Το Ταξίδι των Σπόρων


ξ δένδρο

Το Ταξίδι της  Γνώσης
Ο Παρμενίδης γεννημένος στην Κάτω Ιταλίας, υπήρξε ο πρώτος προσωκρατικός φιλόσοφος που διατύπωσε τη σκέψη του σε ποίημα γραμμένο σε εξαμέτρους στίχους. Στο σωζόμενο προοίμιο του ποιήματός του ο Παρμενίδης περιγράφει σε γλώσσα σχεδόν θρησκευτική ένα φανταστικό ταξίδι με αλληγορικό περιεχόμενο: ο ίδιος ο ποιητής ταξιδεύει πάνω σε ένα άρμα -σύμβολο της ποιητικής έμπνευσης αλλά και της φιλοσοφικής αναζήτησης της γνώσης- που το συνοδεύουν οι κόρες του Ήλιου· καταφέρνουν να περάσουν τις πύλες απ᾽ όπου ξεκινά το μονοπάτι της Ημέρας και της Νύχτας ξεγελώντας τη Δίκη, η οποία κρατάει τα κλειδιά (που σημαίνει: είναι επιφορτισμένη με την επίβλεψη του χρόνου Ημέρας και Νύχτας), και φτάνουν σε μια φανταστική χώρα, όπου τους υποδέχεται μια ανώνυμη θεά· η θεά προσφωνεί τον ποιητή και υπόσχεται να τον ξεναγήσει στον κόσμο της αλήθειας (του ὄντος) και της φαινομενικής πραγματικότητας (της δόξης). Στους δύο αυτούς δρόμους αντιστοιχούν τα δύο μέρη του ποιήματος, τα οποία παρουσιάζονται ως συμβουλές της θεάς. Σκοπός του προοιμίου είναι να δείξει ότι ο ποιητής κατέχει μια υπερβατική γνώση, άγνωστη και δυσπρόσιτη στους κοινούς θνητούς.
Οι φοράδες που με πάνε όσο μακριά ποθεί η ψυχή μου
μ᾽ εκτόξευσαν μπροστά, σαν μ᾽ έφεραν στου θεού το ξακουστό
στρατί, που σηκώνει τον άνθρωπο τον γνώστη όλων των πόλεων.
Σ᾽ αυτόν λοιπόν βρέθηκα το δρόμο, όπου μ᾽ έφεραν τ᾽ άτια τα σοφά
σέρνοντας το άρμα μου, και μπροστά μου κόρες πήγαιναν.
Κι ο άξονας στους τόρμους1 τσίριζε σα σφυρίχτρα,
αναμμένος (γιατί ήταν στριμωγμένος ανάμεσα στις τορνευτές
τις ρόδες), καθώς του Ήλιου οι θυγατέρες σπεύδαν
να με συνοδέψουν, αφού άφησαν τα δώματα της Νύχτας για το φως
και με τα χέρια τους έβγαλαν τα πέπλα απ᾽ τα κεφάλια τους.

10

Εκεί είναι οι πύλες των μονοπατιών της Νύχτας και της Μέρας,
ανάμεσα σ᾽ ένα ανώφλι και ένα κατώφλι πέτρινο.
Ψηλά ορθωμένες στον αέρα, κλείνουν με μεγάλες πόρτες,
κι η τιμωρός Δικαιοσύνη κρατάει τους διπλοσύρτες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανατροπή δεδομένων


Ριζικές αλλαγές σε ένα ήδη ρευστό πολιτικό σκηνικό, ενίσχυση της επιρροής των δυνάμεων της αντιπολίτευσης και ανατροπή όσον αφορά στην παράσταση νίκης, αποτυπώνονται στην Ανοιχτή Διαδικτυακή Ψηφοφορία του zougla.gr.

Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα για να περιφρουρήσει το αξιόπιστο της ψηφοφορίας, που διεξήχθη τις τελευταίες ημέρες, αλλά και την παράδοση των ερευνών που έχουμε πραγματοποιήσει μέχρι και σήμερα, θα παρουσιάσει την πρόθεση ψήφου, μετά και την ολοκλήρωση της δεύτερης κατά σειρά ψηφοφορίας, η οποία θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα.

Προς αποφυγή πρόχειρων συμπερασμάτων, θεωριών συνωμοσίας και άλλων σκοπιμοτήτων, η «Ζούγκλα» θα συνεχίσει την έρευνα για την τάση της κοινής γνώμης, ώστε να φανεί εάν παγιωθούν αυτά τα εντυπωσιακά στοιχεία που διακρίναμε.

Η ψηφοφορία ξεκίνησε στις 25 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε το βράδυ της 29ης Οκτωβρίου. Ψήφισαν 1.423 χρήστες, ηλικίας άνω των 18 ετών και στη συντριπτική τους πλειοψηφία (87%) ήταν άνδρες.

Από τους συμμετέχοντες στην ψηφοφορία το 53% προέρχονται από την επαρχία, το 37% από την Αττική και το 10% από τη Θεσσαλονίκη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το 70% των ερωτηθέντων έχουν ανώτατη και ανώτερη μόρφωση, 29% μέση και μόλις το 1% κατώτατη.

Το πρώτο ερώτημα στο οποίο κλήθηκαν να απαντήσουν οι συμμετέχοντες στην ψηφοφορία αφορούσε στην απόφαση της Βουλής να υπάρξει δια νόμου αναστολή της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Το 47% απάντησε ότι ήταν σωστή η απόφαση, το 43% λανθασμένη, ενώ το 10% «δεν είχε γνώμη».

Επίσης, ζητήθηκε η τοποθέτηση των ψηφοφόρων για το ποια θεωρούν ότι είναι η καταλληλότερη συνεργασία μεταξύ κοινοβουλευτικών κομμάτων ενόψει των εθνικών και οικονομικών προβλημάτων της χώρας. Το 48,6% απάντησε καμία, το 14,7% συνεργασία ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΔΗΜΑΡ, το 12,1 % ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, το 9,1% ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, το 5,8% ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, το 5,1% ΝΔ-Ανεξάρτητοι Έλληνες-Χρυσή Αυγή και το 4,6% ΝΔ-Ανεξάρτητοι Έλληνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Στις Αμαρτίες του Καιρού μας (21ο)


Οι εθνικοί αντιπρόσωποι και τα ΜουΜουΕ

Οι «παπαγάλοι» δρουν μαζί στο «μαντρί» και στο «γυαλί»Φασούλας Βάιος

Γράφει ο Θεσσαλός  Πολίτης Βάιος Φασούλας

«Αν ένας ηγεμόνας χρησιμοποιεί την εξουσία του εναντίον του λαού του, τότε ο λαός έχει το δικαίωμα να τον αντιμετωπίσει με Βία. Ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστεί η παράνομη βία της εξουσίας είναι η ίδια η Βία». Τζων Λοκ Άγγλος, στοχαστής του διαφωτισμού, γνωστός ως ο πατέρας του Κλασικού Φιλελευθερισμού. (Αυτό για τον πρωθυπουργό κ. Σαμαρά).

Χαριτολογώντας θα ξεκινήσουμε σήμερα προς χάρη του καλού του μήνα Νοέμβρη του 2013 και μέσα από τις πολυποίκιλες αμαρτίες του καιρού μας να του ευχηθούμε να ‘ναι απαλός, ζεστός και απαλλαγμένος από κροταλίσματα ανθρώπινων δοντιών που οι …οδοντίατροι δεν φρόντισαν να τα διατηρήσουν σωστά και ζωντανά. Να τον υποδεχτούμε σαν μικρό ευεργέτη και να σκάσει από κακό η ξενοσυρλοιά, το ευρατλανικό τσιμπούρι, η τρόικα της Ελλασπουλάν, Ελλασβουτάν, της Ελλασμογιάν, της Ελλασαμαρασχαλάν και ο χάρος, όχι αυτός που παίρνει για μια φορά και μόνο τις ψυχές, αλλά ο άλλος, ο τρισχειρότερος, ο τρισκατάρατος, ο σκληρός και άγριος που βρίσκεται ανάμεσά μας και μας θερίζει κάθε στιγμή.

Χαριτολογώντας με τα ατίθασα δρώμενα που δημιούργησαν και δημιουργούν «παπαγάλοι» και «κλουβιά», αν με ανοιχτά τα μάτια φανταστούμε πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια μικρή παρέα, σ’ ένα μίνι σμήνος πανέμορφων παπαγάλων, θα ζήσουμε το αδιαχώρητο. Και δε χρειάζεται να πάμε στη ζούγκλα να τους βρούμε και να τους ακούσουμε. Και στα κατά τόπους καταστήματα θα τους βρούμε σε κλουβιά διαθέσιμους για πούλημα. Εκεί, λοιπόν, μεμονωμένα ή και ομαδικά, θα τους δούμε και θα τους θαυμάσουμε ακούγοντας να μιλούν τη γλώσσα μας με διάφορες επαναλαμβανόμενες λέξεις σε διαφορετικούς τόνους και μπάσα…

Ένας μιλάει με γλώσσα που θα ’ναι κολλημένη σε μια λέξη και διαπασών λέει: «χαράτσια!», «χαράτσια!». Ένα άλλος λέει «Σαμαράς- ανάπτυξη!, Σαμαράς-ανάπτυξη!, Σαμαράς-ΝουΔου!, Σαμαράς- ΝουΔου!». Άλλος λέει «Βενιζεεεέλε παααααα Σόκ!, Βενιζέλε χοντρέ!, Βενιζέλε δεξιεεεεέ!». Άλλος μεγαλόσωμος και περήφανος με περίσσιο κομπασμό λέει: «Ευρωωωώπη- Μεεεεέρκελ!, Ευρωωωώπη-μαζιιιί!, Ευρωωωώπη-ναζιιιιί!». Άλλος λέει ειρωνικά «Τροοοόικα- Χρυσαυγηηή!, Τροοοόικα- Χρυσαυγηηή!», άλλος τσιμπολογώντας σπόρια λέει «Τσιγγάνοι κλέφτες!» «Τσιγγάνοι γύφτοι!» «Τσιγγάνοι αρπάχτρες!» Άλλος βρίζει και με το ένα πόδι του που κλωτσάει το κλουβί λέει: «ΜουΜουΕεεεεε, χαβαλεεεέ!, ΜουΜουΕεεεεε τα ραααάμματα…!» κι ένας άλλος δίπλα του με στριγγή φωνή συμπληρώνοντας ούρλιαξε! «ΜουΜουΕεεεε στη γουυυύρνα σας…,!» Δυο άλλοι δίπλα, δίπλα σα να μοιρολογάνε λένε: «Πολιιιίτες ρεμάαααλια! Πολιιιίτες βλάααακες! Πολίτες μαλαααάκες…!» Τρεις άλλοι μαζί, έξαλλοι πλαταγίζουν τα φτερά και  με τα ράμφη τους χτυπούνε το κλουβί, λένε μαζί και τσιριχτά: «Φοοοόροι κι οι σποοοόροι! Φοοοόροι κι οι σποοοόροι!, «φοοοόροι κι οι σποοοόροι!»…

Εκεί λοιπόν αν σταθεί κανείς στα όμορφα πουλιά και ακούσει τις «ομιλίες» τους, είναι παραπάνω από βέβαιο ότι ο θαυμασμός του θα μεταβληθεί σε αηδία, αγανάκτηση και οργή προς στους δίποδους άφτερους «παπαγάλους» και του μαντριού και του γυαλιού που μιλάνε και καλά … ελληνικά.

Οι «παπαγάλοι», λοιπόν, που δρουν μαζί στο «μαντρί» και στο «γυαλί», δεν είναι άλλοι παρά τρεις συγκεκριμένες «συνιστώσες»..,(όχι του Σύριζα…,) τρία φαινόμενα της ελληνικής κοινωνίας και η φωτογράφηση τους θεωρείται περιττή. Εξάλλου, ποιος θα μπορούσε να μη βλέπει ή να μη νιώθει αυτό που ζει, ένα σύνθετο δηλαδή και συμπαγή «μίγμα» που μολύνει ή και πεθαίνει ακόμα και τα άψυχα; Όλο αυτό το συμπαγές μίγμα, φεγγρίζει σαν κοκαλόδοντο νεκροταφείου στο φως του φεγγαριού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ο άνθρωπος μπαίνοντας στο κουφάρι γίνεται πολύ ανθρωπάριο ρε συ.


mac-thumb-largeΓράφει η Στεφανία Λυγερού

Τραγικοποιούμε καταστάσεις παν-απλές!! Είμαστε ένα σκέτο μελόδραμα. Επίσης, δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Και ευθύς αιτιολογώ: Μου ‘στειλε ένας φίλος μειλ για τις κατασχέσεις, μαζεύονται σε ομάδες για να τρέχουν όπου προκύπτει. Δηλώνω την συγκατάθεσή μου ΑΛΛΑ προσθέτω (σε δευτερολογία και εντός παρενθέσεως): αν και νομίζω ότι το θέμα της κατοικίας είναι αυτό -το μόνο- που μπορεί να κάνει την βαθειά μας επιθυμία πράξη. Να παλέψουμε στα ίσα τον εχθρό! Να σταθούμε αντάξιοι της κληρονομιάς μας. Η ταν ή επί τας. Και είναι χρέος του καθενός μας ξεχωριστά.

Πώς ακούγεται ε; σκέτος ηρωισμός!

Υπάρχει ρε συ πιο απλό πράγμα να κάνεις; Να παλέψεις για την ελευθερία σου, για την πατρίδα, την οικογένειά σου; Δηλαδή το αυτονόητο το θεωρούμε σούπερ γουάου!!!

Τι παίρνει μαζί του ο άνθρωπος φεύγοντας ρε συ; Παίρνει τίποτα; Τι ρισκάρει δηλαδή πολεμώντας, το τίποτα, που είναι το μόνο που του ανήκει;

Συνεχίζω στο «δεν ξέρουμε τι θέλουμε». Κανονικά, ο άνθρωπος θα έπρεπε να εύχεται να ζήσει μια ζωή γεμάτη ένταση, περιπέτεια, και να την ζήσει από ψυχής, με πάθος. Αυτό θα ήταν φυσιολογικό. Το αφύσικο είναι ότι ζητά την σιγουριά, την σταθερότητα, τίποτα να μην τον εκπλήσσει, να τα έχει όλα υπό έλεγχο, και όλο αυτό το υπέροχο και ζηλευτό που λέει ζωή να το κάνει άψυχα (προσποιητά) και με ελεγχόμενα (ανύπαρκτα) συναισθήματα.

Όπως ήρθες έφυγες..

Σου δίνεται η ευκαιρία να αγωνιστείς για τις αξίες σου, για ό,τι έχεις πιο ιερό, κι εσύ επιλέγεις να λουφάξεις; Για να κερδίσεις τι; Χάνοντας τι; Ζυγαριά δεν διαθέτεις; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο καιρός περνά και η Ευρώπη… κλώθει!


Επτά μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δίνουν την εντύπωση ότι εξακολουθούν να κυνηγούν την ουρά τους.

Αφού άφησαν ανοχύρωτη τη γηραιά ήπειρο έναντι της αμερικανικής οικονομικής κρίσης του 2008 και μετά έφεραν έναν ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ οργανισμό, το ΔΝΤ να… τη σώσει, αφού ακολούθησαν τις πιο αντιφατικές πολιτικές όσον αφορά στη μετανάστευση, αφού προκάλεσαν μια ψυχική απόσταση μεταξύ ευρωπαϊκού Βορρά και Νότου, καλλιεργώντας τη λογική ότι ο πλούσιος Βορράς πληρώνει για τον «άσωτο» Νότο, τώρα τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο χρόνος ως τις ευρωεκλογές επαρκεί για να αντιστραφεί το κλίμα.

Το γαλλικό ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν προαλείφεται για πρωτιά στις ευρωεκλογές – κάτι που πέτυχε σε πρόσφατες τοπικές εκλογές.

Στις αρχές Οκτωβρίου, το γαλλικό περιοδικό Νουβέλ Ομπζερβατέρ δημοσίευσε δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποίας το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν έρχεται πρώτο με 24%, έναντι του 22% του κεντροδεξιού UMP και ενός 19% του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Το βρετανικό Κόμμα της Ανεξαρτησίας (Ukip) αναμένεται να έλθει επίσης πρώτο μεταξύ των βρετανικών κομμάτων.

Μπροστά στις ενόψει των ευρωεκλογών δημοσκοπήσεις έρχεται και το ολλανδικό αντιμεταναστευτικό κόμμα PPV του Χέερτ Βίλντερς, που μάλιστα βρίσκεται σε στενή συνεργασία με τη Λεπέν, η οποία φιλοδοξεί να θέσει υπό την διεύθυνσή της όλα αυτά τα κόμματα.

Άνοδος και αύξηση εδρών στο ευρωκοινοβούλιο προβλέπεται και για το  αυστριακό ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας και για τα αντίστοιχα κόμματα της Σουηδίας, της Βουλγαρίας και της Ουγγαρίας.

Από τη Φινλανδία επελαύνουν οι ευρωσκεπτικιστές Αληθινοί Φινλανδοί, που στις εθνικές εκλογές του Απριλίου 2011, πέτυχαν πρωτιά με 20,4% των ψήφων και 43 έδρες και συμμετέχουν στην εξακομματική κυβέρνηση.

Ευρωβουλευτές πιθανόν να αποκτήσει και το γερμανικό αντιευρωπαϊκό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) που επαγγέλλεται την έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ και στις πρόσφατες εκλογές, στην πρώτη του εμφάνιση, συγκέντρωσε ένα ανέλπιστο 4,7%.

Στις πρόσφατες εθνικές εκλογές, σχηματίστηκε κυβέρνηση με το ακροδεξιό Κόμμα της Προόδου, το κόμμα στο οποίο μέχρι το 2006 ανήκε ο Άντερς Μπρέιβικ, ο δολοφόνος 77 νέων ανθρώπων στην παρανοϊκή επίθεση στην Ουτόγια, το 2011.

Και δεν φαντάζομαι να βρεθεί κανείς να υποστηρίξει πως η πάμπλουτη Νορβηγία, με τον πακτωλό των χρημάτων από τα πετρέλαια να πηγαίνουν στο ασφαλιστικό της σύστημα, υποφέρει από καμιά οικονομική κρίση.

Ούτε, βέβαια, μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα το Καντόνι της Γενεύης, όπου άνοδο εμφανίζει το Κίνημα των Πολιτών της Γενεύης (MCG) και μάλιστα με την υποστήριξη του… Αλέν Ντελόν, που δήλωσε: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιδιώτες της αεργίας, «Διοικητικοί» της απεργίας!



ΜΠΗΚΕ στη ζωή μας η ηλεκτρονική, χάθηκαν θέσεις εργασίας. Όπως κάποτε η μηχανή. Και δεν έχει αισθήματα η μηχανή, ούτε η ζωή πισωγυρίσματα. Το κομπιούτερ καθυστέρησε (σκοπίμως) στη δημόσια διοίκηση και τους λόγους αναζήτησέ τους στους οργανωμένους για λοβιτούρα και κλεψιά. Πιο εύκολα κάνεις τη «δουλειά» σου με ασυντόνιστους τομείς και με «λειτουργούς» απομονωμένους σε γραφεία με εξοπλισμό το κλιματιστικό και τη…γραφομηχανή.

ΓΕΥΤΗΚΕ ο ιδιώτης την πίκρα της απόλυσης, ως πλεονάζων και…περιττός στη βιοτεχνία, στο εργοστάσιο, στο μαγαζί. Και πού να πει τον πόνο του, που κανένας νόμος δεν τον καλύπτει ως προς την…(μη) μονιμότητα; Και γέμισε η κοινωνία μας (της κρίσης) ανέργους και απολυμένους. Ποιος και πώς να σιάξει την ψυχολογία τους;

ΤΟ δημόσιο θέσπισε τους νόμους του, εξασφάλισε και τη μονιμότητα για εργαζόμενους, εργασθέντες και «εργαζόμενους». Για ποιους άλλους; Για κλέφτες που τους είπαμε επίορκους και πέφτουν στα μαλακά. Αν τους πιάσουν, αν κι όποτε τους δικάσουν. Με τον συνδικαλιστή να…καθαρίζει-ψηφοθήρας κι αυτός για την ελάσσονα εξουσία και την μείζονα τάση να αθωώνει «αμαρτωλούς».

ΑΡΓΑ και καθυστερημένα, πάντως έδωσε τις εξετάσεις του το κομπιούτερ και πέρασε στο…πανεπιστήμιο. Πήρε την καρέκλα του ως…διοικητικός ανάμεσα σε διοικητικούς. Περίσσεψαν θέσεις, αχρηστεύθηκαν ρόλοι και πρόβαλε το φάσμα της κινητικότητας. (Στον ιδιωτικό τομέα θα το λέγαμε μόνιμη διαθεσιμότητα, κοινώς, «πήγαινε σπίτι σου, μετά είτε άνευ αποζημιώσεως»).

ΕΔΩ το πράμα αλλάζει. Ο δημόσιος «λειτουργός» νιώθει αφέντης «υπηκόων» που (τον) προσκυνάνε και ιδιοκτήτης εξ αδιαιρέτου ενός Κράτους με τα όλα του. Κινητά και ακίνητα, ακόμα και διαδοχή σε γιο ή κόρη, «κληρονομικώ δικαιώματι» και με ολίγο…μέσον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τ α τ ρ α γ ο ύ δ ι α μ ο υ κ ι ε γ ώ


(Για το καλό του μήνα…,(και του ευχόμαστε-γι’ αυτό τον τραγουδάμε- να ‘ναι κι αυτός ζεστός, απαλλαγμένος από κροταλίσματα δοντιών…,) να σκάσει η ξενοσυρλοιά, το ευρατλανικό τσιμπούρι, η τρόικα του ελλασβουτάν κι ελλασμογιάν κι ο χάρος.) 

Βυθίζω στα τραγούδια μου λαχτάρες και καημούς

Των στεναγμών τα πάθια μου και τους αναβρασμούς

Με τα τραγούδια νοσταλγώ κι όλο παραμιλάω

Τον γυρισμό σου, μάτια μου, γοργά ξαναζητάω 

 

Φωτιά π’ ανάβει αδιάκοπα και γίνεται καμίνι      

Φούρνος και καίει τα σωθικά, τίποτα δεν αφήνει

Ηφαίστειο που μόνο ξερνά, πίκρες και αγωνίες

Και φτάνουν μπρος στα μάτια μου, του έρωτα αδικίες

 

Σαν αλυσίδα βγαίνουνε, πώς κι από πού, το ψάχνω

Κάποιες μου φέρνουν δάκρυα και κάποιες τις αδράχνω       

Στοίβες κάτω απ’ τα μάτια μου, μ’ ανοίγουν αυλακιές 

Κι άλλες μου μαλακώνουνε τις πιο βαθιές πληγές

 

Όπου βρεθώ κι όπου σταθώ τραγούδια θα λαλήσω    

Μ’ αυτά παλεύω, μάτια μου, πίσω να σε γυρίσω 

Στους στίχους ξετυλίγεται η αγάπη και το άχτι  

Κι από της μοίρας κρύβομαι το άχαρο αδράχτι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »