ΑΜ : 10854 ;


Γεωργόπουλος ΝίκοςΤὸ ἄρθρο ἀφορᾶ τοὺς συμμαθητές μου καὶ τὶς οἰκογένειές τους.hellenic-military-academy

Αὔριο τὸ δολάριο μηδενίζεται …

Ἐκ προοιμίου θέλω νὰ ἀναφέρω ὅτι στὴν ΣΣΕ ὀφείλω πάρα πολλὰ ,ἀπὸ τὶς γνώσεις ποὺ ἐκεῖ ἀπόκτησα μέσα ἀπὸ ἕνα εὐρὺ φάσμα- θεματολογίας-μαθημάτων πέραν τῆς στρατιωτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἕως καὶ τὸ σαβουὰρ βιβρ , κὰθ ὅτι ἀγροτόπαιδο κι αὐτὸ στὴν Σχολὴ τὸ ἔμαθα .

Θέλω ἐπίσης νὰ σᾶς ἐνημερώσω ὅτι ὅταν θὰ διαβάζετε τὸ ἄρθρο νὰ λάβετε ὑπόψη ὅτι δὲν προέρχομαι ἀπὸ στρατιωτικὴ οἰκογένεια ,ἤμουν ὁ  μεγαλύτερος ἀδελφὸς ὅποτε καὶ δὲν ὑπῆρχε πρόσφατη στρατιωτικὴ ἐμπειρία στὴν οἰκογένεια γιὰ νὰ ἐνημερωθῶ γιὰ τὶς συνήθειες-συμπεριφορὲς τῶν στρατιωτικῶν ( μέσα στὴν Σχολὴ ἢ μέσα σὲ στρατώνα ) καὶ συνεπῶς κάθε τί πού σας περιγράφω παρακάτω  εἶναι ὅπως τὰ εἶδαν τὰ μάτια μου τότε ,μὲ τὴν ἀντίληψη ἑνὸς νεαροῦ ποὺ δὲν γνώριζε ἀπὸ στρατὸ καὶ πίστευε ὅτι ἀκριβῶς τοῦ ἔλεγαν.

Ημέρα  Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013 ἡ ζωὴ τραβάει τὴν κατηφόρα.      

Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, μετά από απόφαση του ΔΣ, , θα πραγματοποιηθούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μνημόσυνα υπέρ αναπαύσεως της ψυχής των εκλιπόντων συμμαθητών μας.

Στην Αθήνα η επιμνημόσυνος δέησις θα πραγματοποιηθεί στις 11:00, στον Ιερό Ναό ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ που βρίσκεται στην Λέσχη Παπάγου.

Στη Θεσσαλονίκη η επιμνημόσυνος δέησις θα πραγματοποιηθεί μετά τη Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό ΚΩΝΣΤΑΝΤΝΟΥ & ΕΛΕΝΗΣ που βρίσκεται στο Γ ΣΣ.

1 (2)46 χρόνια πρὶν …

Ἡμέρα Παρασκευή, 29 Σὲπ 1967 ,ἡ ζωὴ τραβάει τὴν ἀνηφόρα …

Πολίτης …τέλος ἀπὸ τοῦδε καὶ στὸ ἑξῆς καὶ γιὰ 4 χρόνια εἶμαι ὁ  ΑΜ :10854

Δὲν εἶναι μία τυχαῖα ἡμέρα αὐτὴ γιὰ ἐμένα καὶ τοὺς συμμαθητές μου, εἶναι  ἡ ἡμέρα ποὺ ὁ πολίτης ἐαυτός μας ἀπαρνιέται ὄχι τὸν πολίτην ἀλλὰ τὸν ΙΔΙΩΤΗ ποὺ κρύβεται μέσα μας , γίνεται ὁπλίτης καὶ ἐνδύεται τὴν στολὴν μὲ τὴν ὁποία τὴν 21η Δεκεμβρίου θὰ ὁρκιστεῖ καὶ τότε οὐσιαστικὰ θὰ ἐνταχθῆ στοὺς Εὐέλπιδες.

Πολίτης – Ὁπλίτης … τὰ ἴδια γράμματα χρησιμοποιοῦνται στὴν γραφὴ τῶν λέξεων, στὴν ἀρχαιότητα ὅταν μὲ τὶς λέξεις κυριολεκτοῦσαν ,τότε ποὺ ἡ λέξις Πολίτης – ἡ ὑψίστη τιμὴ στὸν ἄνθρωπο ἦταν συνυφασμένη καὶ ἀναπόσπαστα δεμένη μὲ τὴν λέξη  Ὁπλίτης καὶ δὲν ἀποκτοῦσες πολιτειότητα ἂν δὲν ἤσουν Ὁπλίτης.

Πολίτης ὄρος « ἀπαξιωτικὰ » χρησιμοποιούμενος ἀπὸ τοὺς 4ετεις Εὐέλπιδες ,πρὸς ἐμᾶς τοὺς πρωτοετεῖς μέχρι νὰ ἀποκτήσουμε τὸ … στρατιωτικὸ πνεῦμα …..

Ἔθεσα παραπάνω τὸ ἀπαξιωτικὰ ἐντὸς εἰσαγωγικῶν διότι μὲ τὴν χρῆσιν τοῦ ὄρου πολίτης ἴσως ἐσφαλμένα ,κατὰ τὴν ἄποψίν μου , ἀντὶ τῆς χρήσεως τοῦ ὄρου ΙΔΙΩΤΗΣ , χαρακτηρίζονταν συμπεριφορὲς ὅπως τὸ νὰ μὴν  ἀναλαμβάνης τὴν εὐθύνη τῶν πράξεών σου, τὸ νὰ λὲς  ψέματα ,τὸ νὰ προσπαθῆς νὰ δικαιολογηθῆς ,τὸ νὰ μὴ ἐπιδεικνύης ὁμαδικὸ πνεῦμα ,τὸ νὰ μὴ ἀντιγράφης (μή σας φανεῖ περίεργο στοὺς νεώτερους ἀναγνῶστες –διαγωνιζόμαστε πολλὲς φορὲς χωρὶς ἐπιτηρητὲς ) ,τὸ νὰ εἶσαι δηλαδὴ ὁ ἑαυτούλης σου ,τὸ νὰ σὲ ἐνδιαφέρη τὸ ΕΓΩ  καὶ ὄχι τὸ ΕΜΕΙΣ…. Φαινόμενα ποὺ στὴν ζωὴ τῶν πολιτῶν τότε ἀλλὰ καὶ τώρα πάρα πολὺ συχνὰ συναντῶνται. 

ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΣΑΙ ; …ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΗΣ ΕΥΕΛΠΙΣ ; 

 Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς συμπεριφορὲς ἀφοροῦσε τὸ ΠΟΛΙΤΗΣ καὶ ὄχι ,ἐπαναλαμβάνω ,τὴν ὑψίστη τιμὴ ποὺ ἀποκτᾶ κάποιος ὅταν ἐνσυνείδητα ἀποκτᾶ πολιτειότητα ἐντασσόμενος μέσα σὲ μία πολιτειακὴ ὀντότητα Δῆμο –Πολιτεία- Κράτος .

Θεώρησα ἀπαραίτητο νὰ κάνω αὐτὴ τὴν διευκρίνιση γιὰ τὸν ὄρο πολίτης πρὸς ἀποφυγὴ τυχὸν σχολίων ἀπὸ τοὺς … « προοδευτικοὺς » ( ἐδῶ  χρειάζονται τὰ εἰσαγωγικὰ ) ἀλλὰ … σιγὰ μὴ κλάψω ,σιγὰ μὴ φοβηθῶ !

Ὅσον ἀφορᾶ τὶς συνήθειές  της μέχρι τότε πολιτικῆς μας ζωῆς …ἄλλαξαν αἰφνιδίως ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Σχολὴ καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ πρῶτο βράδυ καὶ γιὰ αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ θὰ ἀναφερθῶ ἀμέσως παρακάτω.

Πρωινὲς ὧρες ,ἔξω λοιπὸν ἀπὸ τὴν ΣΣΕ τότε , 29 Σὲπ τοῦ 1967 , ἕτοιμος γιὰ νὰ εἰσέλθω γιὰ πρώτη φορᾶ ἀπὸ τὴν κεντρικὴ πύλη τῆς σχολῆς ,τὴν Πύλη Εὐελπίδων ὅπως ἀπεκαλεῖτο .

Μέχρι τότε ὅταν διαγωνιζόμεθα μὲ τᾶς κατατακτηρίους ἐξετάσεις μας εἰσερχόμεθα ἀπὸ τὴν μικρὴ πύλη ποὺ ἦταν δίπλα ἀπὸ τὸ γραφεῖο τῆς Διευθύνσεως Σπουδῶν ,στὴν δεξιὰ πλευρὰ της ὑπῆρχε ὁ πίναξ ἀνακοινώσεων εἰς τὸν ὁποῖον εἶχαν ἀναρτηθεῖ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐξετάσεών μας , πρὸς τὴν πλευρὰ τῆς σημερινῆς ὁδοῦ Εὐελπίδων… ποὺ τότε δὲν ὑπῆρχε μὲ τὴν σημερινὴ μορφὴ της ὅπως δὲν ὑπῆρχε ἡ δόμησις βορείως αὐτῆς ,ὑπῆρχε ὅμως ἀκριβῶς ἔξω ἀπὸ τὸν περίβολο τῆς σχολῆς ,ἀπέναντι ἀπὸ τὴν μικρὴ αὐτὴ πύλη  τὸ περίπτερο-παράγκα καὶ τὸ ρέμα …. ,ἀλήθεια τὰ ἐνθυμεῖσθε ;

Εἴμαστε ἀρκετοὶ οἱ ἐπιτυχόντες ποὺ περιμέναμε νὰ ἀνοίξη ἡ Πύλη, συμμαθητὲς ἔμαθα νὰ τοὺς ἀποκαλῶ ἀργότερα, ὅλοι χαμογελαστοὶ ἀλλὰ καὶ λίγο συγκρατημένοι γιὰ τὸ τί θὰ ἀντιμετωπίσουμε, ὅλοι εἴχαμε μία μικρὴ ἀποσκευὴ ,ἐγὼ μὲ ἕνα μικρὸ κυλινδρικὸ σακβουαγιὰζ (δὲν εἶχα καὶ ἄλλο)ποὺ ἕσφιγγε μὲ κορδόνι καὶ ἔκλεινε (στὸ  ἐπάνω μέρος ) τὸ ἄνοιγμά του καὶ μὲ τὸ ἴδιο τὸ κορδόνι τὸ κρεμοῦσες στὸν ὦμο, μέσα εἶχα ἐλάχιστα ἐσώρουχα καὶ ξυριστικά, ἄλλοι μὲ ἄλλου τύπου σακβουαγιὰζ ἡ βαλιτσάκια    καὶ κάποια στιγμὴ ἀρχίζει ἡ εἴσοδός μας στὸ εὐαγὲς ἵδρυμα.

Μὲ τὸ ἄνοιγμα τῆς Πύλης ὁμάδα 4ετων Εὐελπίδων ( ἡ διοικοῦσα τάξις τῆς Σχολῆς – οἱ ἀποκαλούμενοι πατέρες μας ) ἔρχεται νὰ μᾶς ὑποδεχθῆ καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήση στὰ συνεργεῖα κατατάξεως- τραπέζια μὲ τρεῖς-τέσσερες  εὐέλπιδες (καὶ ἄλλων τάξεων ) στὰ ὁποῖα γινόταν ἡ καταγραφή μας .

Ἀκολουθεῖ ἡ παραλαβὴ τῶν ἀτομικῶν μας εἰδῶν Ρουχισμὸς –κλινοσκεπάσματα –ἄρβυλα (ντὸκ μὲ προκαδούρα) –ὁπλισμὸς ,πάντα μὲ τὴν συνοδεία τῶν πατεράδων μας (κάθε πρωτοετής- γιὸς εἶχε ἀντιστοίχως καὶ ἕναν τεταρτοετῆ γιὰ πατέρα –πλὴν ἐξαιρέσεων ποὺ σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις κάποιος 4ετης μπορεῖ νὰ εἶχε δυὸ γιοὺς ) καὶ ἡ μετάβασή μας στοὺς θαλάμους ὅπου ἐκεῖ βρήκαμε καὶ τὴν ὑπόλοιπη περιουσία μας , τὸ κρεβάτι, τὸ στρῶμα , τὸ μπαοῦλο ,τὸ γείσωμα καὶ ἐκτὸς θαλάμου τὸν φωριαμό.

Μᾶς ἔδειξαν καὶ μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ἡ εὐταξία καὶ ἡ ὁμοιομορφία ποὺ ἐπικρατοῦσε στὸν θάλαμο καὶ ἐμεῖς ἀποθέσαμε ὅπως … περίπου νομίζαμε ὅτι εἶναι σωστὰ τὰ πράγματά μας ὑπὸ τᾶς ὑποδείξεις καὶ τὰ εὐγενικὰ χαμόγελα πάντα τῶν 4ετων πατεράδων μας ποὺ χρησιμοποιοῦσαν μία περίεργη ὀνοματολογία  πχ  ὑποδήτης ,περισκελίδα ,σκελέα ,προσόψιο, γρυμέα , ὀβελὸς ,ἐμβάδες κλπ.

Μᾶς εἶπαν (μου εἶπαν ) νὰ ξεντυθῶ πλήρως , νὰ ἀλλάξω μὲ τὰ ροῦχα πού μας χορηγήθηκαν ἀπὸ τὴν μητέρα πατρίδα .

Πρόβλημα εἶχα μὲ τὸν ρουχισμὸ , φαίνεται ὅτι ἢ λάθος μὲ μέτρησαν στὸ ὕψος καὶ  βάρος ἢ ἐγὼ μπέρδεψα τὰ πράγματά μου μὲ κάποιου ἄλλου μὲ μεγαλύτερο σωματότυπο.

Τὸ εἶπα ( δὲν τὸ ἀνέφερα – δὲν γνώριζα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναφέρω ) στὸν πατέρα μου καὶ μοῦ εἶπε …νὰ μὴ ἀνησυχῶ διότι τὴν Δευτέρα θὰ μὲ πήγαινε στὸν ράφτη νὰ μοῦ … παραγγείλη ἄλλα καὶ συνέχισε ..ἡ στολὴ δὲν πειράζει θὰ τὴν σφίξουμε πρὸς τὸ παρὸν στὴν μέση μὲ τὴν ζώνη ,τὰ μπατζάκια στὸ κάτω μέρος θὰ μποῦν μέσα στὰ ἄρβυλα καὶ δὲν θὰ φαίνονται ὅτι εἶναι μακριὰ  καὶ ὅσο γιὰ τὴν σκελέα ἡ δίπλωσε τὴν δυὸ φορὲς γύρω ἀπὸ τὴν μέση σου ἡ νὰ ἀνοίξουμε μία νέα κουμπότρυπα γιὰ νὰ ἐφαρμόζη στὴν μέση.

Πρόβλημα εἶχα καὶ μὲ τὰ ἄρβυλα ,ἦταν μικρότερο νούμερο ,ἐδῶ ὅμως ὁ πατέρας ἔδρασε ἄμεσα … δὲν ξέρω, δὲν κατάλαβε  ποιὸν ἔστειλε καὶ μοῦ ἔφεραν ἄλλα στὸ νούμερό μου.

Μετὰ ἀπὸ λίγο καὶ ἀφοῦ εἶχαν –ὅπως εἶχαν ἐπιλυθεῖ τὰ προβλήματα ἔνδυσης –ὑπόδησης καὶ ἀφοῦ ἔβαλα  ὅλα –μὰ ὅλα τὰ πολιτικά μου ροῦχα στὸ σακβουαγιάζ μου ,τὸ ἀποχαιρέτησα παραδίδοντας τὸ στὴ Σχολή…

Χάρμα ἰδέσθαι … ἐξαφανισμένος μέσα σὲ μία κινούμενη στολή, γέμισα  μὲ ὑπερηφάνεια ὅμως ὅταν ὁ πατέρας μου φόρεσε τὰ καναρινὶ  ἐπώμια μὲ τὸν μαῦρο ἄσσο.

Ἀμέσως μετὰ πήγαμε νὰ διορθώσω λίγο τὰ μαλλιά μου ,ἂν καὶ εἶχα κουρευτεῖ προσφάτως σχεδὸν στρατιωτικά- δὲν εἶχα ἀφήσει ποτὲ μακριὰ μαλλιὰ –ἐν τούτοις ὅπως μὲ συμβούλεψε ὁ πατέρας ὅτι τὰ μαλλιά μου θέλουν λίγο διόρθωμα εἶπα νὰ μὴ τοῦ χαλάσω τὸ χατίρι, καλὸς ἄνθρωπος φαινότανε καὶ συμφώνησα νὰ πᾶμε στὸ κουρεῖο.

Ξεκινήσαμε ἀπὸ τὸν θάλαμο πρὸς τὴν πλατεία Ἡρώων καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μέσα ἀπὸ τὴν πύλη τῶν λεόντων (ἀπὸ αὐτὴ πέρασα πάλι ὅταν ἔγινα 4ετης ) περάσαμε στὸ κτίριο μὲ τὰ μελετητήρια ποὺ στὸ ἰσόγειο ἦταν καὶ τὸ κουρεῖο …

Ἡ συνέχεια γνωστὴ … Πὼς θέλετε νὰ κουρευτεῖτε κύριε Εὔελπι (ἀπὸ τὸν Κουρέα- κι αὐτὸς στὸ κόλπο ) καὶ πρὶν προλάβω νὰ ἀρθρώσω  λέξη …. Συγνώμη γιὰ τὸ λάθος …αὐτὸ πού μας μένει γιὰ νὰ τὸ διορθώσουμε εἶναι ὅλα μὲ τὴν ψιλή….  γουλὶ  δηλαδὴ …καὶ ἐκεῖ ποὺ τὸ τζόκεϊ ἐρχόταν ἐφαρμοστὸ στὸ κεφάλι μου τώρα τὸ κάτασπρο λόγω ψιλῆς κεφάλι μου ἄρχισε νὰ πλέει μέσα στὸ τζόκεϊ.

Δὲν τὸ εἶδα καὶ τραγικό, μὲ παρηγόρησε ἄλλωστε καὶ ὁ πατέρας μου λέγοντάς μου ὅτι μέχρι νὰ ὁρκιστοῦμε ποὺ θὰ εἴχαμε ἔξοδο τὰ μαλλιά μου θὰ ἔχουν πάλι μεγαλώσει.

Κὰθ  ὅλη τὴν παραπάνω διαδικασία ἄκουγα διάφορα σαλπίσματα καὶ ἔβλεπα Εὐέλπιδες ἄλλων τάξεων νὰ βγαίνουν καὶ νὰ μπαίνουν ἀπὸ διάφορες αἴθουσες ἡ θαλάμους ὁμαδικὰ ἡ μεμονωμένα πάντοτε τροχάδην , τί διάβολο ὅλοι βιαστικοὶ εἶναι ἐδῶ …

Πλησίαζε ἤδη μεσημέρι ,κάποια στιγμὴ ἔγινε συγκέντρωση Τάγματος, τότε εἶδα καὶ γιὰ πρώτη φορά τὸν Ἀρχηγὸ τῆς Σχολῆς τὸν Γαληνὸ ,τὸν ἀποκαλούμενο Θεό, διότι ἀπὸ τὴν ἑπόμενη ἡμέρα ἴσχυε τὸ Ἄσσοι κλειστὰ τὰ μάτια ἔρχεται ὁ Θεός.

Ἐκεῖ στὴν συγκέντρωση ὁ ἕνας ἔδινε εἰς τὸν ἄλλον κάτι ἀναφορὲς ποὺ δὲν καλοκατάλαβα ,διάβασαν καὶ κάτι ποὺ τὸ ἔλεγαν ἡμερησία διαταγὴ καὶ ἀμέσως μετὰ ὁδηγηθήκαμε συντεταγμένοι στὰ ἑστιατόρια .

Ἀνοίγω μικρὴ παρένθεση …

Γιὰ τοὺς μὴ γνωρίζοντες ἀναφέρω ὅτι τότε τὸ Τάγμα Εὐελπίδων ἀποτελεῖτο ἀπὸ 4 Λόχους Εὐελπίδων κατανεμημένους στὰ 6 κτίρια ,ποὺ ἦταν ἀπὸ 3 στὶς δυὸ πλευρὲς τῆς πλατείας Ἡρώων, μὲ τὰ δυὸ  κεντρικά της κάθε πλευρὰ νὰ εἶναι τὸ μικτὸ 1ου & 3ου Λόχου (Ἀριστερὰ -ὅπως ἐξερχόμεθα ἀπὸ τὸ Διοικητήριο πρὸς τὴν πλατεία )καὶ τὸ ἄλλο τὸ μικτὸ 3ου & 4ου Λόχου (Δεξιά).

Ὁ δικός μου θάλαμος ἦταν στὸ μικτὸ 3ου -4ου ,στὸ ἰσόγειο    ,ὁ Θάλαμος 48 … καὶ οἱ πατεράδες μας ἦταν Λάζος,Καḯρής,Ρωμανὸς καὶ Παπαχρήστου (μετέπειτα Γιαννακόπουλος ) καὶ οἱ πρωτοετεῖς (ἄσσοι) τοῦ Θαλάμου..Τόλιας ,Γεωργόπουλος,Βλαχοδημήτρης,Γεωργίου καὶ Πουρνής.

Ἐπανερχόμαστε στὰ τοῦ ἑστιατορίου (ἰσόγειο καὶ ὄροφος)… μὲ τὴν εἴσοδό μας μὲ παίρνει ὁ πατέρας μου ἀπὸ τὸ χέρι καὶ μὲ ὁδηγεῖ πρὸς τὸ τραπέζι ποὺ εἶχε κλείσει γιὰ ἐμᾶς καὶ ἦταν στὸν ὄροφο …. Στὴν διαδρομὴ ποὺ περνούσαμε ἄλλοι τεταρτοετεῖς ποὺ τὸν ἔβλεπαν τοῦ ρωτοῦσαν, Νίκο αὐτὸς εἶναι ὁ γιός σου καὶ ἔδειχναν ἐμένα …. μὲ σύστηνε … τὸ τί χαίρω πολὺ εἶπα καὶ τὸ τί προσκλήσεις νὰ τοὺς ἐπισκεφθῶ στὸ θάλαμό τους γιὰ …..τσάι ἔλαβα δὲν περιγράφετε ..( (ἀργότερα ἔμαθα τί ἐστὶ τέϊον ).

Κάποια στιγμὴ φθάσαμε καὶ στὸ τραπέζι μας καὶ ἐκεῖ ὁμοιομορφία …ὅλα τῶν ὀκτὼ ἀτόμων καὶ ὁμοιόμορφα στρωμένα.

Στὴν μία κεφαλὴ τοῦ τραπεζιοῦ ἦταν ὁ πατέρας μου ,δίπλα τοῦ ἐγώ, δίπλα σ ἐμένα ὁ 2ετης Κουλτούκης ,δίπλα τοῦ ὁ 3ετης Μπάκας (αὐτοὶ ἦταν οἱ διπλανοί μου ὅπως μου εἶπε ὁ πατέρας μου –πάλι χαίρω πολὺ ἐγὼ … μὴ μιλᾶς πολύ μου σιγοψιθύρισε ὁ Κουλτούκης.

Στὴν ἄλλη κεφαλὴ τοῦ τραπεζιοῦ ὁ Ρουμπεδάκης μὲ ἕνα ἄλλο πρωτοετῆ πολὺ πιὸ …. ἄνετο …. ἀπὸ μένα τὸν Σπύρο Καλογερόπουλο ποὺ ὅλο τὸν ρωτοῦσαν καὶ αὐτὸς ἀπαντοῦσε γιὰ τὸν ἀδελφό του τὸν Παναγιώτη…

Κάποια στιγμὴ ἦρθαν κάποιες κυρίες ποὺ τὶς ἀποκαλοῦσαν τραπεζοκόμους καὶ μᾶς ἔφεραν φαγητὸ διαφορετικό της δοθείσης παραγγελίας μας … δὲν μὲ ἔπεισαν ὅμως μὲ τὴν ἐξήγησή τους…. Καὶ ἀργότερα τὶς ἑπόμενες ἡμέρες ἄρχισα νὰ συνειδητοποιῶ τὸ ΜΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕ ΣΑΝ ΤΡΑΠΕΖΟΚΟΜΟΣ ἡ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΠΟΥΛΑΚΗ (ἡ ἐπικεφαλῆς των)  

Δὲν θὰ ἀναφερθῶ ἄλλο στὰ τοῦ ἑστιατορίου ἡ στὰ εὐτράπελα μὲ τὶς παραγγελίες καὶ στὸ τρόπο ποὺ ἐμεῖς καθαρίζαμε τὰ φροῦτα σὲ σχέση μὲ τοὺς λοιποὺς Εὐέλπιδες…

Κάποια στιγμὴ πρὸς τὸ τέλος τοῦ φαγητοῦ ,ὅλοι ἀκούμπησαν τὶς γροθιὲς στὸ τραπέζι καὶ ἀκούστηκε πάλι ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὸ ἰσόγειο ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ …ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ,ἀμέσως τότε οἱ 2ετεις καὶ οἱ 3ετεις ἄρχισαν πάλι τροχάδην νὰ ἀποχωροῦν… 

Μετὰ τὸ φαγητὸ ,δὲν θυμᾶμαι κάποια στιγμὴ περπατώντας μαζὶ μὲ τὸν πατέρα ἐνῶ δίπλα μας περνοῦσαν τρέχοντας οἱ εὐέλπιδες τῶν ἄλλων τάξεων πήγαμε στὸ ΚΨΕ γιὰ νὰ μοῦ τὸ δείξει ἂν ἤθελα νὰ ἀγοράσω κάτι καὶ νὰ μὲ ἐνημερώσει ὅτι μόνο ἐδῶ ἐπιτρέπεται τὸ κάπνισμα καὶ ὅτι ἐδῶ θὰ ἐρχόμαστε στὰ διαλείμματα μετὰ τὰ μαθήματα….. Τὶς ἑπόμενες ὅμως ἡμέρες ,λόγω τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν  Εὐελπίδων, ὅταν  τὸ ΚΨΕ γέμιζε ἡ ἔτσι νόμιζε  ὁ ὁποιοσδήποτε 4ετης ἔδινε τὴν ἄμεση λύση … ΟΙ ΑΣΣΟΙ ΣΤΑ ΣΚΑΛΑΚΙΑ…

Κάποια στιγμὴ τὸ ἀπόγευμα ὁ πατέρας μὲ ἐνημέρωσε ὅτι θὰ πᾶμε στὸ κλειστὸ γυμναστήριο νὰ δοῦμε κινηματογράφο, μπήκαμε μέσα ὅλοι οἱ πρωτοετεῖς συνοδευόμενοι ἀπὸ ἐλάχιστους 4ετεις,ἡ αἴθουσα θεοσκότεινη, οὔτε καθίσματα οὔτε τίποτα … καὶ σὲ λίγο ἀρχίζει ἡ κόλαση… ποὺ δὲν θέλω νὰ τὴν θυμᾶμαι γὶ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ κάνω ἀναφορὰ γιὰ τὴν δοκιμασία τοῦ κλειστοῦ.  

Ἡ ἀνάσα μου ἀρχίζει πάλι ὅταν μας βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὸ κλειστὸ στὸ ἀνοιχτὸ καὶ μὲ γαρμπίλι γήπεδο καὶ μᾶς ἀρχίζουν στὶς στροφὲς στὸ γήπεδο ἐπὶ τῶν γονάτων, ἡ περισκελίδα εἶχε κολλήσει καὶ εἶχε γίνει ἕνα μὲ τὰ γόνατά μου ἀπὸ τὸ αἷμα, ἐκεῖ συμπληρώθηκε καὶ τὸ τελευταῖο κόψιμο κουμπιῶν τῆς στολῆς μου.

Κατὰ ἕνα περίεργο τρόπο ὅλοι ὅσοι μου κόβανε κουμπιά μου εἴτε στὸ κλειστὸ εἴτε στὸ ἀνοιχτό μου τὰ βάζανε στὴν τσέπη .

Μὲ τὴν λήξη τῆς δοκιμασίας στὸ ἀνοιχτὸ ἔμαθα τὸ πρῶτο σημαντικὸ … ὅτι ἔπρεπε νὰ πάω νὰ βρῶ τὸν θάλαμό μου τρέχοντας καὶ ὅτι τὸ βάδην ἀπαγορεύεται εἴτε μὲ βλέπουν εἴτε δὲν μὲ βλέπουν.

Μετὰ ἀπὸ μικρὴ περιπλάνηση σὲ ἄλλους θαλάμους καὶ λήψη καὶ ἄλλων… προσκλήσεων αὔριο τὴν τάδε ὥρα νὰ μὲ περιμένεις ἐδῶ …. (αὐτὸ ὅμως δὲν ἤξερα πόσο σοβαρὸ ἦταν καὶ τὸ πλήρωσα ἀκριβὰ ἐπειδὴ δὲν ἤμουν συνεπὴς στὸ ραντεβοὺ ) ἔφθασα κάποια στιγμὴ στὸν θάλαμό μου …. Τὰ εὐγενικὰ χαμόγελα εἶχαν πάψει… ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ Η ΣΤΟΛΗ ΣΟΥ ,ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΟΥΜΠΙΑ ΣΟΥ ,ΜΗ ΠΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΣΟΥ ,ΠΕΣΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΡΑΜΕΝΑ.

Ἐννοεῖται ὅτι ὅταν μεσάνυχτα σηκωνόμαστε ἀπὸ τὸ κρεβάτι γιὰ νὰ πᾶμε στὰ λουτρὰ ποὺ εἶχε φῶς νὰ ράψουμε τὰ κουμπιά μας αὐτὸ ἔπρεπε νὰ γίνει ἀθόρυβα διότι διαφορετικὰ …μπαίναμε σὲ πιὸ βαριὲς δοκιμασίες ποὺ ἀνασύρω ἀπὸ τὰ βάθη τῆς μνήμης μου ὅπως ἀσανσὲρ μὲ τὸ πολυβόλο ἡ τὸ μπαοῦλο, ὁ ἀργὸς θάνατος μὲ τὸν ὅλμο ,τὸ κρέμασμα στὸ γείσωμα κλπ

Κάπως ἔτσι, τῷ καιρῷ ἐκείνω, τελείωσε ἡ πρώτη ἡμέρα μου στὴν ΣΣΕ, κάπως ἔτσι τελείωσαν τὴν πρώτη ἐκείνη ἡμέρα τους καὶ οἱ λοιποὶ συμμαθητές μου, λυπᾶμαι  γιὰ τοὺς συμμαθητὲς ποὺ δὲν εἶναι ἐν ζωῇ γιὰ νὰ τοὺς θυμίσω ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ Σύνδεσμός μας ,γιὰ τὰ σημερινὰ μνημόσυνα σὲ αὐτοὺς τόσο στὴν Ἀθήνα ὅσο καὶ στὴν Θεσσαλονίκη ,ἐλπίζω μετὰ τὴν δικαιολογημένη συγκίνηση τῶν μνημοσύνων νὰ βροῦν τὸ κουράγιο νὰ σταθοῦν σὲ στάση προσοχῆς καὶ νὰ τοὺς τραγουδήσουν τὸν ὕμνο τοῦ Εὐέλπιδος.

Τί τιμὴ στὸ παλληκάρι ,ὅταν ἔμπει στὴ Σχολὴ καὶ περήφανα φορέσει τοῦ Εὐέλπιδος στολὴ .

Τὴν στολὴ ποὺ ἐτιμῆσαν, τόσες ἄλλες γενεὲς καὶ μὲ δάφνες ἐστολίσαν ἔνδοξες παλιὲς μορφὲς

Κι’ ὅταν αὔριο ἀφήσει ,τὰ θρανία τῆς Σχολῆς καὶ στὸ Στράτευμα ἀρχίσει, ἐποχὴ νέας ζωῆς ,θὰ ‘χεῖ ἕναν πόθο μέσ’ στὴν καρδιά, μία κρυφὴ ἐλπίδα

Νὰ τιμήσει τὴν Πατρίδα τὴ γλυκειὰ , νὰ δοξάσει ἠρωϊκά.

Ἐλπίζω ἀκόμα ὅτι οἱ ζῶντες συμμαθητὲς ὅτι θὰ κάνουν μία στάση στὴν κατηφόρα καὶ θὰ διαβάσουν τὸ ἄρθρο καὶ θὰ ξαναγίνουν , ἔστω γιὰ ὅσο κρατάει ἡ ἀνάγνωση τοῦ παρόντος ,νεώτεροι κατὰ 46 χρόνια …. ,ἂν αὐτὸ τὸ κατόρθωσα μὲ αὐτὲς τὶς γραμμὲς θὰ εἶναι μία ἱκανοποίηση γιὰ μένα.

Ἀγαπητοὶ συμμαθητὲς ἡ κατηφόρα τοῦ χρόνου δυστυχῶς δὲν μπορεῖ νὰ σταματήση ,τὸ μόνο πού μας ἐπιτρέπει ἡ δυσμενὴς συγκυρία τῶν καταστάσεων ποὺ βιώνουμε εἶναι νὰ κινούμαστε βραδέως ,νὰ μὴν ἐπιταχύνουμε ,ἀλλὰ νὰ κάνουμε συχνὲς στάσεις νὰ ξεκουραζόμαστε ἔστω καὶ μὲ ἀναδρομὲς στὸ παρελθὸν .

Σᾶς εὔχομαι ὑγεία καὶ ὅτι καλύτερο γιὰ ἐσᾶς καὶ τὶς οἰκογένειές σας.

ΥΓ. 1.Τὸ εἰς τὸ μυαλό μου ἀρχικὸ κόνσεπτ  (γιὰ νὰ μιλήσουμε ἑλληνικὰ ) γιὰ αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση περιελάμβανε καὶ προβολὴ φωτογραφιῶν ἀπὸ τὴν διαδικασία τῆς κατατάξεώς  μας συνοδευόμενη ἀπὸ τοὺς στίχους καὶ τὴν μουσικὴ τοῦ Ὕμνου τοῦ Εὐέλπιδος… ἀλλὰ ἐλλείψει τοῦ σχετικοῦ ὑλικοῦ … περιορίστηκα μόνο εἰς τὸ γραπτὸ μέρος. 

  2. Προτίμησα νὰ τιτλοφορήσω τὸ ἄρθρο μου μὲ τὸν ἀριθμὸ μητρώου μου, θυμηθεῖτε παντοῦ σὲ ὅλα μας τὰ εἴδη τὸν εἴχαμε γράψει , ἀπαραίτητο γιὰ νὰ ξεχωρίζουμε τὰ πράγματά μας ἀπὸ τὰ πράγματα τῶν ἄλλων, θυμηθεῖτε καὶ τὸν συμμαθητή μας (ὀνόματα δὲν λέμε ) μὲ τὸ ὅστις ἐγκατέλειψε προσόψιο μὲ ΑΜ ….στὰ λουτρὰ νὰ ἔλθη νὰ τὸ παραλάβη … , 

3 Ὁ τίτλος ὅμως ἀκολουθεῖται μὲ ἕνα ἐρωτηματικό…. Δηλωτικὸ ὑπαινιγμοῦ ὄχι πὼς ἐγὼ τότε ἔνιωθα ,ἀλλὰ ἄν μας εἶχαν καταχωρημένους καὶ μᾶς χρησιμοποίησαν ὡς ἀριθμοὺς ἢ ὄχι .

Ἡ ἀπάντηση ἐπαφίεται στὸν καθένα σας ,ἐγὼ ἔχω καταλήξει ,ἂς μὴ ἑστιάσουμε ὅμως σ΄αὐτὸ ,δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω ἄλλο … μεγάλη μέρα ποὺ εἶναι σήμερα .

 

 

Αναρτήθηκε στις Σύνδεσμος, NG. Ετικέτες: . 4 Comments »

4 Σχόλια to “ΑΜ : 10854 ;”

  1. Ελένη Αθανασούλη Says:

    Χρόνια μαθητείας και πειθαρχίας, που μας δίδαξαν και μας καθοδήγησαν, συμπληρώνοντας την ανατροφή και τις αξίες μας. Αυτά όλα, σήμερα τέλειωσαν.
    Σήμερα τα παιδιά που δεν ξέρουν, δεν θα μάθουν. Τα παιδιά που «ξέρουν» (=γιατί οι γονείς/συγγενείς/κόμμα κλπ. έχουν πιάσει τα πόστα), έχουν ήδη θέση.
    Σήμερα τα παιδιά διδάσκονται την «ελευθερία» στη μη συμμόρφωση. Σήμερα, η δημιουργική πνοή, θα μας έλθει ως εντολή απ’ έξω – τί να κάνουμε, τί να θέλουμε, προς τα πού να αναπτυχθεί η χώρα κλπ.
    Η γενιά σου έκανε υπηρεσία και επιχειρήσεις, η δικιά μου έκανε επανάσταση και πολιτική (τρομάρα της). Απελευθερώσαμε τα ζώα και, αδέσποτα, κυκλοφορούν στις πόλεις, ανοίξαμε τα σύνορά μας και μπήκαν όλοι οι κατατρεγμένοι και μας διέλυσαν οικονομικά, υγειονομικά, ασφαλιστικά, κλπ., κλείσαμε τα σχολεία γιατί δεν άφηναν να κυκλοφορούν μόνοι οι δικές μας ιδέες, διόρισε τα παιδιά της και των φίλων και κουμπάρων της στο δημόσιο, και τους πλήρωνε με δανεικά, που τώρα μας ζητάει να συνεισφέρουμε όλοι για να τα επιστρέψει, αλλά κρατάει για πάρτη της σπίτια, οφίτσια, λογαριασμούς, προνόμια, κλπ. Η πολλή επανάσταση σκότωσε τη δημιουργία και διέλυσε τον κοινωνικό ιστό.
    Αναρωτιέμαι, η γενιά των παιδιών μου, τί άλλο μπορεί να κάνει από το να πάρει των ομματιών της και να αλλάξει τόπο, αφού δεν μπορεί ούτε να το παλέψει.

  2. Kωνσταντινος Τράντας Says:

    Κάλλιο ξένος , ιδιώτης, πολίτης με ατομοκεντρικό πνεύμα να ονειρεύεσαι την λεγεώνα που θα σου δώσει την δυνατότητα να προστατέψεις με καλύτερο τρόπο την διαφορά σου μέσα σ’ .ενα αναβαθμισμένο φεντεραλιστικό σύστημα , παρά ευπατρίδης , οπλίτης της λεγεώνας των ξένων να υφίστασαι το όποιο κομπλεξικό πνεύμα ενός άδικου φεντεραλισμού /διάβαζε παγκόσμια δικτατορία/με ατελή στοιχεία θεσμοποίησης που στρέφονται εναντίον μιας υπερέχουσας ελληνοπρεπούς καταγωγής της σκέψης σου για την παγκοσμιοποίηση.

    • Λακεδαίμων Says:

      Η ανάρτηση βεβαίως δεν είναι κωδικοποιημένη ,είναι ελεύθερη ,προορίζεται όμως για συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό ( τους συμμαθητές μου και τις οικογένειές των )στο οποίο εκ του επωνύμου σου εκτιμώ ότι δεν ανήκεις.
      Ο σκοπός της ανάρτησης είναι να γυρίσω την μνήμη ,κατά 46 χρόνια πίσω , όσων απομείναμε και όχι να προβληματίσω έτι περαιτέρω τους συμμαθητές μου, γίνονται βεβαίως μερικοί υπαινιγμοί αλλά δεν υπεισέρχεται σε προβληματισμούς όπως το σχόλιό σου… μεγάλη ημέρα όπως γράφω για εμάς που είναι.
      Σεβαστή και με ευπρέπεια διατυπωμένη η άποψή σου ,γι αυτό και καταχωρήθηκε ,όχι όμως και κατ΄ανάγκην αποδεκτή ή απορριπτέα , την εκλογήν ελεύθερον δίδει το θείον λέει ο Καντ ,αλλά αν θέλεις επί της ουσίας τις θέσεις μου υπάρχουν μέσα στα δικά μου κείμενα σ΄αυτό το ιστολόγιο… ευκαιρία να γίνεις αν δεν είσαι τακτικός αναγνώστης μας ή και αρθρογράφος γιατί μου άρεσε ο τρόπος γραφής σου..
      Σε ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη.

  3. Κώστας Διαμαντής Says:

    Για αυτούς που, 46 χρόνια μετά, δεν είναι πλέον κοντά μας.

    Εάν η απώλεια είναι συνάρτηση της προσφοράς, τότε το κενό που άφησαν οι 18 θάνατοι Συμμαθητών μας είναι τεράστιο.
    Υπήρξαμε, τυχεροί που ζήσαμε κοντά τους, μαζί τους, ως Συμμαθητές.
    Τονίζω τη λέξη “Συμμαθητές” γιατί αυτή η λέξη περικλείει για εμάς τις έννοιες “φίλος”, “συνάδελφος”, “σύντροφος”, “συνοδοιπόρος”, “αυτός που μαζί μοιρασθήκαμε τις δυσκολίες της Σχολής, της Μονάδας, της ζωής”, “συγκάτοικος στο μπακινχαμ”, “διπλανός στην black line” και “παρέα στα σουαρέ” γιατί αυτό υπήρξαμε όλα αυτά τα χρόνια,
    Συμμαθητές στην Σχολή,
    Συμμαθητές στις Μονάδες και τα επιτελεία,
    Συμμαθητές στις στερήσεις,
    Συμμαθητές στα εύκολα και τα δύσκολα,
    Συμμαθητές στις περιπέτειες και τους έρωτες,
    Συμμαθητές στις τρέλες και τις σαχλαμάρες,
    Συμμαθητές σ ολόκληρη τη ζωή.
    Συμμαθητές για πάντα.

    Αιωνία σας η μνήμη αγαπημένοι μας Συμμαθητές
    Αιωνία σας η μνήμη Φίλοι και Αδελφοί


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: