Σκοτώνοντας τὴν γλῶσσα (καὶ) μὲ τὴν ἐπιείκια.


Θὰ ἤθελα πάρα πολλὰ νὰ γράψω. Ὅμως τὸ κείμενον εἶναι ἀρκετὰ μεγάλο (καὶ ἄριστα δομημένο) ὡςτε νὰ τὸ ἀναβάλλω. 

Σᾶς συνιστῶ νὰ τὸ μελετήσετε καὶ νὰ τὸ μοιραστεῖτε. 

Διότι πάσῃς ἡμιμαθείας καὶ ἀμαθείας καὶ χειραγωγήσεως πρόβλημα γλώσσα ἐστί.

Φιλονόη.

Πρώτη δημοσίευσις στὶς 4 Νοεμβρίου 2011

Σκοτώνοντας την γλώσσα (και) με την επιείκεια…

Του Γιάγκου Ανδρεάδη * 

Διορθώνοντας εδώ και περισσότερο από δύο δεκαετίες εκατοντάδες γραπτά φοιτητών και φοιτητριών κάθε εξάμηνο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο παρακολουθούσα αποκαρδιωμένος την όλο και μεγαλύτερη υποβάθμιση του γλωσσικού τους οργάνου. Τα συμπτώματα ήταν αρκετά και δεν είχαν πάντοτε να κάνουν μόνο με την μορφολογία, δηλαδή την γραμματική και το συντακτικό και

το λεξιλόγιο. οι εξεταζόμενοι υποτίθεται ότι έγραφαν και γράφουν στο μονοτονικό. Στην πραγματικότητα ο τόνος σε πολλά γραπτά είχε υποκατασταθεί από μια τελίτσα, ενώ σε αρκετά το μονοτονικό είχε γίνει… ατονάλ, καθώς απουσίαζε κάθε τονισμός. Το ποσοστό των απλοϊκων εκφράσεων και των ακυρολεξιών αυξάνονταν συνεχώς, και αυτό που συνέβαινε δεν οφειλόταν απλώς στο φαινόμενο που αποκαλούμε λεξιπενία, φτώχια δηλαδή του λεξιλογίου. Το είδος των λαθών έδειχνε ότι η -προβληματική- επαφή που είχαν όσοι…

έκαναν αυτά τα λάθη με τις εκφράσεις που χρησιμοποιούσαν ήταν περισσότερο ακουστική παρά οπτική. Η συνήθης έκφραση «οσαναναφορά αυτό το ζήτημα», (αντί για όσον αφορά) είναι ένα κλασικό τέτοιο παράδειγμα όπου ο γράφων καταφεύγει σε κάτι που έχει αρπάξει λανθασμένα το αυτί του, κάτι που συνήθως συμβαίνει με τις ξένες γλώσσες. Επιπλέον, τα ορθογραφικά λάθη ήταν τόσα και τόσο εξωφρενικά, ώστε επέμενα στους φοιτητές, ιδίως σε αυτούς που δίδασκα το μάθημα Δημιουργική γραφή, να χρησιμοποιούν ορθογραφικό λεξικό, τόσο στις ασκήσεις στην τάξη όσο και στις εξετάσεις. Ακόμη, κάτι πιο ανησυχαστικό, αυτό που χανόταν και χάνεται όλο και παραπάνω είναι η ικανότηταυπόταξης, σωστής δηλαδή σύνδεσης κύριων και δευτερευουσών, αιτιολογικών, συμπερασματικών κ.λ.π. φράσεων, δηλαδή η ικανότητα να συνδέονται μεταξύ τους τα διάφορα νοήματα. Τέλος τα γραπτά έφεραν και φέρουν την σφραγίδα του φροντιστηρίου. Πομπώδεις σοβαροφανείς εκφράσεις του τύπου «από την πρώτη στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος» έστω και αν το ζήτημα αφορούσε την ηλεκτρική κουζίνα ή «αποδεικνύεται με τον τρόπο αυτό ότι» ακόμα και αν επρόκειτο για κάτι το τόσο αποδείξιμο όσο είναι η διαφορά του φύλου των σεραφείμ από αυτό των χερουβείμ. Εννοείται ότι το τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου είχε και γλωσσικά μαθήματα, όπου μάλιστα δίδασκαν ικανοί φιλόλογοι. Όσο όμως γνωρίζω, οι διδάσκοντες αυτοί δίδασκαν μια πιο προχωρημένη ύλη που είχε να κάνει με γλωσσολογικές, υφολογικές κ.λ.π. προσεγγίσεις, πιθανότατα θεωρώντας ότι ένας απόφοιτος λυκείου έχει ήδη κατακτήσει από την μέση εκπαίδευση τον στοιχειώδη έλεγχο των γλωσσικών του μέσων. Όσο για μένα, καθώς πιστεύω ότι η δημιουργική γραφή προϋποθέτει την ανάγνωση δημιουργών, επέμενα στο να διαβάζουν οι φοιτητές πολλές σελίδες έργων του Θερβάντες, του Μπαλζάκ, του Ντοστογιέφσκι ή του Βιζυηνού, κάτι που εννοείται ότι έκανε πολύ καλό μόνο στο ποσοστό εκείνο των φοιτητών που είχαν έρθει στο Πανεπιστήμιο πραγματικά για να σπουδάσουν και να εκφραστούν δημιουργικά. 

Αυτό που ωστόσο δεν είχα αντιληφθεί όσο καθαρά θα όφειλα ήταν το πόσο οργανωμένη ήταν και είναι, στα πλαίσια της Μέσης εκπαίδευσης, η γλωσσική αποδιοργάνωση των εφήβων που δολοφονούνται πνευματικά με την επιείκεια. Το καλοκαίρι του 2011 και ενώ παράλληλα διόρθωνα για μια ακόμη φορά πανεπιστημιακά γραπτά, έτυχε να μου αποκαλυφθεί, κάτι που αγνοούσα και που με διαφώτισε σε ένα βαθμό σχετικά με τους λόγους της γλωσσικής αδυναμίας (που ένιωθα ότι πάει να μεταβληθεί σε αναπηρία) που διαπίστωνα ότι γινόταν όλο και μεγαλύτερη. Το παιδί μιας φιλικής μου οικογένειας, που είχε γενικά πολύ καλούς βαθμούς στο σχολείο, ένιωθε ότι υστερεί στο μάθημα της έκθεσης. Πέρα λοιπόν από τις άλλες προσπάθειές του συμφωνήσαμε να του κάνω λίγα μαθήματα που θα περιλάμβαναν εκτός από αναλύσεις έργων που θα του σύστηνα να διαβάσει και την συγγραφή κάποιων γραπτών. Όταν μου παρουσίασε το πρώτο γραπτό με περίμενε η έκπληξη: Τα ορθογραφικά λάθη ήταν περίπου σε αναλογία ένα κάθε δέκα ή δεκαπέντε το πολύ λέξεις. Ξαναρώτησα τον γενικό βαθμό και τον βαθμό του μαθήματος της έκθεσης και έμαθα ότι κυμαίνονταν στο δεκαεννέα. Επέμεινα να μάθω τι συμβαίνει με το ζήτημα της ορθογραφίας και έλαβα μια καταπληκτική για μένα απάντηση, που όμως γνωρίζουν όλοι οι διδάσκοντες στην στοιχειώδη και στην μέση εκπαίδευση: Όπως λοιπόν πληροφορήθηκα σύμφωνα με τις εγκυκλίους του υπουργείου, τα λάθη των μαθητών κατ’ απόλυτο σχεδόν κανόνα δεν πρέπει να διορθώνονται, διότι αλλιώς τα παιδιά κινδυνεύουν να πάθουν ψυχικό πρόβλημα. Απειθαρχώντας σε αυτή την οδηγία κατέφυγα σε μια απλή λύση για να σώσω κάτι από το κύρος της ελληνικής ορθογραφίας: Αυτοσχεδίασα ένα πρόχειρο κατάλογο λέξεων που ηχούσαν όμοια αλλά είχαν εντελώς διαφορετική σημασία με στόχο να εξηγήσω ότι το να αδιαφορείς για τον τρόπο γραφής σημαίνει τελικά να αδιαφορείς για το νόημα και που ήταν κάπως έτσι:

χέρι (το) και χαίρει ( εκτιμήσεως) 

μέλι (το) , μέλη (τα) και μέλει ( δεν με)

λήθη (η λησμονιά) και λίθοι (οι πέτρες)

το γράμμα ήτα και η ήττα 

πάλη (η ελληνορωμαϊκή) και πάλι

δείγμα και δήγμα (δάγκωμα του σκύλου)

λιμός ( η πείνα) και λοιμός (η επιδημία)

ευρέων ( στρωμάτων) και εβραίων ιερέων κ.λ.π.

Φαίνεται ότι η προσπάθειά μου είχε θετικά αποτελέσματα, διότι στα επόμενα γραπτά που μου παρουσίασε ο μαθητής και φίλος μου τα λάθη, με την βοήθεια του μικρού λεξικού που φρόντισε να αγοράσει, μειώθηκαν δραστικά. Αυτό που μου έμεινε από την εμπειρία μου αυτή είναι η αίσθηση ότι οι μαθητές της Μέσης εκπαίδευσης καταστρέφονται μέσα από αυτό που μοιάζει με κατανόηση και επιείκεια που όμως δεν είναι το έργο των επί μέρους καθηγητών που, όπως σε κάθε βαθμίδα, μπορεί κατά περίπτωση να είναι κακοί ή καλοί. Όπως αποδεικνύεται από τις εγκυκλίους που παραθέτω σε παράρτημα εμπνευστής αυτής της φονικής επιείκειας και οργανωτής της επιβολής της είναι το κράτος, μέσα από το υπουργείο παιδείας και το παιδαγωγικό ινστιτούτο. Και, εννοείται ότι δεν περιορίζεται στη γλώσσα: Ο μελλοντικός φοιτητής έχει μια εντελώς θολή εικόνα για οτιδήποτε έχει να κάνει με μια σειρά από «άχρηστα» μαθήματα όπως η λογοτεχνία, η ιστορία, η γεωγραφία ( δηλαδή τα μαθήματα που συμβάλλουν στην συλλογική μνήμη και ταυτότητα) των οποίων ο ρόλος στο πρόγραμμα σταθερά υποβαθμίζεται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προτάσεις για αρμονικό και ειρηνικό πέρασμα από τον Κοινοβουλευτισμό στη Δημοκρατία.


Αλέξανδρος Κόντος
φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός,
δρ. της Κοινωνικής Ιστορίας του
Université Paris VIII

Ο Κοινοβουλευτισμός δεν είναι Δημοκρατία. Είναι συρρικνωμένη Μοναρχία. Τον εγκαθίδρυσαν οι άγγλοι ευγενείς στις 15 Ιουνίου 1215 με στόχο να περιορίσουν τις φορολογικές αυθαιρεσίες του βασιλιά τους, τον οποίο υποχρέωσαν να τους εκχωρήσει τη Μεγάλη Χάρτα των Ελευθεριών, το πρώτο Σύνταγμα.  Πρόκειται λοιπόν για αγγλοσαξονικό μοναρχο-ολιγαρχικό (όχι ελληνικό-δημοκρατικό) πολίτευμα.

Μια ελάχιστη σύγκριση. Οι Έλληνες κατάργησαν τη δουλεία το 1822 με το Σύνταγμα της Επιδαύρου (το πρώτο Σύνταγμα του Ελληνικού Κράτους), οι Βρετανοί το 1832, οι Αμερικανοί με τον πόλεμο Βορείων- Νοτίων (1860-1864) και οι Ρώσοι κατάργησαν τη δουλοπαροικία το 1861..

α) Ας δούμε ποια είναι τα πρώτα βήματα

από τον Κοινοβουλευτισμό προς τη Δημοκρατία.

Το πρώτο βήμα για να περάσουμε από τον Κοινοβουλευτισμό στη Δημοκρατία είναι να χωνέψουμε, όσοι τουλάχιστο θέλουμε πραγματικά να περάσουμε από τον Κοινοβουλευτισμό στη Δημοκρατία, πως το τρέχον πολίτευμα δεν εκπληρώνει τις καθορισμένες από τον Αριστοτέλη προδιαγραφές, για να χαρακτηρισθεί Δημοκρατία. Θεμελιώδης θεσμός της Δημοκρατίας είναι η ανάδειξη των αρχόντων με κλήρωση (όπως ακριβώς γινόταν με την Ηλιαία), ενώ θεμελιώδης θεσμός της Ολιγαρχίας είναι η ανάδειξη των αρχόντων με εκλογή. Ας μην έχουμε λοιπόν κατά νου τις εκλογές, όταν μιλάμε για δημοκρατικές διαδικασίες. Οι εκλογές είναι ολιγαρχικές διαδικασίες, ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχική πολιτειακή παραλλαγή.

Κι ας κλείσουμε το μικρό αυτό πρόλογο, θυμίζοντας την αριστοτέλεια επιγραμματική ρήση: «Δημοκρατικὸν τὸ κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχὰς τὸ δ’ αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν.» (Αριστοτέλης, Πολιτικά, Δ, 1294β 8-9)

Τα επόμενα βήματα: α΄) Oι μαθητές στα σχολεία να βγάζουν τους εκπροσώπους τους, στις μαθητικές κοινότητες, με κλήρωση. Δύο φορές το χρόνο, για να τους γίνει κατανοητό πως από τη θέση αυτή πρέπει να περνάνε και άλλοι· όλοι, αν γίνεται. Δεν ξαναμπαίνουν στο κληρωτήριο τα ονόματα αυτών που έχουν ξαναθητεύσει και μία μόνο φορά στη μαθητική κοινότητα σ’ οποιαδήποτε τάξη της ίδια βαθμίδας.

β΄) Να διδάσκεται η Αθηναίων Πολιτεία και τα Πολιτικά του Αριστοτέλη και στα σχολεία και όχι η Πολιτεία του Πλάτωνα. Η Πολιτεία του Πλάτωνα υπήρξε μόνο στο κεφάλι του δημιουργού της· δε στάθηκε ποτέ πραγματοποιημένο πολίτευμα και δε διακρίνεται για τη δημοκρατικότητά της. Αντίθετα το αθηναϊκό πολίτευμα και γενικότερα η Δημοκρατία είναι η βάση του Ελληνικού Πολιτισμού.

γ΄) Να διδάσκονται και να αναλύονται και να γίνεται εμβάθυνση της Αθηναίων Πολιτείας και των Πολιτικών του Αριστοτέλη από το αρχαίο κείμενο και την αντίστοιχη μετάφραση στις Φιλοσοφικές και στις Νομικές σχολές όλων των πανεπιστημίων της χώρας. Να γίνεται το ίδιο και στις άλλες τριτοβάθμιες σχολές αλλά μόνο από τη μετάφραση.

δ΄) Να προταθεί η κλήρωση και στις φοιτητικές εκλογές.

Σκεπτικό.

Να θυμηθούμε πως η πολιτική είναι λειτουργία φυσική για τον άνθρωπο και κοινή ικανότητα σε όλους τους ανθρώπους. Δεν είναι επάγγελμα. Κάθε πολίτης/ιδα θα πρέπει να μετέχει αυτοπρόσωπα και χωρίς αντιπρόσωπο και στα τρία μόρια του πολιτεύματος: το Νομοθετικό, το Δικανικό και το Αρχικό. 

Επομένως.

ε΄) Να γίνει η θητεία των βουλευτών για μια και μόνο χρονιά στη ζωή τους κι έπειτα να γυρίζει καθένας στην εργασία του, στο επάγγελμά του, χωρίς να στοιχειοθετείται συνταξιοληπτικό δικαίωμα. Είναι άδικο, άνισο και αντίκειται στο άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος οι περισσότεροι/ες πολίτες/τιδες να συνταξιοδοτούνται μετά από 30 και 35 χρόνια εργασίας και κάποιοι να συνταξιοδοτούνται με 3-4 χρόνια εργασίας μόνο.

Ας γίνει γνωστό πως η μονοετής και μη επαναλήψιμη βουλευτεία ήταν θεσπισμένη και στην Αρχαία Ελλάδα και είχε ανεισαχθεί και από το Σύνταγμα της Τροιζήνας το 1827 (άρθρα 57 και 58). Με το άρθρο 64 του ίδιου Συντάγματος είχε θεσπισθεί η πληρωμή του βουλευτή μόνο σε περίπτωση παρουσίας του στη Συνέλευση της Βουλής. Ο Καποδίστριας κατάργησε το Σύνταγμα της Τροιζήνας. Βέβαια οι Μεγάλες [Προστάτιδες (!)] Δυνάμεις δεν έμελλε να δεχθούν ένα τέτοιο σύνταγμα-δυναμίτη και έβαλαν, το πιθανότερο, τον Καποδίστρια να καταργήσει το Σύνταγμα της Τροιζήνας. Πάντως δεν υπάρχει πληροφορία πως ο Καποδίστριας είχε διαφορετική γνώμη από τις Μεγάλες Δυνάμεις. 

Σκεπτικό.

Να μη λησμονούμε πως το Δικανικό αποτελεί  το δεύτερο ιεραχικά μόριο του πολιτεύματος και οι λειτουργοί του δεν πρέπει να είναι επαγγελματίες, αλλά απλοί πολίτες. 

Επομένως.

στ΄) Τα μικτά δικαστήρια να αποκτήσουν μεγαλύτερο αριθμό λαϊκών (κληρωτών) δικαστών.

ζ΄) Να επεκταθούν οι αρμοδιότητες των μικτών δικαστηρίων και στις πολιτικές (αστικές) δίκες.

η΄) Να περάσει σταδιακά η δικαιοσύνη σε λαϊκά χέρια, όπως στην Ηλιαία της αρχαίας και δημοκρατικής Αθήνας. Κάποιοι νομομαθείς, χωρίς δικαίωμα ψήφου, να παρευρίσκονται στις δίκες για λόγους τεχνικούς-δικονομικούς.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ Ή ΒΟΥΛΩΣΕ ΤΟ


Αυτήν την την Τρίτη, ο Ελληνικός λαός (εμείς δηλαδή, εγώ και εσύ, όχι κάποιος άλλος), οφείλει να υποδεχθεί την κυρία Μέρκελ όπως της αξίζει.
Η αυτό θα κάνουμε, ή αλλιώς να το βουλώσουμε και να μην ξανά διαμαρτυρηθούμε για οτιδήποτε μας συμβεί.  Και όσα μας κάνουν, λίγα θα είναι.
Και μιας και θα βρεθούμε πολλοί άνθρωποι στο σύνταγμα, καλό είναι να εκμεταλλευτούμε την περίσταση και να κάνουμε και κάτι παραπάνω:
1. Αν μπορείς, αγόρασε (με περίπου πενήντα ευρώ) μια ντουντούκα και μίλα με αυτήν.  Μην επιτρέψεις στις κομματικές οργανώσεις να είναι οι μόνοι που θα έχουν φωνή. Ακούγεται δύσκολο. Και είναι. Την πρώτη φορά. Ξεπέρασε το φόβο για τη γραφικότητα και πες την αλήθεια. Κάλεσε τους γύρω σου να αφήσουν τις κομματικές τους ταυτότητες και τις ιδεολογίες και να ενωθούμε όλοι μαζί οι Ελληνες. Πες τους ότι δεν είμαστε αριστεροί και δεξιοί και μπλε και κόκκινοι και μαύροι.  Πες τους ότι είμαστε ο Ελληνικός λαός. Και ότι τώρα αυτό που προέχει είναι να σώσουμε την πατρίδα μας. Τα άλλα θα τα βρούμε μετά. Θα βρούμε τον τρόπο να την φτιάξουμε. Μοναδική αλλά απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο Ελληνικός λαός να αναλάβει την εξουσία. Και να εκδημοκρατίσει το πολίτευμα. Να καταργήσει το επάγγελμα που λέγεται πολιτικός και να το μετατρέψει σε λειτούργημα που θα ασκείται από τους καλύτερους και θα ελέγχεται από το λαό που είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Πες τους ότι είμαστε χώρα δυνατή και έξυπνος λαός και ότι αν πάρουμε την εξουσία στα χέρια μας η ζωή μας θα γίνει χίλιες φορές καλύτερη. Πες τους ότι δεν είναι όλοι οι Ελληνες φυγόπονοι καλοπερασάκηδες, φοροφυγάδες ρατσιστές. Πες τους ότι δεν είναι καθόλου έτσι. Πες τους ότι ο Ελληνικός λαός περιλαμβάνει εξαιρετικά παιδιά, που σήμερα το σύστημα ποδοπατά, και ότι μόλις εξασφαλίσουμε αξιοκρατία για τα παιδιά αυτά, η Ελλάδα θα λάμψει τόσο φωτεινά, που θα φωτίσει την ανθρωπότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

το εκατοστό άρθρο…


Γράφει ο Θεόφιλος Αιγινήτης*

Είναι να μη σου τη δώσει!

Το πρώτο άρθρο μου γράφτηκε στις 6/5/10 και σήμερα που είναι το εκατοστό σκόπευα να είναι πανηγυρικό, αλλά ο διάολος τάφερε να ασχοληθώ με λίστες,   ληστές και υλιστές.

Ότι μετά το εβδομήντα τέσσερα κυκλοφορούσαν ένα σωρό ληστές που άρπαζαν το ψωμί του ελληνικού λαού, είναι ηλίου φαεινότερο πως υπήρχαν και που τα αποτελέσματα των άνομων ενεργειών τους τα βιώνουμε σήμερα.

Μας αρπάξανε την ψυχή μας, μας άρπαξαν το μέλλον των παιδιών μας, την αξιοπρέπειά μας, το ψωμί μας.

Εμείς υποφέρουμε κι’ όλοι αυτοί κυκλοφορούν ελεύθεροι και βγαίνουν γραβατωμένοι στα παράθυρα των καναλιών προσπαθώντας να μας πείσουν πως ότι έκαναν το έκαναν για το καλό μας .

Η λίστα με τα ονόματα των φοροφυγάδων πηγαινοερχόταν από γραφείο σε γραφείο και κανένας δεν άνοιγε να τη διαβάσει,γιατί έκαιγε και θα βγαίνανε στη φόρα οι κλέφτες συνέταιροί τους και μετά θα χάνανε όλοι τους τ’ αυγά και τα πασχάλια από την οργή του λαού που υποφέρει.

Όλοι ζητάνε συνέχεια παροχές και φωνάζουν πως φταίει το κράτος.

Και ποιός είναι μωρέ το κράτος; Ο Καραμανλής,ο όποιος Παπανδρέου, ο Μητσοτάκης, ο Παπούλιας, ο όποιος πολιτικός;

Όχι. Κράτος είσαι εσύ, εγώ, όλοι μαζί και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι γι’ αυτό μας τραβάνε τόσα χρόνια από τη μύτη με ένα διορισμό στο δημόσιο.

Έτσι μας καταντήσανε τρωκτικά του δημοσίου και ο κύριος Βενιζέλος να μεταφέρει τα κιλά του με θωρακισμένη Μερσεντές που πληρώνεις εσύ και εγώ.

Ο κύριος Σπώκος πέραν από απόφοιτος του ξακουστού Πανεπιστημίου Andrius Papandrius που έβγαζε άριστους αφισοκολλητές και ονομαστούς άπληστους συνδικαλιστές, τι άλλα προσόντα είχε και τον κάνανε ειδικό γραμματέα στους εξοπλισμούς του κράτους;

Με τρύπιο μπλου τζιν παντελόνι γύρισε ο Τζοχατζόπουλος από τη Γερμανία όπως έλεγε ο Κατσιφάρας και πως αν δεν ήταν ο Αντρέας δε θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός τους, βρέθηκε με το γιο του βοσκού και τακιμιάσανε. Στην αρχή ο ένας έκλεβε κι ο άλλος κάλυπτε. Μετά ξεσαλώσανε, σου λένε κανείς δεν πρόκειται να μας βάλει χέρι αφού εμείς ήμαστε το πάνω χέρι και πέσανε στο μεγάλο φαγοπότι.

Καλά που βρέθηκε μετά τον Καποδίστρια και ένας Έλληνας πατριώτης εισαγγελέας και τους στρίμωξε στην ψειρού.

Ο αγανακτισμένος και πεινασμένος λαός ζητάει εκδίκηση. Θέλει να δει τους ενόχους της κατάντιας του τουλάχιστον στα κάγκελα.

Θέλει κάποιον να τους πει πως αυτό θα γίνει και θα τον ακολουθήσουν για άλλη μια φορά στα τυφλά και θα την πατήσουμε άσχημα για άλλη μια φορά.

Φαντάζεστε τον Τσίπρα Πρωθυπουργό με τον Τατσόπουλο υπουργό παιδείας, τη Δούρου υπουργό Εξωτερικών, τον Σκουρλέτη ή τον Δραγασάκη υπουργό οικονομικών; Πιστεύετε πως θα μείνει τίποτα όρθιο από την έρημη αυτή πατρίδα, που άλλοι, όπως ο Ξάνθος που έδωσε όλη του την περιουσία για τον αγώνα και ο Νικηταράς που πεθάνανε ζητιανεύοντας; Αν έχετε τη γνώση και τα κότσια απαντήστε.

 

*Ο Θεόφιλος Αιγινήτης είναι Ζωγράφος-Συγγραφέας         

΄Ανγκελα Δωροθέα Μέρκελ : Ανεπιθύμητο πρόσωπο, για την πλειοψηφία των Ελλήνων!


Angela Dorothea Merkel: Persona Non Grata in Greece!

Οι Έλληνες να σηκώσουν ψηλά την Ελληνική σημαία! Απεργίες διαρκείας όσο είναι η κ. Μέρκελ στην Ελλάδα, δηλώνουν οι δημοκρατες.

Καλούμε του Έλληνες Εισαγγελείς να συλλάβουν και να δικάσουν την νέα Χίτλερ κ. Μέρκελ! Έξω η Μέρκελ, εδώ και τώρα!

Καλούμε τον Πρόεδρο της Αμερικής κ. Μπαράκ Ομπάμα, (Barack Obama) να συντρίψει το «αυγό του φιδιού του κρυπτο-νεοφασιμού», την κ. Μέρκελ, αμέσως μετά την επανεκλογή του στις Η.Π.Α.

Καλούμε τον Γάλλο Πρόεδρο κ. Φρανσουά Ολλάντ  (François Hollande) να υπερασπίσει την δημοκρατική Ευρώπη από την ναζιστική επέλαση. Δεν υπάρχει δημοκρατική Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα.

Η Γερμανία,  μας δανείζει αυτά που μας χρωστάει! Δεν υπάρχει «Ελληνικό ζήτημα», αλλά μόνο «Γερμανικό ζήτημα», δηλ. πώς μπήκε η Ανατολική Γερμανία στο Ευρώ και γιατί δεν δίνει η Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα.

Η κοροϊδία των Γερμανών συνεχίζεται. Στην εφημερίδα «Welt am Sonntag» ο Γερμανός οικονομολόγος μεταξύ άλλων, σημειώνει: «Θεωρώ ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν η καλύτερη- για τον ίδιον-  λύση και στοιχηματίζει ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ! Να τον χαίρεται ο κ. Σαμαράς που υποδέχεται την κ. Μέρκελ!

Απεργίες, μαύρες σημαίες και στάσεις εργασίας έστω και «λευκές απεργίες»,  ζητάνε οι δημοκρατικοί πολίτες,  έως ότου να φύγει η κ. Μέρκελ!

Το «παραμύθι» ότι «έρχεται η κ. Μέρκελ, να στηρίξει την Ελληνική Κυβέρνηση, την οποία η ίδια υπονόμευσε, δεν πιάνει στην χώρα του Αισώπου!

Η κ. Μέρκελ για να έρθει στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, στην χώρα του Περικλή, του Αριστοτέλη, πρέπει πρώτα να ζητήσει συγνώμη για τα θύματα της χιτλερικής θηριωδίας, να δηλώσει ότι θα αποζημιώσει την Ελλάδα για τα ναζιστικές θηριωδίες, να επιστρέψει τα 757 δις  που χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα κατά τον Γάλλο Οικονομολόγο κ. Ζακ Ντελπά,  (ή τα 1.300 δις κατά άλλους), να ζητήσει συγνώμη για τις παράνομες ενέργειες της «Ζήμενς», να ζητήσει συγνώμη για την ανθελληνική προπαγάνδα των Γερμανικών εντύπων και τηλεοράεων κατά της Ελλάδας, να ζητήσει συγνώμη για τις δηλώσεις του κ. Σόιμπλε, του κ. Ρέσλερ και τέλος να ζητήσει συγνώμη για τις δικές της ενέργειες εναντίον της Ελλάδας.

Δεν έχουμε τίποτα με τον Γερμανικό λαό και τους δημοκράτες της Γερμανίας

Όχι σε νέα φασιστική επιδρομή, του νέου «παγγερμανισμού»! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Φοροδιαφυγ​ή | XA: Πατριώτες ή εντεταλμέν​οι;


Με την απόκρυψη της αλήθειας δεν θα πάτε μακριά

ΨΕΜΑ: ΣΥΡΙΖΑ: «Χυδαιότητα και θράσος δείχνει η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να ζητούν και τα ρέστα, αντί να απολογηθούν για τη συγκάλυψη της φοροδιαφυγής»
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ως Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ έκανε τόσα για τη φοροδιαφυγή όσα δεν είχαν ποτέ άλλοτε γίνει. Και αυτό είναι γεγονότα, νόμοι και διαφανείς διαδικασίες.

Τι έχουμε κάνει στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής:

.
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.


XA: Πατριώτες ή εντεταλμένοι;

ΨΕΜΑ: Οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής πνίγονται από τα δίκια τους και αυθορμήτως επιτίθενται στον κατά τύχη ευρισκόμενο στο βήμα της Βουλής κ. Μανιάτη, φωνάζοντας «κλέφτες, λαμόγια, φέρτε τη λίστα».

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Την ημέρα εκείνη ο κ. Μανιάτης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος είχε ετοιμαστεί να μιλήσει για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και τα πολύ θετικά που έχει κάνει η χώρα μας τα τελευταία δύο χρόνια στα ζητήματα της έρευνας υδρογονανθράκων.

Είναι άραγε τυχαίο ότι είχαν μεθοδευτεί επεισόδια για το συγκεκριμένο θέμα, εάν είχαν μεθοδευτεί όπως προκύπτει από το γεγονός της μαγνητοσκόπηση του γεγονότος;

.

Διαβάστε περισσότερα.

.

 …@pasok.gr μέσω mail

Οι βενζινοπώλες και οι…άλλοι


Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ, λοιπόν, κι απ’ τους βενζινοπώλες! Περικυκλώνουν το Υπ. Οικονομικών, την Τρίτη και απαιτούν. Ό,τι δεν απαιτούσαν, την περίοδο που τα βενζινάδικα φύτρωναν σαν τα μανιτάρια και τώρα κλείνουν. Όπως τόσα μαγαζιά, που δεν μπορούν να εκβιάσουν και να επηρεάσουν. Γιατί, αν κρατάς ένα μαγαζάκι στην άκρη του κόσμου και δεν κρατάς τη μάνικα, ρίχνεις το λουκέτο σου και κανένας δεν ακούει το «κλάμα» σου.

ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ σε διαμαρτυρία οι άνθρωποι και το δικαιούνται όπως όλος ο κόσμος, ποντάροντας στην Μέρκελ που θα τους…προσέξει ως κλάδο πενομένων και αδικημένων βιοπαλαιστών. Με κάποιους κλέφτες(!) και νοθευτές καυσίμων(!!) ανάμεσά τους, λες και δεν το ξέρει η Μέρκελ, δεν της το σφύριξαν, δεν άκουσε κάτι για την ελληνική μαγκιά και την καπατσοσύνη. Κι αν έπεισαν τους ημεδαπούς πελάτες τους, άλλο τόσο θα πείσουν την Γερμανίδα της Γερμανίας, όπου δεν νοθεύουν τα καύσιμα, δεν «πειράζουν» τις αντλίες και σου κόβουν (ανέκαθεν) απόδειξη ζητήσεις-δεν ζητήσεις, την παραλάβεις είτε όχι.

ΚΙ εμείς, λοιπόν, που νομίσαμε πως κατεβαίνουν σε δυναμική διαμαρτυρία για τους κλέφτες στο σινάφι τους… Πως κατεβαίνουν με πανό για κάποιους (πάρα πολλούς) νοθευτές και παραβάτες που παραμένουν ατιμώρητοι και βρωμίζουν το επάγγελμα, που μυρίζει…πετρέλαιο και φοροδιαφυγή, μυρίζει και λαθρεμπόριο, σε επίπεδο μεγαλοδιακινητών του προϊόντος. Και θα’ ταν συγκινητικό και τίμιο να το’ καναν για τον πελάτη και για τον εαυτό τους. Θα’ χαν τον κόσμο με το μέρος τους και τους κλέφτες-συναδέλφους απέναντι. Δεν το κάνουν, και κάποιες αντλίες θα εξακολουθήσουν να γεμίζουν ντεπόζιτα με απάτη και τον τουρίστα με καχυποψία.

ΚΑΙ δεν είναι μόνο ο βενζινάς και ο κλάδος του. Είναι κι άλλοι πολλοί που κατεβαίνουν στο δρόμο ζητώντας κι απαιτώντας, χωρίς να βλέπουν το δισάκι των αμαρτιών πίσω τους («έκαστος των ανθρώπων δύο πήρας φέρει…»). Δεν είδαμε γιατρούς να διαμαρτύρονται για φακελάκηδες του σιναφιού τους, εφοριακούς για τους επίορκους, ούτε καθηγητές του δημοσίου να κατεβαίνουν στο δρόμο γιατί μαθητέμποροι που τρυπώνουν στα σπίτια για παράνομο ιδιαίτερο λερώνουν το…λειτούργημα. Σάμπως είδαμε…διαδηλωτές για τις δαπάνες υπουργείων; 

ΕΤΣΙ θα πάει η δουλειά και μην περιμένεις δικαιοσύνη από ψηλά, όταν δεν την απονέμεις στον ασθενέστερο. Σε μιαν Ελλάδα διεφθαρμένη μέχρι το κόκαλο, γιατί κανένας δεν φοβήθηκε κανέναν στις δεκαετίες της «δημοκρατίας» και η ατιμωρησία ήταν το λαδάκι για την κατρακύλα.