«Άντε α λα φουμέντο και μαστουριόρε»: Αφιερωμένο εξαιρετικά γιατί … «φτιαξάρε στο μινούτο ντε δουλειέν»


 

«Έντε λα μαγκέ ντε Βοτανίκ» και … χαράς ευαγγέλια για εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες ινδικής κάναβης, από την Κυβέρνηση που στο … Βοτανίκ, θέλει να φτιάξει … Τζαμιά!!! Από μια κυβέρνηση που «φτιαξάρε στο μινούτο ντε δουλειέν» για λογαριασμό των δανειστών μας φυσικά!

Οσο για το τραγούδι, γράφτηκε το 1932-1933, όταν ο Ζαγοραίος ήταν 4 χρονών και η μουσική ανήκει στον Σπύρο Περιστέρη και οι πρωτότυποι στίχοι στον Χαρ. Βασιλειάδη. Ο Ζαγοραίος είναι ο στιχουργός στην «αργκό» εκδοχή. Όσο για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού με τους «original» στίχους, ανήκει στον Ζαχαρία Κασσιμάτη.

Αν ζούσαν όλοι αυτοί σήμερα, θα ήταν από τους πρώτους που θα εναντιώνονταν στην αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. Ειδικά στις μέρες αυτές, που η αυτοκτονίες κάνουν θραύση και η νεολαία μας αισθάνεται ότι δεν έχει μέλλον.

Μετά την απελευθέρωση των ταξί λοιπόν έρχεται η … απελευθέρωση της μαστούρας!!!

Όλοι θα μπορείτε να μαστουρώνετε ελεύθερα, όπου γουστάρετε!

Αλίμονο όμως σε όποιον καπνίζει (κανονικά τσιγάρα) ! Αυτός μπορεί να συλλαμβάνεται αν δεν έχει να πληρώσει το πρόστιμο ! Ετσι, η κυβέρνηση αλαλούμ, έχει στην κυριολεξία τρελάνει τους Έλληνες με τα καμώματά της!

Επιτρέπει το μαστούρωμα αλλά … απαγορεύει το κάπνισμα!!!

Σίγουρα, κάποιος φωτεινός εγκέφαλος της ομάδας Γιωργάκη, θα σκέφτηκε ότι αφού χάσαμε τους ψήφους των ταξιτζήδων, είναι καλή ιδέα να τους αντικαταστήσουμε από τους ψήφους των … χασικλήδων!!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἐν οὐρανοῖς τῇ ξανθῇ ἡμέρα.


Τὸ παρακάτω κείμενον εἶναι τοῦ καλοῦ μου φίλου Δημήτρη Δεσποτάκη. Δὲν εἶναι ἕνα ἁπλὸ κείμενον. Εἶναι ἕνα κείμενον ποὺ ἔλαβε τὸ τρίτο βραβεῖο στὸν διεθνὴ διαγωνισμὸ τοῦ ΝΟΣΤΟΣ, μὲ ἕδρα τὴν Ἀργεντινή καὶ θέμα τὰ κλαπέντα ὑπό τοῦ Ἔλγιν μάρμαρα. (Λεπτομέρειες μπορεῖτε νὰ βρεῖτε ἐδῶ.)

Τὸ κείμενον εἶναι συγκλονιστικόν! Προσωπικῶς , ἄν καὶ δὲν ἔχω διαβάσει τὰ ὑπόλοιπα, εἶμαι βεβαία πὼς ἐὰν δὲν ἔγραφε μὲ τὸν τρόπο ποὺ γράφει ὀ Δημήτρης, τότε θὰ εἶχε λάβει τὸ πρῶτο βραβεῖο. Δῆλα δή, ἐὰν ὁ Δημήτρης δὲν ἦταν ὁ ἀπόλυτος ἐκφραστὴς τοῦ Ἔρωτος στὸν γραπτὸ λόγο σήμερα, θὰ ἦταν σαφῶς «πιό συμπαθής» στὸ σύστημα. 

Ὁ Δημήτρης μας, γιὰ ὅσους τὸν γνωρίζουν, εἶναι ἕνα περίεργο πλᾶσμα, ποὺ ὄταν ξεκινᾶ νὰ γράφῃ, τότε σοῦ δίδει τὴν αἴσθησι ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος «φτιάχτηκε» μόνον γιὰ νὰ μάθῃ στὴν ἀνθρωπότητα νὰ ζῇ γιὰ τὸν ἀπόλυτο Ἔρωτα. Τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι κάθε του λέξις, πρότασις, ποιήμα ἢ κείμενον ἕνας νέος δρόμος, μία νέα ὀπτική, ἕνα νέο μονοπάτι γιὰ νὰ μᾶς φέρῃ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν θείο συμπαντικὸ Ἔρωτα. 

Ἀπολαμβάνω κάθε του γραφή.

Σήμερα ὅμως εἶμαι διπλὰ ἱκανοποιημένη. Δὲν χάρηκα μόνον γιὰ τὸ ὑπέροχό του κείμενον. «Μοιράστηκα»λίγη ἀπὸ τὴν δόξα του. Διότι, κάθε φορὰ ποὺ ἕνας Ἕλλην διαπρέπει, μέσα μας «τσιμπᾶμε» λίγη ἀπὸ τὴν ἐπιτυχία του. Ὅταν ὅμως διαπρέπουν πρόσωπα σὰν τὸν Δημήτρη μας, τότε μεγαλώνουμε, ψηλώνουμε, ὀμορφαίνουμε ὅλοι μας. Γινόμαστε καλλίτεροι καὶ «μοιραζόμαστε» τὴν χαρά του.  Γινόμαστε Δημήτρηδες καὶ συνειδητοποιοῦμε πὼς ἡ στιγμή τῆς πνευματικῆς μας ἀπελευθερώσεως κοντοζυγώνει.

Εὖγε Δημήτρη καὶ σὲ εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ. Πάρα πάρα πολύ.

Φιλονόη.

 

ν Ορανος τ ξανθ μέρ.

 

1.             Εμαι Τόμας Μπρος, βδομος κόμης τολγιν. Γεννήθηκα ες τν Σκωτίαν τ 1776 μέσα ες τν ποχν το σκότους καρκίσθηκα χθρς το Φωτς. Πέθανα ες τ Παρίσι τ 1841, μ μπορντας ν’ ντέξω τν φιάλτην πο καθημερινς βίαζε τ μυαλ μου !!! Θλησα ν γράψω στορία,λλ δν μουν ρως ποτ,  κα τ χειρότερον, δν μουν λλην…δν μουν κν Φιλέλλην…μουν βάρβαρον γέννημα…

           Δστε μου λίγον π’ τν χρόνον σας, δι ν σς διηγηθ τν περιπλάνησιν τς σαρκς  κα τν νήθικον πορείαν το νος μου, ως τν σχάτην τς παραλογίας…τότε πο βρέθηκα ες τν θήνα…

      …ξύπνησα π τν ποπνυκτικν σκόνην κα γρασία…γεμάτο τ κορμ μου μ σαπισμένον έρα…δεκαπέντε μέρες τώρα φτύνω χμα διαβολεμένο, που τ φυτεύει ϊς το Αόλου ες τ πνεμόνια μου μ τόσον θυμν θαρρες, λς κα θέλει ν θάψ τ σπλάχνα μου μέσα ες τν σάρκινον τάφον μου…

         Τ μάτια μου γεμάτα μ’ νταύγιες τς φωτις…κόκκινος πεσπερίτης, χαμένος ες τ κυνήγι τς Γλαυκώπιδος  θες προστάτιδος το Παρθεννος θηνς…τν λλήνων ατό…κάτι ες τ παρελθν ταν….

         πορ κόμη πς δέχθηκα ν βρεθ σ ατν τν τελειωμένον χρο…δ που ο νθρωποι νακατεύονται μερικς  φορς μ τος Θεος, γνοον τ θέλημ τους κα στορία τρομάζει ν τος πιτρέψ ες τ κιτάπια της ν περιπλανηθον. Κι’ μως εμαι δ !!! δ που λοι ο λαο τς Μητέρας Παγγαίας θέλουν ν προσκυνήσουν, μ μόλις πλησιάσουν γίνονται χτροί κα θέλουν τν καταδίκην του…

        Μολεγε νας λληνας πρν λίγες μέρες, λίγες μονάχα στιγμς πρν τν πλακώσ τ μάρμαρον  τς Γλαυκώπιδος Θες κα δηγήσ τν ψυχν του χωρς πεντάρα, ναυαγ ες τς χθας το χέροντος, πς λα τ μαγικ τς γς ατς, νωσαν τ χώματα κα τ χρώματα…φτιαξαν φίλτρον μαγικν καλν κα άντισαν τν λλήνων τν τόπο!!! Κατάρα ταν μεγίστη !!! πεσε λλην νέρας…ντράκι γινε μικρόνπ Φειδίας, κτίνος, Καλλικράτης…μπορος τν μαρμάρων γινε !!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι προβοκάτορες δεν έχουν τελειωμό………


Μεταφέρω  από τη σημερινή  εφημερίδα  Milliyet, περίληψη άρθρου του δημοσιογράφου  Melih  Aşık, με τον παραπάνω τίτλο .
«Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, για τις πρόσφατες εκλογές στη Τουρκία (12 Ιουνίου2011), ο αρχηγός του Δημοκρατικού κόμματος (Demokrat  Partisi-DP) Namık  Kemal Zeybek, ισχυρίστηκε ότι τα ελληνικά νησιά στη Θαλάσσια περιοχή νοτίως της Σάμου, Bulamaç (Φαρμακονήσι-9νμ) και Eşek (Γαϊδουρονήσι) Αγαθονήσι -6νμ), αν και βρίσκονται  εντός των 6 ν.μ από τις τουρκικές ακτές, βρίσκονται υπό ελληνική κατοχή  και η κυβέρνηση Ερντογάν «δεν βγάζει μιλιά».
     
    Χθές ( 3/8) ο υποψήφιος βουλευτής του DP, απόστρατος συνταγματάρχης Ümit  Yalım μαζί με τον πρόεδρο της κομματικής οργάνωσης της επαρχίας Didim ( Δίδυμα) του νομού Aydın (απέναντι από τα προαναφερόμενα νησιά) μαζί με δύο δημοσιογράφους, συνολικά 5 άτομα, προκειμένου να επαληθεύσουν τους ισχυρισμούς των κίνησαν με βάρκα από την τουρκική ακτή. Ξεκινώντας δήλωσαν ότι «Θα προσπαθήσουμε να βγούμε χωρίς διαβατήρια, εάν δεν το πετύχουμε θα δείξουμε τα διαβατήρια και ελέγξουμε το νησί. Σκοπός μας να δείξουμε στους Έλληνες ότι πρέπει να εγκαταλείψουν τα νησιά που κατέχουν. Η βάρκα μόλις πλησίασε στο νησί έγινε σύσταση από τους Έλληνες στρατιώτες πρώτα να πάνε   στη Σάμο, όπου είναι η πύλη εισόδου και στη συνέχεια να πλεύσουν για το Αγαθονήσι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΝΗΣΗ


Γράφει : ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης*

Όσοι διαβήκαμε την έρημο της μεταπολίτευσης και καταφέραμε να φτάσουμε ως εδώ, μη θαρρείτε πως το μόνο μας κουσούρι είναι τα ξερά μας χείλη από την ανυδρία σχεδόν τεσσάρων δεκαετών! Αφήσαμε νεκρούς πίσω μας. Δεν ξέρω, αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, αν αυτά τα πρόσωπα, θα μας συντρόφευαν ως τα σήμερα. Kανείς δεν ξέρει. Όταν πεθαίνεις στην έρημο με ιατροδικαστική γνωμάτευση θανάτου ένα βαρύ εγκεφαλικό, βάζω με το νου μου, πως η δίψα -έτσι κι αλλιώς- ήτανε το βαθύτερο αίτιο. Βαθιά, απλή, ανθρώπινη, ανεκπλήρωτη δίψα.
Στις γνωματεύσεις της καρδιάς μου, αναλογίζομαι τώρα, τη λίστα των δικών μου νεκρών της μεταπολιτευτικής ερήμου.
Μνημονεύω ξάδερφο 12 χρονώ, που η «έρημος» δεν είχε να του παράσχει μια αξιόπιστη εγχείρηση καρδιάς. Παιδί 12 χρονώ.
Μνημονεύω φίλο αδερφικό, 16 χρονώ, που η εκπαιδευτική «έρημος» δεν βάσταγε να δεχτεί τα εφηβικά τερτίπια του και τον ξαπόστειλε στον κόσμο των ουσιών. Μια σύριγγα αντί για ένα ποτήρι νερό, ως ποινή της απειθαρχίας των ονείρων ενός εφήβου.
Μνημονεύω θεία και μάνα τριών παιδιών, οδηγό στο πέταλο του Μαλιακού. Χριστούγεννα στον αντίποδα της γιορτής. Το αρμόδιο Υπουργείο Συγκοινωνιών της «ερήμου», δεν κατάφερε να στήσει ένα διάζωμα ενάντια στο θανατικό του αντίθετου ρεύματος.
Μνημονεύω μάνα αγαπημένη, χειρουργημένη, ανεπίγνωστη καταναλώτρια κάποιου καλοπληρωμένου άχρηστου βηματοδότη. Έρημος ιατρικής απονιάς και νοσοκομειακής διεκπεραίωσης του ανθρώπινου κορμιού, χάριν της καλοζωισμένης ευζωίας των «λειτουργών» της υγείας. Ξεραμένα σαρκία ντυμένα στα λευκά του υγειονομείου. Άνυδρες γραβατοφορεμένες ψυχές λειτουργοί του κράτους των φαρμακοβιομηχανιών. Το αρμόδιο Υπουργείο Δίψας για Ζωή, με τις φιάλες νερού καλά κρυμμένες στις τράπεζες της Ελβετίας. Ετών εξήντα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αγαπημένο μου παιδί……


αφιερωμένο στους ανθρώπους που μας έφεραν στη ζωή και μας φρόντισαν….
στις ρίζες μας…

Δια την αντιγραφή Λακεδαίμων

Αναρτήθηκε στις ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Εντροπία, Ελλάδα και Ελπίδα


Γράφει : ο Ηλίας Σταμπολιάδης*

Εντροπία,  Ελλάδα και Ελπίδα Εντροπία είναι ένας όρος της θερμοδυναμικής που περιγράφει το βαθμό αταξίας ενός συστήματος. Στην καθημερινότητα θα λέγαμε ότι ένα δωμάτιο με τα πράγματα πεταμένα εδώ και εκεί έχει μεγάλη εντροπία (μεγάλη αταξία)  ενώ αντίθετα ένα τακτοποιημένο δωμάτιο έχει μικρή εντροπία (τάξη). Όπως λέει η θερμοδυναμική για να ελαττώσουμε την εντροπία ενός συστήματος χρειάζεται να καταβάλουμε έργο, έτσι και για να βάλουμε μία τάξη στο δωμάτιο χρειάζεται να κοπιάσουμε. Χωρίς προσπάθεια τα πράγματα τείνουν σε αταξία και για το λόγο αυτό η νοοτροπία της ελάχιστης προσπάθειας που το πολιτικό σύστημα έχει περάσει στην κοινωνία αποσκοπεί στη  μείωση της ικανότητας της να αντιδρά και τελικά την οδηγεί στη διάλυση και την υποταγή της.
Σε μία κοινωνία  ο κόπος που χρειάζεται για τη διατήρηση της τάξης καταβάλλεται από τον καθένα ξεχωριστά και ισοδυναμεί με τη συμμόρφωση του στους κανόνες που, αν και διαφέρουν ανάλογα με τον πολιτισμό, συγκροτούν ένα λειτουργικό σύστημα. Η εκπαίδευση των μελών για τη σωστή συμπεριφορά τους, σύμφωνα και με τον Αριστοτέλη,  αποτελεί ευθύνη των πολιτικών αρχόντων.
Τα τελευταία χρόνια οι ‘άρχοντες’ διδάσκουν μόνο τη διεκδίκηση δικαιωμάτων χωρίς τις αντίστοιχες υποχρεώσεις, που κατοχυρώνουν τα δικαιώματα αυτά, με αποτέλεσμα ο ένας πολίτης να περιορίζει την ελευθερία και τη ζωή του άλλου. Το αποκορύφωμα του παραλόγου αποτελεί το άκρως ανήθικο φαινόμενο όπου οι πολιτικοί άρχοντες, έχοντας δώσει παραδείγματα κατάχρησης εξουσίας και αρπαγής δημόσιου πλούτου, επιρρίπτουν ευθύνες για συνενοχή του λαού επειδή σε αυτή τη συμπεριφορά τους ο λαός είδε τον προτεινόμενο τρόπο για την επιβίωση του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σαν σήμερα 4η Αυγούστου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς…. Πώς είδαν το γεγονός Έλληνες κομμουνιστές!


4η Αυγούστου σήμερα. 


Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και , δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πολλοί αλλά και για να μαθαίνουν οι νεώτεροι, σαν σήμερα  «εν όψει των διεθνών εξελίξεων, ο Ιωάννης Μεταξάς, με αφορμή την πανεργατική απεργία της 5ης Αυγούστου, ζητά από τον Βασιλέα Γεώργιο την άρση  των ‘Αρθρων του Συντάγματος 5,6,10,11,12,14,20, και 95 (βάσει του Νόμου  4229/1929 «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας της ελευθερίας των πολιτών» η  «το ιδιώνυμο» που είχε ψηφίσει η Βουλή επί Βενιζέλου).  Θεωρεί την λύση αυτή στην οποία οδηγείται αναγκαστικά η χώρα ως  την μόνη  μπρος στο αδιέξοδο που την είχε οδηγήσει ο κοινοβουλευτισμός.  Το Διάγγελμα πρός τον Λαόν δια την Μεταβολήν της 4ης Αυγούστου 1936, και ο λόγος που εκφωνεί από ραδιοφώνου την 10η Αυγούστου, ο Ιωάννης Μεταξάς ως Εθνικός Κυβερνήτης (Λόγοι σελ. 16-18), προς τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και την ελληνική νεολαία φανερώνει τους λόγους από τους οποίους οδηγήθηκε στην άρση των άρθρων του Συντάγματος και τους Σκοπούς της 4ης Αυγούστου». 


 Όσοι θέλουν να θυμηθούν ή να μάθουν για τον Εθνικό Ηγέτη και πώς φθάσαμε στην 4η Αυγούστου 1936 μπορούν να ανατρέξουν στο http://www.ioannismetaxas.gr.


Εγώ όμως θα σταθώ σε μια διαφορετική προσέγγιση του γεγονότος όπως την καταγράφει στο βιβλίο του » O NIKΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΟΙ 22 ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ» ο Δημήτρης Βλαντάς, ένας πανέξυπνος άνθρωπος και καταξιωμένο στέλεχος του ΚΚΕ και του κομμουνιστικού στρατού του 1946-49. Γράφει λοιπόν ο Μήτσος Βλαντάς στην σελ. 24 του βιβλίου του:
«….. στις 30-4-1936 οι βουλευτές των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων εξουσιοδότησαν τον Μεταξά να κυβερνήσει χωρίς την βουλή, ως τον Σεπτέμβρη…. Τι έκανε στο παραπάνω διαστημα ο Ζαχαριάδης με τ’ άλλα μέλη του Πολιτικού Γραφείου (σσ του ΚΚΕ βεβαίως); Κατ’ αρχή, τίποτε δεν κατάλαβαν από τον διορισμό του Μεταξά σαν υπουργού στρατιωτικών, στις 5-3-1936. Μόνο στις 25 Μάρτη δημοσίεψαν μια ανακοίνωση…. Αυτή ήταν ξόρκι, δεν ήταν σύνθημα για κοινή δράση …..κτλ, κτλ »  και πιο κάτω: « ….Κανένα πραξικόπημα δεν έγινε στις 4-8-1936. Απλά, οι δυο συνδιδάχτορες κατάργησαν και τυπικά μια βουλή που είχε αυτοκτονήσει  στις 13-4-1936 , όταν σαν άβουλο κοπάδι παραδέχθηκε τον διορισμό (σσ εννοεί άραγε ότι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης της Ελληνικής Βουλής;) του Μεταξά σαν πρωθυπουργού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »