ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ (ΑΡΘΡΑ) ΣΤΟ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ


Στὸ ἄρθρο ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ     ,τὸ ὁποῖο ἔχουμε προσυπογράψει ,καταχωρήθηκαν δυὸ σχόλια τοῦ φίλου Γιώργου Παπανικολάου ,στὴν οὐσία πρόκειται γιὰ δυὸ συνδέσμους πού μας παραπέμπουν σὲ σχετικὰ ἄρθρα καὶ ἐπειδὴ ὅπως ἔχουμε ξαναγράψει …ἐλάχιστοι διαβάζουν τὰ σχόλια πόσο μᾶλλον ὅταν εἶναι σύνδεσμοι (παραπομπὲς ) γιὰ αὐτὸ καὶ τὰ ἀντιγράφω γιὰ νὰ τὰ διαβάσετε παρακάτω .

Πολὺ σύντομα θέλω νὰ ἐπισημάνω  στὸν φίλο Γιῶργο ὅτι ὁ ἀρθρογράφος  πουθενὰ στὸ κείμενό του δὲν ἀμφισβητεῖ  ,τὸ τριήμερο ἐκεῖνο τοῦ Νοεμβρίου 1973, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν νεκροὶ !

Τὸ ἀντίθετο μάλιστα, γράφει ὅτι ὑπῆρξαν !

Ἐπισυνάπτει καὶ σχετικὲς λίστες !

Στὸ ἄρθρο ἐξετάζεται- ἐλέγχεται ὁ μύθος  γιὰ ὕπαρξη νεκρῶν ΕΝΤΟΣ (τὸ γράφω μὲ κεφαλαία – πὼς ἀλλιῶς νὰ τὸ τονίσω – ἐκτὸς ἂν κάποιος δὲν ΘΕΛΕΙ νὰ τὸ καταλάβει ) τοῦ Πολυτεχνείου καὶ γιὰ τὴν συνέχεια τοῦ μύθου ….  ὅτι τὸ Πολυτεχνεῖο … ἔφερε τὴν δημοκρατία στὴν Πατρίδα μας ….   Καὶ ξαναγράφω μὲ κεφαλαία ὅτι ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΝΕΚΡΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ἢ ΜΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ καὶ ὅτι ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΣΤΥΓΝΟΤΕΡΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ.    

Δυστυχῶς φίλοι μου μᾶς ἔριξαν τὸ δόλωμα(ποῦ ; στὴν νεολαία ποὺ εὔλογα θὰ ἐπαναστατοῦσε ! )….  Πολυτεχνεῖο κι ἐμεῖς τὸ τσιμπήσαμε, γιὰ νὰ μᾶς φέρουν μία νέα σκληρότερη δικτατορικὴ κυβέρνηση ποὺ ὁδήγησε στὸν  ἀκρωτηριασμὸ τῆς Κύπρου … καὶ σὲ μία νέα γεωστρατηγικὴ κατάσταση  καὶ ἀκόμα κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίζει ποὶα θὰ ἦταν ἡ ….. ἐξέλιξη τοῦ πολιτικοῦ κατεστημένου στὴν πατρίδα μας ,ἂν δὲν παρεμβάλετο …. τὸ Πολυτεχνεῖο ….

Ἄπ΄ὅτι φαίνεται τὸ Πολυτεχνεῖο γιὰ χρόνια ἀκόμα θὰ μᾶς ἀπασχολεῖ ,τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι κάποτε κάποιοι  χρησιμοποίησαν κάποιους νέους στὸ Πολυτεχνεῖο μὲ τὸ πρόσχημα … νὰ ἀλλάξουν μία Κυβέρνηση, κάποιοι τότε νέοι ἐπιλέχθηκαν, πρωταγωνίστησαν καὶ στὴ συνέχεια κάνανε ταμεῖο , κάποιοι  πολιτικοὶ ΟΛΩΝ τῶν πολιτικῶν ἀποχρώσεων μηδὲ ἑξαιρουμένων τῶν μὲ ἀριστερὸ spin εὐρισκόμενοι εἴτε  ἐντὸς εἴτε  ἐκτὸς Ἑλλάδος γνώριζαν ἢ ἐνέκριναν ἐλπίζοντας στὴ δημιουργία σκαλοπατιοῦ γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους … καὶ τὴν πατρίδα ποιὸς ἂπ αὐτοὺς τὴν λογάριασε …

Σᾶς μεταφέρω αὐτούσια μερικὰ τμήματα τῆς ἀρχικῆς ἀνάρτησης  γιὰ πιθανὸν νέους ἀναγνῶστες στὰ ὁποῖα ὁ ἀρθρογράφος γράφει –συμπεραίνει μὲ βάση ἐπίσημα ἔγγραφα καὶ ἐκθέσεις ,ἐκφράζει τὶς προσωπικές του ἀπόψεις καὶ αἰσθήματα καὶ ἀμέσως μετὰ τὰ δυὸ ἄρθρα ποὺ μὲ link καταχωρήθηκαν στὰ σχόλια καὶ τὰ ὁποία πέραν τῶν συγκινητικῶν συναισθημάτων οὐδὲν νεότερό μου προσέφεραν.

*****************************************************

…….

5. Επί    πλέον   μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος αποφάσισε, κατόπιν εντολών του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ. Α. Μαγκάκη, να απονείμει «τιμητική σύνταξη» στις οικογένειες των σπουδαστών που «έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο», ουδείς δικαιούμενος ή μαυροφορεμένη μητέρα βρέθηκε  ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξη, που παρέμεινε τελικώς αζήτητη.

……………

…………….

Αναλυτικά τα στοιχεία των νεκρών, όπως καταγράφονται από τον εισαγγελέα  είναι:

α) Επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί:

1.Διομήδης Ιωάννου Κομνηνός, ετών 17, μαθητής. Εφονεύθη έξωθι του Πολυτεχνείου περί ώρα 22.15′ της 16.11.73.

…….

…….

14. Μιχαήλ Δημήτριου Μυρογιάννης, ετών 20. Εφονεύθη εις την διασταύρωσιν των οδών Πατησίων και Στουρνάρα περί ώραν 13.30′ της 18.11.73. και

……….

Πάντως και από τους δύο καταλόγους προκύπτει ότι: Ουδείς νεκρός μέσα στο Πολυτεχνείο και κανείς φοιτητής στους νεκρούς.

Άρα οι νεκροί με ονοματεπώνυμο κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι:

18 με βάση το πόρισμα του  Τσεβά και 

12  με βάση την έρευνα του Αστυνόμου Σαμπάνη.

Η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων εφονεύθη από αδέσποτες σφαίρες, πολύ μακριά από το Πολυτεχνείο, όπως στα Ν. Λιόσια, στο Ν. Κόσμο, στον Αγ. Κοσμά, στους Αγ. Αναργύρους κ.λ.π,  και καμιά σχέση δεν είχαν με την εξέγερση.

Εκτός βέβαια  από τους νεκρούς υπήρξαν και πολλοί τραυματίες όπως η τότε φοιτήτρια Πένη Ρηγοπούλου, μετέπειτα καθηγήτρια πανεπιστημίου.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ οι νεκροί του Πολυτεχνείου, μακριά από αριστερή, κατά κύριο λόγο, προπαγάνδα, αριστερούς φανφαρονισμούς και άλλους  αφελείς ή αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς  που εξακολουθούν να πιστεύουν ανύπαρκτες καταστάσεις χωρίς ονόματα.

Για πολλοστή φορά η αγνή, ειλικρινής, ανιδιοτελής και υπέρμετρος αγάπη που έχουν οι νέοι προς την ελευθερία παραμένει ανεξάντλητο κεφάλαιο προς εκμετάλλευση.

…………………

Συνεπώς η κατάληψη του Πολυτεχνείου ουδεμία επίδραση είχε στην αποκατάσταση της δημοκρατίας, αντιθέτως έφερε μια πιο σκληρή δικτατορική διακυβέρνηση.

Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθώ πρέπει να κάνω και  μια διευκρίνιση.

Τιμώ τον αγώνα όλων όσων συμμετείχαν τότε στην εξέγερση του  πολυτεχνείου.  Λυπάμαι γιατί άνθρωποι έχασαν την ζωή τους.

Δεν θεωρώ ότι ο αριθμός των νεκρών 18 ή 12  είναι μικρός.

Και ένα  άτομο μόνο  να είχε σκοτωθεί θα ήταν τραγικό. Το αίμα είναι αίμα. Κάποιοι όμως, πάνω σ’ αυτό το αίμα, δημιούργησαν ένα μύθο και πατώντας σ’ αυτόν, το καπηλεύτηκαν.

Το μεγαλείο  μιας εξέγερσης, άλλωστε,  δεν  εξαρτάται από τον αριθμό των θυμάτων.  Στη Γαλλία, στην εξέγερση των φοιτητών του 1968 που διήρκησε εβδομάδες, δε σκοτώθηκε κανένας. Αυτό δε μειώνει καθόλου το μεγαλείο εκείνης της εξέγερσης.

Όμως η σκόπιμη παραποίηση των γεγονότων  δε συμβάλλει ούτε  στην αντικειμενική ενημέρωση ούτε  και στην αντικειμενική καταγραφή των γεγονότων.

***********************************************************************

Η μάνα νεκρού στο Πολυτεχνείο, απαντά στους νεοναζί

Ο  νεοναζί μιλούσε με στόμφο και ύφος . Μεταξύ άλλων (συνειρμός δεν υπήρχε)  βεβήλωσε και τη μνήμη των νεκρών  του Πολυτεχνείου:
Νεκροί δεν υπήρξαν. Ας μας δείξουν έναν τάφο. Οι νεκροί του Πολυτεχνείου είναι ένας αστικός μύθος!!!
Όλοι αυτοί οι οπαδοί του ολοκληρωτισμού που δρουν και υπάρχουν χάρη στη γενναιοψυχία και την ανοχή της Δημοκρατίας , επειδή δεν έχουν το σθένος να ομολογήσουν δημοσίως ότι είναι θαυμαστές του Χίτλερ και του φασισμού , ότι έχουν  εικόνισμα τον Παπαδόπουλο και τη δικτατορία μαζί και όλους του δικτάτορες ανά τον κόσμο διαχρονικά , προσπαθούν ύπουλα και δια της πλαγίας, να αποδυναμώσουν κάθε ιστορικό γεγονός το οποίο πλήττει την ιδεολογία τους. Γιʼ αυτό και ισχυρίζονται ότι δεν υπήρξε Ολοκαύτωμα , ότι δεν υπήρξε Πολυτεχνείο, διαστρέφουν  και παραχαράσσουν την Ιστορία, εξιδανικεύουν τα φασιστικά ινδάλματά τους, ζωγραφίζουν δικτατορικούς παραδείσους, κλπ , κλπ . Η προσπάθειά τους στοχεύει στο να υπονομεύσουν τη Δημοκρατία εκ των έσω , ανοίγοντας δρόμο για την εγκαθίδρυση φασιστικού καθεστώτος μέσα στο οποίο αυτοί θα έχουν, βεβαίως , κυρίαρχη θέση ως πραιτωριανοί , ενώ οι δημοκράτες θα πάνε ξανά «διακοπές» στα ξερονήσια , θα «παραθερίσουν» στις φυλακές , θα υποστούν στις «ταράτσες» τις «ευγενείς» περιποιήσεις των ανθρωποφυλάκων  (βούρδουλα, φάλαγγα, ηλεκτροσοκ, κλπ), θα χάσουν τη ζωή τους «από ατύχημα» , θα αυτοκτονήσουν «αφʼ εαυτού» , θα μείνουν ανάπηροι από «δική τους υπαιτιότητα», κλπ, κλπ.
Βαγγέλης Μητράκος
Είναι γεγονός ότι η κουτσή Δημοκρατία μας βοηθάει , άθελά της , την προσπάθειά τους αυτή . Όμως τα ελαττώματα της Δημοκρατίας θα τα απαλείψουν οι Δημοκρατικοί Πολίτες με την υγιή , ενεργό πολιτική και κοινωνική τους δράση , μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος , των νόμων και των δημοκρατικών θεσμών κι όχι οι θιασώτες του ολοκληρωτισμού οι οποίοι έχουν τόση σχέση με τη δημοκρατία όσο ο Φάντης με το Ρετσινόλαδο .

Δυστυχώς για τους νεοναζί … ΚΑΙ Πολυτεχνείο υπήρξε ΚΑΙ νεκροί που έπεσαν από τις σφαίρες της χούντας σʼ εκείνο το τριήμερο της δημοκρατικής ανάτασης της νεολαίας. Κι επειδή είναι μάταιο αλλά και προσβολή μαζί της ιστορικής μνήμης να προσπαθείς νʼ αποδείξεις τα αυτονόητα και τα αυθύπαρκτα , ας συζητήσει ο νεοναζί και οι όμοιοί του με τη μάνα του Μιχάλη Μυρογιάννη , ενός εκ των νεκρών του Πολυτεχνείου , η οποία δημοσίευσε στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», το Νοέμβριο του 1983 , την παρακάτω επιστολή , με τίτλο:

«ΜΑΝΑ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΑ …»:
«Πριν 10 χρόνια , αυτή τη μέρα , είχα κι εγώ ένα παλικάρι , που έφυγε να πάει στο Πολυτεχνείο και από τότε δεν ξαναγύρισε . Θυμάμαι τα τελευταία του λόγια:
« Μάνα, πόσο όμορφη είναι η ζωή. Μάνα, τι ωραία λόγια έχει ο Εθνικός μας Ύμνος».
Κι όταν του είπα , μη βγεις αγόρι μου σήμερα , μου απάντησε με το τραγούδι: «Κράτα , μάνα , και θα γίνει το μεγάλο πήδημα , λευτεριά και ρωμιοσύνη είναι αδέρφια δίδυμα».
Θυμάμαι και κάτι ακόμα: Εκείνο το πρωί όσες φορές έπαιρνα νερό, κι έβγαινα στην αυλή να ποτίσω τις γλάστρες με τα λουλούδια, έτρεχε και με φιλούσε. Τότε δεν μπορούσα να εξηγήσω το γιατί . Τα δεχόμουν όλα αμίλητη και περήφανη . Τώρα ξέρω γιατί . Τώρα που έχω μείνει με ένα χαρτί στο χέρι που λέει : «Διαμπερές τραύμα στο κεφάλι , βληθείς δια πυροβόλου όπλου , έξοδος εγκεφαλικής ουσίας» .

Κι όταν πια η μοναξιά , η πίκρα , ο πόνος , γίνονται αγανάκτηση , είναι σαν να ακούω τη φωνή του να μου λέει : « Μάνα , δεν πέθανα . Το αίμα μου σας ελευθέρωσε» .
Και τότε σκέπτομαι και ευχαριστώ όλους εκείνους που τον τίμησαν και τον τιμούν με οποιοδήποτε τρόπο . Και βλέπω τη μορφή της προτομής του , που βρίσκεται στη Μυτιλήνη , να μου χαμογελά» .

Στις δίκες των χουντικών , ο Αντώνης Αγριτέλης ,οδηγός τότε του κατηγορούμενου ταγματάρχη Ντερτιλή , στην ένορκη βεβαίωση που κατέθεσε στο Δικαστήριο , μαρτύρησε , μεταξύ άλλων , τα εξής:

«Στις 4 ή 4.30 ξημερώνοντας Σάββατο παρέλαβα τον Ντερτιλή και τον μετέφερα από την ΑΣΔΕΝ στο Πολυτεχνείο με το τζιπ . Σταμάτησα κοντά στην κατεστραμμένη πύλη , ο Ντερτιλής κατέβηκε και συζητούσε με κάποιον αξιωματικό της Αστυνομίας . Ξαφνικά αντελήφθην φασαρία και φωνές προς τη μεριά της διασταύρωσης Πατησίων και Στουρνάρα . Παρετήρησα ότι αστυφύλακες έδερναν έναν νεαρό . Ξαφνικά αυτός κατόρθωσε να αποσπασθεί από τους αστυφύλακες . Τότε ο Ντερτιλής που μόλις είχε αντιληφθεί το επεισόδιο, έβγαλε από το μπουφάν του το περίστροφό του και πυροβόλησε χωρίς να πολυσκεφθεί. Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο .Έμεινε επί τόπου ακριβώς στη διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρα , προς την πλευρά της Ομόνοιας . Εγώ φαντάστηκα ότι του έριξε στα πόδια και περίμενα να κινηθεί .. Όταν όμως είδα να σχηματίζεται μια λίμνη από αίμα και μια μικρή άσπρη λιμνούλα από μυαλά , κατάλαβα ότι τον πυροβόλησε στο κεφάλι και ήταν ήδη νεκρός . Μετά σαν να μη συνέβαινε τίποτα , μπήκε στο τζιπ και κτυπώντας με στην πλάτη, μου είπε:
«με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μια τον πέτυχα στο κεφάλι».

Το Πολυτεχνείο δεν είχε ανάγκη από νεκρούς για να καταγραφεί ως κορυφαία αντιστασιακή ενέργεια κατά της χούντας και της δικτατορίας . Ακόμα κι αν δεν είχε καταγραφεί ούτε ένας νεκρός , το Πολυτεχνείο θα παρέμενε ένα ιστορικό ορόσημο στους δημοκρατικούς αγώνες του Ελληνικού Λαού .

Και αποτελεί πραγματική κατάντια και βλασφημία το έωλο επιχείρημα κάποιων νοσταλγών της 7ετίας ότι οι νεκροί δεν ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο . Είναι σαν να ψάχνουμε να βρούμε ποιοι Μεσολογγίτες κατά την Έξοδο έπεσαν μέσα στο Μεσολόγγι και ποιοι έξω απʼ αυτό για να τους απονείμουμε το στεφάνι του Εθνομάρτυρος .
Ντροπή ! Φτάνει πια η ιεροσυλία ! Ως εδώ !

Δυστυχώς , όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες ιστορικές καταστάσεις , το Πολυτεχνείο είχε ΚΑΙ πολλούς νεκρούς (πολύ περισσότερους από τις επίσημες καταγραφές) και φυσικά υπάρχουν ΚΑΙ οι τάφοι τους . Και ειδικά αυτούς τους νεκρούς των Εθνικών Αγώνων για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν επιτρέπεται να τους σκυλεύει ατιμώρητα κανένας .
Από τα πανάρχαια χρόνια , ο σεβασμός στη μνήμη των νεκρών , ειδικά όταν έχουν θυσιαστεί για υψηλά ιδανικά , είναι ιερός και χαρακτηρίζει τον Άνθρωπο που έχει ʽΗθος και Πολιτισμό .

Στην Αρχαία Ελλάδα ο σεβασμός προς το νεκρό εθεωρείτο ως επιταγή των θεών . Και στην Αρχαία Αθήνα υπήρχε Νόμος που απαγόρευε την εξύβριση και την προσβολή της μνήμης νεκρού .

Στη σημερινή Ελλάδα , δυστυχώς , επειδή οι θεσμοί αδρανούν ή και θωπεύουν συνειδητά τους νεοσσούς που εκκολάπτονται απʼ το αυγό του φιδιού , σκυλεύονται με θράσος και περισσή ευκολία τα Όσια και τα Ιερά της Φυλής και παραγράφεται η Ιστορία , παρʼ όλο που το Άρθρο 365 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι όποιος προσβάλλει τη μνήμη νεκρού με βάναυση ή κακόβουλη εξύβριση ή με συκοφαντική δυσφήμηση τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις έξι μηνών .

Ας μην ξεχνούν , όμως , όλοι αυτοί οι επιλήσμονες το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος το οποίο διατάσσει ότι ο ίδιος ο Λαός είναι υποχρεωμένος να υπερασπίσει τη Δημοκρατία , αν χρειαστεί , έτσι όπως έχει κάνει πολλάκις κατά το παρελθόν .

«Με κλέος αιώνιο τη γλυκιά τυλίγοντας πατρίδα
χαθήκαν στη σκοταδερή νεφέλη του θανάτου.
Μα και νεκροί δεν πέθαναν
γιατί απʼ τα δώματα του ΄Αδη
τους ανεβάζει η Αρετή
στον κόσμο δοξασμένους»
ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!

Βαγγέλης Μητράκος

http://www.politikokafeneio.com/neo/modules.php?name=News&file=article&sid=3784

******************************************************************************

Από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών τα θύματα του Πολυτεχνείου!

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΙΔΗΣ

Αυτό αποκαλύπτει στο Pheme.gr ο τότε Διευθυντής χειρουργικής κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου.

Στη μακρά και επιτυχή ιατρική του καριέρα, ο γιατρός κ. Κώστας Χαρώνης έχει να επιδείξει ένα τεράστιο αριθμό …

χειρουργικών επεμβάσεων.



«29.500 επεμβάσεις πραγματοποίησα, αλλά ουδέποτε απέκτησα περιουσία», αναφέρει συχνά. «Η μόνη μου.. πολυτέλεια, ήταν οι σπουδές των τριών γιων μου».

Δυο επεμβάσεις, ωστόσο, δεν θα τις ξεχάσει, όπως λέει ποτέ. «Ήταν δυο νεαροί που είχαν δεχθεί πυρά στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, οι οποίοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στα χέρια μου», λέει συγκινημένος.



Στις 16 17η Νοεμβρίου ο κ. Χαρώνης, ως διευθυντής της Γ’ χειρουργικής κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, (τότε Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών), κλήθηκε να σηκώσει το κύριο βάρος περίθαλψης των εκατοντάδων τραυματιών που κατέφταναν από το Πολυτεχνείο και τις γύρω περιοχές του κέντρου των Αθηνών.

Μιλώντας σήμερα στο Pheme.gr ο κ. Χαρώνης προβαίνει σε μια μεγάλη αποκάλυψη. Όπως αναφέρει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, το ’73, έδρασαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι χτυπούσαν από ψηλά στο ψαχνό.

«Τα πρώτα θύματα και οι πιο βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από ψηλά. Πιθανώς από μπαλκόνια και ταράτσες παρακείμενων πολυκατοικιών», επισημαίνει ο κ. Χαρώνης.

Στο συμπέρασμα αυτό έχει καταλήξει ο γιατρός, έπειτα από «πλήρη μελέτη τροχιάς», όπως αναφέρει, την οποία διενήργησε.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνών που πραγματοποίησε, «οι πρώτοι και βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από πάνω προς τα κάτω».

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ελεύθεροι σκοπευτές χτύπησαν πισώπλατα, όπως αναφέρει. «Είδα θύματα που εβλήθησαν στην πλάτη, πλάτη προς καρδιά και σπονδυλική στήλη».

Ο τότε Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, ο οποίος βρέθηκε για 36 συνεχείς ώρες στο χειρουργικό τραπέζι, είναι πεπεισμένος ότι «οι ελεύθεροι σκοπευτές ήθελαν να αιματοκυλίσουν την Αθήνα».

Όπως αναφέρει ο κ. Χαρώνης «σημάδευαν για σκοτωμό, και το ερώτημα μου, βεβαίως είναι ένα: Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να ήταν Έλληνες; Εύχομαι και ελπίζω να μην ήταν Έλληνες, αλλά πράκτορες ξένης δύναμης που ήθελε να αιματοκυλίσει την Αθήνα, να την μετατρέψει σε σφαγείο για να δικαιολογήσει την μετέπειτα δράση του Ιωαννίδη».

Παρ’ ότι έχουν περάσει 39 χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου, ο κ. Χαρώνης θυμάται με λεπτομέρειες τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο χώρο του νοσοκομείου, όπου της άφιξης εκατοντάδων τραυματιών ακολούθησε η βίαιη επέμβαση αστυνομικών, στρατιωτικών των ΕΑΤ-ΕΣΑ, και πρακτόρων της χούντας στο χώρο του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου.

«Γινόταν το σώσε. Για να προφυλάξουμε τους τραυματίες, τους αλλάζαμε τα ονόματα για να μην μπορούν να τους βρουν», σημειώνει ο κ. Χαρώνης. «Βεβαίως η ενέργεια μας αυτή αργότερα τους δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα, γιατί ενώ ήθελαν να καταθέσουν τα χαρτιά τους για τη χορήγηση μιας συνταξούλας, δεν μπορούσαν να βρουν τα ονόματά τους»!

Θέτουμε υπόψιν του κ. Χαρώνη, την αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου από την πλευρά της Χρυσής Αυγής.

Δείχνει να απορεί και να θυμώνει. «Είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν;», επαναλαμβάνει με απορία. «Ας έρθουν σε μένα να τους εξηγήσω, να τους πω για τα δυο παιδιά που ξεψύχησαν στα χέρια μου, τα οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο ένας, νεαρός, είχε δεχθεί σφαίρα στην κάτω κοίλη φλέβα και ο άλλος είχε βληθεί στο κρανίο»!

http://xronika05.blogspot.gr/2012/11/blog-post_8802.html#more

Ένα Σχόλιο to “ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ (ΑΡΘΡΑ) ΣΤΟ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ”

  1. Κατερίνα Χριστοδουλάκη Κοπασάκη Says:

    Δεν αντιλαμβάνομαι τη σημασία να απολογούμαστε σε σημερινούς… φονιάδες. Τι, περιμένουμε από αυτά τα ανθρωποειδή να αποδεχτούν τι έκαναν οι όμοιοί τους στο Πολυτεχνείο του «74»; Αρκεστείτε, σας παρακαλούμε, στην ανακοίνωση των δελτίων τύπου τους, κι αυτό για να μαθαίνουμε με τι ψέματα παραμυθιάζουν τον κόσμο. Κι ας συνεισφέρουμε ο καθένας από το μετερίζι του στην αποκάλυψη της πραγματικής φασιστικής φύσης τους. Αυτοί είναι το αυγό του φιδιού, κι εμείς οφείλουμε να μην το εκκολάπτουμε στα σπίτια μας μέσα, να μην τους πιστεύουμε.


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: