Γράμμα από το Νότο


 Όχι , δεν είμαστε όλοι Έλληνες. Αφήστε μας να λύσουμε τα θέματα μόνοι μας αυτή την φορά. Δεν έχει ανάγκη από γάζες το δέντρο που κόπηκε από την ρίζα. Αφήστε το να βρει τον τρόπο μόνο του να ξαναθεριέψει ή αν δεν έχει γερές ρίζες να εξαφανισθεί για να μην μετατραπεί σε κισσό. Είναι συγκινητικές οι πικετοφορίες και τα κείμενα συμπαράστασης σας μέσω διαδικτύου αλλά είναι πλέον πολύ αργά. Αργήσατε, Ευρωπαίοι, να κατανοήσετε τι μας φυλούσαν για το τέλος οι δικοί σας εξουσιαστές που έχουν τα τσιράκια τους στην Ελλάδα από την εποχή παλαιών Φιλελλήνων. Εθελοτυφλούσατε και τώρα τα γράμματά σας και οι δηλώσεις σας μοιάζουν με επικήδειο μπροστά σε μία ψαροκασέλα που μας έβαλαν για φέρετρο. Όχι δεν είμαστε όλοι Έλληνες, γιατί εμείς κάνουμε την απάνθρωπη πορεία τώρα και γι’ αυτό αφήστε μας τουλάχιστον την ικανοποίηση να λέμε ότι ο δρόμος αυτός που παγώνει τα πόδια μας είναι αποκλειστικά δικός μας.

Δεν είμαστε όλοι Έλληνες, διότι ούτε εμείς εδώ κάτω στο Νότο των Βαλκανίων δεν είμαστε όλοι της ίδιας ράτσας. Χωριστήκαν τα τσανάκια μας από καιρό. Από την μια μεριά έχουμε τους υποτακτικούς των κομμάτων νέων και νεοεισαγώμενων και από την άλλη τους μοναχικούς που προσπαθούν να σώσουν από τον βομβαρδισμό τουλάχιστον την αξιοπρέπεια του να φέρεις το ασήκωτο όνομα Έλληνας. Για το λόγο αυτό όταν γράφετε επιστολές συμπαράστασης να βάζετε υποσημειώσεις σε ποιους τις στέλνετε γιατί σε αυτόν τον καφενέ στριμώχθηκαν αγρίως τα παλικάρια από τις αδελφές. Αν το κάνετε για να προλάβετε το τσουνάμι που έρχεται προς τη μεριά σας τότε οι δηλώσεις συμπαράστασης φανερώνουν δειλία να αντιμετωπίσετε τα δικά σας ψηφισμένα εξουσιαστικά γουρούνια. Δηλώνετε φόβο για την πάρτη σας και όχι αλληλεγγύη για μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Ηθικοί και Φυσικοί Αυτουργοί στην Καταλήστευση της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς.


 ( Με την ευκαιρία της καταλήστευσης του Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας)

Γράφει :η Φιλαρέτη

Οι απανωτές περικοπές που μας υποχρεώνουν σωφρονιστικά οι δανειστές μας,  έφεραν μια πρώτη προφανή συνέπεια:μένουμε αφύλαχτοι κι απροστάτευτοι στ’αγαθά και τη ζωή μας, στη διάθεση των παρανόμων.

Και τούτο, γίνεται σε συμμόρφωση προς ανήθικες απαιτήσεις περιορισμού. Φτάσαμε σε περιορισμό  ακόμη και μέτρων ή θέσεων φυλάκων ιστορικών,πολιτιστικών και εθνικών θησαυρών.

Πολύ περισσότερο τραγικό γίνεται, όταν πρόκειται για:

  • θησαυρούς που αποτελούν κτήμα όλης της ανθρωπότητας,
  • θησαυρούς που είχαμε την τύχη να δημιουργηθούν στον τόπο μας
  • θησαυρούς που δημιουργήθηκαν από τον ιστορικό λαό μας
  •  σε χρόνο που παρόμοιοι δεν ξανάγιναν στον κόσμο.

Και βέβαια  οι παράνομοι κλέπτουν, αλλά η εξώθηση σε κλοπή είναι έργο ανηθικότητας, που ποτέ δεν θα μπορέσει να περιβληθεί το χιτώνα της νομιμότητας ή του δικαίου της ανάγκης.  Ανήθικη είναι τόσο η απόκτηση, όσο και η απόλαυση των κλοπιμαίων αρχαιολογικών και πολιτιστικών θησαυρών, για οποιοδήποτε λόγο και αν γίνεται.

Ασφαλώς και δεν συνιστά καλόπιστο σωφρονισμό η επιβολή υποχρέωσης να απολύουμε υπαλλήλους σε ζωτικής σημασίας πόστα. Και δη ασφάλειας ακόμη και αναντικατάστατων φυλασσομένων αντικειμένων, όπως τα κλαπέντα είδη.

Ας μη σχολιάσουμε το αυτονόητο, πως δεν νοείται κρατικός σωφρονισμός, επιβαλλόμενος από άλλα κράτη σε ζητήματα συμπεριφοράς και διαχείρισης της ίδιας διοίκησης.

Ποιος κρατικός σωφρονισμός θα μας επιβληθεί και από ποιόν, όταν δεν επιβάλλεται το αυτονόητο: Η εκπλήρωση  στοιχειώδους υποχρέωσης αποζημίωσης και αποκατάστασης της ψυχικής οδύνης ενός καταληστευμένου και κατασφαγμένου λαού από τους εκδορείς της Ευρώπης;

Χαρείτε συν-ευρωπαίοι για την απογύμνωση της χώρας μας, που έγινε μετη βοήθειά σας, αφού ντρέπεστε να αποκομίσετε φανερά και επισήμως τους θησαυρούς αυτούς (βλ. λόρδος Ελγιν) για να στολίσετε τους κήπους σας, προς αισθητική σας τέρψη.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καζάκης: «εθνο-απελευθερωτικές» ζαριές στο καθεστωτικό τάβλι.


Το θεμέλιο κάθε τεχνάσματος απάτης είναι οι γενικεύσεις και τα αποφθεγματικά σχήματα του λόγου. Με τις γενικολογίες και με τις ρητορικές κατασκευές συγκαλύπτεις πάντα την ΟΥΣΙΑ των συγκεκριμένων ζητημάτων και μετατρέπεις, ταχυδακτυλουργικά, το σωστό σε λάθος.
Με το να λέει κανείς γενικά σωστά πράγματα δίχως να προσδιορίζει συγκεκριμένα το ΠΟΙΟΙ θα τα υλοποιήσουν και ΠΩΣ, είναι σαν να μη λέει τίποτα.

Άφθονες σωστές γενικότητες και απλουστεύσεις μπορεί να καταναλώσει κανείς, π.χ., εναντίον του καπιταλισμού, της ΕΕ, του Ευρώ κ.λπ, δίχως να λέει τίποτα. Ένας τέτοιος πολιτικός λόγος (σήμερα σ’ αυτόν ασκούνται με ιδιαίτερη επιτυχία και οι ίδιες οι καθεστωτικές δυνάμεις), είναι λόγος της καταναλωτικής καταγγελίας και πολιτικής εμπορίας.

Το να μιλάς εναντίον του καπιταλισμού, της ΕΕ, του Ευρώ κ.λπ., δίχως να θέτεις ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ τη στρατηγική της ανατροπής τους και τη διαλεκτική των προγραμματικών και τακτικών (πολιτικών και οργανωτικών) ζητημάτων αυτής της ανατροπής, απλώς αερολογείς και δημοκοπείς.

Το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ζήτημα κάθε πολιτικής πρότασης είναι το ζήτημα της ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Δηλαδή ποια ΕΞΟΥΣΙΑ θα την προωθήσει (την πρόταση) και θα την υλοποιήσει, συνακόλουθα πάνω σε ποιες κοινωνικές δυνάμεις θα στηριχτεί αυτή η ΕΞΟΥΣΙΑ και το πώς ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ θα συγκροτηθούν και θα λειτουργούν αυτές οι δυνάμεις.

Αιτήματα, όπως έξω από την ΕΕ και το Ευρώ και επαναφορά στο εθνικό μας νόμισμα, όλα αυτά ΓΕΝΙΚΑ είναι σωστά.

Μένουν, όμως μετέωρα, και γίνονται αντικείμενο απλής εκλογικής εμπορίας, αν δεν χαραχτούν και προσδιοριστούν και οι ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ δρόμοι (πολιτικοί και οργανωτικοί) του αγώνα, αν δεν τεθεί συγκεκριμένα το κοινωνικό ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ της εξουσίας αυτού του αγώνα.

Δεν συγκροτούνται πολιτικά κινήματα χωρίς κοινωνικό υποκείμενο, πρόγραμμα, προοπτικές και όραμα, με γενικολογίες, με αποφθεγματικές και ξύλινες «εθνικές» ρητορείες.

ΠΟΙΕΣ δυνάμεις και ΠΩΣ θα ηγηθούν αυτού του αγώνα για την απελευθέρωση από τις τανάλιες της ΕΕ και του ευρώ και την επαναφορά μας στη δραχμή;

Με ποιο πρόγραμμα, με ποια οργανωτική συγκρότηση και με ποια μέσα θα γίνουν όλα αυτά;

Θα γίνουν από ένα ρωμαλέο και οργανωμένο λαϊκό κίνημα ή από τις υπάρχουσες καθεστωτικές δυνάμεις, μέσω της εκλογικής απάτης;

Ο Καζάκης αυτό-αναγορεύεται σε πολιτικό κίνημα δίχως να δίνει ΚΑΜΙΑ απάντηση σε όλα τα στρατηγικά και τακτικά πολιτικά ζητήματα.

Ο Λαός, μας λέει, γενικά, θα τα υλοποιήσει, με το ΕΠΑΠ και το «Μεσσία» του.

Το πώς δεν μας το εξηγεί. Προφανώς εννοεί ότι όταν πιστέψει ο λαός στο είδωλό του θα τον ανακηρύξει σωτήρα του, μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες και τις λαμπαδηδρομίες του!!!

ΟΤΑΝ, συνεπώς δεν τίθενται ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ αυτά τα ζητήματα και στη ΒΑΣΗ της ανασυγκρότησης, ανάπτυξης και ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ (αυτό-οργάνωσης) ενός μαχητικού κινήματος ΤΟΤΕ αερολογούμε και «λιπαίνουμε» το έδαφος στα δόλια καθεστωτικά σχέδια και στις στρατηγικές επιδιώξεις των διεθνών ιμπεριαλιστικών κύκλων.

Είναι γνωστό ότι η αδιέξοδη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ καπιταλιστική κρίση οξύνει τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα διεθνή αρπακτικά και οδηγεί αναπόφευκτα στη χρεοκοπία τις δορυφορικές καπιταλιστικές δυνάμεις.

Αυτή η δεδομένη και αντικειμενική πτώχευση των λαών και η χρεοκοπία χωρών θα ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ από τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Συνεπώς, η έξοδος από την ΕΕ και το Ευρώ, καθώς και η επαναφορά στη δραχμή αποτελούν μια ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ εξέλιξη της κρίσης ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ, την τελική πράξη της αναπόφευκτης χρεοκοπίας μας. Μια πράξη που τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία και οι πολιτικές τους δυνάμεις ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ και ασφαλώς θα επιχειρήσουν να την αξιοποιήσουν ΠΑΝΤΑ προς όφελός τους και εναντίον του λαού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Το μεγάλο παιχνίδι (Ο Σαμαράς αγοράζει χρόνο)


Τώρα αρχίζει το παιχνίδι της αποκάλυψης των λαθεμένων εκτιμήσεων, των αργοπορημένων αποφάσεων, των μίζερων διατυπώσεων, των ιδιοτελών κινήτρων, των μικρών πολιτικών, των λάθος δομών, των διαφορετικών στόχων. Το παιχνίδι του Κόστους. Και αυτό είναι ένα κακό και πολύπλοκο παιχνίδι για όλους τους παίκτες.

Ένα παιχνίδι πολύπλοκο γιατί κάθε παίκτης παίζει με τον δικό του κανόνα. Δεν έχει το παιχνίδι έναν κανόνα για όλους. Ο κάθε ένας καθορίζει τον δικό του. Και ο ισχυρότερος, πρώτος. Και είναι ακόμα πιο πολύπλοκο γιατί παίζεται από ανθρώπους. Δεν παίζεται από Κράτη ή Οργανισμούς. Παίζεται από ανθρώπους που έχουν και νοητικά όρια και προσωπικούς στόχους να σκεφτούν και προσωπικές στρατηγικές να ικανοποιήσουν. Και είναι έτι πολυπλοκότερο γιατί οι ισχυρότεροι από αυτούς τους ανθρώπους έχουν ήδη μπει σε προεκλογικές διαδικασίες. Και εάν από πριν γίνονταν εύκολα λάθη από κάποιους και επαναλαμβάνονταν εύκολα, τώρα χρειάζεται προσοχή γιατί η αδράνεια σε λάθος οδηγεί πάλι σε λάθος.

Σχεδίασε η Κορυφή τον περασμένο Ιούλιο το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης της Ευρώπης. Πως το έκανε; Σκέφτηκε ότι αν δώσει οριστική λύση στον “πρωτογενή ιό” Ελλάδα, τότε θα εξάλειφε το πρόβλημα μετάδοσης της κρίσης στην υπόλοιπη περιφέρεια και παραπέρα. Και τι αποφάσισε; Αποφάσισε ότι για την Ελλάδα  χρειάζονταν 170δις. Και ανακοίνωσε πως θα συμμετάσχουν οι παίκτες: 40δις “εθελοντικά” οι τράπεζες (το πρώτο PSI), 50δις η Ελλάδα από αποκρατικοποιήσεις, 50δις υπόλοιπο από το πρώτο μνημόνιο των 110δις που δεν είχαν εκταμιευθεί ακόμα αλλά είχαν “χωνευτεί” πολιτικά και 30δις που “εκτίμησαν” ότι άντεχαν να πουλήσουν στα κοινοβούλια τους, στα κόμματα των συνασπισμών τους, στα μέσα τους, στην κοινή τους γνώμη. Και ανακοίνωσαν στον κόσμο ότι έσωσαν την Ελλάδα, την Ευρώπη και την παγκόσμια οικονομία από ένα πυρηνικό όλεθρο. Αυτά αποφάσισαν και είπαν τότε.

Το ίδιο βράδυ / άλλο πρωί έγιναν διάφορα πράγματα… Τα ιταλικά επιτόκια έφυγαν για το φεγγάρι, ακολούθησαν τα ισπανικά και άρχισαν να σκαρφαλώνουν τα γαλλικά CDS, έως το σημείο να διαπραγματεύεται η Γαλλία (παραμονές εκλογών) ως junk κάτω από τις Φιλιππίνες. Κάποια στιγμή δυσκόλεψαν και οι πωλήσεις γερμανικών χαρτιών. Ουπς! πως έγινε αυτό άραγε….; Εγινε γιατί στις αγορές όλοι έχουν μοντέλα και κανείς δεν ήταν ούτε αφελής ούτε ινδιάνος που χάνει στην τηλεόραση από τον καουμπόη. Ετρεξαν τα νούμερα και είδαν ότι η Ελλάδα με τη συγκεκριμένη απόφαση δεν έλυνε το πρόβλημα της χρηματοδοτικής της επάρκειας, άρα της βιωσιμότητας του χρέους της. Αποτέλεσμα, ο κίνδυνος μετάδοσης παρέμενε ολοζώντανος. Γιατί ο λογαριασμός ξεκίνησε με τρύπα και η απόφαση με λάθος δομή.

Αποφάσισαν ότι η Ελλάδα μπορούσε να συνεισφέρει 50δις από αποκρατικοποιήσεις σε τόσο μικρό διάστημα. Πρώτο λάθος. Η Ελλάδα έχει περιουσία μεγαλύτερης αξίας αλλά για να αναδειχθεί χρειαζόταν σχέδιο και ικανότητα αξιοποίησης που δεν συναρτάται με τσάτρα-πάτρα ξεπούλημα, ούτε με εξυπηρέτηση χρέους “χθες”. Χρειαζόταν – και χρειάζεται –  στόχευση, στρατηγική, ηρεμία υλοποίησης, προσεκτικό σχεδιασμό, δυνατότητα εκμετάλλευσης των δυνατοτήτων της αγοράς, κατάλληλη οργάνωση και επιμονή. Το ότι είπαν στην Ελλάδα να στήσει το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων στο οποίο να σπρώχνει περιουσιακά στοιχεία,  ή το ότι προσέλαβε η Ελλάδα δύο στρατούς συμβούλων για κάθε έργο χωρίς συντονισμό, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς ενιαία γραμμή παραγωγής αξιών δεν σήμαινε ότι θα επιτευχθούν οι στόχοι που είχαν τεθεί. Όχι οι στρατηγικοί, που αφορούν την ανάπτυξη, το νέο οικονομικό μοντέλο, τα φρέσκα επενδυτικά κεφάλαια, τους νέους παίκτες, τη ρευστότητα στην αγορά και κυρίως την απασχόληση. Ούτε καν οι εισπρακτικοί στόχοι δεν μπορούσαν να επιτευχθούν. Όχι 50δις (ή προσφάτως 19δις) σε πέντε χρόνια, ούτε 5δις σε 50 χρόνια δεν γίνεται να συγκεντρωθούν έτσι. Και έτσι η Ελλάδα έχανε – σε κάθε επιθεώρηση της τρόικας – το στόχο αυτό. Και την πλήρωναν οι μισθωτοί και ο συνταξιούχοι. Και την πληρώνουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Όψιμοι «Ήρωες» και «Προδότες» του νέου Διχασμού – και μια (αληθινά ηρωική) πρόταση


Γράφει: η Σοφία Βούλτεψη

Μια σειρά από επισημάνσεις που οδηγούν σε μερικά συμπεράσματα και σε μία πρόταση θα κάνω σήμερα. Αφού ενημερώσω πως παρά την προσπάθεια κάποιων κακόβουλων να με στείλουν στις… Φιλιππίνες από όπου υποτίθεται ότι ζητούσα βοήθεια από φίλους και γνωστούς, μέσω ενός αστείου mail, εξακολουθώ να πατάω Ελλάδα (από πάσης απόψεως).
Τα γεγονότα είναι γνωστά. Το ίδιο και οι παθογένειες:
Η Ελλάδα κυβερνάται επί δεκαετίες με άθλιο και ζημιογόνο τρόπο από ανθρώπους που στηρίζουν την εκλογή τους και την παραμονή τους στον δημόσιο (λέμε τώρα) βίο στη λειτουργία αυτής της καλοκουρδισμένης μηχανής που είναι το πελατειακό σύστημα.
Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο εκλέγονται πρόσωπα που δεν διαθέτουν ικανότητες και πολιτικό φιλότιμο, αλλά με τη συμπεριφορά τους «μολύνουν» και όσους δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν αυτόν τον αηδιαστικό δρόμο, αλλά το πράττουν προκειμένου να μην βρεθούν «εκτός».
Η πρακτική αυτή εμποδίζει να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ακόμη και τους ικανούς να θέσουν τις ικανότητες, τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους στην υπηρεσία του λαού, ασκώντας με ευσυνειδησία τα καθήκοντά τους, διότι και αυτοί υποχρεώνονται να χάνουν χρόνο εξαγοράζοντας συνειδήσεις και ψήφους.
Όλοι μαζί διαφθείρουν τον λαό και τον εμποδίζουν να επιλέξει αυτούς που πραγματικά θα φανούν χρήσιμοι για την πατρίδα.
Αυτήν την πρακτική έχουν ακολουθήσει οι πάντες – και οπωσδήποτε όσοι έχουν εκλεγεί πάνω από μία φορά – κυρίως αν πριν από τις εκλογές κατά τις οποίες επανεξελέγησαν, το κόμμα τους βρισκόταν στην εξουσία και επομένως είχαν περισσότερες ευκαιρίες και καλύτερη πρόσβαση για να φέρουν σε πέρας διάφορες ρουσφετολογικές εργασίες.
Αυτήν την πρακτική – που μας οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία – ακολούθησαν όλοι: Και αυτοί που υπερψήφισαν τη νέα δανειακή σύμβαση και τώρα κατηγορούνται για προδοσία και αυτοί που την καταψήφισαν, διαγράφηκαν και τώρα ηρωοποιούνται.
Το δεύτερο (κατά τη γνώμη μου πάντα) δεδομένο, είναι ότι από τη στιγμή που η χώρα προσέφυγε στον περίφημο μηχανισμό στήριξης (τον οποίο ακόμη και σήμερα διαφημίζει ο κ. Παπανδρέου ως δικό του «δημιούργημα»), χωρίς να καταβληθεί κάθε προσπάθεια να αποφευχθεί, η πορεία ήταν προδιαγεγραμμένη:
Υπέρμετρη φορολογία, περικοπές, φτωχοποίηση, λουκέτα, ύφεση, ανεργία. Αυτή είναι η συνταγή του ΔΝΤ, αυτήν ξέρει, αυτήν εφαρμόζει, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
(Όσο περνά ο καιρός, εδραιώνεται μέσα μου η πεποίθηση πως τα δύο παραπάνω δεδομένα είναι αλληλένδετα: Δηλαδή, λόγω του πελατειακού κράτους και της δημιουργίας υπέρμετρων προσδοκιών και ρουσφετολογικών απαιτήσεων στον λαό, είχε καταστεί αδύνατον για οποιαδήποτε κυβέρνηση να εφαρμόσει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση και έπρεπε να δημιουργηθούν οι συνθήκες έξωθεν και άνωθεν επιβολής των αλλαγών).
Το δεύτερο δεδομένο (της προσφυγής στο Μνημόνιο), μας οδηγεί στο τρίτο: Από την στιγμή που μπήκαμε σ’ αυτήν την περιπέτεια και από τη στιγμή που ήταν εκ των προτέρων βέβαιο πως η «συνταγή ΔΝΤ» θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη ύφεση και λιγότερα έσοδα για το κράτος, δεν υπήρχε περίπτωση να σταματήσει κάπου η λήψη μέτρων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αριστότεροι


Γράφει: η Στεφανία Λυγερού

Κάποιοι εξ υμών θεωρούν εαυτούς γνώστες, ότι ξέρουν κάτι παραπάνω από τηνπλειοψηφία, ότι μπορούν να πράξουν παραπάνω πράγματα από την πλειοψηφία. Όσοινιώθουν έτσι, θεωρούν χρέος τους να ενημερώσουν τους πολλούς, να τουςπροτρέψουν, ή να ηγηθούν αυτών. Έχω πει σε φίλο -που κι εκείνος θεωρεί εαυτόναριστότερο- αν πιστεύεις ότι οι πολλοί είναι πιο πίσω, τράβα τους μπρος!!! Μηνθες να ηγηθείς αυτών, μην θες να ακουμπήσουν πάνω σου, μην θες να τους σώσεις.Τράβα τους μπρος να γίνουν κι αυτοί άριστοι.

Όλοι μπορούν, και να αντιληφθούν το δίκαιο, και να κρίνουν σωστά, και ναπαλέψουν για το δίκιο τους, και να φέρουν το σωστό αποτέλεσμα, χωρίς να έχουνκάποιον να τους εξηγεί ή να τους προτρέπει. Οι νουθεσίες και τα μαλώματα δενπιάνουν ούτε στα παιδιά. Η στάση μας (μόνο) σπρώχνει!! Αν θεωρείς εαυτόν άριστοπράξε το σωστό για να φανερωθεί. Μόνο αυτό χρειάζεται, να το δω. Αν δω το άξιοκαι το επιλέξω θα γίνει στάση ζωής (κτήμα μου, κατάκτηση), τότε μόνο δεν θαμπορώ να μην το τηρώ.

Γίνε τοάξιο που θέλεις να βλέπεις γύρω σου κι έχε εμπιστοσύνη!!! Αυτό είναι τοσημαντικότερο. Έχε εμπιστοσύνη στους άλλους, μην θεωρείς ότι έχεις κάτιπαραπάνω, πρέπει να γνωρίζεις ότι όλοι μπορούν να πράξουν το σωστό ΚΑΙ… μην τους περιμένεις για να αρχίσειςνα πράττεις, ο αυριανός άριστος, σήμερα καν δεν το γνωρίζει. Μπορεί ακόμηνα μένει αμέτοχος, μπορεί ακόμα να μην έχει βρει τη δύναμη, μπορεί ακόμα ναχρειάζεται κάποιον άλλον να του τα φτιάξει. Η πράξη θα τον κάνει άριστο, και ηπράξη θα του βγει αναγκαστικά (εξ ανάγκης) κι απρογραμμάτιστα (ασυναίσθητα).

Δες ένα σενάριο.. Πες ότι δεν έχω τη δύναμη να τα φτιάξω μόνη μου και πάωκαι στηρίζομαι στον Θεοδωράκη, μετά πάω στον Καζάκη, μετά περιμένω κάποιονβουλευτή να παραιτηθεί για να λυθεί το πρόβλημά μου, μετά περιμένω να λυθεί ωςδια μαγείας… (ας δεχτώ ότι είμαστε πολλοί τέτοιοι). Και…… τελικά δεν μουτο λύνει ούτε ο Θεοδωράκης, ούτε ο Καζάκης, ούτε μαγικά κόλπα παίζουν. Μεαναγκάζει η ιστορία να βγω και να παλέψω μόνος μου, με τα χεράκια μου για να ταφτιάξω. Πες μου φίλε μου καλέ, αυτός που μόνος του υπέφερε, μόνος του πολέμησε,μόνος του διεκδίκησε, μόνος του έφερε τα αποτελέσματα, θα δεχτεί εσένα να μπειςμπρος; Θα δεχτεί εσένα ως αξιότερο; Να αποφασίζεις για εκείνον; Κοίτα τώρα πώςθα γίνει άριστος αυτός που ούτε καν ο ίδιος το γνωρίζει. Θα βγει να πολεμήσειτο άδικο, το άδικο που τον πνίγει! Πολεμώντας το άδικο φέρνεις το δίκαιο!!!!Την ίδια στιγμή!!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διδακτικό βίντεο…


Οι Σοβιετικοί βοήθησαν τους Νεότουρκους να νικήσουν την Ελλάδα.Ρώσος βουλευτής για την κατασκευή πυρηνικών σταθμών στην Τουρκία απο τους Ρώσους.

Στο κάτω μέρος της μπάρας του youtube υπάρχει η ένδειξη CC ,πατήστε επάνω θα ανοίξει μικρό παράθυρο …Υπότιτλοι…επιλέξετε …Ελληνικά.

Αναρτήθηκε στις ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Leave a Comment »