Γεννήθηκα σε μια στιγμή


Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »

Το γοργόν έχει χάρη


Ν.  Λυγερός

Ακόμα και αν είναι εξωπραγματικό, υπάρχουν ακόμα άτομα στην πατρίδα μας που δεν έχουν καταλάβει ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δεν προσφέρει μόνο οικονομικές δυνατότητες.

Η ελληνική ΑΟΖ είναι ένας τρόπος όχι μόνο ν’ αλλάξει η εικόνα της πατρίδας μας στο εξωτερικό, αλλά πράγμα το οποίο είναι ακόμα πιο σημαντικό, αλλάζει και την πατρίδα μας με την έννοια ότι την ισχυροποιεί.

Με την ΑΟΖ μας, κανείς δεν θα μπορεί να μας θεωρεί σαν μια μικρή χώρα που δεν μπορεί να καθορίσει ούτε τη μοίρα της. Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις είναι ξεκάθαρες και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να ξεφύγουμε από την κοινωνική μιζέρια που μας καταπλακώνει δίχως λόγο.

Πρέπει επίσης να αντιληφθούμε ότι δεν είμαστε πλέον μικρή αγορά που ελέγχεται με μονοπωλιακές σχέσεις.

Ενώ το παράδειγμα της Κύπρου υπάρχει και συνεχίζει την εξέλιξή του δίχως διακοπή, ενώ υπάρχει ήδη η επιλογή της PGS για τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης, υπάρχουν άτομα που ακόμα αναρωτιούνται για την αξία της ελληνικής ΑΟΖ.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι αυτά τα άτομα, κατά πάσα πιθανότητα, θα πιστεύουν ακόμα τα ίδια όταν θα θεσπίσουμε την ΑΟΖ μας. Κατά συνέπεια δεν έχει και μεγάλο νόημα ν’ ασχοληθούμε με αυτήν την άποψη. Σιγά-σιγά οι περισσότεροι από τους δικούς μας κατανόησαν ότι η θέσπιση είναι ένα από τα δικαιώματά μας και συνεπώς ανήκει μόνο σ’ εμάς η απόφαση να την υλοποιήσουμε.

Κάθε καθυστέρηση σε αυτόν τον τομέα δεν θα οφείλεται σε κανέναν άλλο. Είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας αλλά και για την καθυστέρηση. Τώρα αν αυτή η καθυστέρηση οφείλεται σε άτομα που δεν ξέρουν τι εστί ΑΟΖ και πρέπει να το μάθουν, τότε είναι απλώς απαράδεκτο. Διότι μπορούν πολύ απλά να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και σε χαρακτηριστικά της ελληνικής ΑΟΖ.

Επιπλέον στο ανώτερο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας υπάρχει επιστημονική ενημέρωση. Δεν είναι λοιπόν αναγκαίο να περιμένουμε περισσότερο για να πληροφορηθούν και άλλοι. Το μόνο που έχει νόημα είναι η ενημέρωση όλων των βουλευτών της Βουλής των Ελλήνων διότι αυτοί είναι που θα ψηφίσουν το νομοσχέδιο της θέσπισης.

Πρέπει λοιπόν ο καθένας τους να έχει μια άποψη για αυτό το εθνικό θέμα και δεν πρέπει να πιστεύει ότι δεν είναι της ειδικότητάς του λόγω της οικονομικής του υφής. Η ελληνική ΑΟΖ είναι το μέλλον της Ελλάδας και αφορά τον καθένα ως εκπρόσωπο του ελληνικού λαού. Η ενημέρωσή τους λοιπόν είναι πολιτικό καθήκον. Διότι θα ήταν αδιανόητο ένας βουλευτής μας να μην γνωρίζει την ουσία του θέματος, αλλιώς τι πολιτικό ον θα είναι.

Η θέσπιση γίνεται πάντα μονομερώς. Με άλλα λόγια δεν αφορά κανένα άλλο κράτος. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει καν πλαίσιο για πολιτική αντιπαράθεση. Αντιθέτως κράτη όπως είναι η Αλβανία, η Λιβύη, η Αίγυπτος και η Κύπρος δεν περιμένουν μόνο την θέσπιση αλλά και την οριοθέτηση των ΑΟΖ τους μ’ έναν επίσημο τρόπο.

Γι’ αυτό λοιπόν πρέπει να επισπεύσουμε τη διαδικασία της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ για να μην έχουμε καθυστερήσεις και στο θέμα των οριοθετήσεων. Για να γίνει πιο δυνατή η πατρίδα μας πρέπει να κάνει και οριοθετήσεις. Τώρα μπορούμε και τώρα πρέπει.

Αναρτήθηκε στις ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Θεατρικά έργα του Ν.Λυγερού για το Δημοτικό Σχολείο Ανωγείων


Τρία (3) θεατρικά έργα έγραψε ο Νίκος Λυγερός μετά από παραγγελία του Κάτσιου Κωνσταντίνου, δασκάλου του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων για τους μαθητές της Τετάρτης και της Πέμπτης τάξης.

Τα έργα αυτά είναι :

Οι Έλληνες ποτέ δεν πεθαίνουν 

Άξιοι εισί 

Οι ελεύθεροι σκλάβοι

Κάνετε κλικ πάνω στους τίτλους των έργων για να τα διαβάσετε
Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Τη Ρωμιοσύνη κλάψτην….


Το ένταλμα σύλληψης στο Βαξεβάνη, για τη δημοσιοποίηση των ονομάτων της λίστας Λαγκάρντ, ήρθε απλά να υπογραμμίσει αυτό που ξέραμε απο καιρό. Την ανικανότητα των εγχώριων θεσμών να εμπεδώσουν ένα στοιχειώδες αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης, μέσα απο την παραδειγματική τιμωρία όλων αυτών που καταχράστηκαν τα δημόσια ταμεία και πλούτισαν ερήμην του ελληνικού λαού.

Δεν είναι θέμα κομμάτων, ηλίθιε. Είναι θέμα του πως λειτουργούν οι θεσμοί σε αυτή τη χώρα και του πως αντιλαμβάνονται οι θεσμικοί μας παράγοντες  – δικαστές, βουλευτές, υπουργοί- το δημόσιο του ρόλου τους. Όλα τα άλλα είναι για λαική κατανάλωση.

Αυτο που διακυβεύεται σήμερα δεν είναι η εναλλαγή της Αριστεράς και της Δεξιάς στην εξουσία. Δεν είναι η υπουργοποίηση της Κωνσταντοπούλου και του Δρίτσα ή της Κεφαλογιάννη και του Παναγιωτόπουλου. Δεν είναι αυτά τα διλήμματα στα οποία πρέπει να απαντήσουμε ως χώρα, υποτίθεται, ευρωπαική και σύγχρονη. Αυτο που διακυβεύεται σήμερα είναι η ίδια μας η ύπαρξη και η προοπτική μιας ολόκληρης γενιάς, που βλέπει το τρένο της εξέλιξης να την προσπερνάει και να την αφήνει πίσω.

Χαμένη στη μιζέρια της, στα άκρα της, στους αφορισμούς της και στους μεγάλους μανιχαισμούς της. Μια γενιά που έπαψε να συλλογάται ελεύθερα και να εμπιστεύεται τους δημιουργούς της γιατί βολεύτηκε στα «μπινελίκια» των άκρων και στις «ψιλές» των εκφραστών του. Μια γενιά που αντι να παλέψει για την ανατροπή αυτής της νοσηρής κατάστασης προσδοκά απο τα άκρα την λυτρωτική φυγή προς τα εμπρός. Και φυσικά οι κυβερνώντες καταβάλλουν κάθε φιλότιμη προσπάθεια για να μας σπρώξουν στις ακραίες αυτές επιλογές!

Υποστηρίζεται συχνά πως η βία αυτή αποτελεί την μοναδική απάντηση στην καθημερινή βία που ασκεί στην ελληνική κοινωνία η μνημονιακή κυβέρνηση με τις τροικανές πολιτικές της. Το πρόβλημα σε αυτή τη θέση είναι πως αγνοεί προκλητικά τη βία που οδήγησε στις πολιτικές αυτές.

Τη βία και τη νοθεία των ρουσφετιών και των πελατειακών εξυπηρετήσεων που ασκούσαν εξακολουθητικά τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας, προκειμένου να αποσπάσουν τη ψήφο του έλληνα πολίτη και στην οποία βία κανένα κίνημα αγανακτισμένων πολιτών δεν όρθωσε ποτέ το ανάστημά του.

Τη βία που ασκούσε διαχρονικά ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος, το οποίο συνειδητά και δίχως καμία αιδώ αναδείκνυε στα ύπατα αξιώματα ολίγιστους και μετρίους. Βλέπαμε σε κάθε εκλογική αναμέτρηση να ψηφίζουν οι φίλοι μας και οι συγγενείς μας- ακόμα και εμείς οι ίδιοι- τυχάρπαστους και τυχοδιώκτες και πέραν ενός γρήγορου αφορισμού ή μιας βιαστικής καταδίκης ουδέν.

Tη βία των ταγμάτων εφόδου των βουλευτικών γραφείων, των στελεχωμένων από απλούς καθημερινούς πολίτες σαν όλους εμάς οι οποίοι έβλεπαν τις καριέρες τους να εκτοξεύονται στα ύψη με μοναδικά προσόντα τους το μέγεθος της γλώσσας  και το εύρος της κάμψης του αυχένα. Για αυτά τα τάγματα εφόδου δεν μίλησε ποτέ κανείς. Και τώρα ζητάμε την κάθαρση μέσα από τα τάγματα εφόδου των άκρων. Ταγματασφαλίτικη νοοτροπία δίχως καμία αφιβολία.

Τη βία του νεοπλουτισμού που κατέλυσε κάθε ίχνος ηθικής και κάθε υποψία κοινωνικής διαστρωμάτωσης με βάση την αξία του πνεύματος . Είχες τις απαραίτητες διασυνδέσεις και τα κατάλληλα άτομα στις κατάλληλες κυβερνητικές θέσεις, άνοιγες ένα μαγαζάκι του κώλου για να πουλάς στο κράτος ακριβά, φτηνιάρικα αγαθά και υπηρεσίες και μέσα σε λίγα χρόνια εξασφάλιζες πρώτο τραπέζι πίστα στα σκυλομάγαζα και τις ξαπλώστρες της Ψαρούς. Και σε αυτή τη βία δεν απάντησε ποτέ  κανείς. Εστω και μέσω της απαξίωσης όλου αυτού του νεοπλουτίστικου καρακιτσαριού. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άνθρωποι αυτοί έφτιαξαν πρότυπα τα οποία σπεύσαμε ασμένως να υπηρετήσουμε με πάθος. Να γίνουμε και εμείς σαν αυτούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΡΧΙΣΕ Η ΚΛΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ !


Κάποιοι σύντροφοι παλιοί και καλοί από το Παρανέστι Δράμας, με πήραν τηλέφωνο την περασμένη εβδομάδα και μου είπαν: «Ρε συ, γράψε ότι κάθε ξημέρωμα και κάθε σούρουπο αυτές τις τελευταίες ημέρες, για να μην τους δει ίσως πολύς κόσμος, κάτι περίεργοι με τζιπ που μιλάνε εγγλέζικα έρχονται, ανεβαίνουν εδώ στα βουνά με κάτι όργανα και μετρητές στα χέρια και κάτι ψάχνουν στη γη.

Για μάθε ρε, τι είναι αυτοί οι τύποι γιατί σίγουρα έχουν έρθει εδώ κάτι να μας αρπάξουν».

Έχουν δίκιο οι δικοί μου εκεί πάνω στη Δράμα. Το έψαξα. Κι αυτό που έμαθα τα στέλνω σήμερα πεσκέσι στα υπουργεία Άμυνας, Εσωτερικών και Ασφάλειας, μπας και ξυπνήσουν και πάρουν στο κυνήγι αυτά τα κοράκια των θησαυρών της ελληνικής γης. Γιατί για κοράκια made in USA πρόκεται.

Προσέξτε τι συμβαίνει: Αρχές Φεβρουαρίου 2010 ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο ΑΠΘ, κ. Κ.Παπαστεφάνου κάνει την εξής δημόσια ανακοίνωση σε ένα διεθνές συνέδριο στη Θεσσαλονίκη για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας:

«Υπάρχουν και μεγάλες ποσότητες ουρανίου στη χώρα μας, οι φλέβες του ουρανίου ξεκινούν από τον Άι Λια Σερρών, επεκτείνονται βόρεια της Δράμας και νότια της Ροδόπης, από το Παρανέστι μέχρι τα βουλγαρικά σύνορα, αλλά και μέχρι την Ξάνθη όπου σχεδόν σε όλα τα πομακοχώρια το υπέδαφος έχει ουράνιο».

Οι έρευνες αυτές υπάρχουν έτσι κι αλλιώς από το 1981 κρυμμένες σε κάποια συρτάρια των υπουργείων και της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας. Κι ένα μήνα μετά τις δηλώσεις Παπαστεφάνου για το ουράνιο εμφανίστηκαν στο υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων κάποιοι εκπρόσωποι αμερικάνικης εταιρίας ερευνών στο υπέδαφος που ζητούσαν πληροφορίες για τη διαδικασία κατάθεσης αιτήσεων για έρευνες ουρανίου στην Ελλάδα.

Και πριν από 15 ημέρες οι έρευνες ξεκίνησαν από την αμερικάνικη ομάδα στον Έβρο όπως με ειδοποίησαν και οι φίλοι μου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

: » Κρατικοί λειτουργοί δημεύουν αυθαίρετα περιουσίες στη Σύμη και εκθέτουν την Πολιτεία – Το θέμα θα έρθει στη Βουλή»


Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
Βουλευτής της ΝΔ στα Δωδεκάνησα

Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου κ.Μάνος Κόνσολας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

» Εδώ και καιρό, στην ακριτική Σύμη, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μία αυθαιρεσία.

Κάποιοι κρατικοί λειτουργοί, από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, χρησιμοποιώντας το αρ.21 του Ν. 224/1926 περί δημοσίων κτημάτων, μετέγραψαν υπέρ του δημοσίου, ιδιωτικές περιουσίες.

Έκαναν χρήση αυτού του νόμου, παρά το γεγονός ότι η Κτηματολόγιο Α.Ε είχε ενημερώσει το υποθηκοφυλακείο ότι οι κάτοικοι της Σύμης είχαν καταθέσει συμβόλαια αγοράς και τίτλους ιδιοκτησίας για τα συγκεκριμένα ακίνητα.

Στη διαδικασία ενστάσεων που ακολούθησαν οι πολίτες, έγινε επίκληση και πάλι του ανωτέρω νόμου, από την πλευρά του Δημοσίου, και μάλιστα χρησιμοποιήθηκε, ως επιχείρημα, ότι οι πολίτες θα  έπρεπε να είχαν νόμιμα μετεγραμμένους τίτλους ιδιοκτησίας από το 1885.

Σε κάποιους, προφανώς, διαφεύγει η ασήμαντη λεπτομέρεια της ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων το 1947.

Από το 1947 ξεκίνησαν να γίνονται μεταβιβάσεις ακινήτων και εγγραφές στο υποθηκοφυλακείο Σύμης με συμβολαιογραφικές πράξεις.

Όλα αυτά τα χρόνια το Δημόσιο εισέπραττε σημαντικά έσοδα από φόρους που αφορούσαν μεταβιβάσεις ή κληρονομιές. Για τα ίδια ακίνητα που αφαίρεσε την ιδιοκτησία τους από τους νόμιμους κατόχους.

Επιπρόσθετα, η ΔΟΥ συνεχίζει να απαιτεί χρήματα από αυτούς τους πολίτες.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για μία αυθαίρετη προσπάθεια δήμευσης ιδιωτικών περιουσιών που έχει προκαλέσει κλίμα οργής και αγανάκτησης στους ακρίτες της Σύμης.

Σε μία κρίσιμη συγκυρία που το ζητούμενο είναι η εθνική ενότητα, η εμπιστοσύνη του πολίτη απέναντι στο Κράτος, το Δημόσιο αντιπαρατίθεται με ένα ολόκληρο νησί για μία υπόθεση που βρίθει σκοπιμοτήτων και στερείται νομιμοποιητικής βάσης.

Αύριο το πρωί καταθέτω επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή για να δοθούν υπεύθυνες απαντήσεις.»

 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ :Δελτία Τύπου 29/10/2012 [ Συνεχής ανανέωση ]


Τρεις υποθέσεις αυτοφώρου: Βαξεβάνης, Κασιδιάρης, Παπαδόπουλος

Δευτέρα, 29   Οκτωβρίου 2012  –             14:16
Στην περίπτωση Βαξεβάνη έχουμε έναν δημοσιογράφο με ένα καυτό προϊόν στα χέρια, που ως «καλός ενημερωτής του λαού» αποφασίζει να το πουλήσει με το σχετικό αντίτιμο. Προηγουμένως έχει φροντίσει να διαφημίσει άριστα το προϊόν αυτό, ώστε την ημέρα κυκλοφορίας του, το σχετικό έντυπο να έχει ήδη παρελάσει ως είδηση από τα τηλεοπτικά δελτία. Η Χρυσή Αυγή, παρ’ όλο που ο συγκεκριμένος τύπος μας έχει επανειλημμένως επιτεθεί αδίκως και ανοικείως, στην προκείμενη περίπτωση δεν μπορεί παρά να τον υποστηρίξει. Ασφαλώς και έπρεπε να δημοσιευθεί  η λίστα των μεγαλοκαταθετών, όχι όμως ως εμπορικό προϊόν,  αλλά δωρεάν στο διαδίκτυο προς ενημέρωση του λαού. Από ‘κει και πέρα, ο τρόπος που κινήθηκε η ποινική δίωξη και η  μεταφορά (δε μιλάμε ασφαλώς για σύλληψη) του Βαξεβάνη στο  γραφείο του εισαγγελέα, μόνο καλό του έκανε εμπορικά και  επικοινωνιακά. Ο δημοσιογράφος «κρατήθηκε» χαλαρά για καφέ – ούτε κρατητήριο δεν έκατσε – και εξαγόρασε το γεγονός  αυτό αυτοπροβαλλόμενος ως λαϊκός ήρωας, που διώκεται  βάναυσα απ’ το κατεστημένο.
Η δική μου περίπτωση ήταν ασφαλώς  διαφορετική. Μου καταλογίστηκαν αδικήματα που ουδέποτε  διέπραξα, κατόπιν τηλεφωνικής υπαγόρευσης ενός  δημοσιογράφου σε μία εισαγγελέα, που φέρονται να είναι και  φιλαράκια.
Στη δική μου περίπτωση κινητοποιήθηκε τεράστια  αστυνομική δύναμη, η Ασφάλεια βρέθηκε σε χρόνο μηδέν στην οικία μου, ενώ η Άμεση Δράση και η ομάδα ΔΙΑΣ αναζητούσαν από το πρώτο λεπτό το όχημά μου. Τα κεντρικά γραφεία της  Χρυσής Αυγής τέθηκαν υπό παρακολούθηση και αστυνομικά  οχήματα είχαν μπλοκάρει τις βασικές εισόδους προς την  περιοχή κατοικίας μου (σε ένα μπλόκο στη λεωφόρο Μαραθώνος  μάλιστα, κάποιες ηλικιωμένες κυρίες, παρατηρώντας τα  πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα έλεγαν πως επιτέλους το κράτος  ενδιαφέρθηκε για την ασφάλειά τους…). Ενώ σε μία κρίση   ειλικρίνειας, ο δημοσιογράφος Σόμπολος του Star ανέφερε σε δελτίο ειδήσεων ότι: «για τη σύλληψη Κασιδιάρη έχει επιστρατευθεί ακόμη και το βαλιτσάκι παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων της ΕΥΠ».
Τελικά δε συνελήφθην, ούτε παρουσιάστηκα στις αρχές, για να αποφύγω τη διαπόμπευσή μου από τα κανάλια της διαφθοράς, που θα πρόβαλαν για ώρες τη μεταφορά μου με χειροπέδες στο αυτόφωρο. Τα πάντα είναι ζήτημα ηθικού και πολλοί Συναγωνιστές σίγουρα θα έχαναν το              ηθικό τους αν έβλεπαν κρατούμενο τον εκπρόσωπο του κόμματος. Και κάτι ακόμα πολύ βασικό: για εμάς πάνω απ’ όλα μετράει η ελευθερία και δεν έχουμε σκοπό να χαρίσουμε ούτε ένα λεπτό της προσωπικής μας ελευθερίας στο αμαρτωλό και διεφθαρμένο καθεστώς που έχει διαλύσει τη χώρα.
Άφησα για το τέλος την περίπτωση του αυτοφώρου του εκπροσώπου Τύπου της ΔΗΜ.ΑΡ., Ανδρέα Παπαδόπουλου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »