Το…χωνευτήρι (Παπακωνσταντίνου)


NikolaidisΤου Θανάση Νικολαΐδη 

ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ για…εντιμότητα. Την ψάξαμε ψηλά και χαμηλά. Στα σοκάκια της πόλης και στους κουτοπόνηρους του χωριού, στα σαλόνια της πλουτοκρατίας και στα παλάτια βασιλιάδων ή δικτατόρων. Είδος εν ανεπαρκεία και τα φορτώσαμε στον «αδηφάγο» καπιταλισμό. Ωστόσο, και ο κομμουνισμός έδωσε τα ρέστα του, στην πράξη. Κι έμειναν οι θεωρίες να χάσκουν και οι άνθρωποι να πένονται. Και να βασίζονται, μπερδεμένοι και απογοητευμένοι.

ΕΙΝΑΙ, λοιπόν, υπόθεση ανθρώπων η ευτυχία και μην ψάχνεις για άνθρωπο. Κι ο Διογένης τον έψαχνε κι απόκαμε, παραμένοντας στα λόγια: «Πότε ευημερούν οι κοινωνίες, είπατε; Όταν οι βασιλιάδες φιλοσοφούν και οι σοφοί βασιλεύουν».

ΣΚΛΗΡΟΙ οι άνθρωποι και τους χρειάζεται σκληρή τιμωρία. Αν τους πιάσεις κι όποτε του πιάσεις. Μόνο, που όταν έρθει η ώρα της τιμωρίας και οι πολλοί λακίζουν. Από (φαινομένη) λύπηση κι άλλοι από φόβο. «Ουδείς γαρ αναμάρτητος» και ποιος να «βάλει τον λίθο του αναθέματος;». Κι αν η (ελληνική) Πολιτεία άφησε στον κάθε έλληνα να παρανομεί, με μια διαβάθμιση που ξεκινάει απ’ την παράνομη βίλα μέχρι το κοτέτσι του χωρικού, είναι για να τον «κρατάει». Να τον έχει στο χέρι για λιγότερες απαιτήσεις του, μη λιγοστέψουν τα προνόμια των εχόντων.

ΕΚΑΝΕ την αμαρτία του ο κ. Παπακωνσταντίνου, του φορτώσαμε τα κρίματα ολονών μας, με το πιο εύκολο κυνήγι εκείνο του «αποδιοπομπαίου τράγου». Χωνευτήρι αμαρτωλών με δυσθεώρατα και αόρατα ανομήματα. Του στήνουμε, αύριο» την «κρεμάλα και οι…βίλες τυλιγμένες με τη μίζα της ανομίας θα καμαρώνουν, τα γιοτ θα λικνίζονται και οι φοροκλέφτες θα ξαλαφρώσουν. Ο φακός απάνω του και διαχεόμενο, χωρίς να φωτίζονται οι δύσοσμοι δρόμοι των οικονομημένων αμαρτωλών με το προτεταμένο δάκτυλο.

ΚΙ άρχισε ο κρυφός εναγκαλισμός και η φανερή συσκότιση προσώπων και πράξεων από μια Βουλή που ψήφισε νόμους που απαλλάσσουν ενόχους και διαγράφουν αδικήματα. Και σήμερα; Κατεβάζουν οι συνταγματολόγοι απ’ το ράφι το σύνταγμα κι ανεβάζουν τους τόνους οι πολιτικοί μας, φορώντας την τήβεννο του «δικαστή». Οι…κέρβεροι της πολιτικής ηθικής για την παρθενία τους και εγγυητές της συνταγματικής ομαλότητας. Λες και δεν ήσαν οι ίδιοι (όχι ως πρόσωπα, αλλά σαν κυρίαρχη νοοτροπία και παραμένουσα πρακτική) που ψήφισαν νόμους περί «μη ευθύνης κ.λπ.» και παραπλάνησής μας. Για ν’ ανοίξει η πόρτα της κόλασης. «Χωρίς πισωγύρισμα» λένε οι συνταγματολόγοι, «με σεβασμό στο σύνταγμα» επαναλαμβάνουν οι εθνοπατέρες μας και ο καιρός περνάει. Με τα μεγάλα λόγια τους (χωρίς αντίκρισμα) και τα ταμεία άδεια. Με τη Λίστα αναξιοποίητη, όταν οι «κουτόφραγκοι» ήδη τα εισέπραξαν. Χωρίς φανφάρες, εκπτώσεις και διαγραφές ονομάτων.

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ


ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑΓράφει ο Αντώνης Γρυπαίος*

Ο διαρκής δανεισμός του κράτους, και η συνεχής ανακεφαλαιοποίηση, στήριξη, και χρηματοδότηση των τραπεζών, υπό των τοπικών κυβερνήσεων, όπως λένε τα ΜΜΕ, είναι οικονομικό κόλπο και κομπίνα (λαμογιά), των διεθνών τραπεζιτών της Σιωνιστικής Ν.Τ.Π.,  αλλά και των ντόπιων επίορκων δοσίλογων πολιτικών και τραπεζιτών, αχυρανθρώπων της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, με σκοπό να χρεοκοπούν τα κράτη, για να τους αρπάζουν το δημόσιο πλούτο, αλλά και για γεωπολιτικά παιχνίδια της Ν.Τ.Π., και άλλους πονηρούς σκοπούς, εις βάρος των αδυνάτων κρατών και λαών.

Η ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, είναι επίσημη και νόμιμη κλοπή δημοσίου χρήματος.

Οι δοσίλογοι πολιτικοί εκτελούν όλα όσα τους διατάξει ο πρόεδρος Ρότσιλντ της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης.

Οι δοσίλογοι πολιτικοί κάνουν οριζόντιες περικοπές μισθών & συντάξεων, ενώ παράλληλα αυξάνουν φόρους, τέλη, χαράτσια, & τιμές των παρεχομένων αγαθών των ΔΕΚΟ, (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ).

Όλα αυτά τα χρήματα που συλλέγουν, πάνε στις τράπεζες της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, (Ρότσιλντ), ενώ το κράτος παραμένει πάντα χρεοκοπημένο, σε πείσμα των προσπαθειών του αφελούς λαού.

Επιβάλλουν μισθούς & συντάξεις επιπέδου Βαλκανικών κρατών, όμως στα Βαλκανικά κράτη οι διάφορες ΔΕΚΟ είναι πάμφθηνες, και οι φόροι σχεδόν ανύπαρκτοι.

Έτσι οι Βαλκάνιοι μπορούν και επιβιώνουν, ενώ οι Έλληνες αυτοκτονούν. Είμαστε σε χειρότερη μοίρα από τους Βαλκανικούς λαούς. Έτσι λειτουργούν οι δοσίλογοι πολιτικοί.

Πρόκειται για προδότες του Ελληνισμού.

Όπως λένε τα ΜΜΕ, τα δάνεια δίδονται για ενίσχυση των τραπεζών με τη δικαιολογία της ανακεφαλαιοποίησης, τα οποία τελικά φορτώνουν-χρεώνουν στο λαό, και εν συνεχεία οι τράπεζες φυγαδεύουν τα κεφάλαια αυτά, προς φορολογικούς παραδείσους, και OFFSHORE  εταιρίες, για να ζούν οι τραπεζίτες της ΝΤΠ, και οι εφιάλτες πολιτικοί,

«ζωή χαρισάμενη», σε ξένους τουριστικούς φορολογικούς παραδείσους, με το λαό να αυτοκτονεί από φτώχεια, και χρέη προς  τις τράπεζες, και η Ν.Τ.Π. να κάνει τη δουλειά της. Χρηματοδοτούμε τις τράπεζες με τη δικαιολογία να φυλάσσουν τις καταθέσεις του λαού…..

Οι φόροι, τέλη, & χαράτσια που πληρώνουμε πάνε στις τράπεζες του Βαρδινογιάννη, Λάτση, Κωστόπουλου, και Ρότσιλντ.

Ζούμε τη σύγχρονη εποχή της κυριαρχίας των πατρικίων της Σιωνιστικής Ν.Τ.Π. , επί της δουλείας των πληβείων.

Όπως λένε & γράφουν τα ΜΜΕ, από το δάνειο των 52,5 δις. ευρώ, τα 40,5 δις θα πάνε στις τράπεζες, σύμφωνα με μελέτη της Black Rock της Σιωνιστικής Ν.Τ.Π.

Πως συμβαίνει οι διεθνείς και ντόπιες τράπεζες-παρά τα κέρδη-να κινδυνεύουν πάντα με χρεοκοπία;;;

Στο καιρό του χρηματιστηρίου, επί Ααρών Αβουρί, οι τράπεζες κάθε τρίμηνο εξήγγειλαν κέρδη δις. ευρώ, με τις τιμές των τραπεζικών μετοχών να καλπάζουν. Όλα αυτά τι έγιναν;;; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εξελίξεις υδρογονανθράκων και Στοχασμοί


Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός

 

Σε όσους δεν πιστεύουν στις εξελίξεις στον τομέα των υδρογονανθράκων, παραθέτουμε τα εξής στοιχεία: Το εμπορικό άνοιγμα του κοιτάσματος Tamar το 2013, θα επηρεάσει τις αγορές. Ενώ το κοίτασμα Leviathan θα ανοίξει εμπορικά το 2016. Στο Ισραήλ, το φυσικό αέριο είναι το καύσιμο της επιλογής πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερες επενδύσεις για την αξιοποίησή του και οι βιομηχανίες θα συμβάλλουν σε αυτή την επιλογή. Προετοιμάζονται για όλες τις απαραίτητες μετατροπές για να περάσουν από τον άνθρακα στο φυσικό αέριο. Αυτές οι διαδικασίες θα προσφέρουν ενεργειακά στο Ισραήλ ήδη 130 δισεκατομμύρια $ και θα μειωθούν ταυτόχρονα οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα κατά 195 εκατομμύρια τόνους, δηλαδή το ανάλογο από τη χρήση των αυτοκινήτων στο Ισραήλ για 14 χρόνια. Για την αξιοποίηση του Leviathan το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει ως στρατηγικό έταιρο την αυστραλιανή εταιρεία Woodside, η οποία έχει κεφάλαιο 28 δισεκατομμύρια. Ταυτόχρονα η εταιρεία Noble με το κοίτασμα Αφροδίτη θα μετατρέψει την Κύπρο σε χώρα εξαγωγής για το φυσικό αέριο, γι’ αυτό το λόγο θα κάνει νέες γεωτρήσεις το 2013. Εξετάζουν την Κύπρο και το Ισραήλ για Onshore LNG και FLNG στα κοιτάσματα Tamar και Leviathan. Βέβαια αυτά τα δεδομένα είναι σχεδόν άγνωστα στην Ελλάδα, όπου ακόμα αναρωτιόμαστε τι πρέπει να κάνουμε στον τομέα των υδρογονανθράκων και αν είναι αλήθεια ότι υπάρχουν στην ελληνική ΑΟΖ. Στην πραγματικότητα, αν εξετάσουμε μερικά δεδομένα που μας αφορούν άμεσα θα συνειδητοποιήσουμε όλοι μας τη σπουδαιότητα της κατάστασης και ειδικά Νότια της Κρήτης. Διότι εκτός από τα σεισμικά της εταιρείας PGS και τις έρευνες της Γαλλίας, έχουμε ήδη στη διάθεσή μας γεωλογικές αναλύσεις που αποδεικνύουν ότι δεν έχουμε μόνο θεωρητικές αναλογίες. Διότι όταν εξετάζουμε προσεχτικά το μεγάλο αντίκλινο στα βαθιά νερά των ορίων του Δέλτα του Νείλου, οι διαρροές αερίου μέσω των ρηγμάτων των κλασσικών ψαμμιτικών ιζημάτων του Μεσσηνίου είναι ιδιαίτερα ορατές, τουλάχιστον για αυτούς που θέλουν να τις δουν επιστημονικά. Οι υδρογονάνθρακες στην ελληνική ΑΟΖ είναι μια πραγματικότητα, απλώς ήρθε η ώρα να γίνει και η ελληνική ΑΟΖ μια πραγματικότητα για τον ελληνικό λαό. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο τα άτομα που δεν βλέπουν τίποτα πέρα από τον ορίζοντα. Τα δεδομένα είναι εδώ. Τώρα πρέπει και η πολιτική απόφαση να είναι εδώ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

XΡΥΣΗ ΑΥΓΗ :Δελτία Τύπου 29/12/2012 [ ενημερώσεις 13:34 ,13:47 ]


Χρυσή Αυγή logo_sqΠαρακρατική επίθεση στη Χρυσή Αυγή Αιγίου

Παρακρατικές ομάδες αριστεριστών μεταφερόμενες από Αθήνα και Πάτρα και με την απόλυτη ανοχή των Αρχών επιτέθηκαν στην Τοπική Οργάνωση Χρυσής Αυγής Αιγίου. Η ομάδα ασφαλείας των γραφείων απέκρουσε τους αριστεριστές και τους ανάγκασε να φύγουν τρέχοντας. Η κυβέρνηση καλύπτει απόλυτα αυτά τα φαινόμενα και ο ΣΥΡΙΖΑ τα υποθάλπει με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα μείζονα εθνικά και κοινωνικά προβλήματα.

http://www.xryshaygh.com/index.php/deltiatypou/view/parakratikh-epithesh-sth-chrush-augh-aigiou

Χρυσή Αυγή – Γραφείο Τύπου

______________________________________________________________________________

Καίνε μόνο τον Παπακωνσταντίνου για να διασώσουν τον Βενιζέλο και κατ΄επέκταση την συγκυβέρνηση του

Αν η Ελλάδα ήταν σοβαρό κράτος, ο Παπακωνσταντίνου θα είχε περάσει προ πολλού από το γραφείο του ανακριτή και σήμερα θα βρισκόταν στον Κορυδαλλό. Οι επιτροπές της βουλής είναι ο έσχατος τρόπος συγκάλυψης της ανομίας ενός διεφθαρμένου συστήματος. Ο Παπακωνσταντίνου καίγεται από το σύστημα για να διασωθεί ο Βενιζέλος και κατ’ επέκταση ο Σαμαράς, δηλαδή η ίδια η συγκυβέρνηση του μνημονίου.

http://www.xryshaygh.com/index.php/deltiatypou/view/kaine-mono-ton-papakwnstantinou-gia-na-diaswsoun-ton-benizelo-kai-kate

Χρυσή Αυγή – Γραφείο Τύπου

Διαφθορά; Ποια διαφθορά; Έχουν γνώσιν οι Φύλακες. Ή μήπως όχι;


 

 

 Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

 

Ο «μη επαγγελματίας» Κλέφτης, λέει, πιάνεται πάντα διότι, θέλει δεν θέλει, κάποια στιγμή «ξεπερνάει ένα όριο».

Μ’ άλλα λόγια, η απληστία τον κάνει να γίνει «όλο και πιο θρασύς», όλο και πιο «αλαζόνας» (ποιός θα τολμήσει να με «αγγίξει ΕΜΕΝΑ»;), τουτέστιν «απρόσεκτος». Και κάποια στιγμή «κάνει το λάθος».

Εκεί είναι που έρχεται το «οργανωμένο έγκλημα των ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ» να «προφυλάξει αυτά τα όρια».

Χτίζει ένα Σύστημα. Κι όποιος (από τα «ερασιτεχνικά όρνεα») το παραβιάσει, πρώτα «συνετίζεται». Και μετά, αν αρνηθεί να συνετιστεί, «κλαδεύεται».

Τα πράγματα «τείνουν να καταρρεύσουν» όταν το ίδιο το «σύστημα διαφθοράς» ξεπεράσει σαν «σύνολο» αυτό το «όριο».

Όταν το ίδιο γίνει «υπέρ το δέον θρασύ». Τόσο θρασύ που να απολέσει την ίδια την «αυτοπροστασία» του.

Σ’ ένα «αεροπλανάκι» (γιατί σε τέτοιο εξελίσσεται πάντα η διαφθορά), οι «πρωτεργάτες» είναι πάντα  «πειθαρχημένοι επαγγελματίες», με αυστηρές δομές και ενεργά συστήματα αυτοπροστασίας.

Όταν στο «αεροπλανάκι» όμως ανέβουν πολλοί περισσότεροι απ’ όσους «αντέχει το σύστημα», αυτό «πέφτει». Γιατί είναι αδύνατον να «πειθαρχήσουν επαγγελματικά και να συνετιστούν όλοι». Κάπου θα υπάρξει «διαρροή». Κάποιοι θα κάνουν την «στραβή»…

Κι εκεί, αν έχει κάτι υγιές μέσα της η κοινωνία, «αρχίζει να ξηλώνεται το πουλόβερ»…

Αν είναι τυχερή η Ελληνική κοινωνία, αυτό το «σύνδρομο» ζει τώρα.

ΜΚΟ…ο Κύκλος της Πάτμου…και η χώρα των Λιστών…

 

Εκατομμύρια ευρώ για ταξίδια και συμπόσια…το πιο πρόσφατο, η «κορωνίδα του απόλυτου θράσους», ήταν ένα ταξίδι-συμπόσιο με παγοθραυστικό στην Αρκτική που κόστισε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Αυτό τουλάχιστον «αποκαλύφθηκε». Γιατί πολλά «παρόμοια» είχαν συμβεί στο παρελθόν. Και δη επί σειρά ετών.

Η κορυφή του παγόβουνου που, επιτέλους, φάνηκε να ενεργοποιεί τον δυσκίνητο μηχανισμό αυτοπροστασίας της Πολιτείας.

 Ή μήπως δεν είναι έτσι; Μήπως απλά η κοινωνία «τρώει κατάμουτρα» άλλη μια «δόση στάχτης» όπως τόσες και τόσες φορές στο παρελθόν;

Το ότι η Ελλάδα «χτύπησε μια από τις παγκόσμιες πρωτιές» στην Διαφθορά, λέει πολλά….

Κι άλλες πολλές, εκατοντάδες ΜΚΟ κι εκατομμύρια ευρώ φαγωμένα κρύβονται κάτω απ’ αυτήν την «κορυφή του Θράσους»…τουλάχιστον, αυτό ψιθυρίζει κάθε γωνιά αυτής της χώρας…κι όπου υπάρχει ψίθυρος, εκτεταμένος ψίθυρος – αυτό που λένε «βουίζουν και οι πέτρες» – όπου υπάρχει καπνός (και δη, άφθονος), όσο κι αν επί πολλά χρόνια, οι «υπεύθυνοι» έκαναν σαν να μην τον βλέπουν, ε, υπάρχει και η σχετική φωτιά…..

Η άλλη λέξη για το «Θράσος» είναι – θα μπορούσε να πει κάποιος – :

«Λίστα Λαγκάρντ»…

Θράσος λοιπόν…το προαπαιτούμενο συστατικό της «λαμογιάς» κι αυτό ακριβώς που εμπεριέχει το «σπέρμα της πτώσης»….αρκεί αυτό να βρει «πρόσφορο έδαφος»….

Είναι άραγε η Ελληνική κοινωνία «πρόσφορο έδαφος»;

 Τι λέει η κοινή γνώμη γι’ αυτό;

Μα τι άλλο από το γνωστό:

«Σιγά μην γίνει τίποτα. Θα θαφτεί κι αυτό και όλα τ’ άλλα, όπως όλα τα προηγούμενα».

Τι σημαίνει αυτό;

 Ότι η κοινωνία έχει προεξοφλήσει πως η Πολιτεία είναι απούσα από την απόδοση Δικαιοσύνης. Κι όταν η Κοινή Γνώμη κρίνει ότι η ίδια η Δικαιοσύνη είναι απούσα ως «ρυθμιστικός και εγγυητικός παράγοντας της ευνομίας», τότε μπροστά μας είναι η «άβυσσος»…

Δημοσιογράφος αναφώνησε προ ημερών σε μια από τις διάφορες «μικρο-αναφορές» των ΜΜΕ περί του θέματος (ακόμη και τώρα αρνούνται να κάνουν «πιεστικά», εκτενή και λεπτομερή αφιερώματα και έρευνες – γιατί άραγε;) :

 «μόνο οργή μπορεί να νοιώσει κανείς με αυτό…τι να πει κανείς;»

Και πάλι αυτό το άτιμο θράσος….

Τόσα χρόνια δεν ήξεραν οι δημοσιογράφοι….και δεν έψαχναν βεβαίως…

Ούτε οι πολιτικοί ήξεραν…ούτε οι Αρχές…ούτε η δικαιοσύνη..

Κανείς δεν ήξερε… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρεσβεία στον Αχιλλέα


Ιφιγένεια

Η θυσία της Ιφιγένειας;

Όχι! 

Ι. Ιφιάνασσας γάμοι

Οι γάμοι της πριγκίπισσας κόρης του Ατρείδη της Πύλης των Λεόντων με τον πρίγκιπα Αχιλλέα απόγονο του Αιακίδη εν τω ανωτέρω Τρωικώ πεδίω στους αιθέρες των υλοτοποιημένων ονείρων!
Ο γιος του Πηλείδη αγκαλιάζει την σύγκοιτη του και με πάθος την φιλά. Δεν έχει κανένα λόγο να είναι οργισμένος πια. Δέχεται τα δώρα και την συγνώμη του κοσμήτορος Αγαμέμνονος και γίνεται άτρωτος αληθινά.
Μαζί με την βασιλοπούλα Ιφιάνασσα την από ισχυρή αρχοντική γενιά κάνουν πολλά γερά και όμορφα παιδιά.
Ο Αλέξανδρος συνεχίζοντας την κυκλική εκστρατεία του την πολιτιστική
επιστρέφει από την Δυτική δεξιά πλευρά του λόγου την αποφασιστική.
Ο επιδέξιος παιδαγωγός Φοίνιξ Χείρων της απεσταλμένης πρεσβείας επιλέγει να παραμείνει μαζί του, και το Ταυ αλλάζει στο Ιώτα, ο ημίθεος γιός της Θέτιδος εν τω Ιλίω, αποφασισμένος αλλά όχι στην οργή του εμμένων .

Ιθύς αποστολή προς τον Αχιλλέα

Ι Ιλιάδος  130
τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ’ ἔσσεται ἣν τότ’ ἀπηύρων
κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαιμή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι,
ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.
ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ’ ἀλαπάξαι,
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω
εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ’ Ἀχαιοί,
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω,
αἴ κε μετ’ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν. 140
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ’ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,
ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
τάων ἥν κ’ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
πρὸς οἶκον Πηλῆος· ἐγὼ δ’ ἐπὶ μείλια δώσω
πολλὰ μάλ’, ὅσσ’ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
Στην ανασκόπηση της Ελληνικής Μυθιστορίας… στην ανατροπή της δέσμευσης της στο ασύλληπτο, στα παιγνίδια του νου, στις μονομαχίες στα μαρμαρένια αλώνια του χώρου και του χρόνου … ολόγυρα στο εδώ το πριν και το μετά.
Είναι δύσκολο να ισχυρισθεί κάποιος άνθρωπος λογικός πως υπάρχει θεός που απαιτεί τοιούτου είδους θυσίας από ένα πιστό.
Η Ελληνική παραβολή απευθύνεται σε ευφυείς ανθρώπους και όχι υποτακτικούς στην καθαρότητα του λόγου της και αλίμονο αν ένας στρατηγός βρίσκεται τόσο πολιορκημένος σε ένα ωμό εκβιασμό, ακόμη και αν προέρχεται από τον θεό, και δεν έχει εναλλακτική λύση και πρόταση να βγει από το αδιέξοδο αυτό.
Ο Αγαμέμνων στο κρίσιμο σημείο έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη του απέναντι στην θεά…..λέγοντας «εγώ το έκανα» και είμαι υπόλογος για αυτό και το δικό του κεφάλι να τοποθετήσει στο βωμό.
Δεν θυσιάζεις το παιδί, τον νέο, το μέλλον του κόσμου για χάρη της αρχηγίας καμιάς εκστρατείας και η πατρίδα χρειάζεται τον νεό νεογνό. Όφειλε να παραιτηθεί . Να δώσει την αρχηγία στο Αχιλλέα . Να γινόταν οι γάμοι και να έμεινε κοντά στον γαμπρό του σύμβουλος και οδηγός. Θα γλιτώναμε από πολλά. Δεν θα θρηνούσαμε τόσες απώλειες στα τείχη τα ψηλά. Ο Αχιλλέας με την κατάλληλη σύγκοιτη δίπλα του , θα μετρίαζε τις υπερβολές της νεότητας και θα ήταν άτρωτος πραγματικά …ολοκληρωμένος με το σωστό ταίρι κοντά του και όλοι θα γυρνούσαμε πίσω λιγότερο βασανιστικά αλλά… όχι με τον τρόπο του Αγαμέμνονος. Μόνο με τον τρόπο του Οδυσσέως μπορεί να γυρίσει κανείς όταν λείπει από το σπίτι του καιρό . Διακριτικά ανιχνευτικά και στρατηγικά.

Η παγκοσμιοποίηση του χθες, του σήμερα, του αύριο.


Του Ηλία Σχορετσανίτη,Οικονομολόγου, MSc,

Άνοιξη του 1995. Ως φοιτητής της ΑΣΟΕΕ επρόκειτο να παρακολουθήσω το βασικό μάθημα της «Διοίκησης Επιχειρήσεων Ι». Στο έδρανο των παραδόσεων ανεβαίνει ένας ελληνοαμερικάνος καθηγητής, ειδικά προσκεκλημένος για την πρεμιέρα, και μας λέγει σε άπταιστα αγγλικά: «Globalization! Live locally, think globally!», «Παγκοσμιοποίηση! Ζήστε τοπικά, σκεφθείτε παγκόσμια!». Με την ολοκλήρωση της ομιλίας του, το μήνυμα ήταν σαφές. Οι φιλόδοξοι γεμάτα όνειρα νεαροί φοιτητές και φοιτήτριες είχαν διαμορφώσει την άποψη ότι η παγκοσμιοποίηση είναι θετική, νομοτελειακή, απαραίτητη προς όφελος της οικονομίας των λαών, αλλά το κυριότερο πως εμείς θα ήμασταν οι στρατιώτες, αλλά και οι μελλοντικοί στρατηγοί της ασταμάτητης νέα οικονομικής τάξης πραγμάτων.
Μου πήρε δέκα ολόκληρα χρόνια να συνειδητοποιήσω ότι οι τότε νεοσύλλεκτοι στρατιώτες είναι οι σημερινές ορδές οικονομολόγων, fund managers, capital asset managers, risk managers, equity managers, stock exchange brokers κλπ, ταγμένων στην προάσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου, οι καλύτεροι των οποίων προορίζονται να φορέσουν τα γαλόνια των golden boys, που πολτοποιούν μέσα από την άνεση του γραφείου τους ανθρώπινες ζωές, αξιοπρέπειες, ηθικούς κώδικες και αξίες χιλιετηρίδων σε ένα εικονικό κόσμο από πολύπλοκα μαθηματικά και μοντέλα, που αγνοούν τον παράγοντα άνθρωπο και πολύ περισσότερο το Θεό. Το χρήμα είναι ο θεός. Γίναμε οι ασυνείδητοι Frankenstein ενός μελετημένου συστήματος προπαγάνδας από τη στιγμή που ο άνθρωπος έρχεται σε τούτο τον κόσμο. Το γεγονός ότι τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία αναγνωρίζουν την αξία των χρημάτων από το χρώμα και μόνον είναι τραγικό.
Προς επιβεβαίωση μάς το δήλωσε και ο Σιμόν Πέρεζ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην πατρίδα μας: «Πλέον δε διοικούν οι κυβερνήσεις, αλλά οι τράπεζες και το κεφάλαιο». Απλά έβαλε τίτλο σε μια ταινία που χρόνια τώρα παίζει ασταμάτητα στον εικονικό προβολέα του μυαλού μας. Η διάθεσή μας, το χαμόγελό μας, η προοπτική μας, η οικογενειακή μας γαλήνη, η προσήλωσή μας στην εργασία, οι παρέες μας, οι επιθυμίες μας, η συμπεριφορά μας, έχουν όλα έναν κοινό συντελεστή στην εξίσωση. Το χρήμα. Ας μην κρύβουμε την αλήθεια, μας άλωσε. Και αφού μας κατέκτησε ατομικά, τώρα υποκύπτουν και οι στρουθοκαμηλίζοντες κυβερνήσεις σαν ντόμινο. Την προηγούμενη εβδομάδα έκλαιγε ο κ. Χριστόφιας. Ξέρετε γιατί; Γιατί υπέταξε και αυτός το λαό του στην παγκοσμιοποίηση, χωρίς να μπορεί να κάμει κάτι, δέσμιος των δυνάμεων που συμπαρασύρουν και κονιορτοποιούν την αυτοδιάθεση των λαών.
Ειδικά εμείς οι έλληνες ΕΠΡΕΠΕ να γονατίσουμε. Με κέντρο τούτη την αιματοβαμμένη και άγια ελληνική γη γίνανε τέσσερις παγκοσμιοποιήσεις και σταμάτησαν πόσες άλλες, όπως του ειδωλολάτρη Ξέρξη και της άριας φυλής του Χίτλερ. Η πρώτη παγκοσμιοποίηση είναι αυτή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που ένωσε Ανατολή και Δύση και διέδωσε τον ελληνικό λόγο και πολιτισμό σε λαούς που ήταν εκατοντάδες χρόνια πίσω. Η δεύτερη παγκοσμιοποίηση έγινε με τον ερχομό του Ιησού Χριστού, όπου η Ελλάδα έγινε ο κύριος φορέας της χριστιανοσύνης, γι’ αυτό και τα Ευαγγέλια γραφτήκαν στην ελληνική. Ο «Απόστολος των Εθνών» Παύλος, ένας γνώστης της εβραϊκής θεολογίας, υποταγμένος στο ρωμαϊκό δίκαιο, διέδωσε την παγκόσμια δόξα του Χριστού βασιζόμενος στον ελληνικό λόγο που έσπειρε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν είναι απλά εντυπωσιακό, αλλά εμφάνιση της θεϊκής δύναμης: Για να γίνει η παγκοσμιοποίηση του καλού αρκεί ένας και μόνον άνθρωπος. Με επίκεντρο τον ελλαδικό χώρο συστάθηκε και η πρώτη αυτοκρατορία που διήρκησε πάνω από 1000 χρόνια. Το βυζάντιο αποτέλεσε φάρο φωτεινό για όλη την οικουμένη και πρότυπο παγκοσμιοποίησης μιας και ζούσαν σε αυτό διαφορετικοί λαοί, με έναν κοινό παρονομαστή: την ελληνική γλώσσα και την ορθοδοξία. Αυτοκράτορας μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άξιος, αρκεί να πληρούσε αυτές τις δύο προϋποθέσεις. Η τελευταία παγκοσμιοποίηση έγινε από την Ελλάδα, χωρίς την Ελλάδα. Είναι το κίνημα του διαφωτισμού που βασίστηκε πάνω στην κλασσική ελληνική παιδεία και πολιτισμό και έδωσε πνοή σε όλο το δυτικό και όχι μόνο κόσμο. Τα έργα του πνεύματος και του φωτός είναι παρακαταθήκες για όλη την ανθρωπότητα. Είναι κοινό κτήμα των λαών και των ηγετών τους. Είναι οι ρίζες που μεταφέρουν τους χυμούς της ύπαρξής μας. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο λόρδος Londonderry είχε πει ότι «η Ελλάς, για να καταστεί όσο γίνεται λιγότερο επικίνδυνη, πρέπει ο λαός της να γίνει μικρόψυχος σαν τους λαούς του Ινδοστάν». Μας θεωρούν επικίνδυνους αιώνες τώρα! Για λογαριασμό ποιανού εκτελούν αυτό το μεγάλο σχέδιο ευνοχισμού μας, που υπερβαίνει τη βιολογική ζωή ενός ανθρώπινου όντος; Υπενθυμίζω τη δήλωση του Κίσσινγκερ: «Ο λαός των Γραικών είναι ατίθασος και δύσκολος. Γι αυτό πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθεί να συμμορφωθεί».
Η σημερινή παγκοσμιοποίηση κόβει τις ζωοδότρες ρίζες της αληθείας και φτύνει τους χυμούς της. Γι’ αυτό στοχοποιήθηκε η Ελλάδα. Γιατί είναι ο οφθαλμός εις το σώμα της ανθρωπότητας. Είμαστε οι παγκοσμιοποιητές του πνεύματος! Όχι ότι είμαστε οι ίδιοι άξιοι, αλλά γιατί μάς έχει ορίσει ο ίδιος ο Χριστός (Ιωαν. 12, 20-23). Είμαστε επιφορτισμένοι να σηκώσουμε ταπεινά το σταυρό τού μαρτυρίου της ανθρωπότητας και αν χρειαστεί θα το πράξουμε για ακόμη μια φορά.
«Η άγνοια είναι η αιτία όλων των κακών στους ανθρώπους», έλεγε ο Πλάτωνας. Οι έλληνες αγνοούμε την ιστορική αλήθεια. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με τους αρχαίους (των οποίων τη γλώσσα ακόμη ομιλούμε), ούτε με την Ρωμαίων Πολιτεία που ονομάστηκε πολύ αργότερα Βυζάντιο, ούτε καν να εορτάζουμε πανηγυρικά την επανάσταση του 1821 και το «ΌΧΙ» του 1940. Και, όμως, δεν αντιδρούμε, δεχόμαστε άβουλα και δειλά το έτοιμο φαγητό που μας σερβίρουν από τα Μακντόλαντς της παγκόσμιας εξουσίας, τα τηλεοπτικά κανάλια. «Αρκεί να μη με πειράξουν άλλο. Αρκεί να μπορώ να επιβιώσω. Αρκεί να ζήσω». Δεν μας αναγνωρίζω πια! Δεν είμαστε αυτοί αδέλφια! «Όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνει εμείς δεν προσκυνούμε», απάντησε ο Κολοκοτρώνης στον Ιμπραήμ. Αυτό είναι το πνεύμα που πρέπει να έχουμε. Όπως ανέφερε και η Ζακλίν ντε Ρομιγύ στην ομιλία της στην Πνύκα το 1995: «Οι Έλληνες είχαν καταλάβει ότι η ιδιαιτερότητά τους ήταν να μην υποκλίνονται μπροστά σε άνθρωπο, να μην δέχονται την απόλυτη εξουσία». Και, όμως, αγαπητοί αναγνώστες γονατίσαμε. Γονατίσαμε μόνο και μόνο για να δείξει ο Θεός το ανάστημά Του όταν μας επιτρέψει να σηκωθούμε όρθιοι. Όταν η μετάνοιά μας είναι πραγματική.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »