Μια βόλτα στη βροχή …


Η βροχή δεν σταματά απόψε. Βρέχει, βρέχει μέσα στης νύχτας τη μακρυά φθινοπωρινή πορεία, επιθυμία καθενός ξεχωριστά απ’ την ανείπωτη σκέψη της ευχής που περιμένει στα βάθη του νου.

Οι πολύχρωμες ομπρέλες μετατρέπουν τον ήχο της βροχής που πέφτει πάνω μας σε μηνύματα που μας στέλνει ο ουρανός. Ο ουρανός που μας διαφεντεύει τη ζωή. Εμάς των ανθρώπων, αλλά και των ζώων και των φυτών…

Οι γάτες στάθηκαν κάτω από τα κεραμίδια και βλέπουν τη βροχή. Ο σκύλος κάνει τη γλώσσα του ανθρώπινη χούφτα και πίνει βρόχινο νερό από μια μαρμάρινη γούβα. Οι μοναχικοί διαβάτες κρατούν ομπρέλες  κι απομακρύνονται ο ένας απ’ τον άλλο.

Προσωπικά μηνύματα κάθε σταγόνα, που ακούει ο καθένας μόνος του. Τι πιο μοναχική, αυστηρά προσωπική, μυστική επικοινωνία, μια βόλτα στη βροχή με μια ομπρέλα.

Αποκωδικοποιώ τα μηνύματα ένα, ένα. Δεν υπάρχουν παράσιτα στα υψίσυχνα σήματα της επικοινωνίας. Είναι μια απ’ ευθείας θεϊκή σύνδεση, δεν παρεμβάλεται τίποτα ανάμεσα στη πτώση του υδάτινου ουρανού και της ομπρέλας. Τα πουλιά κοιμούνται αγκαλιασμένα στις φωλιές.

Διαπίδυση των διαφορετικών υγρών στοιχείων, του υγρού κόσμου μας και του υγρού ουρανού. Αμοιβαία διείσδυση σαν συζήτηση, σαν μια εξομολόγηση με παραβάν την ομπρέλα.

Η βροχή δυναμώνει. Ο ήχος γίνεται έντονος. Σταματώ να περπατώ. Στέκομαι και απολαμβάνω με όλες τις αισθήσεις μου αυτή την μουσική εκπομπή του ουρανού.

Δημιούργημα ελαιγραφίας "RAIN_PRINCESS" από Leonidafremov

Δημιούργημα ελαιογραφίας «RAIN_PRINCESS» από Leonid Afremov

Το καλύτερο δώρο. Είναι το δώρο της ζωής.

Πόσο πλούσιος αισθάνομαι κάτω από μία ομπρέλα την ώρα της βροχής. Γιορτή γενεθλίων που επιμένει και σου χαμογελά την συνέχεια της ζωής μετρημένη χρόνο με το χρόνο, σταγόνα με τη σταγόνα με ατέλειωτα χαμόγελα και ορατή χαρά.

 Πως θα ήταν η ζωή χωρίς αυτό το δώρο του ουρανού;

Μαραμένες ζέρμπερες, κυρτές, αδύναμες να κρατηθούν όρθιες να δουν το φως του ήλιου. Λυγισμένες από το βάρος της ομορφιάς τους να βλέπουν τις σκιές τους δίπλα από το ξεχασμένο χωρίς νερό βάζο. Γέρικα κορμιά, ψυχές απότιστες …

Φτάνω στο σπίτι. Κλείνω την ομπρέλα. Τινάζω τα νερά έξω απ’ τη πόρτα. Κλείνω το ήχο της βροχής απ’ έξω. Στεγνό το σπίτι και ζεστό.

Οι ζέρμπερες μαράθηκαν στο βάζο. Τις βγάζω στη βεράντα στη βροχή. Πάνω στο γυάλινο τραπέζι. Ήπιαν το βρόχινο νερό. Ορθώθηκαν να δουν τις ξαφνικές αναλαμπές από τις αστραπές … Μπερδεύτηκαν τα ζωηρά χρώματά τους με τα χρώματα από τα φώτα της πόλης.

Η βροχή δεν σταματά απόψε, μοιράζει τη χαρά της ζωής με το γενέθλιο τραγούδι της.

Πηγή : A great WordPress.com site
Τη φωτογραφία αυτή καθώς και άλλα υπέροχα δημιουργήματα αυτού του είδους μπορείτε να θαυμάσετε στη σελίδα του  δημιουργού τους Leonid Afremov … 

 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: