Υπάρχει ελπίδα!


NikolaidisΤου Θανάση Νικολαΐδη 

 «ΕΠΕΣΕ ο κομουνισμός, ζήτω ο καπιταλισμός!». Εκόντες άκοντες στον δρόμο που χάραξε η ιδιωτική πρωτοβουλία, με τα καλά και τα άσχημά της. Και με την κοινωνική ανισότητα να κάνει θραύση απέναντι στη νομενκλατούρα που θρηνεί απαρηγόρητη τον απολεσθέντα παράδεισο. Κράταγε τα κλειδιά για τα προνόμιά της, σε καθεστώς εσωτερικού τρόμου. Με την ψευδαίσθηση(;) πως καταξιώνεται η ιδεολογία που καπηλεύτηκε.

ΕΞΩ γυρόφερνε ο εχθρός με χίλια πρόσωπα κι άλλα τόσα κόλπα και οι αρτηριοσκληρωτικοί του Κρεμλίνου έπιναν τη βότκα τους. Αστυνόμευσαν τους «εντός» επαναπαυμένοι στο «θείο» σύστημα και το πνεύμα του Μαρξ.  Σπάρθηκαν πράκτορες για την δήθεν εσωτερική ασφάλεια και οι έξω αλώνιζαν. Για να ζουν αντρόγυνα με την αμφιβολία της αλληλοαστυνέμευσης, όταν στη Μόσχα του Γκορμπατζώφ κυκλοφορούσαν 4.000 αμερικανοί πράκτορες.

ΚΙ έμεινε μόνος ο Καπιταλισμός για να αλωνίζει σε Ανατολή και Δύση, τρυπώνοντας στην τρώγλη και στα παλάτια. Για να πέσουν με τα μούτρα στα «αγαθά» οι λαοί και πίσω τους οι αφέντες. Αφελείς όσο νόμισαν οι καταναλωτικές μάζες, παραπλανημένες από χαμογελαστά, μασκοφορεμένα πρόσωπα.

ΣΗΜΕΡΑ που όλα μας τα παίρνει πίσω ο Καπιταλισμός σκυθρωπιάσαμε, ξεχνώντας πως καταναλώναμε περισσότερα απ’ όσα παρήγαμε γιατί έτσι μας άρεσε, αλλά οι παροχές είχαν ημερομηνία λήξης. Κι ήρθε η άμπωτη μετά την παλίρροια, έσκασε μπόρα μετά τη λιακάδα. Πανευρωπαϊκά και παγκόσμια. Με νόμους ευρωπαϊκούς που νομίσαμε αφελώς πως οι ίδιοι τους φτιάξαμε. Πίσω μας και αθέατος ο καπιταλισμός τσεπώνει το διάφορο κι ακονίζει το μαχαίρι. Για θυσίες μας, αναγκαστικά, που μας βρήκαν απροετοίμαστους.

«ΑΝ θέλεις ειρήνη προπαρασκευάζου δια πόλεμον» και το αγνοήσαμε χυδαία και επιδεικτικά. Με συσκευές τηλεόρασης ισάριθμες με τα δωμάτια του σπιτιού μας, αυτοκίνητο ανά οικογένεια και δεκάδες…πουκάμισα κατά κεφαλήν. Πέσαμε λυσσάρικα στην αγορά που κι αυτή στήθηκε κατά την προσφορά και ζήτηση. Και σήμερα; Χιλιάδες μαγαζιά μεταπρατών που δεν παράγουν και μικροεπιχειρήσεις που δεν αντέχουν.

ΤΩΡΑ, τρέχουμε. Για το αναγκαίο, μιας και δεν κρατήσαμε σε απόσταση το περιττό. Και, βέβαια, έχοντας υποτιμήσει κατά πνεύμα και πρακτική τον παμφάγο και απάνθρωπο καπιταλισμό.

ΥΠΑΡΧΕΙ ελπίδα; Ναι και θα ξεπροβάλει απ’ τη συνειδητή λιτότητα και την ανάγκη. Με τον έλληνα λιγότερο καταναλωτή και περισσότερο πειθαρχημένο. Με απελευθερωμένες τις λανθάνουσες ψυχικές του δυνάμεις (το αποδεικνύει σήμερα, σε ώρες κρίσης). Με το ελληνόπουλο να διδάσκεται αρχαία ελληνικά (τα…αγγλάκια ξεκινούν απ’ τον ερχόμενο Σεπτέμβρη) και να διαβάζει κλασικούς, γοητευμένο από έναν στίχο του Παλαμά και του Καβάφη, εμβαθύνοντας στον Καζαντζάκη.

OhneWohnung, ohneArbeit, abernichtohneHoffnung” (χωρίς στέγη, χωρίς δουλειά, αλλά όχι χωρίς ελπίδα) λένε οι Γερμανοί. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Advertisements

τα κουλουράκια…


ΑιγινήτηςΓράφει ο Θεόφιλος  Αιγινήτης*

Πρός όποια κατεύθυνση κι’ αν οσμιστείς κι όπου κι αν κοιτάξεις αυτές τις μέρες, αντιλαμβάνεσαι την ύπαρξη κουλουρίων.

Τα χρόνια που ήμουνα παιδί τα κουλουράκια τα έφτιαχνε η μητέρα μου και εγώ με τα μικρά τότε χεράκια μου μάθαινα να πλάθω κουλουράκια.

Στη λαδωμένη λαμαρίνα, στο φούρνο, στο στόμα, κράτσ κρούτσ και μετά ό εύγεστος μοσχοβολιστός πολτός κατέβαινε στις αχόρταγες κοιλιές μας.

Τώρα κανένα σπίτι δεν μοσχοβολάει βανίλια και κανέλα. Την υψηλή αυτή τέχνη και υποχρέωση των μανάδων την έχουν αναλάβει εργολαβικά οι φουρναραίοι.

Δεν τολμάς να περάσεις έξω από φούρνο και σε παίρνει η μοσχοβολιά τους και οι αναμνήσεις.

Άλλα πασπαλισμένα με μπόλικη ζάχαρη να μοσχοβολάνε βανίλια, άλλα καφετιά να σου σπάει τη μύτη η κανέλα.

Από τόοοοτε που ήμουνα πιτσιρίκος, η ζωή μου είναι γεμάτη κουλουράκια.

Στο νηπιαγωγείο γεμίζαμε τα τετράδιά μας με κουλουράκια και μετά μεγαλώνοντας έμαθα πως τα κουλουράκια γίνονται στο γυμνάσιο και βαθμοί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ν.Λυγερός(2 άρθρα) : Άλλο ΑΟΖ … άλλο EOZ & Η αξιοποίηση του φυσικού πλούτου .


Άλλο ΑΟΖ, άλλο…

Ν. Λυγερός

Είναι απίστευτο κι όμως αληθινό υπάρχουν ακόμα πολιτικοί που μπερδεύουν τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο. Το χειρότερο είναι ότι προωθούν τις ΕΟΖ που ξέρουμε ότι καταπατούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Θεωρώντας ότι έχουν να παίξουν ένα ρόλο στον τομέα της ενέργειας και της ναυτιλίας, ενώ είναι κατεξοχήν τομέας που σχετίζεται άμεσα με την ΑΟΖ. Επιπλέον ξέρουμε ότι οι ΕΟΖ που υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μόνο αυτές που προϋπήρχαν πριν την ένταξη της Πολωνίας και της Ουγγαρίας και θα έχουν κλείσει όλες το 2017 το αργότερο. Όλοι βλέπουμε ότι αυτές οι ΕΟΖ δημιουργούν και ανισότητες στο εργατικό δυναμικό με το πρόσχημα της ελευθερίας της αγοράς. Διότι σε αυτές τις ΕΟΖ οι εργάτες δεν έχουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα. Υπάρχουν εύκολες και πολλές απολύσεις και χρησιμοποιούν συμβόλαια δίχως καμιά ασφάλεια και σταθερότητα. Διότι ο αρχικός τους στόχος δεν είναι οι εργάτες, αλλά το κέρδος δίχως καμιά ασφάλεια για τους ανθρώπους μας. Είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαριστεί το όλο πλαίσιο, διότι σε μία δύσκολη οικονομική κατάσταση, όπου όλοι μας ψάχνουμε νέες ιδέες για την ανάπτυξη δεν πρέπει να έχουμε αμφιλεγόμενες εκφράσεις που δεν ανταποκρίνονται στην οικονομική πραγματικότητα και βέβαια που δεν σέβονται το εργατικό δυναμικό. Μόνο η ΑΟΖ έχει την ιδιότητα και την ικανότητα να προσφέρει στην Ελλάδα το πλαίσιο της ανάκαμψης που επιτρέπει μια ουσιαστική ανάπτυξη. Κάθε ανάμειξη λοιπόν με τις ΕΟΖ είναι απλώς επικίνδυνη και στο οικονομικό επίπεδο και στο πολιτικό, αφού δεν συμβαδίζει με το όλο πλαίσιο που προσπαθεί να αναπτύξει η χώρα για να βγει από αυτήν την οικονομική κατάσταση που καταπιέζει ακόμα όλους τους δικούς μας. Όσοι παίζουν λοιπόν πάνω στην ανάμειξη των εννοιών θα υποστούν σύντομα ένα πολιτικό κόστος, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι η πατρίδα μας δεν πρέπει να υποστεί μια προσφυγή εναντίον της λόγω καταπάτησης του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες.

Η αξιοποίηση του φυσικού πλούτου

Ν. Λυγερός

Η αξιοποίηση του φυσικού πλούτου δεν πρέπει να γίνεται ποτέ εις βάρος του πληθυσμού και του περιβάλλοντος, αλλιώς δεν έχει καμία διαχρονική αξία και κατά συνέπεια είναι μια πολυπλοκότερη μορφή εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας. Και καμιά οικονομική κατάσταση δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτήν την πράξη. Όταν επιπλέον συμβαδίζει με την επιπολαιότητα και την αλαζονεία, τότε πρέπει να πάψει όσο πιο γρήγορα γίνεται, γιατί η καταστροφή μπορεί να είναι εκθετική. Επίσης δεν μπορούμε να μετατρέψουμε σε χρυσωρυχεία μια χρυσόσκονη που υπάρχει παντού, επειδή το επιτρέπει τεχνητά το χρηματιστήριο. Διότι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το επέτρεψε μπορεί και να πάψει να το επιτρέπει, ενώ τα έργα και οι υποδομές θα υπάρχουν. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί με το εύκολο χρήμα που έχει μη αναστρέψιμες επιπτώσεις πάνω στη γη μας, γιατί αυτή, θέλουμε δεν θέλουμε, είναι μοναδική και δεν μπορούμε να την αντικαταστήσουμε. Επιπλέον το να ακούμε για Ειδικές Οικονομικές Ζώνες με τεχνητά ορυχεία και λαθρομετανάστες είναι ένας συνδυασμός πάρα πολύ ύπουλος, ειδικά τώρα που είμαστε στην τελική φάση της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Διότι όλα τα κέρδη που προσφέρουν όλες αυτές οι τεχνητές λύσεις είναι απειροελάχιστα σε σχέση με τις δυνατότητες που έχει η ελληνική ΑΟΖ. Άρα είναι απλώς απαράδεκτο να επενδύουμε σε λύσεις που καταστρέφουν το εργατικό δυναμικό και το περιβάλλον την ώρα που οι στρατηγικές επενδύσεις βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που βλέπουμε στην κυπριακή ΑΟΖ με το μοντέλο το νορβηγικό. Πρέπει λοιπόν να κοιτάξουμε πιο σοβαρά και σίγουρα πιο ορθολογικά τα πράγματα, για να μην καταστρέψουμε κατά λάθος περιοχές σαν την Θράκη, την Ανατολική Μακεδονία ή ακόμα και την Πελοπόννησο, ειδικά τώρα που όλος ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει την αξία και το βάθος της ελληνικής ΑΟΖ, διότι το πολιτικό κόστος θα είναι άμεσο και χωρίς καμία διόρθωση. Η Ελλάδα μας άντεξε τόσους κατακτητές και είναι ακόμα εδώ όμορφη και άθικτη, δεν είναι σε μας που ανήκει ο ρόλος να την καταστρέψουμε με τις ίδιες τις πράξεις μας την ώρα που αρχίζουμε το μεγάλο άνοιγμα. Διότι ο ορυκτός μας πλούτος είναι πάνω από όλα το φυσικό αέριο.

Τώρα που ήρθαν οι γιορτές, θυμάμαι…


Από την ποιητική συλλογή «Μια βόλτα στα σύννεφα»
Απαγγελία: Στέβη Σαμέλη

Τώρα που ήρθαν οι γιορτές, θυμάμαι…

Θυμάμαι το χρώμα και τις μυρωδιές που είχαν κάποτε
όταν εγώ ήμουν παιδί.

Ίσως να φταίει που οι μεγάλοι βλέπουν πάντα πιο πολλά
και χάνουν έτσι τη μαγεία στις εικόνες.
Αυτή που κρύβεται στην παιδική ματιά,
και κάνει όμορφη την πιο άχαρη απ’όλες!

Θυμάμαι που ξυπνούσαμε αχάραγα ακόμη,
τις γειτονιές να ντύσουμε με παιδικές φωνούλες
που τραγουδούσαν κάλαντα…
Κι όταν στων δρόμων τις γωνιές βρισκόμασταν,
απ’τις φωνές γνωρίζαμε ποιός ήταν,
αφού τα πρόσωπα απ’ το σκοτάδι κρύβονταν.
Κι ας ήταν νυσταγμένα… τα ‘νιωθες όμως γελαστά!

Μια «καλημέρα» βιαστική ίσα που λέγαμε,
για ν’ανταμώσουμε ξανά το μεσημέρι
στων ίδιων δρόμων τις γωνιές.
Τους κόπους μας ν’αθροίσουμε σα θησαυρό πολύτιμο,
και σε βιτρίνες παιχνιδιών να τρέξουμε.
Ελπίζοντας, ο γέροντας από τη Καισαρεία,
μεσ’ το μακρύ ταξίδι του απάνω στο έλκηθρό του,
το δέντρο μας να θυμηθεί απ’το λαμπρό του αστέρι
και κάτω απ’τα στολίδια του,
το πιο όμορφο παιχνίδι του απ’όλα να μας φέρει!

Κι ύστερα τρέχαμε…
Θαρρείς κι οι μυρωδιές μας δείχνανε το δρόμο για το σπίτι.
Μύριζαν τότε οι γειτονιές…
γλυκά και κουραμπιέδες, μελομακάρονα ζεστά,
πιατέλες μελωμένες που μας περίμεναν κρυφά…
Μύριζαν πίτες και ψωμί, μπισκότα με κανέλα
που έφταναν στις μυτούλες μας με αγάπη ζυμωμένα…

Με αγάπη, σαν το στόλισμα που κάναμε στο σπίτι,
μέσα σε γέλια και χαρές, τραγούδι και παιχνίδι.
Την «άγια νύχτα» του Χριστού στο χρόνο που παλιώνει,
τα «χιόνια στο καμπαναριό» στο χρόνο που ζυγώνει…
Στιγμές που μοιάζαν μαγικές και φέρνανε τις νύχτες
στις παιδικές τις κάμαρες, όνειρα και ελπίδες.

Ελπίδες για τον κόσμο μας, με αγάπη στολισμένο.
Τραγούδια, γέλια, μυρωδιές και χρώματα φτιαγμένο.
Για έναν κόσμο λαμπερό, με οδηγό τ’αστέρια,
με δώρα αθωότητα κι αγνότητα πλεγμένα.
Για έναν κόσμο μυστικό, που όσο κι αν μεγαλώσεις,
χρώματα, γεύσεις, μυρωδιές, θυμάσαι να ενώσεις!

Κι αν ίσως όχι σαν παιδί να νιώσεις μαγεμένο,
το σπίτι σου στα σύννεφα να θυμηθείς χτισμένο…

2 άρθρα των Ν. Λυγερου και Γ. Χατζηγεωργίου για τον Ζεόλιθο


Οι ζεόλιθοι και ο άνθρωπος

Ν. Λυγερός, Γ. Χατζηγεωργίου

Οι φυσικοί ζεόλιθοι σχηματίζονται όταν ηφαιστειακά πετρώματα και στρώματα τέφρας αντιδρούν με αλκαλικά υπόγεια νερά. Eίναι μικροπορώδη, αργιλλοπυριτικά ορυκτά τα οποία χρησιμοποιούνται συνήθως ως εμπορικά προσροφητικά. Φυσικοί ζεόλιθοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και σε περιπτώσεις μόλυνσης υδάτων και εδάφους μετά από πυρηνικό ατύχημα. Χαρακτηριστικά ο κλινοπτιλολίτης χρησιμοποιήθηκε το 1986, από τη Ρωσική κυβέρνηση για την απορρόφηση ραδιενεργών χημικών και άλλων επιβλαβών τοξινών μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ. Οι άνθρωποι έδειξαν μείωση κατά 30% σε ραδιενεργά ισότοπα, μετά την πρώτη εφαρμογή του Ζεόλιθου. Στην Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση καισίου 137 και στρόντιου 90 από ραδιενεργά απόβλητα. Σε πιλοτική εφαρμογή μελετήθηκε το φιλτράρισμα 3m3 μολυσμένων υπογείων υδάτων στην δυτική Θεσσαλονίκη – απομάκρυνση αρσενικού και φθορίου σε πολύ ικανοποιητική απόδοση. Άλλες εφαρμογές που αφορούν άμεσα στην ανθρώπινη δραστηριότητα είναι οι ακόλουθες.

Ιατρική:
• Ως συμπλήρωμα διατροφής.
• Αυξάνει την ενέργεια και βελτιώνει την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τον πεπτικό σωλήνα.
• Λειτουργεί σαν φυσικό ισοτονικό.
• Δεσμεύει τις τοξίνες και τα βαρέα μέταλλα που απελευθερώνονται από το κάψιμο του λίπους, με συνέπεια αυτά να μην περνούν στον οργανισμό.
• Δεσμεύει και αποβάλλει τις βλαβερές ουσίες που μπαίνουν στον οργανισμό από την τροφή, το νερό και τον αέρα.
• Ως ρυθμιστικοί παράγοντες για τη μείωση της οξύτητας του στομαχικού περιεχομένου.
• Για τη θεραπεία του έλκους του στομάχου.
• Για την επιτάχυνση της επούλωσης των τραυμάτων.
• ∆εσμεύει τις μικοτοξίνες σχηματίζοντας σταθερά σύμπλοκα.
• Αυξάνει τα επίπεδα αντιοξειδωτικών στο σώμα.
• Συνδέεται με τις ελεύθερες ρίζες στο σώμα.
• Βοηθά στην αλκαλοποίηση του pH.
• Σταματά τον πόνο των μυών από το γαλακτικό οξύ.
• Μειώνει τις μυκητιάσεις των ποδιών.
• Αδρανοποιεί το αποτέλεσμα των ιών ηπατίτιδας.
• Σταθεροποιεί και ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα.
• Μειώνει τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας/ακτινοβολίας.
• Στην παρασκευή αντιδιαρροϊκών θεραπευτικών σκευασμάτων.
• Στην παρασκευή σκευασμάτων για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης.
• Ως μέσα για τη βραδεία απελευθέρωση φαρμακευτικών ουσιών.
• Ως υλικά για τη δέσμευση και απομάκρυνση των ιόντων αμμωνίου στις συσκευές αιμοκάθαρσης.
• Ως φίλτρα στα αναισθητικά μηχανήματα.
• Στην οδοντιατρική, αξιοποιούνται στην παραγωγή εμφρακτικών υλικών και ως στιλβωτικά υλικά σε οδοντόπαστες φθορίου.

Ιχθυοκαλλιέργεια:
• Φιλτράρει το νερό και απορροφά την αμμωνία.
• Για την απομάκρυνση των βαρέων μετάλλων.
• Την αύξηση του οξυγόνου στα αεριζόμενα νερά των ιχθυοκαλλιεργειών και στις δεξαμενές μεταφοράς ζωντανών ψαριών.

Η αναγκαία αξιοποίηση του Ζεόλιθου

Ν. Λυγερός, Γ. Χατζηγεωργίου

Ο όρος ζεόλιθος επινοήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Axel Fredrik Cronstedt, ο οποίος παρατήρησε ότι κατά την ταχεία θέρμανση του ορυκτού stilbite, παράγονται μεγάλες ποσότητες ατμού από το νερό, οι οποίες απορροφούνται από το ορυκτό. Βασιζόμενος σ’ αυτό το γεγονός, ονόμασε αυτό το ορυκτό zeolite, από την ελληνική λέξη ζέω (zeō), που σημαίνει βράζω και λίθος. Οι ζεόλιθοι είναι αργιλοπυριτικά μέλη μιας οικογένειας μικροπορωδών στερεών γνωστή ως μοριακά κόσκινα. Ο όρος αυτός αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ιδιότητα, δηλαδή την ικανότητα να ταξινομούν επιλεκτικά μόρια που βασίζεται κυρίως σε μια διαδικασία αποκλεισμού μεγέθους. Αυτό οφείλεται στη πολύ τακτική πορώδη δομή των μοριακών διαστάσεων. Το μέγιστο μέγεθος των μοριακών ή ιοντικών ειδών, που μπορούν να εισέλθουν στους πόρους του ζεόλιθου, ελέγχεται από τις διαστάσεις των καναλιών. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωρισθεί και περιγραφεί περισσότερα από 45 είδη φυσικών ζεόλιθων και άλλα 100 περίπου έχουν παρασκευαστεί στο εργαστήριο. Εν τούτοις, μόνο επτά από αυτά και συγκεκριμένα τα ορυκτά μορντενίτης, κλινοπτιλόλιθος, φερριερίτης, χαμπαζίτης, εριονίτης, φιλλιψίτης και ανάλκιμο απαντούν σε ικανοποιητικές ποσότητες, ώστε να θεωρούνται εκμεταλλεύσιμα υλικά. Ο κρυσταλλικός τύπος του κλινοπτιλόλιθου, του πιο γνωστού από τους φυσικούς ζεόλιθους, είναι: (Na3K3)(Al6Si30O72) α24H2O. Τα ιόντα στην πρώτη παρένθεση του κρυσταλλικού τύπου είναι τα λεγόμενα ανταλλάξιμα κατιόντα, ενώ αυτά στη δεύτερη χαρακτηρίζονται δομικά, γιατί μαζί με τα άτομα οξυγόνου σχηματίζουν τα τετραεδρικά πλαίσια της κρυσταλλικής δομής. Αξίζει να σημειωθεί πως η αναλογία (Al + Si):O είναι πάντοτε 1:2 στον τύπο των κρυσταλλικών ζεόλιθων. Η παρασκευή συνθετικών ζεόλιθων αποσκοπεί κυρίως στην εξυπηρέτηση των αναγκών της βιομηχανίας, ενώ οι φυσικοί ζεόλιθοι έχουν σταθερές ιδιότητες και πρακτικά χρησιμοποιούνται περισσότερο στις περιπτώσεις που συμφέρουν οικονομικά ή όταν υπερέχουν σε σχέση με τους συνθετικούς. Σε πολλές περιπτώσεις ο κλινιπτιλόλιθος μετά την χρήση του σε μια διεργασία μπορεί να ανακυκλωθεί ή να έχει βελτιωμένες ιδιότητες για χρήση σε άλλη διεργασία. Μέχρι σήμερα έχουν ανακαλυφθεί περισσότερες από 1000 εμφανίσεις ζεολιθικών κοιτασμάτων, σε 40 περίπου χώρες, εντός ηφαιστειοκλαστικών πετρωμάτων. Οι ζεόλιθοι έχουν μια πορώδη δομή που μπορεί να φιλοξενήσει ένα ευρύ φάσμα κατιόντων, όπως Na+, K+, Ca2 +, Mg2+ και άλλα. Αυτά τα θετικά ιόντα συγκρατούνται χαλαρά και μπορούν εύκολα να ανταλλάσσονται σε μία λύση επαφής. Το πλέγμα τους σχηματίζει κανάλια ή κοιλότητες με διάμετρο 2-7 nm, εντός των οποίων συγκρατούνται, συνήθως χαλαρά, μόρια νερού και κατιόντα,υπό ανταλλάξιμη μορφή.

 

Η ύπαρξη αυτών των μεγάλων κοιλοτήτων που γεμίζουν με μόρια νερού, διαφοροποιεί τους ζεόλιθους από τις άλλες ομάδες των τεκτοπυριτικών ορυκτών, άστριους και αστριοειδή, τα οποία, σε αντίθεση με τους ζεόλιθους, έχουν συμπαγή δομή. Tα μόρια νερού, από κοινού με τα κατιόντα, έχουν την δυνατότητα να μετακινούνται εντός των διαύλων του κρυστάλλου και να ανταλλάσσονται με άλλα κατιόντα, χωρίς να επηρεάζεται, σημαντικά, η δομή του πλέγματος, προσδίδοντας στους ζεόλιθους την ικανότητα της ιοντοεναλλαγής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Γέλα καρδιά μου γέλα, είναι η ζωή μια τρέλα


Γράφει ο Άκης Κουστουλίδης
Έψαχνα κάτι να γράψω για να αποχαιρετήσω μαζί σας τον γερο χρόνο που φεύγει σήμερα και το μόνο που μου έβγαινε ήταν να βρίσω αυτούς που τον κάνανε να είναι ένας χρόνος γεμάτος μιζέρια, γεμάτος αίμα, γεμάτος ανεργία, γεμάτος με ψέμα, γεμάτος με όλα τα αρνητικά που γνωρίζω.
Τελικά με την βοήθεια της μουσικής δεν θα βρίσω κανέναν, δεν θα χρεώσω κανέναν, δεν θα καταραστω κανέναν και δεν θα χωρέσω σήμερα την τρέλα αυτού του κόσμου μέσα στο κεφάλι μου. Η δικιά μου μου φτάνει και περισσεύει …….
Δεν την έχω ανάγκη την παρουσία της και ούτε θα της δώσω δύναμη για να μου κλέψει ότι πιο πολύτιμο έχω μέσα στην μέρα μου.
Έτσι και αλλιώς τίποτα δεν πήρα σοβαρά στην ζωή μου και ούτε με πήρε η ζωή στα σοβαρά.
Όσο και αν πόνεσα, όσο και αν προσπάθησα με τα ναρκωτικά να σκοτώσω την ζωή μου, αυτή πάντα μου χαμογελούσε, πάντα με περίμενε στην γωνιά για να μου θυμίσει τα δικά της θέλω, να μου δείξει τις δικές της ομορφιές, ομορφιές που δεν μπορούσα να τις δω με τα μάτια της θλίψης, με τα μάτια της άρνησης.
Όσο και αν θέλω να τα δω όλα μαύρα, σχεδόν πάντα ακούω την φωνή της να μου ψιθυρίζει στην ψυχή μου με κάτι λογάκια σαν και αυτά : γέλα ρε γαμώτο !!!!!!!!

Ναι ρε γαμώτο θα γελάσω και θα ευχηθώ να ξαναβρούμε το γέλιο μας.
Τι άλλο μπορεί να είναι η ζωή εκτός από μια τρέλα;

Ευχαριστώ τους κατσιμιχεους για το τραγουδάκι που μου θυμίζει ότι η ζωή είναι μια τρέλα !!!!

upogia-taxi (η.τ)

Πλαστογράφοι, θρασίμια, δικτατορίσκοι, ολιγάρχες: Αυτοί κατέστρεψαν τη χώρα.


Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 2012. Από το Γραφείο του πρώην υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου – και με αφορμή δηλώσεις μου που μετά λόγου γνώσεως τον καθιστούσαν υπεύθυνο για την «αδυναμία» του ΣΔΟΕ να συλλάβει την φοροδιαφυγή, λειτουργώντας συνεχώς με διαρροές και ως παράκεντρο – εκδίδεται η ακόλουθη ανακοίνωση:

«Με αφορμή σημερινούς ισχυρισμούς της Σοφίας Βούλτεψη, ο Γ. Παπακωνσταντίνου έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σοφία Βούλτεψη, ισχυρίστηκε στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Mega, ότι κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Υπουργείο Οικονομικών “δημιούργησε μέσα στο ΣΔΟΕ… ένα παράκεντρο, για να παίρνει στοιχεία για πολιτικούς αντιπάλους”.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι εξοργιστικοί, ανήθικοι και προφανώς παντελώς ψευδείς. Επειδή βεβαίως η βουλευτική ασυλία δεν μπορεί να καλύπτει την ξεδιάντροπη συκοφαντική δυσφήμιση, η κυρία Βούλτεψη θα κληθεί από την Ελληνική Δικαιοσύνη, όπου θα προσφύγω, για να εξηγήσει τους ισχυρισμούς της.

Όσο για την προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από έρευνες για περουσιακά στοιχεία πολιτικών που επιχειρεί, αυτό το καταλαβαίνουν και μικρά παιδιά. Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις προσπάθειες «αποσταθεροποίησης» και «σπίλωσης» το πολιτικού κόσμου έκαναν και κάνουν ακριβώς τα ίδια με αυτούς που καταγγέλλουν. Στην ίδια αθλιότητα μεγάλωσαν, ζουν και αναπνέουν».

Η απάντησή μου ήταν η ακόλουθη:

«Ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, υπουργός Οικονομικών 2009-2011, υποτιμώντας την αντίληψη του ελληνικού λαού, έτσι όπως έκανε ως υπουργός Οικονομικών πριν δύο χρόνια, λέγοντας στους Έλληνες ότι πιθανώς ακόμη και το 2011 θα είμαστε σε ανάκαμψη της οικονομίας και στις αγορές, έτσι και σήμερα έρχεται να ζητήσει και τα «ρέστα».

Τα αποτελέσματα των ενεργειών του τα νιώθουμε όλοι οι Έλληνες, επιβάτες του «Τιτανικού».

Την αποτελεσματικότητά του θα την συζητήσουμε και θα την καταδείξουμε ενώπιον των Ελλήνων Δικαστών.

Καλωσορίζουμε τον κ. Παπακωνσταντίνου στις αίθουσες των Δικαστηρίων. Με την άρση της ασυλίας μας θα ασχοληθούμε εμείς. Ο καθένας με τη δική του…».

Φυσικά, ο κ. Παπακωνσταντίνου ουδέποτε τόλμησε να πραγματοποιήσει την «απειλή» του και ουδέποτε κατέθεσε την μήνυση που προανήγγειλε.

Αντ’ αυτού, την επομένη ακριβώς, βρέθηκε ο ίδιος στη δίνη του σκανδάλου της περίφημης «Λίστας Λαγκάρντ».

Οπότε και αποκαλύφθηκε πως την μετέφερε από το CD – μορφή στην οποία την παρέλαβε – σε στικάκι, ουδέποτε την πρωτοκόλλησε (υποστηρίζοντας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι δεν μπορούσε να… πρωτοκολλήσει στικάκι και πως για να το πράξει έπρεπε να την τυπώσει, λες και αυτό ήταν δύσκολη υπόθεση) και έχασε κι’ από πάνω και το πρωτότυπο CD, δηλώνοντας (εδώ ταιριάζει το «ξεδιάντροπα») πως δεν ξέρει πού βρίσκεται και πως… αυτή είναι η πραγματικότητα – προφανώς, είτε μας αρέσει, είτε όχι!

Όλα αυτά – όπως και όσα αποκαλύφθηκαν από τη διασταύρωση στοιχείων μεταξύ της λίστας που παρέδωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου και της πρωτότυπης – θα εκινούντο μεταξύ φαιδρότητας και κοινού ποινικού δικαίου, αν η χώρα δεν βρισκόταν στη σημερινή οικτρή και αξιοθρήνητη κατάσταση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »