Ποιος θα απολογηθεί κύριε Παπανδρέου;Κανείς;


Αδιαφορία και ανικανότητα στην προώθηση του ΕΣΠΑ

«Μάταια προσπαθώ 20 μήνες τώρα, να πείσω την κυβέρνηση να βάλει μπροστά τα έργα του ΕΣΠΑ.

Η κυβέρνηση, αντί να ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς, τους αδρανοποίησε. Για μήνες μάλιστα, ξέχασε να ορίσει ακόμη και τον αρμόδιο γενικό γραμματέα.

Σε μια εποχή δύσκολη για την οικονομία, ένα ποσό 18 δις ευρώ, παρέμεινε έτσι προκλητικά ανενεργό.

Προτίμησαν να κόβουν μισθούς και συντάξεις και άφησαν ανεκμετάλλευτη μια πραγματική ευκαιρία για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Έπρεπε να της το υποδείξουν οι ξένοι σήμερα για να αποφασίσει, επιτέλους, η κυβέρνηση να ξεκουνηθεί…

Εν τω μεταξύ, όμως, η ζημιά που έχει προκληθεί, εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης, είναι μεγάλη.

Γι’ αυτή την προκλητική αδιαφορία και ανικανότητα, ποιος φέρει την ευθύνη;

Ποιος θα απολογηθεί κύριε Παπανδρέου;Κανείς;»

 υπογράμμισε χθες ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς.

Τοποστρατηγικό Καστελλόριζο


Γράφει : ο Καθηγητής Νίκος Λυγερός,στρατηγικός αναλυτής

Η ανάγκη και η ανάδειξη της τοποστρατηγικής έννοιας του Καστελλόριζου, είναι απαραίτητες. Γνωρίζουμε ότι κάθε τουρκικό σχέδιο κατάληψης ελληνικών νησιών, εμπεριέχει τουλάχιστον το Καστελλόριζο. Μόνο που δίνουμε την εντύπωση σε όλους ότι αυτό το νησί, όχι μόνο δεν προστατεύεται, αλλά είναι και απομονωμένο. Με άλλα λόγια, πιο απλοϊκά, αυτή η υπόθεση δεν παλεύεται διότι είναι χαμένη από χέρι. Βέβαια δυσκολευόμαστε να το πούμε τόσο ωμά, αλλά ο κρατικός φορέας αυτό έχει συνεχώς στο νου του όταν συνομιλεί. Από την άλλη, οι στρατιωτικοί μας δεν θέλουν ν’ ακούσουν τίποτα από αυτά. Μόνο που αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εγκλωβίζονται από την πολιτική τους εξάρτηση. Τώρα όσον αφορά στο λαό, δεν θέλει καν να το σκεφτεί, ενώ η κοινωνία αδιαφορεί παντελώς, θεωρώντας ότι άλλα είναι τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει. Κατά συνέπεια, ελάχιστοι είναι οι δικοί μας που ασχολούνται πραγματικά και ουσιαστικά με το Καστελλόριζο, ακόμα και αν περιορίσουμε το πλαίσιο στην καθαρά οικονομική δραστηριότητα, η οποία είναι απαραίτητη για την ύπαρξη της ΑΟΖ. Είναι λοιπόν απαραίτητο να το αντιληφθούμε, αλλιώς δεν θα βρεθούμε σε ετοιμότητα αλλά σε φάση αναμονής, η οποία μόνο να μας καταδικάσει.. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΞΕΒΕΝΤΟΥΖΩΣΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ – ΔΕΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΨΑΞΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ


Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. 1 Comment »

Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν φήμη.


Ὁ Πολύφημος εἶχε φήμη

για προσέξτε λίγο την παρακάτω ιστορία….

Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπορστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.

Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα
 δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός.

Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους.. Το
 παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι – χωρίς καμία εξαίρεση – τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.

Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν – έστω και για λίγο – μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Έλληνες είναι τόσο τεμπέληδες όσο λένε;


Στο άρθρο που ακολουθεί του Vladimiro Giacche στο Il Fatto Quotidiano αναλύονται οι, λίγο πολύ γνωστές κοινοτοπίες που αναφέρονται στους Έλληνες, όπως το ότι οι Έλληνες δουλεύουν λίγο, βγαίνουν νωρίς στην σύνταξη με μεγάλες συντάξεις ή ακόμη το ότι οι ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να αποτελούν την λύση στο πρόβλημα χρέους της χώρας. Ας το δούμε:

Με καθυστέρηση μεγαλύτερη του ενός χρόνου, οι ευρωπαϊκές αρχές αναγνώρισαν τελικά ότι είναι αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση του χρέους ή τουλάχιστον ενός μέρους αυτού. Δεν έλειψαν οι πομπώδεις προτάσεις: όπως η απαίτηση ενός κομματιού του Παρθενώνα ως ενέχυρο, η οποία προωθήθηκε από τους Φινλανδούς. Μια πρόταση που πάει πακέτο με τον τίτλο που εμφανίστηκε στη γερμανική εφημερίδα Bild: «Πουλήστε τα νησιά σας, πτωχευμένοι Έλληνες!«. Αυτό περί των πτωχευμένων Ελλήνων είναι μόνο μία από τις δημοφιλείς κοινοτοπίες στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες. Ας τις δούμε.
1. Οι Έλληνες δουλεύουν λίγο. Λάθος: οι Έλληνες πριν από την κρίση εργάζονταν κατά μέσο όρο 44,3 ώρες την εβδομάδα. Ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 41,7 ώρες, της Γερμανίας είναι 41 ώρες (σύμφωνα με την Eurostat), ενώ σύμφωνα με τη γαλλική τράπεζα Natixis, οι συνολικές ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο είναι 2.119 στην Ελλάδα και 1.390 στη Γερμανία.
2. Οι Έλληνες είναι πάντα σε διακοπές. Λάθος: οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν 23 ημέρες διακοπών ανά έτος. Το ευρωπαϊκό ρεκόρ κατέχουν οι Γερμανοί: 30 ημέρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τουρκικές φοβίες και ελληνική δράση


Γράφει : ο Καθηγητής Νίκος Λυγερός,στρατηγικός αναλυτής

Όταν οι δικοί μας συνειδητοποιήσουν ότι η Τουρκία έχει διαχρονικά δομικά προβλήματα και κρατιέται μόνο μέσω μίας τεχνητής αντιπαράθεσης μεταξύ πολιτικού και στρατιωτικού πεδίου, τότε θα καταλάβουν ότι η μοναδική δύναμή της είναι το φαινομενικό, το οποίο οφείλεται στις αδυναμίες των αντιπάλων της. Θεωρούμε ότι έχει μία μονομανία με την πατρίδα μας, ενώ η ύπαρξη μας εδώ και τόσους αιώνες απέναντί της αποδεικνύει την ανικανότητά της να μας εξοντώσει. Εξετάζουμε τη θέση μας πάντα με ένα παθητικό τρόπο, λες και είμαστε απλώς ένα ενδιάμεσο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι όμως δεν είναι μόνο αυτή η συνεισφορά μας στην ανθρωπότητα. Ο ελληνισμός δεν είναι μία οντότητα που έχει φοβίες, όπως ο κρατικός φορέας, παράγει ένα έργο για όλους και δεν περιορίζεται σε μορφή ελλαδικής μιζέριας που προσπαθούν να μας μάθει η κοινωνία και δημοσιογραφία του κενού. Κάθε φορά που δίνουμε σημασία σ’ ένα υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος έχει το επίπεδο ενός υπουργού τύπου, το κάνουμε για να κρύψουμε τις δικές μας αδυναμίες στρατηγικής διαχείρισης μίας κρίσης. Προωθούν έννοιες του τύπου ελληνοτουρκικών σχέσεων, ενώ η πραγματικότητα της ιστορίας αποδεικνύει ότι επιθυμούν να συνομιλούν με ραγιάδες. Διότι τι άλλο να πούμε, όταν μιλούν να χωρίσουν το Αιγαίο στα δύο. Ο Ελληνισμός γεννήθηκε στο Αιγαίο και πουθενά αλλού. Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, διεκδικούν αυτόν τον χώρο; Μήπως επειδή εμείς οι ίδιοι θεωρούμε χαμένες τις λεγόμενες αλησμόνητες πατρίδες; Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι με το πρόσχημα της τεχνητής κρίσης που πρόκειται να μας πείσουν ότι πρέπει να κάνουμε παραχωρήσεις. Τα ελληνικά νησιά δεν είναι για ξεπούλημα ακόμα και να το ήθελε ο κρατικός φορέας. Όλοι έχουμε καταλάβει… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Τυφλοί» και η…τύφλα μας


Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΧΡΟΝΙΑ…δημοκρατίας, και έτσι το’ χαν πιάσει. Απ’ τον γιατρό το «χαρτί για την επιτροπή, «εξέταση και το επίδομα έτοιμο. Με βούλα και σφραγίδα. Κι ό,τι γράφει, δεν ξεγράφει. Κι ως που να πιάσουν τον κλέφτη και να εντοπίσουν την επιτροπή, καμιά δύναμη δεν αλλάζει το σύστημα. Ούτε ο πολιτικός που θα εισπράξει κι αυτός το μερδικό του σε πολύτιμα ψηφαλάκια της συμμετοχή του στην αμαρτία, ούτε η Πολιτεία και το Κράτος, αδύναμο και ανενεργό, χωρίς συνήγορο και αντιστάσεις, που το αρμέγει και το αγνοεί ο κάθε κατεργάρης.

ΠΕΡΙΣΣΕΨΑΝ οι «τυφλοί» και «ανάπηροι» κατά περιοχή, έκαναν την κορόιδα συγγενείς που τσέπωναν τη σύνταξη του αποθαμένου, όλοι έβαλαν το χεράκι τους για την απάτη κι αν δεις ένοχο, ειδοποίησε. Κι αν τον δεις «κρεμασμένο», ξαναειδοποίησε. Για την πρόοδο στην Ελλάδα της ρεμούλας και της ατιμωρησίας, που την έκαναν αγνώριστη λαός και εξουσία. Σφιχταγκαλιασμένοι στον κατήφορο που δεν έχει τελειωμό και τέλος. Κι αν…πλάκωσαν οι ξένοι για να μας βάλουν σε τάξη (για το καλό μας και για το συμφέρον τους), τους ρίξαμε μουντζιές, τα βρήκαμε μεταξύ μας και βγήκαμε στα κεραμίδια. Αθώοι του αίματος οι πολιτικοί, αθώα περιστερά ο κάθε ρωμιός που  έκλεβε και εξαπατούσε όταν μπορούσε, μαχητικά τα κόμματα, μπροστάρηδες οι συνδικαλιστές στον «αγώνα» κι έχει ο Θεός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »