Ημερολόγιο 2012


Ἂν καὶ ἔχει περάσει ὁ μισὸς Φεβρουάριος δὲν πειράζει ,πρὶν ἀπὸ λίγο τὸ λάβαμε μὲ mail καὶ εὐθὺς ἀμέσως σας τὸ παραθέτουμε .Εἶναι τὸ καλύτερο ἀπὸ ὅσα ἔχουμε μέχρι τώρα δεῖ.

 Κάλιο ἀργὰ παρὰ ποτὲ  λέει ἡ παροιμία .

Τώρα γιὰ … copyright   κλπ  …δηλώνουμε ὅτι δὲν εἶναι δικό μας ἀλλὰ καὶ οὔτε τὸν δημιουργό του γνωρίζουμε. 

Ἐπιλογὴ :Θοδωρὴς Γ.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Σάτυρα. Leave a Comment »

Το παράδειγμα του Αρτσάχ ως αντίσταση στον παντουρκισ​μό


Γράφει :ο Νίκος Λυγερός,στρατηγικός αναλυτής

Οι Αρμένιοι του Αρτσάχ δεν ξεπερνούν τους 150.000 και όμως απελευθέρωσαν αυτό το ιστορικό αρμένικο μέρος από την κατοχή των Αζέρων και την αυθαιρεσία του σταλινικού καθεστώτος.

Δεν αντιστάθηκαν μόνο από την εποχή του Στάλιν στην καταπίεση των Αζέρων, αλλά με την ανεξαρτησία της Αρμενίας το 1991, έκαναν μια στρατηγική κίνηση και έκαναν το ανάλογο για το Αρτσάχ ακόμα και αν αυτό βρισκόταν επίσημα στην περιοχή του αζερικού κράτους.

Επιπλέον οι Αρμένιοι του Αρτσάχ δεν είναι αφελείς, έδωσαν πολλές μάχες, έχυσαν πολύ αίμα για να κερδίσουν τον αγώνα τους και να πετύχουν τον σκοπό τους δηλαδή την απελευθέρωση των κατεχόμενων τους από τους Αζέρους, οι οποίοι δεν είναι τίποτα άλλο παρά Τούρκοι.

Ο μικρός λαός του Αρτσάχ δεν κάνει τα λάθη διπλωματικά που ονομάζουν τους Τούρκους γείτονες, λόγω εκφυλισμού, και βέβαια ονομάζει ξεκάθαρα τους Αζέρους, Τούρκους.

Γνωρίζει επίσης τις επαφές του Κεμάλ με τη Σοβιετική Ένωση, όχι μόνο για να πλήξει το ελληνικό στοιχείο, αλλά για να εξοντώσει κάθε αρμενικό στοιχείο από την περιοχή.

Τώρα λόγο της μελέτης των αρχείων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης γνωρίζουμε πολύτιμα στοιχεία,τα οποία είναι άγνωστα στην Τουρκία,αλλά που έχει αναδείξει ο ερευνητής Στανισλάβ Ταράσοβ που είχαμε την τιμή να συναντήσουμε στο Διεθνές Συνέδριο του Αρτσάχ που έγινε πρόσφατα.Και το νέο του βιβλίο στα ρώσικα εμπεριέχει σημαντικότατα σημεία περί Κεμάλ και μετασχηματισμού του σοβιετικού μπολσεβισμού σε τουρκικό εθνικισμό με πράξη που δεν ξαφνιάζει όσους έχουν μελετήσει το ιστορικό του εθνοσοσιαλισμού του Χίτλερ στη Γερμανία.

Κατά συνέπεια, οι Αρμένιοι του Αρτσάχ πολέμησαν συνειδητά αυτό το στοιχείο του παντουρκισμού, δίχως να κρύβονται πίσω από διπλωματικές αναλύσεις που δεν αλλάζουν την πραγματικότητα της βίας που ασκείται ενάντια στους λαούς, που δεν σκύβουν κεφάλι μπροστά στον Τούρκο αξιωματούχο.

Και ο λόγος είναι απλός. Δεν θέλουν να είναι σκλάβοι ενός τουρκικού συστήματος.

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Ετικέτες: . 1 Comment »

“20 Years of NKR Independence: Realities and Prospects”


Bίντεο από το Διεθνές  Συνέδριο με τίτλο  “20 Years of NKR Independence: Realities and Prospects” που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, στο Στεπανακέρτ στις 17-18 Φεβρουαρίου 2012

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Σάλπισμα ανατάσεως


Γράφει: ο Θεόφιλος Αιγινήτης

 

Όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, οι προύχοντες ανέκαθεν συμβιβαζόντουσαν με τον κάθε εισβολέα σε αντίθεση με το λαό που πάντα αντιστεκόταν.

Σήμερα αποδεικνύεται πως ο Έλληνας μετά από σαράντα χρόνια ανεμελιάς που τον έσπρωξαν οι πολιτικοί που τους εμπιστεύτηκε το μέλλον του και όλα αυτά που βιώνει σήμερα, πήρε το μάθημά του και παραμερίζει την όποια ευημερία μπροστά στην αξιοπρέπειά και την ελευθερία του.

Η νεολαία κατάλαβε πως την έβαλαν να κάθεται παθητικά μπροστά σε ένα υπολογιστή παίζοντας παιχνίδια εικονικής πραγματικότητας βαδίζοντας έτσι στην καταστροφή της και το τίποτα, μετέτρεψαν τον υπολογιστή σε πολεμικό τηλεβόα και δειλά δειλά οργανώνονται και αρχίζουν να προτάσσουν τα στήθη τους στην εξουσία της καταστροφής τους και της υποχρεωτικής ξενιτιάς τους στα διεθνή σκλαβοπάζαρα.

Κατάλαβαν πως ηρωισμός δεν είναι να φοράς κουκούλα και να πετάς μολότοφ καίγοντας τις περιουσίες των συμπολιτών σου όπως κάνουν οι αναρχικοί ή οι πράκτορες του χάους, αλλά κατεβαίνοντας στους δρόμους ομαδικά και ειρηνικά να διεκδικήσουν το μέλλον τους.

Οι παπουτσίδες βέβαια θα βάλουν τους πραιτοριανούς και προχθεσινούς συμμαθητές τους να τους ρίχνουνε δακρυγόνα για να τους τρομοκρατήσουν, αλλά νέοι είναι ας τρέξουν και ας δακρύσουν λίγο,γιατί όπως έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας τ΄αγαθά κόποις κτώνται.

Δε βλέπετε ξύπνησε ακόμα και ο μαρμαρωμένος βασιλιάς από τον μακάριο ύπνο του και επείσθη από τους συμβουλάτορές του να προσφέρει τον καθόλου ευκαταφρόνητο μισθό του υπέρ της χειμαζόμενης πατρίδος προς εξευμενισμό της κοινής γνώμης, που από κει που έδειχνε σεβασμό στο πρόσωπό του,άρχισε να τον γιουχάρει και δε μπορεί πλέον να βγεί απ’ το καβούκι του.

Φοβάται να πάει ακόμα και στην πατρίδα του γιατί ξέρει πως με την αδράνεια που έχει δείξει τα τελευταία χρόνια,θα φάει το γιούχα της ζωής του.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀγαπημένε μου ἐπαναστάτη, ἡ ἱστορία γράφεται ἀπὸ τολμηροὺς ἰδεολόγους!


Ἡ ἱστορία ἀγαπημένε μου ἐπαναστάτη δὲν γράφεται ἀπὸ ἐξοργισμένους ἢ πονεμένους ἢ θυμωμένους! Αὐτὴ ἡ ἄτιμη ἱστορία γράφεται ἀπὸ τρελλούς, τολμηροὺς καὶ βαθειὰ ἰδεολόγους. Κύττα πίσω σου. Κύττα τὴν ἱστορία καὶ θὰ καταλάβῃς! Τολμηροὶ ἰδεολόγοι σήκωσαν τὴν ἐπανάστασι στὴν Γαλλία τὸ 1789. Καί ποῦ κατέληξαν; Ὅλοι στήν ἀγχόνη; Γιατί; Τί ἔτρεξε; Τολμηροὶ ἰδεολόγοι σήκωσαν τὴν ἐπανάστασι τοῦ 1821 στὴν Ἑλλάδα. Καί ποῦ κατέληξαν; Φτωχοί, ζητιάνοι, φυλακισμένοι, ἐξόριστοι, προδομένοι, νεκροί; Κύττα καλά! Κύττα… Τολμηροὶ ἰδεολόγοι σήκωσαν τὴν ἐπανάστασι τοῦ 1917 στὴν Ῥωσσία. Καί ποῦ κατέληξαν; Στήν Σιβηρία; Νεκροί κι αὐτοί; Τιμωρημένοι;Γιατί;

Μοῦ λὲς πὼς ὁ κόσμος ξύπνησε! Ξεκίνησε! Εἶναι ἔξω! Κατάλαβε πὼς αὐτὸ ποὺ ζοῦμε εἶναι δικτατορία αἰσχίστου εἴδους. Συμφωνῶ! Τὸ βλέπω κι ἐγὼ αὐτό! Ἀλλά γιατί εἶναι ἔξω; Γιατί πόνεσε; Ἢ γιατί ἔγινε ἔξαφνα ἰδεολόγος;

Βγῆκε στὸν δρόμο ὁ κόσμος. Σφύριξε, φώναξε, μούντζωσε. Γιατί;  Ποιό ἦταν τό κίνητρο; Ἡ ἀρχική αἰτία; Ἔχασε τήν δουλειά του; Μειώθηκε ἡ σύνταξίς του;Τοῦ πῆραν τό σπίτι;

Ναί, γεμίσαμε ἀστέγους, ποὺ ὅμως δὲν θὰ κάψουν τράπεζες. Κρυώνουν ἤδη ἀρκετὰ καὶ πονοῦν! Τὶς τράπεζες θὰ τὶς κάψουν αὐτοὶ ποὺ κάπου στεγάζονται. Γεμίσαμε οὐρὲς στὰ συσσίτια, ποὺ δὲν θὰ ληστέψουν γιὰ νὰ φᾶνε. Τὶς ληστεῖες τὶς κάνουν αὐτοὶ ποὺ ἔχουν νὰ φᾶνε. Γεμίσαμε ἐπαναστᾶτες στοὺς δρόμους μας. Ποὺ δὲν ἐπαναστατοῦν ὄμως διότι ἔχουν ἰδέες ἀλλὰ γιὰ νὰ καταρρίψουν τὸ ἄδικο ἢ γιὰ νὰ ἐπανακτήσουν τὰ ὅσα ἔχασαν!Ὄχι γιὰ ἐλευθερία!

Γιά ποιάν ἐπανάστασι λοιπόν συζητᾶμε; Γιά αὐτήν πού δέν ἔχει ἰδεολογία; Πού δέν ἔχει στόχο; Πού ἀποζητᾶ μόνον νά καταστρέψῃ, νά ἀποδομήσῃ; Καί μετά; Τί;

Τὶς ἐπαναστάσεις τὶς κάνουν οἱ ἰδεολόγοι! Τὶς κάνουν αὐτοὶ ποὺ ἔχουν νὰ χάσουν καὶ δὲν τοὺς νοιάζει νὰ χάσουν τὰ πάντα! Τὶς κάνουν αὐτοὶ ποὺ τολμοῦν νὰ μὴν ζητοῦν τίποτα γιὰ τὸν ἑαυτόν τους καὶ νὰ διεκδικοῦν τὰ πάντα γιὰ τὴν Πατρίδα!!!

Δὲν εἶναι ἰδεολόγος αὐτὸς ποὺ φοβήθηκε τὸ αὔριο.  Ποὺ ξεβολεύτηκε. Ποὺ τοῦ μείωσαν τὴν σύνταξι στὰ 700 εὐρῶ ἢ ποὺ θὰ τοῦ τὴν πᾶνε στὰ 400. Δὲν εἶναι ἰδεολόγος αὐτὸς ποὺ φοβᾶται μήν χάσῃ τὸ σπίτι του. Οὔτε αὐτὸς ποὺ φοβᾶται μὴν χάσει τὴν δουλειά του. Ὁ φόβος δὲν γεννᾶ ἰδεολόγους. Ὁ φόβος γεννᾶ στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων στρατιῶτες! Ὁ Ἔρως γεννᾶ ἰδεολόγους! Ὁ Ἔρως! Αὐτὸς γεννᾶ καὶ στρατηγούς!

Ἰδεολόγος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει ὅσα τοῦ χρειάζονται καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ ἐὰν θὰ τὰ χάσῃ! Δὲν γεμίσαμε λοιπὸν ἐπαναστᾶτες! Γεμίσαμε δυσαρεστημένους! Θυμωμένους! Ἐξαγριωμένους! Ἀδικημένους! Δυστυχισμένους!  Ἀλλὰ ἀπὸ ἐπαναστᾶτες ὄχι, δὲν γεμίσαμε!  Ξέρεις γιατί; Γιατί δὲν μποροῦν! Γιατὶ δὲν ξέρουν! Γιατὶ ξέμαθαν! Ἄλλως τε, πάντα τὶς ἐπαναστάσεις λιγοστοὶ τὶς ἔκαναν! Λιγοστοί… Μία χοῦφτα…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ε π α ν α π α τ ρ ι ζ ό μ ε ν ο ς (5ον)


«Ο Διακανονιστής, ο Διαχειριστής και ο Δικαιούχος»

Η κοιτίδα  του Παγκόσμιου Πολιτισμού στα νύχια των τραστ και των βαρβάρων… Μόνο που!

Είμαστε όλοι Έλληνες

Γράφει  ο επαναπατριζόμενος  Πολίτης Βάιος  Φασούλας

Βάιος Φασούλας

      Η κατακραυγή όλων των λαών ενάντια στην Παγκόσμια Δικτατορία των Μονοπωλίων είναι πλέον γεγονός. Μια πρωτοφανή Παγκόσμια κατακραυγή η οποία εξελίσσεται σε εξέγερση και αποκτά Ηπειρωτικές διαστάσεις. Τα ποταπά πειράματα των Παγκόσμιων δικτατόρων-δούλων του σιωνοφασιστικού στρατοπέδου και τα οικονομικά- και όχι μόνο- στραγγαλίσματα που μέσω των κυβερνήσεών τους έχουν επιβάλει στους λαούς, έχουν δημιουργήσει τα αντίπαλα στρατόπεδα των «αθλίων» που καμιά κομματική μηχανή δεν θα μπορέσει να ανατρέψει ή να αποκόψει. Οι «πλέμπες» πλέον που αποτελούν τα σύνολα των λαών του Πλανήτη έχουν συνειδητοποιήσει τις θέσεις τους και τους ρόλους τους  και έχουν αρχίσει την τοποθέτηση φιτιλιών στα σάπια θεμέλια της Νέας Τάξης Πραγμάτων, της Παγκόσμιας Δικτατορίας των μονοπωλίων.

      Δεν ευχόμαστε το άναμμα, αλλά οι κοινωνικές εκρήξεις έχουν προ πολλών ετών ξεκινήσει. Η υπομονή των λαών να σκύβει το κεφάλι στην εκμετάλλευση, να ανέχεται την ψυχρότητα, την κοροϊδία και την αδιαφορία των «αφεντικών» να τους αφουγκραστούν έστω και μια στιγμή, έχει πλέον περάσει απ’ όλα τα στάδια της ανηθικότητας και της παρακμής και η φωτιά, όπως τη βλέπαμε και τραγουδιστά τη λέγαμε το Δεκέμβρη του 2000 φτάνει…

«Μα σας βλέπω αδιάφορους, ψυχρούς και παγωμένους / Και σας θωρώ, ναι  μεν ζωντανούς, μα πιότερο πεθαμένους / Με πουλημένη την ψυχή στο σατανά

Και με τα σχέδιά του  βαθιά στα λογικά σας  /  Κι έτσι μπορείτε ν’ ανοίγετε αράδα

Πα  στους ανθρώπους  και Πλανήτη μας  πληγές    /  Συμπυκνωμένες, τις  κάνετε,

αχρείοι  / Και μεταβάλλονται  σε χρήμα και φωτιά  / Χρήμα για σας, χλιδή,

αίσχος, δόλος και αμαρτία   / και βογκητά δυσβάσταχτα δικά μας

Μα  και φωτιά μας  και τ’ άναμμα θα φτάσει  / Δε μάθατε ω άθλιοι,

πως η φωτιά δε στέκεται στη φούχτα και  όλους θα σας κάψει».

      Κι  αυτά όσο αφορά την Παγκόσμια  κατάσταση, μια κατάσταση που η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η Ελλάδα δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν. Αντιθέτως η μεταβολή του ευρωπαϊκού πολιτισμού στη βαρβαρότητα, πολιτισμού που οι ρίζες του είναι μπηγμένες βαθιά στην Ελλάδα, δε μπορεί να ισοπεδωθεί κάτω από τις ερπύστριες των αρμάτων των τροϊκανών και πολύ περισσότερο των ντόπιων, εξού και το Παγκόσμιο και πρωτοφανές εφαλτήριο των λαών, «Είμαστε όλοι Έλληνες». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΚΗΠΟΣ


Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

 

Φέρνει η νύχτα το πρωί

κι ο ήλιος πάει να φανεί

ήμουν μικρός και ξέχασα

γλυκό πουλί μου σε έχασα

 

Kλείνει τα δίχτυα του το φως

κι όποιος κοιμάται μοναχός

κάνει πως δεν τον νοιάζει

μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει.

 

Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα

ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα

είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια

δυο χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια

 

Bλέπω τις μέρες να περνούν

και μες στα μάτια με κοιτούν

σπίθες παλιές που ξέχασα

γλυκό πουλί μου σε έχασα

 

Kλείνει τα δίχτυα του το φώς

κι όποιος κοιμάται μοναχός

κάνει πως δεν τον νοιάζει

μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει.

 

Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα

ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα

είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια

δυο χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »