενικού λαού προς τον ελληνικό λαό, για τη μεγάλη συμπαράσταση που επέδειξε.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου και ώρα 12.00, στο μνημείο Χατσκάρ (Λεωφόρος Βας. Κωνσταντίνου και Ριζάρη).

Μπάνκερ Ρόι: Μαθαίνοντας από το ξυπόλητο κίνημα


Στο Ρατζαστάν της Ινδίας, ένα πρωτότυπο σχολείο μαθαίνει σε αγρότισσες και αγρότες –συχνά αγράμματους– πώς να γίνουν μηχανικοί ηλιακής ενέργειας, τεχνίτες, οδοντίατροι και γιατροί, στα χωριά τους. Ονομάζεται Ξυπόλητο Κολέγιο κι ο ιδρυτής του, ο Μπάνκερ Ρόι, μας εξηγεί πώς λειτουργεί.

ted.com

Επιλογή Σταμάτης Μ.

ΠΑΣΟΚ : ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 26/11/2013 [ 19:30 ]


Pasok Header_aristero_1Σημεία από τη Συνέντευξη του Νίκου Ανδρουλάκη, Γραμματέα της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ στην εκπομπή «ANT1 TV» και στο δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη

Σχετικά με τους πλειστηριασμούς:

Ο λεγόμενος νόμος Κατσέλη, που ψηφίστηκε επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ και προστατεύει τον Έλληνα πολίτη από τους πλειστηριασμούς, δεν καταργείται αλλά βελτιώνεται. Εμείς περιμένουμε ότι στην πρόταση του Υπουργείου θα μπουν συγκεκριμένα όρια που θα διασφαλίσουν ότι οι πλειστηριασμοί δεν θα επεκτείνονται, παραμόνο για όσους έχουν την οικονομική επιφάνεια και κρύβονται πίσω από τον νόμο.

Σχετικά με τη ρητορεία ΣΥΡΙΖΑ:

Η πρότασή σας σε όλα είναι «σκίστε το μνημόνιο». Το καλύτερο άλλοθι αυτής της πολιτικής, είστε εσείς και η κενή ρητορεία.

Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Ο νόμος Κατσέλη θα συνεχίσει να ισχύει. Δεν πάμε σε μαζικές απολύσεις, ούτε σε οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων. Διότι η χώρα σήμερα έχει ένα στόχο, να πάει σε πρωτογενές πλεόνασμα και βάσει αυτού του κεκτημένου που είναι οι κόποι του ελληνικού λαού να διαπραγματευτούμε την αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτός είναι ο μακροπρόθεσμος, στρατηγικός και εθνικός στόχος για την οικονομία μας. Δεν θα στηρίξουμε αποφάσεις που θα υπονομεύουν αυτόν τον στόχο.

Σχετικά με τα φάρμακα:

Θέση μας είναι ποιοτικά και φτηνά φάρμακα για τον Έλληνα πολίτη. Όσον αφορά την τιμή του φαρμάκου, αυτή πρέπει να ακολουθεί τον μέσο όρο των τριών κατώτερων τιμών της Ευρώπης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ασυδοσία που την περάσαμε για…’λευτεριά


Προσυπογράφεται το άρθρο του κυρίου Νικολαΐδη.
Ν.Γ.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ σε ιδιωτική επιχείρηση και σε απέλυσαν. Τα μαζεύεις και περιμένεις, μέχρι το μαγαζί να σε ξαναχρειαστεί. Δεν αρπάζεις το μυστρί για «χτίσιμο» στην είσοδο, δεν το διανοείσαι για κατάληψη. Κι αν τρελάθηκες και επιμένεις, σε παίρνει αστυνομία κι είναι το αυτονόητο. Κι από εργασία; Πέρασες στη μαύρη λίστα των ανεπιθύμητων για εργασία, μιας κι έχει τους νόμους του το Κράτος, η κοινωνία τις ανοχές της και η λογική τα όριά της.

ΔΕΝ απολύθηκε ακόμα κανένας του δημοσίους και τα μαχαίρια βγήκαν. Ακονισμένα απ’ τους επιτήδειους των πρωινάδικων για ν’ ανεβάσουν τα νούμερα κι ας είναι δείχτης ντροπής. Για τα ποσοστά τους οι πολιτικοί, για το μεροκάματο οι τηλεπαρουσιαστές και οι «θεές» τον χαβά τους. Με τον μηρό τους αυτές, με τις δήθεν ερωτήσεις αυτοί και οι κραυγές των ογκανιζόντων (για το κόμμα και τα ψηφαλάκια τους) να διχάζουν και να φανατίζουν.

ΚΑΙ τι κάνει ο «δημόσιος» μπροστά στην κινητικότητα είτε με την υποψία της διαθεσιμότητας; Αυτό που έμαθε καλά απ’ τα μαθητικά του κι ακόμα να το κατανοήσει πως συνιστά ποινικό αδίκημα η αυθαίρετη κατάληψη δημόσιας περιουσίας. Δεν είναι μαγαζί του, δεν το’ φτιαξε ο ίδιος, δεν ίδρωσε και άρα δεν αγωνιά για την τύχη του.

ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ τον αγωνιώντα μην απολυθεί, δεν εννοούμε την πρακτική του. Την μεγίστη περιφρόνησή του για τη δημόσια ιδιοκτησία που μαρτυράει την αντίληψή του για τα κοινά. Και τι που δεν είναι πρακτική του «κουτόφραγκου»; Ωστόσο, αναγκασμένοι να συμβιώσουμε με τους παραπάνω εταίρους, είμαστε υποχρεωμένοι να ευθυγραμμιστούμε. Κι αν ο ντόπιος «επαναστάτης» επιμένει στο…μυστρί, ο γεωργός με το τρακτέρ στο δρόμο και ο καταληψίας στο τσιφλίκι του, το λόγο έχει η αστυνομία. Είναι το αυτονόητο και μη μας κακοφαίνεται. Όπως για τον απρόσκλητο που θα στρατοπεδεύσει στην αυλή σου.

ΕΙΔΑΜΕ πού μας κατάντησε ασυδοσία που την περάσαμε για ‘λευτεριά. Βλέπουμε τον νεοέλληνα απείθαρχο και μόνο που δεν…καμαρώνουμε. Και μόνο αν η…μαγκιά του αγγίξει τη δικιά μας τσέπη, την ιδιοκτησία και το βιος, θα του πάρουμε το κεφάλι. Αυτοπροσώπως, και με τη δημοκρατία τσαλακωμένη στη γωνιά.