“Το μόνο λογικό πράγμα είναι να αλλάξει το μίγμα πολιτικής»


Ακολουθεί δημοσίευμα της Βρετανικής εφημερίδας «Guardian» που περιλαμβάνει συνέντευξη του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά:

 

Ένας απρόσμενος αντίπαλος των μέτρων λιτότητας στην Ελλάδας: Ένας πρώην συγκάτοικος του Πρωθυπουργού.

Ο Αντώνης Σαμαράς, Οικονομολόγος απόφοιτος του Harvard και αρχηγός της κεντροδεξιάς αξιωματικής αντιπολίτευσης λέει ότι το φάρμακο είναι λάθος για την Ελλάδα.

Καθισμένος στο υπερσύγχρονο γραφείο του, μπροστά από μια σειρά φωτογραφιών που συμπεριλαμβάνουν αυτόγραφα του Τεντ Κέννεντι και του Τζωρτζ Μπους, ο Αντώνης Σαμαράς δεν δείχνει ιδιαίτερα αντισυστημικός.

Όμως, ως αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, αυτό έγινε.

Στην επική μάχη για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους, ο απόφοιτος του Χάρβαρντ οικονομολόγος, διαφώνησε ριζικά με το «φάρμακο» θεραπείας. «Το φάρμακο που δόθηκε στην Ελλάδα δεν έχει αποτελέσματα» λέει παραθέτοντας το μπαράζ φορολογικών μέτρων, μισθολογικών και συνταξιοδοτικών μειώσεων που απαιτήθηκαν από την τρόικα σε αντάλλαγμα της οικονομικής βοήθειας. «Τα μέτρα λιτότητας δεν δουλεύουν, οι θυσίες που κάνει ο κόσμος δεν αποδίδουν. Εν ολίγοις η θεραπεία είναι τόσο ισχυρή που ελλοχεύει ο κίνδυνος θανάτωσης της οικονομίας πριν από την εξάλειψη του ελλείμματος«

Παρά την ευγενή και προνομιούχο καταγωγή του -ακριβώς όπως του Γιώργου Παπανδρέου, του σοσιαλιστή πρωθυπουργού με τον οποίο σπούδασαν μαζί στις ΗΠΑ- ο ηγέτης των συντηρητικών Σαμαράς βρίσκεται σε αντιπαράθεση όχι μόνο με τον κάποτε στενό του φίλο. Η αντίθεση στην «ανάπτυξη μέσω λιτότητας» στην οποία υποβάλλονται οι Έλληνες οδήγησε τον Σαμαρά σε αντιπαράθεση και με άλλους ηγέτες του κεντροδεξιού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος του οποίου η Ν.Δ. είναι μέλος.

Από τότε που ξέσπασε η κρίση, πριν από 18 μήνες, η Μέρκελ, ο Μπαρόζο και ο Μπερλουσκόνι προσπάθησαν αλλά απέτυχαν να αλλάξουν τις απόψεις του. Ο Σαμαράς παραμένει σταθερός και δεν μετανιώνει για την στάση του…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νίκη σου ΕΣΥ ξεκινάει τώρα!


Γράφει ο Νικόλαος Γεωργαντζάς*

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο μου Εμμανουήλ Σαρίδη (http://cceuropeev.syscp4.webhosting-franken.de/berlin-athen-r2010/index.php?id=home), που μου υπενθύμισε ότι κάποτε είχα προτείνει να κάνουμε την τηλεόραση ενυδρείο με ψάρια. Χρήσιμη πρόταση, ειδικά τώρα με τον αποκλεισμό της πιθανότητας χάραξης κοινής αμυντικής γραμμής, αλλά και κοινών θαλασσίων συνόρων, με την μη οριοθέτηση Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ).

Ίσως η ΑΟΖ είναι ένας από τους λόγους που: «Εικόνα διάλυσης του κομματικού σκηνικού δείχνει η δημοσκόπηση της Kαπα Research για το Βήμα. Ούτε 35% δεν πιάνουνε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μαζί!» ) http://greek-elections.blogspot.com/).

Οι δημοσκοπήσεις όμως των βουλευτικών ή κομματικών εκλογών που βλέπουμε στο διαδίκτυο, δεν ασχολούνται καν με τα 100+ ελληνικά πολιτικά πατριωτικά μέτωπα και κινήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα, άλλα με συνοπτικές* και άλλα με εκτενείς** πολιτικές προτάσεις. Πέρα των οπαδών των νυν κομμάτων της συμφοράς, η μόνη άλλη κατηγορία ψηφοφόρων που απασχολεί τα ελληνικά ΜΜΕ είναι οι ‘Αδιευκρίνηστοι’, που υπολογίζονται γύρω στο 35.2 τοις εκατό.

Εν όψει όμως των επερχομένων εκλογών, μπορούμε να αναμένουμε τα υπάρχοντα 100+ ελληνικά πολιτικά πατριωτικά μέτωπα και κινήματα στην Ελλάδα, επίσης να συμμετέχουν στις επερχόμενες εκλογές, είτε μεμονωμένα και ανεξάρτητα μεταξύ τους, παρά τα κοινά τους πολιτικά αιτήματα, είτε υπό έναν και μόνον έναν κοινό πολιτικό φορέα ή ένα κοινό πολιτικό κόμμα, υποθετικά με το όνομα ‘ΕΣΥ’. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Xαμένη η δυναμική της διαφοράς


Tου Χρήστου Γιανναρά

Tο κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, όπως δεν έχει και το προλεταριάτο (καταπώς το όριζε ο Mαρξ). Kεφάλαιο και προλεταριάτο είναι έννοιες περιληπτικές συμφερόντων. Aνταγωνιζόμενων συμφερόντων, που γεννάνε «τάξεις» και «πάλη των τάξεων». Δεν έχουν πατρίδα, γιατί αποκλείουν εξ ορισμού την έννοια, την πραγματικότητα και τον στόχο της «κοινωνίας». Aγνοούν τόσο την «κοινωνίαν της χρείας» όσο και την «κοινωνία του αληθούς» – την κοινή πάλη για «νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης.

Kεφάλαιο και προλεταριάτο είναι έννοιες περιληπτικές συμφερόντων, και φορείς των συμφερόντων είναι άτομα – αδιαφοροποίητες μονάδες συλλογικής ομοείδειας. Eχουν απρόσωπο χαρακτήρα, και το Kεφάλαιο και το προλεταριάτο, χαρακτήρα διεθνικό, η διαπάλη τους δεν γνωρίζει σύνορα και πατρίδες. Aφορούν και τα δύο στην απρόσωπη φύση του ανθρώπου, στις ενστικτώδεις ορμές της φυσικής ομοείδειας (αυτοσυντήρηση, κυριαρχία, ηδονή).Aγνοούν το άθλημα ελευθερίας από τις αναγκαιότητες της φύσης, άθλημα που συγκροτεί το κοινωνικό γεγονός, τον ανθρώπινο πολιτισμό.

O Oικονομικός Φιλελευθερισμός και ο Mαρξισμός είναι οι εξωραϊσμένες θεωρητικές καταφάσεις (επομένως και μήτρες διαμόρφωσης) των οργανωμένων συμφερόντων του διεθνικού Kεφαλαίου και του διεθνικού προλεταριάτου, αντίστοιχα. Tυπικά προϊόντα, και οι δύο θεωρίες, της φιλοσοφίας του Διαφωτισμού, δηλαδή της ατομοκρατίας και της φυσιοκρατίας. Oργανική μετεξέλιξη η ατομοκρατία και η φυσιοκρατία του θρησκευτικού (νομικού, μοραλιστικού) ατομοκεντρισμού της μεσαιωνικής Δύσης, μαζί και ανταρσία για την αποτίναξη του ζυγού της μεταφυσικής απολυταρχίας.

Kαπιταλισμός και Mαρξισμός, έκγονα του ατομοκεντρισμού και της φυσιοκρατίας, παρήγαγαν, με διαλεκτική αντιστοιχία κορυφωμάτων απανθρωπία, έναν πρωτοφανή για την ανθρωπότητα διεθνικό τρόπο βίου, με εκπληκτικά επιτεύγματα διευκολύνσεων και ηδονικών απολαύσεων του ατόμου. Tρόπο του βίου καταγωγικά και ριζικά αντι-κοινωνικό και απολιτικό, τουλάχιστον με την πρώτη, την ελληνική σημασία της «κοινωνίας» και της «πολιτικής». Θεμελιωμένος αυτός ο τρόπος στην απόλυτη προτεραιότητα θωράκισης του απρόσωπου ατόμου (με ατομικές δικαιωματικές «ελευθερίες» ή με κεντρικά κατευθυνόμενες παροχές «γενικής ευτυχίας») καταχρηστικά ονομάζεται «πολιτισμός». Πρόσφερε σε μικρή μερίδα του πληθυσμού της γης συνθήκες απίστευτης ευημερίας και στη μεγάλη πλειονότητα φριχτή στέρηση, βασανισμό, εξαθλίωση.

Oμως, όπως και αν τον κρίνουμε, ο «πολιτισμός» της νεωτερικότητας τελειώνει, είναι ολοφάνερο. Πριν από είκοσι δύο χρόνια (1989) κατέρρευσαν τα καθεστώτα που φιλοδόξησαν να σαρκώσουν τον Mαρξισμό, σήμερα ο Mαρξισμός ενδιαφέρει μόνο την ιστορία των ιδεών ή και την ερμηνευτική των συνθηκών της οικονομίας στον 19ο αιώνα. Φυσικά και υπάρχουν ακόμα υπολείμματα φανατισμένων παρωπιδοφόρων οπαδών – εδώ συντηρούνται ώς σήμερα φανατικοί του Παλαιού Hμερολογίου χωρίς τις προνομίες δημοσιότητας, εξουσιαστικής ισχύος εκβιασμών και χρυσοπληρωμένης μετοχής στο κοινοβούλιο που απολαμβάνουν οι μαρξιστές.

Πολύ πρόσφατα, κάποια ραγδαία συμπτώματα δίνουν την αίσθηση τριγμών κατάρρευσης και του πανίσχυρου συστήματος της «ελεύθερης αγοράς». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Δημοκρατικοί» διάλογοι. (ο άνεργος)


 

Γράφει : o Κλεισθένης 

 

Εξουσία: «Τι βλέπω; Πλακάτ και γράφεις ότι είσαι άνεργος; Το φωνάζεις κιόλας.

Άνεργος: Μα είμαι άνεργος, την αλήθεια φωνάζω.

Εξουσία: Μου είναι αδιάφορο αν είσαι άνεργος όσο αφορά για την αλήθεια φύλαξέ την για τον εαυτό σου.

Άνεργος: Γιατί; Ποιον ενοχλώ; Έχω το δημοκρατικό δικαίωμα να διαδηλώνω.

Εξουσία: Κι εγώ έχω την «δημοκρατική» νομιμοποίηση να στείλω τα ΜΑΤ να σου σπάσουν το κεφάλι.

Άνεργος: Θα επαναστατήσει ο κόσμος, θα διαμαρτυρηθεί.

Εξουσία: Πρόσεξε! Πολλοί απ’ τον καναπέ τους θα βρίζουν προς τις οθόνες, άλλοι θα αδιαφορήσουν, άλλοι θα πουν καλά του κάνανε του ταραξία, λίγοι θα διαμαρτυρηθούν στους δρόμους αλλά εγώ με την «δημοκρατική» μου νομιμοποίηση θα ανοίξω κι αυτών τα κεφάλια. Το παιγνίδι φίλε είναι χαμένο.

Άνεργος: Ναι! Τι να κάνω; Είμαι άνεργος. Είμαι σε απελπιστική κατάσταση.

Εξουσία: Δεν με νοιάζει αν θα παραμείνεις άνεργος ή αν θα βρεις δουλειά, εκείνο που με νοιάζει είναι να μην το φωνάζεις. Δημιουργείς πρόβλημα στο σύστημα, δεν το καταλαβαίνεις;

Άνεργος: Ναι! Αλλά αν παραμείνω άνεργος θα αναγκαστώ να κλέψω, να παρανομήσω.

Εξουσία: Κάνε ότι νομίζεις αλλά αν σε πιάσω να παρανομείς θα σε κλείσω στη φυλακή, έτσι είναι το σύστημα.

Άνεργος: Δηλαδή από ‘σένα δεν έχω να περιμένω τίποτε; Μήπως να μου έδινες μια δουλειά;

Εξουσία: Αν φωνάζεις στους δρόμους ότι είσαι άνεργος τότε θέτεις τον εαυτό σου έξω απ’ το σύστημα, μ’ αυτόν τον τρόπο δεν λύνεται το πρόβλημά σου. Η λύση του είναι μέσα στο σύστημα.

Άνεργος: Δηλαδή;

Εξουσία: Να! Βοήθησε το σύστημα για να σε βοηθήσει.

Άνεργος: Δηλαδή;

Εξουσία: Να! Γίνε κολλητός με κάποιον του συστήματος.

Άνεργος: Δηλαδή;

Εξουσία: Είσαι και μπουνταλάς πανάθεμά σε. Γίνε ενεργό μέλος κάποιου κόμματος, διπλάρωσε κάποιον πολιτευτή, δικτυώσου στην εκκλησία της περιοχής σου, πλησίασε κάποιον συνδικαλιστή, τι διάολο χαζός είσαι; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού για το Καστελλόρι​ζο


Αναρτήθηκε στις ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Η…ενθάρρυνση


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΝ μας εκφράζουν τα ανελεύθερα καθεστώτα, ωστόσο, «ουδέν κακόν κ.λπ». Στην Σοβιετική Ρωσία, όπου μόνο ο…εχθρός (διάβαζε Αμερικανοί πράκτορες) κυκλοφορούσαν και δρούσαν ελεύθεροι, μόνο οι έμποροι ναρκωτικών δεν υπήρχαν, ούτε για δείγμα. Τους περίμενε το εκτελεστικό απόσπασμα και το’ ξεραν. Μόνο που ο λαός που πανηγύρισε για την Περεστρόικα δεν το ‘ξερε, δεν το φτάστηκε πως η αυστηρή Ρωσία θα καταντήσει όπως η σημερινή. Με τους εμπόρους ελεύθερους και τους διακινητές ανενόχλητους. Με το χρήμα να (δια)κινείται ακόμα και στην Ελλάδα, όπου η (νεο)νομενκλατούρα αγοράζει ακίνητα, παραθερίζει και δαπανά.

ΓΙΑ τον «Ελεύθερο Κόσμο» της Δύσης και τα ναρκωτικά δεν χρειάζεται κάτι να πεις, μόνο να κάνεις οφείλεις, ωστόσο, δεν μπορείς. Το ποτάμι δεν γυρίζει, το δέντρο έχει ρίζες βαθιές, «δεν κόπτεται και εις πυρ βάλλεται» και μόνο να το κλαδέψεις θα μπορούσες. Κι αυτό είναι δύσκολο, μιας κι έχουν γνώση οι φύλακες κι είναι πολλοί και δυνατοί. Φανερά…κρυφοί και κρυπτόμενοι, αλλά το τραστ πανίσχυρο, ελέγχει κυβερνήσεις, «κυβερνήσεις», (δι)ορίζει άρχοντες και διαμορφώνει προϋπολογισμούς.

ΑΝΤΙ, λοιπόν, η Δύση να αμυνθεί, αφήνεται. Διευρύνει το πεδίο και τα ναρκωτικά, τα κράτη αδημονούν να «εγγραφούν» στο τραστ της παγκόσμιας αγοράς, το έγκλημα είναι διαρκές, ωστόσο, ποιος θα βρεθεί να τους δικάσει; Η (ενωμένη) Ευρώπη θα πορευτεί κατά τα αμερικανικά πρότυπα κι εμείς κατά τα ευρωπαϊκά. Κι αν δεν μίσησες τα καταστροφικά «φρουτάκια», θα σου τα μπάσουν κανονικά και νόμιμα. Αν ήθελες τον ειδεχθή εγκληματία νεκρό, θα σου τον βγάλουν νόμιμα(!) σε λίγα χρόνια, για να συνεχίσει το…θεάρεστο έργο του στην ανοχύρωτη κοινωνία. Τέλος, αν του μεγαλέμπορου ναρκωτικών του άξιζε μια δημόσια εκτέλεση και του διακινητή μια τιμωρία παραδειγματική, δεν θα τα δεις και μην τα περιμένεις.

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΑΜΕ, αλλά…προλάβαμε. Εκεί που λέγαμε πως θα αναλάβουμε μιαν εκστρατεία ενημέρωσης με δείγματα πως η Πολιτεία (μας) δεν αστειεύεται, ξεκινάμε την…ενθάρρυνση. Έμμεσα και ύπουλα, ευρωπαϊκά και παγκόσμια. «Δεν χάλασε ο κόσμος για λίγο χασισάκι κι ας λένε πως για…χάρη του μας κόψαν’ το τσιγάρο». Αντί να ανεβάσουν τις στροφές πατώντας γκάζι για την απομάκρυνση, σαλτάρουν για το άρμα που μας πάει στον γκρεμό. Δεν πολυνοιάστηκαν οι «δικοί μας», δεν διείδαν τους κινδύνους, δεν βλέπουν εφιάλτες. Μόνο τον δρόμο για τη Λέσχη (Μπίλντερμπεργκ) βλέπουν. Εκεί (συν)αποφασίζουν κι εμείς περιμένουμε. Την ενθάρρυνση να φέρει τους καρπούς της και τα ναρκωτικά απ’ την κανονική την πόρτα.