ΑΟΖ και μη συμβατικά αποθέματα


Ν. ΛυγερόςΛυγερός

Όταν εξετάζουμε πλέον το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας δεν πρέπει να αναφερόμαστε μόνο στο μέγεθός της, που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της Μεσογείου αμέσως μετά από εκείνο της Ιταλίας, αλλά πρέπει να αναδεικνύουμε το γεγονός ότι εμπεριέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα ιδρυτών μεθανίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά τα δύο στοιχεία από μόνα τους δίχως να αναφερόμαστε στα συμβατικά αποθέματα με το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, αποδεικνύουν την αντικειμενική αξία της ελληνικής ΑΟΖ.

Αυτό όμως που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι, είναι ότι η τεχνολογία για την εξόρυξη και την εκμετάλλευση των ιδρυτών μεθανίου θα είναι έτοιμη και μάλιστα σε εμπορική φάση, σε λιγότερο από πέντε χρόνια. Αυτό απέδειξαν οι ιαπωνικές έρευνες σε απόσταση μόλις 50 χιλιομέτρων από τις ακτές τους. Κατά συνέπεια η αγορά του φυσικού αερίου θα αλλάξει και αυτή φάση, πράγμα το οποίο θα έχει γενικότερα επιπτώσεις.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι σιγά-σιγά εμφανίζεται η έννοια του timing σε αυτήν την υπόθεση και όσο πιο πολύ καθυστερούμε την αρχή της διαδικασίας, τόσο πιο πολύ θα έχουμε δυσκολίες για την βέλτιστη αξιοποίηση των κοιτασμάτων μας σε σχέση με τον διεθνή χώρο. Με άλλα λόγια είναι σημαντικό να προχωρήσουμε επί του πρακτέου για ν’ αρχίσουμε να παίζουμε πρώτα έναν ενεργειακό ρόλο και στη συνέχεια έναν γεωπολιτικό ρόλο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ


Παναγιώτης Αποστόλου

Παναγιώτης Αποστόλου

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλουimage001

            Έκλεισαν τρία χρόνια από την «αποφράδα» ημέρα που ο πολιτικός ολετήρας, Γιώργος Παπανδρέου αλυσόδεσε την πατρίδα μας στα δεσμά του μνημονίου και στη συνέχεια άλλοι επίορκοι Πρωθυπουργοί, ο Παπαδήμος και ο Σαμαράς, την κατέστησαν διά μέσω και των επόμενων επαχθών μνημονίων, όμηρο των νοσηρών σχεδίων των διεθνών αγορών του ΔΝΤ και της νεοφιλελεύθερης Μέρκελ. Συμμέτοχοι και συνένοχοι, ενός καλοστημένου εγκληματικού σχεδίου, με το οποίο περικόπηκαν δραστικά οι μισθοί και οι συντάξεις των μεροκαματιάρηδων νοικοκυραίων πολιτών αυτής της χώρας. Με το οποίο, πάμπολλες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Που, η ανεργία καλπάζει σε δυσθεώρητα και ανεξέλεγκτα ύψη, κυρίως στους νέους μας, που οι άστεγοι συνεχώς πολλαπλασιάζονται και ζουν από τα δημόσια συσσίτια, ανθρώπων που από τη μια ημέρα στην άλλη, μετετράπησαν από αυτάρκεις οικογενειάρχες, σε ρακένδυτους περιφερόμενους πολίτες. Με αυτά τα μνημόνια που τα φάρμακα παρουσιάζουν τεράστιες ελλείψεις και τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν προκειμένου να εξυπηρετούν τους λαθρομετανάστες. Που έχει υποβαθμιστεί η πρώην δημόσια παιδεία και πολλά από τα ελληνόπουλα υποσιτιζόμενα λιποθυμούν στα σχολεία. Εδώ που οι αυτοκτονίες συμπατριωτών μας έχουν λάβει μορφή επιδημίας, καθώς δεν αντέχουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη ζωή τους από την πολιτική των μνημονίων και θέτουν τέλος σ΄ αυτή. Που η ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών είναι πλέον, είδος πολυτελείας και από αυτή την ανεπάρκεια του κράτους σφάζονται καθημερινώς, σαν «τα σκυλιά στα αμπέλια» από κάθε εθνικότητας λαθραίους.

            Το δεύτερο στάδιο προδοσίας και υποταγής του λαού μας καθώς και της απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας μας, ήταν η καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, χωρίς την έγκριση των διοικήσεών τους,  προκειμένου να αγοραστούν ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου στο 100% της αξίας τους και στη συνέχεια αυτά  κουρεύτηκαν στο 47%, με αποτέλεσμα να τα χρεοκοπήσουν. Μέσω του PSI  δε, κουρεύτηκαν τα ομόλογα τα οποία κατά το μεγαλύτερο ποσοστό ανήκαν σε Έλληνες ομολογιούχους, που επένδυσαν εκεί τις οικονομίες τους και οι οποίοι εξαπατήθηκαν από τις συνεχείς εξαγγελίες της πολιτείας, αλλά και από το σχετικό νόμο Βενιζέλου-Παπακωνσταντίνου. Ταυτόχρονα μέσω της ίδρυσης, με αδιαφανείς συνθήκες, εκατοντάδων-χιλιάδων καταστημάτων εξαγοράς χρυσού, τα οποία ξεπηδούν σα τα μανιτάρια σε όλες τις γειτονιές, εξανεμίζονται οι αναμνήσεις των Ελλήνων και υφαρπάζεται ένα από τα τελευταία μέτρα αντίστασής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ


 

Ένα εξωκκλήσι ταπεινό, στην άκρια εκεί του δάσους,

φέρνει τη σκέψη στα παλιά, στα παιδικά τα χρόνια,

τότε, που ερχόμουν στη λαμπρή, με μια λευκή λαμπάδα,

με φίλους και με συγγενείς, και με θερμή την πίστη,

ν’ ακούσουμε τη λειτουργιά, να κάμνουμ’ το σταυρό μας,

να περιμένουμ’ τον παπά, να πει «Χριστός Ανέστη»,

για να τσουγκρίσουμε τ’ αυγά, να ευχηθούμε σ’ ούλους,

και της αγάπης το φιλί, να δώσουμε να πάρμε!

Φτάνω κοντά κι’ ανασκιρτώ, ανασκιρτώ και σειέμαι,

κι’ ως μπαίνω μέσα, προσκυνώ Τη Του Θεού Σοφία·

και τον Προστάτη των αγρών, της έμορφης της πλάσης,

ψάχνω για να προσευχηθώ – θέλω να φχαριστήσω,

για της αγάπης τους καρπούς, για του κεφιού το νέκταρ! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΠΟΙΗΣΗ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Πρωτομαγιά…ελληνοτουρκική


ΔΕΚΑΕΤΙΑ του ’50. Εποχή που η Κύπρος άναβε φωτιές και ζέσταινε από μακριά τα μυαλά των Ελλήνων. Μαθητές κατέβαιναν για συλλαλητήριο, λες κι ήταν το Κυπριακό υπόθεση διαμαρτυρίας τους με πανό, φωνές κι αλαλαγμούς, συνθήματα, τραγούδια και γιορτές. Κι όσο οι φωνές δυνάμωναν, τόσο και οι Άγγλοι επέμεναν, με τον Χάρντινγκ να κρεμάει(!) αγωνιστές της ΕΟΚΑ.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ κι όλα μύριζαν Άνοιξη και πόλεμο. Μεγάλη η παρέα στη μιαν όχθη του Έβρου κι οι Τούρκοι απέναντι. Βοσκοί, αγρότες στη δουλειά και καμιά περιπολία ένοπλων…λέτσων να μαρτυράει την κρατική τους παρουσία. Ένας Έβρος μας χώριζε κι ένα μίσος κρυφό, προαιώνιο, αναβαθμισμένο έντεχνα εκείνον τον καιρό, για λόγους…Κύπρου.

ΕΝΑ φορτηγό που κουβαλούσε άμμο τις καθημερινές, «πρωτόγονο», αλλά πολύτιμο, εκείνη την ημέρα. Άδειασε το φορτίο του αποβραδίς κι ήταν έτοιμοι οδηγός κι «ανατρεπόμενο». Με την τεράστια καρότσα του ασκέπαστη, το μεταλλικό του δάπεδο γυαλισμένο απ’ την τριβή με την άμμο και το χαλίκι, θα κουβαλούσε ανθρώπους. Με την ψυχολογία των εκδρομέων και την πρωτομαγιάτικη χαρά της εξοχής. Ένα μάτσο ανθρώπων όρθιων, παστές σαρδέλες τη μια δίπλα στην άλλη, γυναίκες κι άντρες ανάκατα και των ακριανών οι μέσες να λυγάνε προς τα έξω, να τους κρατούν τα σιδερένια κανάτια και να τους επαναφέρουν. Ένα φορτίο ζωντανό, δεμένο, ενιαίο, μια’ δω μια ΄κει, καθώς το «φορτηγό» έστριβε πριν πέσει στη λακκούβα. Τρέλες, φωνές, ξεφωνητά κι όσο να πεις, δεν είσαι ίδιος κι ένα μ’ εκείνον που ξεκίνησε νωρίς να πάει με τα πόδια. Είσαι «ανώτερος», «ταχύτερος»(;)  και δεν σου κόβουνε τα χέρια οι τσάντες κι οι μποχτσιάδες.

ΤΕΡΜΑ ο χωματόδρομος, τέλος το πανηγύρι. Φτάσαμε στο μαγευτικό τοπίο. Απέναντι Τουρκία. «Στρατοπεδεύσαμε» στη δικιά μας όχθη διαλέγοντας το καλύτερο μέρος. Βιαστικά, μη μας προλάβουν άλλοι, που θα «’πιαναν» νωρίτερα τον Μάη.

ΟΥΤΕ που περιμέναμε να σταματήσει το «ανατρεπόμενο». Κατέβηκαν οι πιο πολλοί, κι αν έλεγε να τους «αδειάσει», θα’ ταν ακόμα…καλύτερα. Πιο διασκεδαστικό. Μας πλησίασαν χαμογελώντας 2-3 συμπατριώτες (ψαράδες του Έβρου που ήταν ο Έβρος η ζωή τους), έμπειροι που ξέραν’ τα λημέρια, που θα’ χαν ρόλο αλλιώτικο ‘κείνη τη μέρα. Να φάνε και να’ να πιούν’ με τη παρέα και να γλεντήσουν, χωρίς την έγνοια του ψαριού και το μυαλό στο μεροκάματο.

 ΞΕΧΥΘΗΚΑΝ όλοι στην εξοχή.  Τριγύρω χωράφια καταπράσινα και δεν προλάβαινες να βάλεις μέσα σου άρωμα των λουλουδιών και να μαζέψεις παπαρούνες. «Πιάσαν’ τον Μάη» κι άπλωσαν τη χαρά τους πάνω στην ανθισμένη φύση, εξάντλησαν τη ματιά στο πράσινο που έδενε με κίτρινο και κόκκινο της φύσης, γεύτηκαν «ξινήθρες» με το φόβο του αγροφύλακα κι ύστερα ξανάρθαν στο σημείο εκκίνησης. Ώρα για φαγητό «άναρχο», όσο μια πρωτομαγιά το επιβάλλει και λιτό όσο οι καιροί το απαιτούσαν. Με κονσέρβες, κρεμμύδι και λαχανικά, βρασμένα αυγά, πίτες και ταραμάδες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ν. Λυγερός, ARTEMIS FM – Λέρος 30/4/13


Αναρτήθηκε στις ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: , . Leave a Comment »