Οι Γερμανικές Εκτελέσεις


Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν –αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».

Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας…


thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου


Πέφτουν οι τζίφρες και τελειώνουν τα ψέματα. Με τις υπογραφές των τριών αρχηγών της συγκυβέρνησης στις έγγραφες δεσμεύσεις τους θα πρέπει να πάει τη Δευτέρα στο Eurogroup το ραπόρτο που θα λέει ότι τα τρία κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΛΑΟΣ) συμφωνούν να εκτελέσουν, χωρίς παρεκκλίσεις και ψευτομαγκιές, όλες τις απαιτήσεις των δανειστών. Εν τω μεταξύ θα πρέπει να έχει κλειδώσει η συμφωνία με την τρόικα για όσα αυτή απαιτεί σε επίπεδο μέτρων τώρα και στο εξής.

Επίσης θα πρέπει να έχει λήξει κάθε εκκρεμότητα για το ενδιάμεσο «μίνι» μνημόνιο που προαπαιτείται για να εγκριθούν τα 30 δισ. ευρώ που θα δοθούν για την ολοκλήρωση του PSI. Στόχος είναι, αφού το PSI εγκριθεί οριστικά την επόμενη Πέμπτη από τους ΥΠΟΙΚ της ευρωζώνης, τη Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση της Ελλάδας να καταθέσει την προσφορά για το «κούρεμα» και η ανταλλαγή των ομολόγων να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 6 Μαρτίου.

Για να συμβούν όλα αυτά, θα πρέπει οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης να έχουν συγκατανεύσει στις αποφάσεις για όλα τα αδιανόητα μέτρα που θα συνοδεύουν την πιο επαίσχυντη συμφωνία που έχει υπογράψει αυτή η χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες.

Υποτίθεται ότι οι βουλευτές των εν λόγω κομμάτων βρίσκονται σε… αναβρασμό και απειλείται γενικευμένη ανταρσία. Τρίχες! Και κατσαρές μάλιστα – πιο κατσαρές κι από αυτές του Βαμβακούλα.

● Ποιος θα κάνει αντάρτικο;

● Ποιος από αυτούς είχε ποτέ κάτι διαφορετικό να πει απ’ όσα εφαρμόστηκαν;

● Ποιος ποτέ παρουσίασε μια εναλλακτική πρόταση – όχι σε επιμέρους μέτρα, αλλά ως στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης;

Κανείς! Κλαίγονται μόνο σαν πεντάχρονα ότι κανείς δεν τους έδινε σημασία, ότι τους έβαζαν… με το ζόρι να ψηφίζουν την καταδίκη ολόκληρης χώρας και ολόκληρου λαού σε ένα πρόγραμμα που μέχρι κι ο… Πρετεντέρης λέει πια ότι «τελικώς θα οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, στο σημερινό αδιέξοδο: όλο και μεγαλύτερες απαιτήσεις για όλο και μικρότερα αποτελέσματα».

Λες και δεν είναι πολιτικοί άνδρες και γυναίκες. Αλλά άβουλα αθύρματα. «Χρήσιμοι ηλίθιοι» (πάλι κατά Πρετεντέρη), οι οποίοι «δεν κατάλαβαν» ότι το Μνημόνιο δεν ήταν τίποτε από όσα έλεγαν (δηλαδή «ένα σχέδιο μεταρρύθμισης της ελληνικής κοινωνίας»). Ότι «δεν ήταν ορθολογισμός, αλλά δογματισμός».

Ίσως η πιο μεγάλη ξεφτίλα είναι ότι έφτασε χθες ο Παπανδρέου να πει μια τελείως αυτονόητη αλήθεια για όσους τέως ή πρώην υπουργούς του τον «σταυρώνουν» σήμερα επιδιώκοντας να μείνουν οι ίδιοι εκτός του καταλογισμού ευθυνών: «Κανείς δεν τους υποχρέωσε να είναι υπουργοί»! Κοινώς «το επέλεξαν», συνεπώς «ας τα λουστούν μαζί μου». Και… (νομίζει ότι) καθάρισε. Με αυτούς, εννοείται – διότι για όλους τους υπόλοιπους δεν «καθάρισε» κανείς ακόμη!

Όλα τελειώνουν; Αμ δε!

Και καλά. Ας υποθέσουμε ότι πράγματι – όπερ το πιθανότερο… – οι βουλευτές επιλέγουν να μην τα κάνουν μπάχαλο.

● Ότι όλα εξελίσσονται κατά το αναμενόμενο και όλες οι απαιτήσεις της τρόικας, των Γερμανών, του ΔΝΤ και όλου του εσμού των τοκογλύφων γίνονται απολύτως αποδεκτές.

● Ότι η κυβέρνηση παρακάμπτει την (προσχηματική και έωλη) συμφωνία ΣΕΒ και ΓΣΕΕ και με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου καταργεί συμβάσεις, τρώει μισθούς κ.λπ.

● Ότι η ίδια αυτή κυβέρνηση κατεβάζει προθύμως τα παντελόνια μέχρι το γόνατο (μετά, ως γνωστόν, πέφτουν μόνα τους…) και δίνει τα πάντα χάριν «κουρέματος» και νέου δανείου.

● Ότι πράγματι η κυβέρνηση της Ελλάδας αναβάλλει για ένα διάστημα την επισημοποίηση της χρεοκοπίας.

● Ότι ολοκληρώνεται ακόμη και το PSI και όλα πηγαίνουν όπως έχουν σχεδιαστεί από δανειστές, επιτηρητές, επιτρόπους, τραπεζίτες, κερδοσκόπους και λοιπούς… φαρισαίους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ακαδημαϊκοί ζητούν καταγγελία του μνημονίου και στάση πληρωμών – ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ


Προς την Α. Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριο Κάρολο Παπούλια

Κοινοποίηση προς:

– Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Κύριο Γεώργιο Παπανδρέου
– Τον Αρχηγό της Αξιωμ/ικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρο της ΝΔ, Κύριο Αντώνιο Σαμαρά
– Τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ, Κυρία Αλέκα Παππαρήγα
– Τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Κύριο Γεώργιο Καρατζαφέρη,
– Τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Κύριο Αλέξη Τσίπρα,
– Τα Μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου
– Τα Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

Με περισσή αγωνία για την τύχη της πατρίδας μας, αλλά και με αίσθημα εθνικής ευθύνης, σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή, με συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες, με τον κατάλληλο χειρισμό και εφαρμογή θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.
Η αδυναμία του Μνημονίου να επιτύχει τους στόχους του είναι πλέον δεδομένη. Συνέχιση της ίδιας πολιτικής, με την οικονομική ύφεση και την περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους που προκαλεί, θα οδηγήσει στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ίδε Αποκρατικοποιήσεις και Αξιοποίηση Δημόσιας Περιουσίας στο προταθέν Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο), μεγαλύτερη εξαθλίωση του λαού λόγω περαιτέρω αύξησης του ποσοστού ανεργίας, ενώ οι Ελληνικές πόλεις θα καταστούν αβίωτες εξ αιτίας της αναπότρεπτης κοινωνικής έκρηξης.

Αν καταλήξουμε σε αναδιαπραγμάτευση/αναδιάρθρωση του χρέους μας υπό παρόμοιες συνθήκες, θα πρόκειται για ελεγχόμενη πτώχευση υπό δυσμενέστατους όρους, υπαγορευμένους από άλλους. Για να προληφθούν αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις, η Κυβέρνηση πρέπει χωρίς καθυστέρηση να πάρει την πρωτοβουλία και με αποφασιστικότητα να χαράξει ένα νέο δρόμο για την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, Κύριε Πρόεδρε, προτείνουμε:

• Να καταγγελθεί πάραυτα το Μνημόνιο, προβάλλοντας νομικούς όρους και ατέλειες κατά την υπογραφή του, την αντισυνταγματικότητα όρων του, και την απουσία αλληλεγγύης των πλουσίων/ανεπτυγμένων χωρών της ΕΕ προς την Ελλάδα.

• Επικαλούμενη το επαχθές-απεχθές βάρος του χρέους για τον Ελληνικό λαό, η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε προσδιορισμό των όρων της Ελλάδος γιά μία αναδιάρθρωσή του, η οποία απαραίτητα να περιλαμβάνει και ένα «κούρεμα» ύψους 30-40%, επιδιώκοντας τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων μας στην ΕΕ. Το εναπομένον ποσό του χρέους πρέπει να εξυπηρετείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς τη δημιουργία νέων ελλειμμάτων.

• Να κηρυχθεί στάση εξωτερικών πληρωμών μέχρι να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές μας και την ΕΕ για τους ανωτέρω όρους της αναδιάρθρωσης.

• Η Κυβέρνηση να νομοθετήσει άμεσα την εσαεί λειτουργία του κράτους υπό καθεστώς μηδενικού ελλείμματος. Επί πλέον, εκφράζοντας τη γενικευμένη λαϊκή απαίτηση, να λάβει τα ακόλουθα μέτρα χρηστής και δίκαιης διακυβέρνησης: δίκαιη φορολόγηση εισοδημάτων και περιουσίας – συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό, δήμευση της περιουσίας καταχραστών δημόσιας περιουσίας, δήμευση περιουσίας που δεν δικαιολογείται από δήλωση πόθεν έσχες του ιδιοκτήτη, και δραστική περιστολή των δαπανών, αρχίζοντας με περικοπή σε βαθμό τουλάχιστον 50% των δαπανών προς όφελος των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, βουλευτών, δημάρχων, αντιδημάρχων, κλπ.

• Η Κυβέρνηση να απαιτήσει άμεσα από την Γερμανική Κυβέρνηση την πληρωμή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων που η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία πληρωμή θα κάλυπτε ένα πολύ υψηλό ποσοστό του Ελληνικού χρέους.

Κύριε Πρόεδρε, δεν παραβλέπουμε τον κίνδυνο η αναδιάρθρωση-επαναδιαπραγμάτευση, με πρωτοβουλία της Ελλάδος, από κοινού με το «κούρεμα» και με την προσωρινή στάση πληρωμών, να μας θέσει εκτός της Ευρωζώνης. Η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης εκτιμάται πολύ μικρή, πρώτον διότι δεν πιστεύουμε ότι προβλέπεται αποβολή μέλους από την Ευρωζώνη, αλλά κυρίως γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε σημαντικά προβλήματα για το ευρώ και τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της ΕΕ, ενώ θα αύξανε και το ρίσκο των δανειστών μας να απωλέσουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό των κεφαλαίων τους. Ωστόσο, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μια έξοδος, λοιπόν, από την Ευρωζώνη, αν και δεν έχει προηγούμενο, μπορεί να μας επιβληθεί και να έχει δυσάρεστες συνέπειες. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να προκληθεί πανικός στις τράπεζες και προσωρινή απομόνωσή μας από τις αγορές. Όμως, όλες οι αρνητικές συνέπειες μπορούν να ελεγχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό και βαθμηδόν να εξουδετερωθούν, χάρη στις δυνατότητες αντίδρασης που εξασφαλίζει ένα εθνικό νόμισμα ελεγχόμενο 100% από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Τέλος, θα υπενθυμίσουμε την ανάγκη επαγρύπνησης στα εθνικά μας θέματα, των οποίων πολυάριθμες εξελίξεις μας ανησυχούν στο έπακρον, καθώς είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν μέσα στο καθεστώς οικονομικής εξαθλίωσης που οδηγείται η χώρα από το Μνημόνιο. Συνεπώς, κι αν ακόμη υπήρχαν κυρίαρχοι παράγοντες που θα μας επέβαλλαν παραμονή υπό το καθεστώς του Μνημονίου, αυτό θα έπρεπε να αποκλεισθεί με κάθε τρόπο και κάθε θυσία, από τη στιγμή που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία. Οι Έλληνες αυτή τη στιγμή αισθάνονται ταπεινωμένοι και ανίσχυροι. Η έξοδος από την πολιτική των Μνημονίων θα ανυψώσει το ηθικό του λαού, απαραίτητη προϋπόθεση γιά την επαναφορά της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και για την περιφρούρηση των εθνικών μας συμφερόντων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καμμένος – Τράγκας βάζουν βόμβα στα θεμέλια του σάπιου πολιτικού συστήματος (ηχητικό)


επιβεβαιώνεται το ρεπορτάζ του Κουρδιστού πορτοκαλιού

Το επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Γ. Τράγκας σήμερα το πρωί

Στο ίδιο κόμμα Καμμένος-Τράγκας!
Τους ακολουθούν άλλοι 15 βουλευτές της ΝΔ που έχουν απελπισθεί από τον συμβιβασμένο Σαμαρά!

O Πάνος Καμμένος και ο Γιώργος Τράγκας βρίσκονται από σήμερα κάτω από την ίδια πολιτική στέγη!

Το νέο μεγάλο κόμμα της πατριωτικής κεντροδεξιάς που έρχεται να απεγκλωβίσει τους απελπισμένους, από την πολιτική κωλοτούμπας, του Αντώνη Σαμαρά είναι πλέον γεγονός.

Ο μαχητικός πολιτικός και ο μαχητικός δημοσιογράφος βάζουν μπουρλότο στο πολιτικό κατεστημένο της κεντροδεξιάς.

Από σήμερα οι αιχμάλωτοι ψηφοφόροι του συμβιβασμένου Σαμαρά έχουν τη δική τους διέξοδο. Πολύ σύντομα το ίδιο θα γίνει και με τουλάχιστο 15 βουλευτές της ΝΔ.

Όπως όλα δείχνουν για δεύτερη φορά στη πολιτική ιστορία ο Σαμαράς αποδεικνύεται ολίγιστος μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις.

Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και δεν μπορούν να περιμένουν τους δειλούς, τους αμήχανους, τους αργόσυρτους ηγετίσκους…

.

αἰέν ἀριστεύειν (η.τ)

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. 1 Comment »

Ἡ ζωὴ καὶ ὁ βίος ποὺ σκοτώνει.


Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους.
Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.

Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη. Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Όπως δε χωρά άλλα φερέφωνα προκάτ επανάστασης.
Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν, όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε ως τα πρόσωπά μας. Όταν ο κάθε τυχάρπαστος, ο κάθε τιποτένιος, μπορεί να μάς δέσει πάνω σε μια καρέκλα, σ’ έναν πάγκο ή σ’ ένα κρεβάτι, να μάς φτύσει, να μάς μαστιγώσει, να μάς βιάσει. Το Σύστημα αποχαλινωμένο καλλιεργεί σκόπιμα την ασυνειδησία, την αγριότητα, το χάος, καταλύοντας το σεβασμό για τον ανθρώπινο παράγοντα. Δεν άφησε τίποτα ανεκμετάλλευτο, από το “χάσμα των γενεών” που αποκόβει τους ανθρώπους μεταξύ τους και ετοιμάζει τους αυριανούς παιδιά-καταδότες του Χίτλερ, ως την κατάργηση της οικογένειας.
Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση και να μπορέσει αύριο να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες.
Ο Παπαδόπουλος ήταν μια δοκιμή και στον ευρωπαϊκό χώρο, κατά το σύστημα των χιλιάδων πειραμάτων που πραγματοποιούνται σ’ όλες τις περιοχές του πλανήτη. Η συνταγή είναι πια κοινή: Όταν ένας λαός σηκώσει κεφάλι κατά του κυβερνήτη του, εκπρόσωπου του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, βρείτε έναν αλήτη και αναθέστε του να περάσει χειροπέδες σ’ αυτό το λαό. Κι αφήστε τον να εξουθενωθεί. Το πιθανότερο είναι να συνηθίσει και να ζήσει εξουδετερωμένος από τριάντα μέχρι σαράντα χρόνια, όπως συνέβη στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Επειδή όμως οι καιροί αλλάζουν, τα πράματα πάνε γρηγορότερα, η συνταγή τροποποιήθηκε. Πάρτε τα κλειδιά από τον αλήτη, δώστε τα στον παλιό κυβερνήτη και στείλτε τον να ξεκλειδώσει τις χειροπέδες. Ο λαός θα του γλείφει τα χέρια, βλέποντάς τον σαν ελευθερωτή του. Γι’ αυτό και μεις, τα σύγχρονα πειραματόζωα, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε πάντα τον όρο π.Χ., που θα σημαίνει τώρα πια “προ Χούντας”, και μ.Χ., “μετά τη Χούντα”. Γιατί το πείραμα πέτυχε και δεν πρέπει να το λησμονούμε ούτε στιγμή. Η Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας.
ΛΙΛΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ Οκτωβρης 1978 μ.χ
Επίκαιρη και πολύ σκληρή προφητική η αλήθεια της Λιλής Ζωγράφου.
“Η Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας.”

Γιώτα Σούσουλα.

Διάβασα αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα τῆς Λιλῆς Ζωγράφου πρὸ ὁλίγου καὶ μὲ προβλημάτισε.
Σκεπτόμουν ἀπὸ καιρὸ νὰ γράψω κάτι γιὰ τὸν βίο καὶ γιὰ τὴν ζωή. Μὲ ἢ χωρὶς εἰσαγωγικά.
Ὅπως ἤδη ἔχω σχολιάσει, ὑπάρχουν σημεῖα σὲ αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα μὲ τὰ ὁποῖα διαφωνῶ. Ἀλλὰ μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ὗφος καὶ ἡ γενικοτέρα τοποθέτησις. Τὰ γεγονότα, ὡς γεγονότα εἶτε μποροῦν νὰ ἀγνοηθοῦν , εἶτε νὰ ἀλλοιωθοῦν εἶτε ἀκόμη καὶ νὰ διαστρεβλωθοῦν.

Ἡ Λιλὴ μιλᾶ γιὰ ἕναν πόλεμο, τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχουμε ξεκινήσει ὅλοι μας!
Ἕναν πόλεμον ὑπὲρ τῆς ζωῆς κι ὄχι ἕναν συμβιβασμὸ ὑπὲρ τοῦ βίου.
Διότι αὐτό, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπάρχουμε, εἶναι βίος! Εἶναι βία! Εἶναι θάνατος ἀργός, καθημερινός, ἀνελέητος.

Ὄχι, δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν πραγματικότητά μας.
Αὐτὰ εἶναι γιὰ κατανάλωσιν. Γιὰ νὰ ἀπασχολούμαστε μόνον μὲ κάτι καὶ νὰ μὴν μᾶς μένει χρόνος νὰ σκεφτοῦμε παρὰ κάτω… Λίγο ἀκόμη…
Ὕπνος βαθύς μᾶς σκεπάζει, μᾶς ἀποχαυνώνει! Μᾶς κάνει νὰ βλέπουμε καὶ νὰ μὴν βλέπουμε!

Γιὰ παράδειγμα, μᾶς καταληστεύουν. Μᾶς τσακίζουν τὸ ἠθικό! Μᾶς κάνουν νὰ φοβόμαστε τὴν σκιά μας.
Ἀλλά ποιοί τούς τό ἐπιτρέπουν κάτι τέτοιο;
Ποιοί ἔχουν δόσει σέ κάθε «κυβερνήτη» αὐτό τό δικαίωμα;
Μήπως εἶναι ἡ δική μας ἄγνοια; Ὁ δικός μας συμβιβασμός; Ἡ δική μας ἀμάθεια; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αποκριάτικα πορδόξυλα–μόνιμης αγανάκτησης και οργής.


Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

Τρίκαλα 03-02-2012

(Την αφορμή για το σύντομο σημείωμα που παραθέτω την πήρα από ιστοσελίδα την οποία οφείλω να αναφέρω

http://www.trikalanews.gr/article/42239/. Διαβάζω:

«Θύμα» αποδοκιμασιών έπεσε χθες ο υπουργός Ανταγωνιστικότητας Μιχάλης Χρυσοχοϊδης από πολίτες στην πλατεία του Κορυδαλλού.

Το περιστατικό σημειώθηκε ενώ βρισκόταν σε εκδήλωση σε μεζεδοπωλείο με συνεργάτες του και βρέθηκε αντιμέτωπος με δεκάδες πολίτες. Οι συγκεντρωμένοι του επιτέθηκαν φραστικά ενώ με την συνδρομή των δύο διμοιριών των ΜΑΤ που βρέθηκαν στο σημείο, το περιστατικό έλαβε τέλος. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ήταν προσκεκλημένος της τοπικής οργάνωσης του ΠαΣοΚ, για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας».

Ευχαριστώντας την ιστοσελίδα για την πληροφορία για το «κράξιμο» σχολιάζω λέγοντας:

Οι συγκεντρωμένοι θα έπρεπε να είχαν από ένα αποκριάτικο (επιτρέψτε μας τη φράση) πορδόξυλο για τον κύριο Χρυσοχοϊδη (πρωταγωνιστής ντε και στην… τρομοκρατία… τη διέλυσε ο… μπαγάσας) και τους ομοίους του που εξακολουθούν να παρουσιάζονται στην ελληνική κοινωνία και στα γυαλιά σαν «σωτήρες» οι ξεδιάντροποι που οδηγούν την Ελλάδα πέρα από τις εσχατιές του χάους.

Η μεγαλύτερη Ξευτίλα για την κομματική Ελλάδα των πρωθυπουργών, των προέδρων και υπουργών, των βουλευτών (μεταξύ και αυτών που θέλουν να πολιτευτούν στις κομματικές τάξεις των λαμόγιων), των γραμματέων, των φαρισαίων και κάθε άλλον κηφήνα των υπουργείων διευθυντών και διοικητών του ελληνικού κράτους, είναι να είσαι κάτι από αυτά τα εκτρώματα που, παρόλο που μας έχουν ρίξει στο χάος, διεκδικούν πάλι να εκλεγούν!!

 Ε ρε έλληνες ξυπνάτε! Ξυπνάτε επιτέλους από το λήθαργο και από τη μια με πρωτοπόρα τη διανόηση,(άντε καιρός είναι να τη δούμε αντάμα με τους πρεσβευτές του λόγου με τα αβάκιά τους παρατεταμένα σε θέση πνευματικής μάχης) και από την άλλη οι εργάτες, οι αγρότες, όλη η κοινωνία μαζί να πάρουμε τα αποκριάτικα πορδόξυλα στα χέρια μας και προγκήξουμε όλους, μα όλους χωρίς καμιά εξαίρεση.

 Κρυφτείτε ρεεεε! Κρυφτείτε ρε… πολιτικάντηδες.

Άι σιχτίρ!

Και πάμε για αποκριές και θα ’μαι συγχυσμένος.

Παθός(!) μαθός(;)


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΝ θα παραδοθούμε αμαχητί  στους ξένους εταίρους, συνεταίρους, «συμμάχους»  και…ανθέλληνες. Θεωρούμε δεδομένο τον ανθελληνισμό τους, για λόγους ιστορικούς. Συνδιαμόρφωσαν τη νεότερη ιστορία  μας μαυρίζοντας  τις σελίδες της, με αλάτι στις πληγές μας. Ωστόσο, το τουφέκι μας δεν πιάνει το μπόι τους. Δεν στήνονται στο Γουδί-είναι πολλοί και δεν χωράνε, δυνατοί και δεν τους φοράς εύκολα τις χειροπέδες.

ΣΗΜΑΣΙΑ έχει να πολεμάς κι εμείς, εδώ και  χρόνια, δεν πολεμάμε. Παραδοθήκαμε, παραδώσαμε τα «άγια τοις κυσί» και τώρα τρέχουμε. Με βέλη απέναντι στα τεθωρακισμένα τους και με αφορισμούς που ανακλώνται σε ανέκφραστα πρόσωπα.

ΜΕ  αυτά ως δεδομένα του  «εξωτερικού», οφείλουμε  να ψάξουμε και  να ψαχτούμε στο…εσωτερικό. Αφού δεχτούμε λάθη και εγκλήματα δικά μας και δικών μας, που έφτασαν την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλί, αδύναμη και εξαρτημένη. Είμαστε μονότονοι, αλλά ας δούμε ό,τι δεν(;) βλέπαμε στις δεκαετίες της ανεμελιάς και της…χλιδής με δανεικά. Να τα πάρουμε κατά κλάδο και σινάφι; Να τα ρίξουμε στους πολιτικούς και μόνο; Να ξορκίσουμε τους μιζαδόρους που τα ακούμπησαν στην Ελβετία, για να βγούμε οι υπόλοιποι «αθώοι του αίματος»;

ΘΑ  κάνουμε κάτι απλό και πρακτικό. Με οδηγό της αλυσίδας (και των δικών μας) αμαρτιών την τηλεόραση ως ΜΜΕ, που κουβαλάει τις δικές της αμαρτίες. Δημόσια και ιδιωτική. Με τη σειρά εμφάνισής τους στο «γυαλί» και δεν μας ενδιαφέρουν τα πρόσωπα. Το φαινόμενο έχει σημασία. Κι αν αναφερθούμε σε μερικά ονόματα, το κάνουμε για τη σαφήνεια των γραφομένων μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »