Ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ 77 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ


ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ 77 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΕ 40 ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

77 καλλιτέχνες, 40 διαφορετικά σημεία της Αττικής και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας, συνθέτουν τον καμβά της δράσης και της δημιουργίας του «εναλλακτικού» video «Παίζουμε Οικολογικά — Ζούμε Λογικά — Ενεργούμε Ομαδικά»! ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ – ΣΤΙΧΟΙ

Του Κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνου

Και του τροχού που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου, 

Και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη,

Του Έρωτα η μπόρεση και της φιλιάς η χάρη, 

Ετούτα μ’εκινήσασι τη σήμερον ημέρα

ν’αναθιβαλω και να πω τα κάμαν και τα φέρα 

Τότες μια άγάπη μπιστική στον κόσμο έφανερώθη

Κ’εγράφτη μέσα στην καρδιά κι ουδέ ποτέ τση έλειώθη. 

Και με τιμή ήταν (ήσαν) δυό κορμιά στου πόθου το καμίνι

Και κάμωμα πολλά ακριβό σ’ έτοιους καιρούς εγίνη 

Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,

Που ό κύρης σου μ’ έξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα; 

Τέσσερεις μέρες μοναχάς μου’δωκε ν’ανιμένω

Κι άπόκει να ξενίτευτώ,πολλά μακρά να πηαίνω 

Και πως να σ’ άποχωριστώ και πως να σου μακρύνω

Και πως να ζήσω δίχως σου στον ξορισμόν έκείνο; 

Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει

Ρηγόπουλο, αφεντόπουλο, σαν έισ’ έσύ γυρεύει.

Κι ο κύρης όντε βουληθεί και θε να με παντρέψη

Και δω πως γάμο κτάσσεται και το γαμπρό γυρέψη, 

Καλλιά θανάτους εκατό την ώρα θέλω πάρει,

Άλλος παρά ο Ρωτόκριτος γυναίκα να με πάρη. 

Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα

Και γρήγορα μισεύγω σου, μακραίνω από τη χώρα 

Μα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ και τον καιρό που ζήσω

Τάσσω σου άλλη να μη δω μηδέ ν’ ανατρανίσω 

Καλλιά ‘χω εσέ με θάνατο παρ’ άλλη με ζωή μου,

Για σέναν εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου. 

Τούτο εδώθη σ’ολους μας: ότι κι αν πεθυμούμε,

Μ’ολον οπού ‘ναι δύσκολον, εύκολο το κρατούμε

Κι εύκολα το πιστεύγομε κείνο που μας αρέσει

Και κάθα είς σ’ τούτο μπορεί να σφάλει και να φταίση. 

Tα πάθη πια δεν κιλαδεί το πικραμένο αηδόνι,

αμέ πετά πασίχαρο, μ’ άλλα πουλιά σιμώνει. 

Ετούτ’ η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη

Και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τως εδόθη. 

Για τούτο οπού ‘ναι φρόνιμος , μηδέ χαθή στα πάθη

Το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες στ’ αγκάθι. 

Και κάθα είς που εδιάβασεν εδά κι ας το κατέχη :

Μη χάνεται στον κίνδυνο, μα πάντα ελπίδα άς έχη. 

Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπάτο

Εκείνο που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπάτω. 

Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου

Μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί (βλέπει) η καρδιά του ανθρώπου. 

Απ’οτι κάλλη έχει ο άνθρωπος τα λόγια έχουν τη χάρη

Και κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει 

Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω

Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων. 

Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω

Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.

Λακεδαίμων για τη αντιγραφή από το youtube

Επιλογή : Μιχάλης Π

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »

Project 1821 – Β’ Μέρος


Ὅλοι σας ,ἡ σχεδὸν ὅσοι ἀντέξατε καὶ βλέπατε τὴν σειρὰ τοῦ ΣΚΑΙ …1821 ,θυμάστε ὅτι εἶχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπὸ τὴν μία καὶ παράλληλα ἔβρισκε καὶ φανατικοὺς ὑποστηρικτὲς ἀπὸ τὴν ἄλλη.

Ὁ Κὸς Στέργιος Ζυγούρας ,γνωστός σας καὶ ἀπὸ ἄλλα ἄρθρα τοῦ στὸ ἰστολόγιό μας ,μὲ τὴ δική του ματιά, αἰσθητικὴ καὶ ἱστορικὲς γνώσεις κρίνει τὴν σειρὰ καὶ τὸν τρόπο ποὺ αὐτὴ προσέγγισε τὴν ἐποχὴ τότε ἀλλὰ καὶ σήμερα  .Σᾶς συνιστοῦμε νὰ μελετήσετε τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ ἄρθρο καὶ νὰ παρακολουθήσετε καὶ τὰ 2 video ποὺ ὑπάρχουν στὴν ἀρχὴ καὶ στὸ τέλος αὐτοῦ.

 *************************************

Project 1821

Γράφει : ο Στέργιος Ζυγούρας
Η “εκσυγχρονιστική” Επανάσταση του 1821 ως εργαλείο ολοκλήρωσης της εκκρεμούσας νεωτερικότητας του ελληνικού έθνους Η κρίση του πολιτικού συστήματος είναι κρίση πολιτισμού; Μπορούμε να τη διαπιστώσουμε στην Ιστορία; Μπορούμε να ανατρέψουμε μια πολυσύνθετη κατάσταση, αν δεν γνωρίζουμε τα πρωτογενή της αίτια;

Έχουν ήδη καταρριφθεί στοιχεία που μέχρι χθες φαίνονταν αδιανόητα (όπως η ιδεολογική αντιπαλότητα του δικομματισμού;). Μήπως έχουμε εξίσου λαθεμένη εντύπωση και για άλλα ιστορικά γεγονότα που μας οδήγησαν στο σήμερα;

Δείτε το Εισαγωγικό βίντεο (6 λεπτά)

Παρά την άποψή του στο θέμα “έθνος”, ο ΣΚΑΪ μέσω του “1821” προσέφερε μια βασική εθνική υπηρεσία: σε μια περίοδο που ορισμένοι από μας νιώθουν ή προτρέπονται να νιώθουν ένοχοι για το πταίσμα, μάς βοήθησε να ερευνήσουμε αν υπάρχουν και παλιότερα εθνικά κακουργήματα, αν είναι διαχρονικά και ποιοι ευθύνονται γι’ αυτά. Ύστερα από τα αλλεπάλληλα στρώματα πλύσης εγκεφάλου των τελευταίων δεκαετιών που κόντεψαν να μας αποχαυνώσουν (αρκετοί πίστεψαν ακόμα και το Σημίτη που, μιλώντας για “ισχυρή Ελλάδα”, δανειζόταν όλο και περισσότερο), ο ΣΚΑΪ, σε περίοδο ωμού εκβιασμού, σε περίοδο άγριας τρομοκρατίας του έθνους, βάλθηκε να μας πείσει πόσο ευτυχισμένοι θα πρέπει να νιώθουμε, επειδή ανήκουμε σ’ αυτήν την Ε.Ε., στη ζώνη του Ευρώ και επειδή για πρώτη φορά το κράτος θα πάρει, εκτός από ιδιωτικά, και κρατικά δάνεια. Εννοείται, ότι κατά τον ΣΚΑΪ, κύριος αίτιος για την “πρόοδο και την ευημερία” είναι η “Δύση” και κύριος υπεύθυνος για τα δεινά είναι ο “αρνητής της”. Διευρύνθηκε λοιπόν ο εθνικός διάλογος σε μια περίοδο, όπου το επίθετο “εθνικός” ακούγεται από κυβερνητικά χείλη μόνον όταν πρέπει οι πολίτες να καταβάλουν φόρους, δηλαδή “κρατικά χαράτσια”. Σε μια περίοδο που η υποδούλωση των εθνών είναι επί θύραις (αφού η υποδούλωση των κρατών έχει συντελεστεί προ πολλού) ξαναφούντωσε η συζήτηση για το τι είναι “έθνος”, μια συζήτηση που την προκαλούν όσοι συνηγορούν στην ομογενοποίηση των εθνών.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1821, ο πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου Υψηλάντη “πέρασε τον Προύθο” (αυτή είναι η κλασική έκφραση με την οποία η κοινή ιστορία σηματοδοτεί ασαφώς την έναρξη της Επανάστασης). Στις 24 Φεβρουαρίου εξέδωσε προκηρύξεις. Η γνωστότερη, “Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος” έχει επισκιάσει τις υπόλοιπες (δυο απ’ αυτές εδώ). Θα παρηγοριόταν, ίσως, σήμερα ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αν έβλεπε ότι η μετερνίχεια φυλάκισή του, οι προδοσίες που κατήγγειλε λίγο πριν συλληφθεί και η αδυναμία του να μιλήσει γι’ αυτά που έζησε, ήταν, βέβαια, οι χειρότερες εμπειρίες του, αλλά όχι ο χειρότερος εφιάλτης του. 190 χρόνια μετά, ο ΣΚΑΪ -στο πλαίσιο της ταύτισης των εθνών με τα κράτη, στο πλαίσιο της διάλυσης των υπαρχόντων πολιτισμών- επικροτεί και επαυξάνει: ο Αλέξανδρος ηγήθηκε μιας “άλλης στρατιωτικής εξέγερσης, περίπου την ίδια περίοδο με την Επανάσταση στην Πελοπόννησο”. Ηγήθηκε, δηλαδή, της “άλλης”, της “παράλληλης” προς την “επίσημη” Επανάσταση: την Επανάσταση της Πελοποννήσου, δηλαδή την επανάσταση της νεωτερικότητας, του αποκατακερματισμού, των χρηματικών δανείων, δηλαδή του δάνειου πολιτισμού και της κρατικής εξάρτησης. Ο ΣΚΑΪ εστίασε ιδιαίτερα στη συμβολική “Αγία Λαύρα”. Την κατέγραψε ως μύθο ουσίας, θέλοντας να κλονίσει τον ελλιπώς ενημερωμένο. Θέλησε να πείσει ότι το κράτος είχε λόγο να τον τρέφει επί 190 χρόνια με αναγκαία ψεύδη, που σήμερα είναι περιττά και επιζήμια, όπως “αποδεικνύει” η επιστημονική έρευνα. Αφού όμως αυτά δεν συνέβησαν, αφού η “Λαύρα” απλώς αποτελούσε την αναγκαία διδακτική συμπύκνωση και η απουσία της σε τίποτα δεν μεταβάλλει την ιστορία της Επανάστασης σε σχέση με την Εκκλησία, προκύπτει το ερώτημα, τι πρεμούρα είχε ο ΣΚΑΪ, να μας “διαφωτίσει” καλά και ντε, να μας “λυτρώσει” από τον εθνικό “μύθο”, σε περίοδο μετάβασής μας από την κρατική εξάρτηση στην εθνική εξαφάνιση. Μια πρώτη ένδειξη μπορεί να έχει ο ανυποψίαστος θεατής, όταν παρατηρήσει ότι τον 190χρονο μύθο μιας Επανάστασης με στόχο την Αθήνα, ο ΣΚΑΪ έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να τον ενισχύσει. Θέλησε δηλαδή να μας πείσει ότι οι επαναστατημένοι (ή κάποιοι “μεγάλοι οραματιστές”, τουλάχιστον) επεδίωξαν ένα κράτος δυτικού τύπου (μοντέρνο, σύγχρονο, προοδευτικό το βάφτισαν…), που θα βασιζόταν στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Στο πλαίσιο αυτό εξαφανίστηκε και η προετοιμασία της Επανάστασης στη Ρούμελη, ο ρόλος των Επτανήσων (λίγα στοιχεία εδώ κι εδώ), εξαφανίστηκαν πολλά, πάρα πολλά… και φυσικά, άλλα εμφανίστηκαν και τονίστηκαν στη θέση τους. Γι’ αυτό και η επιμονή του ΣΚΑΪ στον προσδιορισμό “Εθνική Επανάσταση”, που έκανε προς στιγμή τους αριστερούς (πανεπιστημιακούς και μη) να δυσανασχετήσουν. Πολλά τα καρπούζια στη μασχάλη του ΣΚΑΪ και το πιο σημαντικό (Έθνος=Κράτος) έπεσε απ’ τον τηλεοπτικό τίτλο, δημιουργώντας πρόσκαιρη σύγχυση, ακόμα και στο Πανεπιστήμιο. Λέγοντας “Εθνική Επανάσταση” ο ΣΚΑΪ εννοούσε “Κοσμική Επανάσταση”. Αυτή ήταν η περίφημη “Γέννηση ενός Έθνους”. Εφόσον λοιπόν οι χρηματοδότες του ΣΚΑΪ προφανώς πρόσκεινται στην ήδη συντελούμενη “Φεντεραλιστική, Αυτοκρατορική, Διεθνική Επανάσταση”, δηλαδή την “Επανάσταση” του παγκοσμιοποιημένου αεθνικού κεφαλαίου, μόνο την περίπτωση να ήταν η Επανάσταση του 1821 μια “Πολιτισμική-Πολυεθνική Επανάσταση” δεν θα εξέταζαν οι ιστορικοί του ΣΚΑΪ, αφού τότε θα έπρεπε να προσδιοριστεί ποιος πολιτισμός επαναστατούσε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το «αντίο» του Χρίστου Γούδη στον Γιώργο Καρατζαφέρη


Του Δημήτρη Παπαγεωργίου

«Κύριε Πρόεδρε, Σάς αποστέλλω την παραίτησή μου από μέλος του κόμματος και των θέσεων που έχω σε αυτό (Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής)».

Αυτές ήταν οι λίγες λέξεις που εμπεριέχονταν στο email με το οποίο ο Χρίστος Γούδης, γνωστός θεωρητικός της “δεξιάς” στην χώρα μας και πρόεδρος του Ινστιτούτου “Ίων Δραγούμης” έστειλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη.

Η παραίτηση του Χρίστου Γούδη, ο οποίος είναι επίσης και περιφερειακός σύμβουλος στην Αττική, ήλθε να ταράξει ακόμη περισσότερο τα νερά στο κόμμα της οδού Καλλιρρόης, καθώς το δικό του “βαρύ” – αν όχι για τους ψηφοφόρους αλλά σίγουρα για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στον πατριωτικό χώρο – όνομα ήλθε να προστεθεί σε αυτά των αποχωρήσεων από τον ΛΑΟΣ, σε μία δύσκολη για το κόμμα εποχή.

Μια χρονική συγκυρία στην οποία σύμφωνα με δημοσκοπήσεις που δεν έχουν δει ακόμη το φώς της δημοσιότητας το κόμμα παλεύει για να εξασφαλίσει την είσοδό του στην Βουλή, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση (αν και προς το παρόν τουλάχιστον φαίνεται να τα καταφέρνει).

Είναι σαφές ότι αυτή η κίνηση του Χ. Γούδη προκαλεί αναταράξεις στον ΛΑΟΣ και δεν είναι λίγοι αυτοί από το κόμμα που χρεώνουν την κίνησή του στην φυγή των Μάκη Βορίδη και Άδωνι Γεωργιάδη, με τους οποίους άλλωστε διατηρούσε καλές σχέσεις, όπως έκανε και μεγάλο μέρος του πατριωτικού χώρου.
Ο λόγος όμως τον οποίο δίνει ο καθηγητής για την παραίτησή του είναι αρκετά διαφορετικός.

Στην επικοινωνία μαζί του ανέφερε ότι παραιτήθηκε γιατί: “η αποστασιοποίησή μου από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας όπου ήμουν πολλά χρόνια ενεργός και η συμπόρευσή μου με τον ΛΑΟΣ άρχισε τον Αύγουστο του 2007, όταν λίγο πριν από τις επικείμενες εκλογές η τότε υπ. Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, δήλωσε ότι ακόμη και μετά την εκλογή της ΝΔ το βιβλίο της 6ης Δημοτικού της Ρεπούση, δεν επρόκειτο να αποσυρθεί.
Προχθές, στις 11 Μαρτίου του 2012 η επίσημη αποκήρυξη του βιβλίου αυτού, από τον Σαμαρά στην πολιτική επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας, παρουσία της ίδιας της κ. Γιαννάκου, με έκανε να νιώσω ότι ο αγώνας μου και ο πολυετής αγώνας του ΛΑΟΣ γι’ αυτό το θέμα είχε επιτέλους δικαιωθεί και ότι χάρις στις δικές μας προσπάθειες η Νέα Δημοκρατία άρχισε να επαναπροσανατολίζεται στις εθνικές γραμμές που είχαν εγκαταλειφθεί.

Θεωρώ ότι ο κύκλος της παρουσίας μου στον ΛΑΟΣ έληξε και δεδομένου ότι πάντοτε η κύρια ενασχολησίς μου ήταν στον ευρύτερο ιδεολογικό χώρο της δεξιάς, θεωρώ ότι θα προσφέρω περισσότερα, αν παραμείνω ανένταχτος μέσα στα ευρύτερα πλαίσια αυτής της μεγάλης παράταξης, πέραν κομματικών δεσμεύσεων.” Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Βόλι, ψήφος και … πουρές


Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ  

 
Στην προεκλογική φρεσκοκουρεμένη πατρίδα μας, δύο γραμμές παραγωγής έχουμε σε κυριολεκτικά τρομακτικούς ρυθμούς να λειτουργούν. Η μία βγάζει στην αγορά το ένα κόμμα και το άλλο κίνημα με τη σέσουλα και διαδικασίες του κατεπείγοντος. Ωσάν όλα, σε συνθήκες δημοκρατικότατης εξαθλίωσης του πληθυσμού, να πρέπει να συμμετάσχουν, να προλάβουν δηλαδή, όχι στο γολγοθά αλλά στην πολυδιαφημισμένη ανάσταση των κουρεμένων. Η άλλη γραμμή παραγωγής βγάζει σε πολύχρωμη ιδεολογική συσκευασία μια αλυσίδα φιλάνθρωπων κι ένα στρατό αφυπνισθέντων αστών που είδαν ξαφνικά ότι περικυκλώθηκαν από στίφη πεινασμένων άνεργων κι οργισμένων κοινών θνητών και αυτομαστιγώνονται ή κορδώνονται δημοσίως ότι τώρα ξέρουν και μπορούν να συνεισφέρουν στην απάλυνση του γενικευμένου πόνου. Ξερατό. Η υποκρισία σε πληθωριστικό τύπωμα άκρως χρήσιμων νομισμάτων «ίματζ» με την αφεντομουτσουνάρα του καθενός στη θέση της κορόνας και αντίτιμο την ανάγκη των μαζών που την ποιούν φιλοτιμία…
Στην ποιητική των δρόμων οι πιο πεπειραμένοι, αυτοί που πέρασαν μια ζωή με πολέμους, κατοχή πραγματική, εμφύλιο και χούντα, μεταπολιτευτική φούσκα προσωρινής καταναλωτικής ευημερίας και προκάτ δημοκρατία, άνθρωποι με εγγόνια, μικρές συντάξεις και μεγάλα βάσανα, συνταξιοδοτημένοι με την υποκειμενική και αντικειμενική ανάγκη να ζήσουν με ό,τι υπολείμματα αξιοπρέπειας και περηφάνιας τους έχουν απομείνει, είναι αμείλικτοι όταν θυμούνται. Αμείλικτοι, Ο ένας θα σου πει, με κείνο το γερασμένο χαμόγελο της καυστικής, σαρκαστικής κι επεξεργασμένης εμπειρίας, μέσα σε πέντε λέξεις την πολιτική των ημερών, εξοντώνοντας και τον τελευταίο καθηγητή κι αναλυτή απ’ αυτούς που κατέκλυσαν ως νέες «περσόνες» τα μάτια και τ’ αυτιά των μυριάδων έγκλειστων στον ξεφτιλισμένο καπιταλιστικό παράδεισο του 21ου αιώνα. «Αμα δουν κάποιον να λυπάται τον πεινασμένο τον λένε φιλάνθρωπο. Αμα κάποιος ρωτήσει γιατί πεινάει ο άνθρωπος, τον λένε κομμουνιστή…».
Ο άλλος, δημόσιος υπάλληλος, στα 89 του, με μυαλό ξουράφι, χειριστής και υπολογιστών, που σημαίνει με όραση και ακοή και μνήμη (χωρίς αλτσχάιμερ ή πάρκινσον ή τέλος πάντων τις «φυσικές» ατέλειες της ηλικίας) και πάντως οπωσδήποτε χωρίς την εξοντωτική αλλοτρίωση που φέρνει τους ανθρώπους στη θέση να διαφημίζουν τη νομοτέλεια «δεν αλλάζει τίποτα», καλμάροντας έτσι τις δικές τους τύψεις, αδυναμίες και καταθλίψεις, είναι κυνικά προειδοποιητικός. «Με ένα βόλι μπορείς να σκοτώσεις έναν εχθρό. Με μια ψήφο μπορείς να σκοτώσεις το παιδί σου»!!! Μ’ αυτές τις… οδηγίες της ζωής έχει καθείς και καθεμιά τη ρεαλιστικότερη κι αντικειμενικότερη ανάλυση της πραγματικότητας. Δεν είναι ανάγκη να ξέρεις οικονομικά της σχολής του Σικάγου, της Φρανκφούρτης ή του Λονδίνου για να συνειδητοποιείς γιατί πεινάς. Και δεν τολμάς να πας στην κάλπη, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς τη συναίσθηση ότι η ψήφος σου είναι εν τέλει βόλι, που σήμερα τη ρίχνεις κι αύριο σου τρώει το παιδί και δεν μπορείς να το πενθείς ανάμεσα σε αυτουργούς του φόνου που θα σε παρηγορούνε για την …ατυχία σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έτσι ολοκλήρωσαν τη δυσφήμηση της χώρας


Γράφει : η Σοφία Βούλτεψη

Αν δεν κάνω λάθος, η κυβέρνηση Παπαδήμου σχηματίστηκε υπό την πίεση που προκλήθηκε από τις παλινδρομήσεις Παπανδρέου και τα περί δημοψηφίσματος (ενώ τέσσερις μέρες νωρίτερα είχε βάλει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στο σούπερ-κούρεμα).

Αν δεν κάνω επίσης λάθος, ο κ. Παπαδήμος ανέλαβε υπό την προϋπόθεση πως ως τεχνοκράτης θα διαπραγματευόταν με τέτοιον τρόπο, ώστε το PSI να ολοκληρωθεί με επιτυχία.

Αυτό σημαίνει πως ανέλαβε να φέρει σε πέρας το «πείραμα» που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, επιτυγχάνοντας απομείωση του χρέους με ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ συμμετοχή των ιδιωτών που διακρατούν ελληνικά ομόλογα.

Δηλαδή χωρίς η συμμετοχή να εξελιχθεί σε αναγκαστική και χωρίς να υπάρξει πιστωτικό γεγονός και χωρίς να ενεργοποιηθούν τα CDS.

Τελικά, όμως, η συμμετοχή έγινε αναγκαστική (με την γνωστή ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής ευθύνης), υπήρξε πιστωτικό γεγονός και τα CDS ενεργοποιήθηκαν!

Επομένως, ο κ. Παπαδήμος, που δέχθηκε μια κυβέρνηση πενήντα ατόμων και διατήρησε στη θέση του υπουργού των Οικονομικών τον κ. Βενιζέλο, απέτυχε στην αποστολή του.

Όλα τα υπόλοιπα, περί «ιστορικής συμφωνίας» και «ανάσας» και «νέας αφετηρίας» (νέος όρος στο πάνθεον της προπαγάνδας) είναι απλώς φληναφήματα.

Έτσι, το PSI εξελίχθηκε στην επισφράγιση της δυσφήμησης της χώρας με τον πλέον οδυνηρό τρόπο.

Έγινε η δεύτερη πράξη της τραγωδίας.

Εξηγούμαι: Σε πρώτη φάση, οι κύριοι Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου δυσφήμησαν τη χώρα στους ηγέτες της ΕΕ.

Σε δεύτερη φάση, δηλαδή με το PSI και το γεγονός ότι οι «μικροί» ομολογιούχοι βλέπουν τώρα τα χρήματά τους να εξανεμίζονται, οι κύριοι Παπαδήμος και Βενιζέλος, δυσφήμησαν τη χώρα και στους ιδιώτες.

Ποιος θα εμπιστευτεί στο μέλλον την Ελλάδα και ποιος θα αγοράσει ελληνικά ομόλογα, όταν όλοι γνωρίζουν πως η χώρα χρεοκοπεί Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο και κουρεύει τα ομόλογα των ιδιωτών (Ελλήνων και ξένων) που έκαναν το λάθος να εμπιστευτούν τα ελληνικά ομόλογα;

Αυτό υποστήριξα το βράδυ της Δευτέρας στην εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη «Ανατροπή», στο Μέγκα και πριν προλάβω να αποσώσω τη φράση μου, ήλθε η επιβεβαίωση από τον ανταποκριτή του καναλιού στις Βρυξέλλες, Μανώλη Σπινθουράκη.

Βγήκε στον αέρα διαρκούσης της εκπομπής και επιβεβαίωσε πως ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Τρισέ και οι υπουργοί των Οικονομικών της Ευρωζώνης έλαβαν την διαβεβαίωση από τον κ. Βενιζέλο ότι δεν θα υπάρξει διακριτική μεταχείριση μεταξύ των Ελλήνων και των Ευρωπαίων ομολογιούχων.

Και πώς θα ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι το διαφορετικό, άλλωστε! Αυτά είναι κουβέντες για εσωτερική κατανάλωση.

Στην πράξη, ήταν από την αρχή βέβαιο πως όλοι θα έχαναν τα λεφτά τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »