Μεγαλοβδομαδιάτικα


ΤΕΤΟΙΕΣ μέρες, απολαμβάναμε κλασική μουσική. Από δυσεύρετα οπτικοακουστικά μέσα, το εξής…ραδιόφωνο. Σε ατμόσφαιρα μεγαλοβδομαδιάτικη και με «συμμετοχή» στο θείο δράμα. Και ήταν μαγεία και αναζήτηση, παιδεία και πολιτισμός. Εμβαθύναμε στον Μπετόβεν (να στοχάζεται), τον Σούμπερτ (να ονειροπολεί), τον Μότσαρτ (να παιχνιδίζει), τον Μπαχ (να προσεύχεται).

ΥΣΤΕΡΑ πλάκωσαν τα μπουζούκια. Δειλά στην αρχή, κι όλο επέκτειναν τις ώρες και τις μέρες, επιτείνοντας στην αναζήτηση της πενιάς και δυναμώνοντας την ένταση. Μεγάλη βδομάδα της «απελευθέρωσης» απ’ τα κλασικά και καθιερωμένα, μια απομάκρυνση απ’ τα κλασικά και καθιερωμένα της μεγάλη Εβδομάδας και προσαρμογή στα σύγχρονα και μοντέρνα. Χωρίς όρια τα ερεθίσματα της ψυχής του-αναντίρρητου υποδοχέα της κάθε τηλεοπτικής σαχλαμάρας, για να ξεσπάει ο…γλεντζές, «αναστάσιμα», πνιγμένος στο θρυμματισμένο πιατικό και με την αοιδό στο λουλουδικό. Πληρωμένα απ’ τον ιδρώτα είτε το (θαλασσο)δάνειο; Γνήσια έκφραση παραδεισιακής ελληνικής μαγκιάς, έτσι κι αλλιώς, τρόπος «έκφρασης» και απόπειρα κοινωνικής καταξίωσης, επίδειξης και πλούτου μέσα τη μονοσήμαντη επιλογή (μπουζούκι) και του τόπου (σκυλάδικο).

ΣΗΜΕΡΑ; Έπεσαν οι τόνοι, άδειασαν οι ναοί της ιεροτελεστίας του μπουζουκιού, ατόνησε η πενιά, λιγόστεψαν οι «γλεντζέδες» (μη δώσουν στόχο ως ευωχούμενοι σε περίοδο κρίσης) και στέρεψαν τα ανθόλουτρα. Τέλος τα χυμένα ουίσκι στην πίστα, και τα ευτυχισμένα χαμόγελα του «φτιαγμένου» (ενίοτε καψούρη) που θα πλήρωνε, τέλος(;) εποχής για πρώτο τραπέζι-πίστα. Είναι το κλίμα (της κρίσης) ανάγκασε τον «κοσμικό» να «καταθέσει τα όπλα» και όχι η ατμόσφαιρα των ημερών με το θείο δράμα για την κορύφωσή του.

ΔΕΝ θα γράφαμε τα παραπάνω, αν δεν όριζε τη σχολική ζωή η μικρομέγαλη συμπεριφορά των μαθητών/μαθητριών, με αποκορύφωμα τη σχολική βία. Σε σύγχρονα σχολεία με το κομπιούτερ να «διδάσκει», τον δάσκαλο επαγγελματία κι όλους πεσμένους στα «έτοιμα», εύκολα και αποστηθισμένα. Και, βέβαια, δεν ευθύνονται τα παιδιά για τη δοσμένη «λευτεριά» που οδηγεί σε ατραπούς με αδιέξοδα. Το «σύστημα» είναι αλλονών δουλειά. Το ίδιο και η ευθύνη για τη συντήρησή του.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημαγωγοί εσωτερικού, «αχάπαροι» εξωτερικού


Εκπομπές, απευθείας μεταδόσεις, καταγγελίες, μεγαλοστομίες, επί τόπου «εκστρατείες», θρήνοι, οδυρμοί και κροκοδείλια δάκρυα για την «καταστροφή της Κύπρου».

Όλα αυτά, ένα μήνα πριν…

Γιατί τώρα άλλαξε ο καιρός.

Με το θέμα δεν ασχολείται πια κανείς από όσους διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους πως «η Κύπρος δεν είναι μόνη».

Ήδη το κυπριακό μνημόνιο είναι γεγονός, ενώ στην ερευνητική επιτροπή για την οικονομία ακούγονται φοβερά πράγματα – στα οποία δεν δίνει κανείς σημασία.

Προφανώς, επειδή δεν βολεύουν.

Προφανώς, επειδή αποδεικνύουν πως τίποτε δεν έγινε τυχαία.

Για παράδειγμα. Ο Χαρίλαος Σταυράκης, υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Χριστόφια από το 2008 μέχρι τον Ιούλιο του 2011, κατέκρινε ενώπιον της επιτροπής την ίδια την κυβέρνηση την οποία υπηρέτησε (και αντικαταστάθηκε όταν, ως φαίνεται, θέλησε να χτυπήσει κάποιο καμπανάκι).

Είπε πως η κυβέρνηση Χριστόφια «δεν έδειξε την ανάλογη ανταπόκριση σε εισηγήσεις του για μέτρα και ενέργειες».

Και πως την οικονομία της Κύπρου διέλυσαν η φονική έκρηξη στο Μαρί και ο υπέρογκος τραπεζικός τομέας – πάνω στο πτώμα του οποίου έχυναν όλοι οι εγχώριοι δημοκόποι ποταμούς (κροκοδειλίων) δακρύων.

Δεν είπε, δηλαδή, ότι την Κύπρο την διέλυσαν οι αποφάσεις για τη διάλυση του υπέρογκου αυτού τραπεζικού της τομέα – αλλά όποιος εδώ στην Ελλάδα υποστήριξε τα ίδια, αντιμετωπίστηκε περίπου ως «προδότης της Κύπρου» (από αυτούς που με την Κύπρο για πρώτη φορά στη ζωή τους ασχολούνταν).

Είπε ακόμη πως στην Κύπρο εκατομμυριούχοι έπαιρναν ίσα επιδόματα με μη έχοντες, αναφέρθηκε στις προστριβές του με άλλους υπουργούς, τόσο με αφορμή τις πελατειακές σχέσεις με τις συντεχνίες, όσο και για την κατασκευή μεγάλων και δαπανηρών έργων, όπως το Μέγαρο Πολιτισμού και ο δρόμος Πόλης Χρυσοχούς- Πάφου.

Συγκλονιστική υπήρξε και η κατάθεση της γενικής ελέγκτριας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Χρυστάλλας Γιωρκάτζη, που δεν δίστασε να δηλώσει πως «σε μια χώρα, όπου επικρατεί η ανοχή, η αναξιοκρατία, η ευθυνοφοβία και μερικές φορές η απαξίωση των νόμων και θεσμών μια ανθρώπινη τραγωδία, όπως αυτή στο Μαρί, και μια οικονομική τραγωδία, όπως η σημερινή, ήταν περίπου προδιαγεγραμμένες».

Αναφέρθηκε στη φοροδιαφυγή και στα αδήλωτα εισοδήματα και αποκάλυψε πως υπάρχουν ακόμη άτομα, τα οποία δεν έχουν φορολογικό φάκελο στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων!

Όπως είπε, από δειγματοληπτικό έλεγχο προέκυψε ότι πολίτες που διαθέτουν σκάφη αναψυχής, πολυτελή αυτοκίνητα και μεγάλη ακίνητη περιουσία, δηλώνουν πολύ χαμηλά εισοδήματα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επέστρεψαν και πάλι νικητές! (βίντεο)


Του Γιώργου  Γιώργος Νικολαΐδης (gnborn2shoot)

 

Ήταν οι αθλητές του Γ.Ο. «ΑΙΑΝΤΑ»  Θερμαϊκού  που  στέφθηκαν για μια ακόμη φορά  νικητές στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ  ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας (Ε.Γ.Ο.).

Οι αγώνες ήταν η ΤΕΛΙΚΗ  ΦΑΣΗ  Α’-Β’ – Γ’ κατηγοριών, και διεξήχθησαν στο κλειστό γυμναστήριο Ηλιούπολης στην Αθήνα (27 & 28 Απριλίου ).

Έτσι τίμησαν το σύλλογό τους και έκαναν περήφανους όλους μας -γονείς, συναθλητές, συνδημότες, προπονητές – που γνωρίζουμε τις προσπάθειές τους εδώ και πολλά χρόνια.

Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν οι 20 καλύτεροι αθλητές και αθλήτριες από όλους τους αθλητικούς συλλόγους της Ελλάδας  των Α΄, Β, και Γ΄ κατηγοριών δηλ. ηλικίες από 12 χρονών και επάνω.

Ο Παναγιώτης Κοτανίδης απέσπασε το ΧΡΥΣΟ μετάλλιο και πάλι στον Ακροβατικό Διάδρομο με πολύ καλή εκτέλεση του προγράμματός του.

Στο ατομικό Τραμπολίνο,  ο Ιωσήφ Νικολαϊδης  κατέκτησε επάξια το ΧΑΛΚΙΝΟ μετάλλιο, ανεβάζοντας έτσι τον «ΑΙΑΝΤΑ»  για πρώτη φορά στο βάθρο του ατομικού αγωνίσματος.

Στο Συγχρονισμένο Τραμπολίνο  οι  Άγγελος  και Ιωσήφ Νικολαϊδης,  κέρδισαν το ΧΑΛΚΙΝΟ μετάλλιο .

Η αθλήτρια  Ελισάβετ  Βαλκάνου κατέκτησε την ΤΕΤΑΡΤΗ θέση στην Πανελλήνια κατάταξη και η Αγγελική  Τζιούτζια την 13η.

Ολοι οι αθλητές και αθλήτριες  του «ΑΙΑΝΤΑ» κατετάγησαν μέσα στους 8 καλύτερους της Ελλάδας στο Διπλό Μίνι Τραμπ.

 

Δείτε το σχετικό μας βίντεο

Νηστεία και στις αναρτήσεις μας ….…


5123a83d2b3b9f4065c091e2e12eae6b_LΟι τακτικοί αναγνώστες μας θα  διαπιστώσατε ήδη ότι από το Σάββατο 28/4  τα άρθρα που σας παρουσιάζει το ιστολόγιο είναι αριθμητικά μειωμένα και συγκεκριμένα  αναρτήθηκαν ορισμένα άρθρα , αρθρογράφων – συνεργατών μας και μόνο.

Δεν  δημοσιεύσα  επίσης Δελτία Τύπου Κομμάτων ή πολιτικών ούτε τις ευχετήριες κάρτες αυτών,που έλαβα , αλλά ούτε και των αναγνωστών μας ,κάτι που συνηθιζόταν  στα μέχρι τώρα σχεδόν 3 χρόνια λειτουργίας του ιστολογίου.

Την τακτική αυτή θα ακολουθήσω  καθ΄όλην την Μεγάλη Εβδομάδα και θα επανέλθω  στην συνήθη ροή άρθρων αμέσως μετά την Ανάσταση και συγκεκριμένα από την Τρίτη (7/5/2013).

Φίλες και φίλοι ,δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μετά τον Γολγοθά  ακολουθεί  η Ανάσταση ,για αυτό και πρέπει να σφίξουμε τα δόντια και να αντέξουμε την δοκιμασία που όλοι ή όσοι τώρα  υφιστάμεθα .

Ευχαριστώ  όσες και όσους  μου ευχήθηκαν, εύχομαι υγεία σε εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα  αλλά και σε όλες τις Ελληνίδες και στους Έλληνες  καλή Μεγαλοβδομάδα και …. Καλή Ανάσταση.

Λακεδαίμων

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »

Στον κόσμο των συμβασιούχων (και του αυτοκτονικού ιδεασμού…)


Σα να μην πέρασε μια μέρα…

Μπορεί να έχουμε πτωχεύσει, μπορεί να κυκλοφορούμε ανά τας Ευρώπας με απλωμένη την χείρα της επαιτείας, μπορεί η καταβολή μισθών και συντάξεων και η διατήρηση των πυλώνων της χώρας (υγεία, άμυνα) να εξαρτάται από τις δόσεις των δανείων και τις αποφάσεις του Eurogroup, αλλά βρισκόμαστε και πάλι στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε:

Στους συμβασιούχους!

Χωρίς να μπαίνω σε θέματα σχετιζόμενα με την ανάγκη κάθε ανθρώπου να εργαστεί (που συστηματικά συνδέεται με την παροχή της ψήφου του), το γεγονός ότι η πτωχευμένη χώρα που δεν μπορεί να πληρώσει τις εφημερίες των γιατρών της, μετατρέπει πάντα σε μείζον θέμα τους συμβασιούχους, αποδεικνύει πως ορθώς χρεοκοπήσαμε.

Τι άλλο μπορεί να αποδεικνύει το ενδοκυβερνητικό θέμα που ξέσπασε – με τον κ. Ρουπακιώτη να διαφωνεί με την κατάργηση των δικαστικών αποφάσεων, έστω και παρελκυστικών, αν και οι δικαστικές εντολές με τις οποίες παραμένουν στις θέσεις τους συμβασιούχοι των οποίων έχουν εδώ και χρόνια λήξει οι συμβάσεις τους, έχουν γίνει ψωμοτύρι;

(Το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό έχει καταργηθεί η ελληνική γλώσσα – τουλάχιστον ως προς τις λέξεις «συμβασιούχος» και «προσωρινό» – δεν φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία)…

Και όμως, όλα αυτά σημαίνουν και κάτι ακόμη:

Τη χαρά του εργατολόγου!

Στρατιές ολόκληρες αυτής της συμπαθούς αυτής (για τους τηλεοπτικούς δέκτες) τάξης δικηγόρων, υπάρχουν και συνεχίζουν να υπάρχουν επειδή απλώς υπάρχουν οι συμβασιούχοι!

Γι’ αυτό και έσπευσαν την προηγούμενη εβδομάδα να εκδώσουν σκληρή ανακοίνωση, μιλώντας για «πραξικοπηματικό» νομοσχέδιο, λόγω της (αποσυρθείσας) διάταξης που καταργούσε την έκδοση προσωρινών διαταγών και αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων από τα δικαστήρια – οι οποίες κάθε άλλο παρά «προσωρινές» αποδεικνύονται.

Η ανακοίνωση υπογράφεται από τον πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Εργατολόγων, που δεν είναι άλλος από τον κ. Χρήστο Νικολουτσόπουλο!

Όπως βλέπετε, κανείς δεν πάει χαμένος!

Ούτε οι πάσχοντες από… αυτοκτονικό ιδεασμό! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »