«Νόμιμες» συλλήψεις/προσαγωγές ΑΘΩΩΝ ΝΕΑΡΩΝ πολιτών στη Λάρισα, την ημέρα γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.


Γιώργος Παπανικολάου

Γιώργος Παπανικολάου

«Νόμιμες» συλλήψεις/προσαγωγές ΑΘΩΩΝ ΝΕΑΡΩΝ πολιτών στη Λάρισα, την ημέρα γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Χθες το βράδυ 17/11/2013, προσήγαγαν (και όχι συνέλαβαν, όπως με διόρθωσε ευγενικά η αξιωματικός υπηρεσίας) την κόρη μου και τον φίλο της, για εξακρίβωση στοιχείων. Η σύλληψη/προσαγωγή έγινε στο χώρο πίσω απ το δικαστικό μέγαρο και μεταφέρθηκαν και κρατήθηκαν επί 3 ώρες στην Ασφάλεια στο κτίριο της Νεάπολης (μέχρι να τους ενημερώσουν απ την Αθήνα, όπου υπάρχει βάση δεδομένων για κατηγορίες ή εγκλήματα που μπορεί να βαρύνουν τα άτομα που διερευνώνται, όπως μου εξήγησε συνάδελφος της αξιωματικού υπηρεσίας, κατόπιν επιμονής μου να ζητήσω εξηγήσεις και αφού προηγουμένως προσπάθησε η αξιωματικός ν αποφύγει να δώσει εξηγήσεις, λέγοντας πως «κάνει τη δουλειά της»).

Εξηγήσεις δεν δόθηκαν ούτε στον πατέρα του αγοριού, που πήγε 2 ώρες μετά τη σύλληψη/προσαγωγή στην ασφάλεια.

Στο γραφείο της αξιωματικού υπηρεσίας ήταν γύρω στους 5 συναδέλφους της, που μου εξήγησαν πως η διαδικασία είναι νόμιμη (αλλά γνωρίζουν πως «έξω» τους βρίζουν γι αυτό που κάνουν, όπως μου είπαν).

Η απορίες μου είναι:

1. Πως μια ψηφιακή αναζήτηση 2 ονομάτων σε μια βάση δεδομένων μπορεί ν αργεί 3 ώρες; Ούτε σε PC286 δεν θ αργούσε τόσο. Ή συνέλαβαν/προσήγαγαν τόσες πολλές χιλιάδες κόσμο, για ν αργούνε τόσο στην πρόσβαση στη βάση δεδομένων; Ή μήπως η καθυστέρηση γίνεται επίτηδες (για να τρομοκρατήσουν τα παιδιά/και τους γονείς);

2. Η διαδικασία μπορεί νάναι «νόμιμη», αλλά εφαρμόζεται πάνω σε ΑΘΩΟΥΣ νεαρούς πολίτες (δεν κατηγορούνταν για κάποιο έγκλημα, ούτε υπήρχε κάποια υποψία εναντίον τους, όπως μου απάντησαν οι αστυνομικοί, όταν τους ρώτησα). Τους αθώους πολίτες, πως τους αντιμετωπίζεις, όταν τους ταλαιπωρείς επί 3ωρο και τους τρομοκρατείς, χωρίς να τους εξηγείς, αλλά τους αντιμετωπίζεις με ειρωνεία («περιμένετε»), όταν ρωτούν και διαμαρτύρονται γιατί κρατούνται τόσες ώρες; Το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνουν οι κύριοι αστυνομικοί (αν είχαν συνείδηση ότι ταλαιπωρούν και τρομοκρατούν ΑΘΩΟΥΣ ΝΕΑΡΟΥΣ πολίτες), θα ήταν να παρέχουν μόνοι τους, απ την αρχή και ευγενικά, λεπτομερείς εξηγήσεις για τη διαδικασία που ακολουθούν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Antonov 225


Επιλογή Κωστής Δ.

Τα μέτωπα του εμφυλίου πολέμου


Αντικυβερνητικό γκραφίτι

Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα από εκείνους που γνώριζαν ότι, η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής – ενώ αντάλλαξαν την τιμωρία τους με την δική μας δουλεία και με την άλωση της πατρίδας μας

.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα. Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι, όλοι γνωρίζουμε πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου… Ή αυτοί, ή εμείς…

Είναι κατανοητό ότι κάποιοι έχουν αμφιβολίες…. Είναι κατανοητό ότι κάποιοι ευελπιστούν και ελπίζουν… Είναι κατανοητό πως είναι φρικτή η αλήθεια που γνωρίζουμε – αν και μας την κρύβουν – και δεν θέλουμε να την πιστέψουμε, να την αποδεχθούμε.

Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα, με πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο και με εναλλαγές στην θέση του κατ’ επίφαση πρωθυπουργού. Το πολιτικό σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει, όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά σε τι έχει συναινέσει, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά και την κατάληξη των όσων μέχρι σήμερα ζούμε.

Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών. Αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο «πείραμα» της νέας τάξης πραγμάτων, για την απόλυτη κατοχή μίας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.

Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα και οι πραξικοπηματίες κυβερνούν – ενώ ταυτόχρονα μετέχουν σε σχέδιο ολικής απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα από όλους εκείνους που γνώριζαν πως η θέση τους για το υπόλοιπο της ζωής τους είναι σε κάποιο κελί μίας υπόγειας φυλακής – ενώ αντάλλαξαν την τιμωρία τους με την δική μας δουλεία και με την άλωση της χώρας εις το διηνεκές.

Αυτούς τους πραξικοπηματίες πρέπει να τους απομακρύνουμε εμείς, γιατί δεν θα το κάνει κανένας άλλος για εμάς… Είτε το πιστεύουμε, είτε όχι, όλοι γνωρίζουμε πως είναι πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου… Ή αυτοί, ή εμείς…”.

Η παραπάνω «δραματοποιημένη περιγραφή» της σημερινής κατάστασης της Ελλάδας, με κέντρο βάρους την έκφραση «ή αυτοί, ή εμείς», αποδίδεται σε γνωστό συνταγματολόγο – ο οποίος φαίνεται απόλυτα πεπεισμένος για το «ελληνικό πείραμα», με στόχο την επιβολή μίας νέας τάξης πραγμάτων από την παγκόσμια ελίτ.

Κατά τον ίδιο, «ΑΥΤΟΙ» είναι η κυβέρνηση, καθώς επίσης τα σκιώδη συμφέροντα που εξυπηρετεί, ενώ «ΕΜΕΙΣ» όλοι οι «αντιπολιτευόμενοι», όποιοι συμμερίζονται τη συγκεκριμένη θέση (οι «μνημονιακοί» από τη μία πλευρά και οι «αντιμνημονιακοί» από την άλλη).

Μία αντίστοιχη έκφραση «ή αυτοί, ή εμείς» χρησιμοποιεί κάποιος άλλος, ο οποίος θεωρεί ότι, «ΑΥΤΟΙ» είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι, οι μειώσεις των αποδοχών των οποίων ήταν μόλις 5% μετά το 2010, ενώ «απορροφούν». σχεδόν όλα τα έσοδα του προϋπολογισμού (44,8 δις €, από τα περίπου 50 δις €). Πολύ περισσότερο επειδή η αύξηση της ανεργίας στο δημόσιο είναι 0%, ενώ στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος υπέστη μειώσεις μισθών που ξεπερνούν το 30%, η ανεργία αυξήθηκε κατακόρυφα.

Φυσικά η θέση «ΑΥΤΟΙ», οι ΔΥ και οι συνταξιούχοι δηλαδή, εκπροσωπείται, πάντοτε κατά τον αρθογράφο, από την αξιωματική αντιπολίτευση – η οποία θέλει να επαναφέρει τόσο τους μισθούς, όσο και τις συντάξεις στο προηγούμενο της κρίσης επίπεδο, χωρίς δυστυχώς να εξηγεί που θα βρει τα χρήματα για να το επιτύχει (αν και ορισμένοι θεωρούν ότι το εξηγεί επαρκώς, μέσα από την πάταξη της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου κλπ.).

Μία τρίτη ανάλογη έκφραση «ή αυτοί, ή εμείς» χρησιμοποιείται από αυτούς, οι οποίοι θεωρούν ως κύρια «πηγή» της ελληνικής «δεισιδαιμονίας» το ευρώ και την Ευρωζώνη – όπου «ΑΥΤΟΙ» είναι οι οπαδοί του ευρώ, ενώ «ΕΜΕΙΣ» οι υπέρμαχοι της δραχμής.

Συνοψίζοντας, τα παραπάνω τρία «μέτωπα του πολέμου» είναι τα εξής: (α) η αντιπολίτευση, εναντίον της κυβέρνησης, οι αντιμνημονιακοί δηλαδή εναντίον των μνημονιακών (β) ο ιδιωτικός τομέας εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, συνταξιούχων επίσης και (γ) οι οπαδοί της δραχμής, εναντίον των «υπερμάχων» του ευρώ.

Δρομολογούνται βέβαια και άλλα «μέτωπα – ρεζέρβα», έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, «η ακροαριστερά εναντίον της ακροδεξιάς», με τη βοήθεια μίας προκήρυξης που μόνο ανόητοι θα μπορούσαν να θεωρήσουν ότι είναι αυθεντική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

10 Most Extreme Airports [HD]


Επιλογή Σταμάτης Μητ.

Αν τα σπάσεις με τους δανειστές χρειάζεσαι άλλο σχέδιο


Σίγουρα δεν έγιναν σοφότεροι όσοι την περασμένη Κυριακή έσπευσαν να αγοράσουν την «Αυγή» για να πληροφορηθούν το «σχέδιο των 100 πρώτων ημερών της κυβέρνησης της Αριστεράς» – πρωτοσέλιδος τίτλος υπό τον οποίο φιλοξενήθηκε άλλη μια συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα.

Ο τίτλος ήταν παραπλανητικός.

Το «σχέδιο των 100 πρώτων ημερών», δεν ήταν παρά μια παράγραφος, απάντηση στο ερώτημα «ποιες  θα είναι οι προτεραιότητες των πρώτων 100 ωρών και των πρώτων 100 ημερών για την κυβέρνησή σας;».

Η απάντηση:

«Οι άμεσες πρωτοβουλίες θα είναι η αντικατάσταση του Μνημονίου, που θα ακυρώσει με την ψήφο του ο λαός, από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης της οικονομίας. Το σχέδιο αυτό θα περιλαμβάνει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και της μετενέργειας, την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ του Μνημονίου επίπεδα, την επαναφορά των νόμων που ελέγχουν τις απολύσεις, τον νέο αναπτυξιακό νόμο, τη σύσταση περιουσιολογίου και την προώθηση ενός δίκαιου και σταθερού φορολογικού συστήματος. Για τις πρώτες 100 ημέρες προτεραιότητα θα έχουν επίσης οι πρωτοβουλίες για επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και φυσικά το πλέγμα μέτρων για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανθρωπιστικής κρίσης. Και ας μην ξεχνάμε, φυσικά, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με την ταυτόχρονη τήρηση του νόμου για την αδειοδότηση των ιδιωτικών ΜΜΕ».

Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι σχέδιο για μια κυβέρνηση που θέλει να καταργήσει το Μνημόνιο (που ως τότε θα έχει καταργηθεί από μόνο του, έτσι κι’ αλλιώς)και θα βρίσκεται αντιμέτωπη με έξοδο από την ευρωζώνη και άτακτη χρεοκοπία.

Αν σκοπεύεις να κάνεις κάτι τέτοιο, το σχέδιό σου πρέπει να περιλαμβάνει δράσεις έκτακτης ανάγκης, για να αντιμετωπίσεις τις ελλείψεις που θα παρουσιαστούν σε φάρμακα, καύσιμα και πρώτες ύλες, προκειμένου να αντιμετωπίσεις τη νέα ανθρωπιστική καταστροφή την οποία ο ίδιος θα έχεις προκαλέσει – οπότε μάλλον δεν θα προλάβεις να αντιμετωπίσεις την προηγούμενη ανθρωπιστική κρίση με το «πλέγμα» των μέτρων που έχεις στο μυαλό σου.

Και αυτό πράγματι απαιτεί σχέδιο 100 ωρών, στις οποίες ο κ. Τσίπρας απέφυγε να αναφερθεί, αν και το έχει πράξει στο παρελθόν.

Η καλλιέργεια του μύθου ότι θα «αντικαταστήσεις» το Μνημόνιο με ένα «Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης της Οικονομίας» και στο μεταξύ θα έχεις την πολυτέλεια να ασχολείσαι με τον κατώτατο μισθό (στον ιδιωτικό τομέα, βεβαίως), με τη μετενέργεια και με την επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς απολύσεων, αποτελεί την επιτομή της παραπληροφόρησης.

Και η επανάληψη της άποψης ότι άλλο πράγμα το μνημόνιο και άλλο η δανειακή σύμβαση (η οποία απορρέει βεβαίως από το μνημόνιο) αποτελεί την επιτομή της παραπλάνησης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μέρες του ΄Σιατλ


Σίατλ Μάχη ΟΕΕκατοντάδες πόδια στον αέρα, τέσσερις ορειβάτες από το Δίκτυο Δράσης Rainforest κρεμούν  ένα τεράστιο πανό έξω από μια κατασκευή γερανών την παραμονή των διαδηλώσεων κατά  του ΠΟΕ, στο Σιάτλ, το 1999. John Sellers Beautiful Trouble

Το 1999, μάθαμε ότι το Σιάτλ είναι και ακτιβισμός. Και τι ακτιβισμός! Στα τέλη του Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς, είδαμε στις τηλεοπτικές οθόνες τα πλήθη νεαρών και μη, ακτιβιστών να συγκρούονται με την αστυνομία. Είδαμε δακρυγόνα, κλομπ, είδαμε σημαίες να ξετυλίγονται, πλακάτ και συνθήματα και ένα πλήθος κυριολεκτικά ασυγκράτητο, το οποίο μαινόταν εναντίον ενός κοινού αλλά ήδη «σεσημασμένου» εχθρού: Της παγκοσμιοποίησης και του φιλελευθερισμού που εξέφραζε η Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, της οποίας η σύνοδος γινόταν τις ημέρες εκείνες στην πόλη. Εννέα χρόνια αργότερα, όλοι παραδέχονται ότι το Σιάτλ ήταν η αρχή ενός κινήματος το οποίο διαδόθηκε ταχύτατα χάρη στην τεχνολογία και κυρίως το Διαδίκτυο. Ενός κινήματος που για τους φανατικούς υποστηρικτές του είναι η φωνή διαμαρτυρίας και για τους δριμείς επικριτές του είναι μια γραφική αντίδραση σε έναν κόσμο που έχει πάρει τον δρόμο του και δεν αλλάζει.
Το Σιάτλ και τα γεγονότα του 1999 έρχονται ξανά στην επικαιρότητα χάρη στην ταινία με τίτλο «Μάχη στο Σιάτλ» του Ιρλανδού ηθοποιού και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη Στιούαρτ Τάουνσεντ.

Μαριλια Παπαθανασιου Καθημερινή


Αν η δημοκρατία δεν έσωζε  τις τράπεζες δεν θα είχε πτωχεύσει,  θα είχε  κρατήσει την αρετή και θα είχε σώσει  την ομορφιά στη γη
Αστραία

Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ


.

75 Χρόνια Ε.Α.Α.Σ. Εορτή στο Πολεμικό Μουσείο στις 16 Νοεμβρίου 2013.

Βασισμένο σε μια ιδέα του Υποστρατήγου Χρήστου Μπολώση, απαγγέλθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013, στο Πολεμικό Μουσείο, στην εορτή για τα 75 χρόνια της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού το ποιήμα  ο «ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ» του Ιωάννη Παναγάκου

(εδώ παρουσιάζεται το ποίημα – όταν θα μας αποσταλεί το video θα σας το παρουσιάσουμε ).

.

Ο ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ

-Έλα, παππού, πού ήσουνα; Ή μήπως και κοιμάσαι;

Έτσι απαλά τον σκούντησε η όμορφη Εβίτα

κει πέρα που καθότανε στις σκέψεις βουτηγμένος,

μονάχος, με το παρελθόν το νου να τριβελίζει

καθώς αναμετριότανε με το παρόν το μαύρο.

-Όχι, κορίτσι μου καλό, κι ο ύπνος δεν με πήρε

μόν’ ένα συννεφόπουλο μ’ έβαλε στα φτερά του

και με ταξίδεψε μακριά, εκεί, στα περασμένα.

-Στα περασμένα; Αχ, παππού, για πες μου και σε μένα!

Τί έκανες εκεί μακριά και είναι δακρυσμένα

τα μάτια σου, κι εσύ παππού στέκεις απορημένος;

-Καιρός πολύς επέρασε από τα χρόνια εκείνα…

Μη βλέπεις τώρα τα μαλλιά που είναι χιονισμένα`

κάποτε ήμουνα θεριό, νέος γεμάτος κέφι,

με όνειρα για τη ζωή και τη γλυκιά πατρίδα.

Κι ήσανε κι άλλοι σαν κι εμέ` δεν ήμουνα μονάχος

σαν την πατρίδα θέλησα να την υπηρετήσω.

Όλοι, με φλόγα στην ματιά, με πίστη στην ψυχή μας

κάναμε ρούχο το χακί και σπίτι τον στρατώνα.

Ευέλπιδες ή Δόκιμοι ή Ίκαροι ή Οπλίτες

άλλοι γι’ αρχή ως μαθητές κι άλλοι απλοί στρατιώτες,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »