Σφήνα της Κομισιόν στην συγχώνευση ΟΑ και Aegean


Σε εις βάθος έρευνα για τη σχεδιαζόμενη συγχώνευση των Ολυμπιακών Αερογραμμών και της Aegean προχωρεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαλούμενη «σοβαρές ανησυχίες» για στρέβλωση του ανταγωνισμού.

«Η Κομισιόν θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να έχουν ανταγωνιστικές επιλογές στον τομέα των αεροπορικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα σε μια περίοδο δύσκολων οικονομικών συνθηκών», δήλωσε ο Επίτροπος Ανταγωνισμού, Χοακίν Αλμούνια.

Η αρχική έρευνα της Επιτροπής στην αγορά έδειξε ότι η προτεινόμενη συγχώνευση μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα ως προς τον ανταγωνισμό, ιδίως εξαιτίας του ότι η νέα επιχείρηση που θα προκύψει θα έχει πολύ μεγάλα μερίδια αγοράς, αν όχι το μονοπώλιο σε όλες τις εγχώριες διαδρομές και σε ορισμένες διεθνείς διαδρομές στις οποίες πραγματοποιούν δρομολόγια και οι δύο επιχειρήσεις.

Η Επιτροπή τρέφει επίσης σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα της πράξης αυτής με τον κανονισμό συγκεντρώσεων όσον αφορά την υποχρεωτική παροχή δημόσιας υπηρεσίας σε διαδρομές στην Ελλάδα και την παροχή υπηρεσιών εδάφους στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρετια στη σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής, η απόφαση για την έναρξη σε βάθος έρευνας δεν προδικάζει το τελικό αποτέλεσμα της έρευνας. Η Επιτροπή έχει πλέον προθεσμία έως τις 7 Δεκεμβρίου, προκειμένου να λάβει οριστική απόφαση ως προς το εάν η συγκέντρωση θα εμποδίσει σε σημαντικό βαθμό την άσκηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) ή σε σημαντικό τμήμα αυτού.
 

Το χρονικό της δολοφονίας του Ίωνος Δραγούμη σύμφωνα με το επίσημο κατηγορητήριο της Εισαγγελίας Αθηνών


Στις 31 Ιουλίου 1920 δολοφονήθηκε στο κέντρο της Αθήνας ένας από τους αρχηγούς της “Ηνωμένης Αντιπολίτευσης”, ο Ίων Δραγούμης. Ο τρόπος της δολοφονίας ήταν στυγνός και εν ψυχρώ ενώ σημαντικά πολιτικά πρόσωπα της εποχής συνδέονταν με αυτόν είτε έμμεσα (Ρέπουλης) είτε άμεσα (Μπενάκης).  Για τους λόγους αυτούς η εκτέλεση του Ίωνος Δραγούμη μέρα μεσημέρι στους Αμπελόκηπους από τα Βενιζελικά “τάγματα ασφαλείας” του Γύπαρη, είχε σημαντικές πολιτικές προεκτάσεις και αναμφίβολα επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών του Νοεμβρίου του 1920. 

Τον Ιανουάριο του 1922 συντάχθηκε το επίσημο κατηγορητήριο της Εισαγγελίας Αθηνών για την παραπομπή των κατηγορουμένων της δολοφονίας Δραγούμη, που προέκυψε μετά από πολλές ανακρίσεις και έρευνες. Να σημειωθεί ότι ο σχετικός φάκελος “χάθηκε” όλως τυχαίως μετά το πραξικόπημα (η “επανάσταση” όπως γράφει ο Δαφνής) των αδιάφθορων Πλαστήρα – Γονατά. Αν διαβάσουμε τα ονόματα όσων θα παραπέμπονταν σε δίκη (όλοι Βενιζελικοί και συνεργάτες της “επανάστασης”) αντιλαμβανόμαστε γιατί….
“….Την στιγμήν ακριβώς ταύτην αλαλαγμοί των ορδών του Γύπαρη και των άλλων μισθοφόρων δολοφόνων δονούσι τον αέρα “νάτος, νάτος, σκοτώστε τον προδότη τον κακούργον, τον δολοφόνον, ήτο και η Κοτοπούλη μαζί του, που είναι η Κοτοπούλη” άμα ως εθεάθη, μακρόθεν σχετικώς, το φέρον τον Δραγούμην αυτοκίνητον.

Τούτο φθάσαν προ της επαύλεως σταματά αναγκαστικώς, πολίται δε και στρατιώται του Γύπαρη επιτίθενται κατά αυτού μετά μανίας και βια τον καταβιβάζουσιν αυτού, ενώ συγχρόνως δέχεται χτυπήματα δια ξιφολογχών, ροπάλων και γρόνθων. Μεταξύ των επιτεθέντων αναγνωρίζονται οι κατηγορούμενοι Αντωνιάδης όστις εξαγάγων το περίστροφο του εζήτησε να επιτεθεί κατά αυτού, Μαλιγκουνάκης, Χατζόπουλος και Πεζαζόγλου, ενώ ο κατηγορούμενος επιλοχίας Σαρτζέτης ο ορισθείς κατόπιν ως αρχηγός της της συνοδείας δις δια περιστρόφου απεπειράθει να τον φονεύσει , ανεχαιτίσθει όμως υπό του Γύπαρη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ. Leave a Comment »

Νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στη γεωστρατηγική


Γράφει : Ο καθηγητής Ν. Λυγερός, Στρατηγικός Αναλυτής

Σε διάφορα άρθρα ειδικών και μη εμφανίζονται οι όροι: νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Η προσέγγιση τους δεν είναι, βέβαια, αποκλειστικά γεωγραφική, πράγμα το οποίο θα ήταν απαραίτητο, τουλάχιστον, στο πρώτο επίπεδο, για να λειτουργήσει σοβαρά το όλο εγχείρημά τους. Επιπλέον, στον ελληνικό τύπο, ειδικά μετά το 1996, προσπαθούμε απεγνωσμένα να ταυτίσουμε αυτούς τους όρους σαν να πρόκειται για την ίδια έννοια. Ο συλλογισμός είναι σχεδόν πάντα του ίδιου τύπου. Βασιζόμαστε πρώτα στην ιδέα ότι ο όρος νησί δεν προσδιορίζει το μέγεθος. Ένα νησί μπορεί να είναι μικρό ή μεγάλο. Κι αυτό το σημείο είναι σωστό, διότι το μέγεθος δεν είναι μία ενδογενής παράμετρος, όσον αφορά στον όρο. Ύστερα, αντιστρέφουμε την έννοια και θεωρούμε ότι η λέξη νησί αφορά όλα τα νησιά, ανεξαρτήτου του μεγέθους. Μετά επικεντρωνόμαστε στα μικρά νησιά, για να προσεγγίσουμε τις νησίδες κι εδώ καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα, πέφτουμε στην παγίδα του νομικού πλαισίου των διεθνών συνθηκών. Σε αυτό το στάδιο, βρίσκουμε αναφορές του τύπου ότι στη Συνθήκη Λ δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ των όρων νησιών, νησίδων και βραχονησίδων. Το λάθος είναι απλό. Το ότι δεν υπάρχει διάκριση σε μια συνθήκη, δεν σημαίνει, βέβαια, ότι αυτό ισχύει για όλες τις συνθήκες. Αρκεί να βρεθεί μία που κάνει τη διάκριση και δημιουργείται ένα οριστικό πρόβλημα. Παραδείγματος χάριν, όταν διαβάζουμε το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923, όπου καταγράφονται διαδοχικά οι λέξεις νήσων, νησίδων και νήσου και διαβάζουμε ότι η λέξη νησίδων αναφέρεται στην έκφραση: των νησίδων των εξ αυτών (νήσων) εξαρτωμένων, καθιστά αυτονόητο να διεκδικούμε την μη ύπαρξη κάποιας διάκρισης. Κατά συνέπεια, κι η γενίκευση που ακολουθεί με τον όρο βραχονησίδες δεν έχει νόημα. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να αντιληφθούμε ότι η διάκριση υπάρχει, διότι οι λέξεις είναι διαφορετικές και το ίδιο ισχύει για την χρήση τους.

 

Αναρτήθηκε στις ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Εσύ, πού ήσουν ρε …Ελληναρά;


Έχω βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την κατάθλιψη…

Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου, για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου…

Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή…

Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;

Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;

Πού ήσουν όταν μας κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν, μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες;

Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον «γιατρέ μου»;

Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην τηλεόραση και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο, δηλώνοντας 10.000 ευρώ εισόδημα…

«Πόσο καλά τα λέει ο πούστης…» έλεγες.!

Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη, αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής, μικρό λαμόγιο ελληνάρα…

Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου, στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές…

Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο κράτος.

Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου, το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους;

Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! Κομμάτων ήθελα να πω), με τους λοιπούς «συντρόφους» για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πολιτική επιστράτευση του 1943…


Tο 1943, οι Έλληνες, εκτός από την πείνα, αντιμετώπιζαν και την πολιτική επιστράτευση. Στις 23 Φεβρουαρίου δημοσιεύεται στα «Γερμανικά Νέα» η διαταγή του στρατηγού Σπάιντελ για την πολιτική επιστράτευση των Ελλήνων. Οι κατοχικές δυνάμεις σκόπευαν να στείλουν Έλληνες στην Γερμανία σε καταναγκαστικά έργα και στο μέτωπο της Ρωσίας.

Το ίδιο βράδυ ο κατοχικός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος και ο υπουργός Εργασίας Νικόλαος Καλύβας (παλιός συνδικαλιστής και σοσιαλιστής, που εκτελέστηκε στις αρχές του 1944 από την ΟΠΛΑ), έσπευσαν να δημοσιεύσουν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σχετικό διάταγμα με τίτλο…«Περί υποχρεωτικής εργασίας του αστικού πληθυσμού της Ελλάδος».
Οι Έλληνες αντέδρασαν αμέσως. 24 Φεβρουαρίου χιλιάδες ξεχύνονται στους δρόμους της Αθήνας βροντοφωνάζοντας «Κάτω η επιστράτευση» και τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο. Μία ομάδα διασπά τον αστυνομικό κλοιό και καταστρέφει το γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου στη Βουλή. Μία άλλη, αφού διασπά τους καραμπινιέρους, πυρπολεί το Υπουργείο Εργασίας (Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα), όπου είχε γίνει ο σχεδιασμός για την επιστράτευση.
Στις συγκρούσεις, τρεις διαδηλωτές σκοτώνονται και τριάντα τραυματίζονται σοβαρά.
Τις επόμενες μέρες το αυθόρμητο δίνει τη θέση του στο οργανωμένο. Τηλεφωνητές, εργάτες, δημόσιοι υπάλληλοι και μαθητές κατεβαίνουν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Leave a Comment »