Νικηθήκαμε, Γιάννη

Ποιο τελικά ήταν το αποτέλεσματης της δήθεν λαϊκής εντολής για εκλογές; Να στριμωχθεί ακόμα πιο πολύ στον τοίχο ο λαός. Να μπει στην διαδικασία επιλογής αρχικά Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο, να φθάσει στοδίλημμα Ευρώ ή Δραχμή και να καταλήξει σε έναν καινούργιο διπολισμό με διαφορετικόόμως πρόσωπο. Από τη μια ένα Κράτος δημοσιουπαλληλικό υπό την κατεύθυνση του πασοκοθρεμμένου ΣΥΡΙΖΑ(με την γνωστή παπανδρεϊκή συνταγή όλα δημόσια χωρίς αξιοκρατία) και από την άλλη η γνωστή Δεξιά να θέλει πώληση της εθνικής περιουσίας βουλιάζοντας όλο και περισσότερο την χώρα σε χρέος προσκυνώντας την Ευρώπη . Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της δήθεν λαϊκής εντολής και του δικαιώματος να ψηφίζουν όλοι, ακόμα και εκείνοι που δεν έδωσαν το παραμικρό στην χώρα αλλά η χώρα αυτή τους κανακεύει από το 1981.Το δίλημμα με μιας έγινε ένα: Ξεφτίλα ή ξεφτίλα. Διότι και με τη μία επιλογή και με την άλλη το σίγουρο είναι ότι το Ξεπούλημα θα είναι ο καινούργιος Παρθενώνας της Ελλάδας φτιαγμένος όλος με φθηνά ψηφοδέλτια. Και ήταν τόσο εύκολο να γυρίσεις την μπάλα σε αυτό το στημένο παιχνίδι. Να πετάξεις εκτός των συνόρων σου την Ευρώπη. Διότι αν και δε μπορείς να το καταλάβεις ακόμα, μέσα στο φτιαχτό άγχος που σου επέβαλλαν, η Ευρώπη είναι εδώ και χρόνια, είτε ενωμένη είτε διαιρεμένη, ένα ξεπερασμένο πολιτικοοικονομικά σύστημα που μόνο με τον φόβο ότι θα σε καταστρέψει μπορεί να συντηρεί τα ήδη σαπισμένα όργανά της.
Σε έβαλαν, λοιπόν, στο μαντρί με την ψευδαίσθηση ότι ήσουν σε ελεύθερο αγρό και ως πρόβατο με τον φόβο μιας επικείμενης πείνας, πήγες εκεί που νομίζεις ότι θα βρεις περισσότερο χορτάρι να φας αδιαφορώντας που θα βρεθεί χώμα για τις ρίζες του χορταριού και νερό για πότισμα.Λοιπόν, πρόβατο, ήρθε η ώρα να το συνειδητοποιήσεις ότι θα πεθάνεις από ασιτία.
Δυστυχώς για σένα δεν θα έχεις την επιλογή να σε φάει τιμημένα ένας λύκος ή να δαγκώσεις μία φορά στην ζωή σου το χέρι που πάει να σου βάλει λεπίδι στο λαιμό. Η επιλογή σου να παραμείνεις πρόβατο συρόμενο σε εκλογές που δούλεψαν ως ανάχωμα της εξέγερσης, που ήθελες δεν ήθελες φιλειρηνιστή μου θαγινόταν χωρίς κατευθυνόμενο πολιτικό υπόβαθρο αλλά με συλλογική ώθηση και που ίσως να σε έκαναν να ζήσεις έστω και για μια στιγμή ως άνθρωποςελεύθερος, αποδεικνύει ότι τελικά είσαι πολύ λίγος για μια οποιαδήποτε πατρίδα, πόσο μάλλον για μια Ελλάδα.
Αναμένοντας την δεύτερη δήθεν λαϊκή εντολή για εκλογές που περιχαρής θα κουνάς κομματικά σημαιάκια και θα περιμένεις ή να διοριστείς στο δημόσιο του νέου σοσιαληστή που προσκυνά μια Ευρώπη νταβατζή ή να σώσεις τα κλεμμένα σου γεμίζοντας κι άλλο τα σεντούκια σου με την στήριξη μιας Ευρώπης δικτάτορα, νιώθουμε τι σημαίνει εθνική προδοσία. Διότι δεν πονάει ούτε η κρίση, ούτε το χρέος, ούτε η φτώχεια, ούτε ο πόλεμος, ούτε η προσβολή. Αυτό που πονάει είναι όταν ξέρεις εκ των προτέρων ότι αυτός ο λαός δεν θα αλλάξει ποτέ, Γιάννη.
.

Οκτώ φόροι έρχονται από τον Ιούνιο

Οκτώ φόρους σε τρείς μήνες καλούνται να πληρώσουν οι φορολογούμενοι αρχίζοντας από τον Ιούνιο, που δικαίως λαμβάνει το χαρακτηρισμό του «μήνα των φόρων» και αυτό γιατί είναι ο μήνας που οι περισσότεροι φόροι πρόκειται να γίνουν απαιτητοί είτε στο σύνολο τους είτε στην καλύτερη περίπτωση κατά ένα μεγάλο μέρος τους.

Φανταστείτε μόνο ότι, πρώτον η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, δεύτερον το τέλος επιτηδεύματος, τρίτον ο φόρος επί των στοιχείων πολυτελούς διαβίωσης και τέταρτον ο φόρος εισοδήματος, θα βεβαιωθούν και θα πληρωθούν μαζί με το ίδιο εκκαθαριστικό.

Ας πάρουμε τους φόρους που θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι με τη χρονολογική σειρά της πληρωμής τους:

- Πρώτος φόρος είναι το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (ΕΕΤΗΔΕ) ή αλλιώς το γνωστό χαράτσι στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος.

Οι φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν πρώτη δόση του χαρατσιού το πολύ έως τα μέσα Ιουνίου ενώ εξόφληση του φόρου αυτού φέτος θα γίνει σε πέντε διμηνιαίες δόσεις.

Οι δε επόμενες δόσεις θα καταβληθούν ανά δίμηνο έως και τις αρχές του 2013.

- Ταυτόχρονα σχεδόν με το χαράτσι έρχεται το περίφημο πολυεκκαθαριστικό.

Ένα έντυπο πολυ-φόρου που περιλαμβάνει την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, το τέλος επιτηδεύματος, το φόρο επί των στοιχείων πολυτελούς διαβίωσης τα οποία με τον φόρο εισοδήματος θα βεβαιωθούν και θα πληρωθούν μαζί με το ίδιο εκκαθαριστικό.

Αν η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων δεν πάρει παράταση οι παραπάνω φόροι θα πληρωθούν μαζί το πολύ σε τρεις διμηνιαίες δόσεις ανάλογα με το πότε που θα γίνει η εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων και συνεπώς η βεβαίωση των φόρων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οἱ παράφρονες!

Παράφρων<—Παρά+φρονῶ= ὁ παθὼν τὰς φρένας, ὁ τρελλός, ὁ μουρλός. (λεξικὸν Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969)

Παράφρων λοιπὸν ὁ ἔχων χάσει (οὐσιαστικῶς) τὴν ἐπαφήν του μὲ τὴν πραγματικότητα! Ὁ ἀνισόρροπος!
Παράφρων ἦταν ὁ Χίτλερ.
Παράφρων κι ὀ Κεμάλ.
Παράφρων κ ὁ Στάλιν….
Ὄχι γιὰ τὶς δικές τους κοινωνίες ἀπαραιτήτως.. Ἀλλὰ σίγουρα γιὰ κάθε κοινωνία ποὺ θεώρησαν πὼς ἐνοχλεῖ σὲ κάτι τὴν δική τους!
Γενικῶς, ἡ ἐποχὴ ἐκείνη μᾶλλον ἦταν ὅ,τι καλλίτερον γιὰ νὰ ἀναδείξῃ παράφρονες… (Ὄχι ὅ,τι τώρα πᾶμε πίσω δῆλα δή…)
Ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν Κεμᾶλ, οἱ ἄλλοι δύο ἔλαβαν τὴν σκυτάλη καὶ φρόντισαν νὰ μὴν ἀφήσουν τίποτα ὄρθιο στὸ πέρασμά τους!

Βέβαια, ἐν τάξει, ὁ Κεμάλ ἦταν παράφρων… Ἀλλά ποιοί τόν σιγοντάρησαν; Ποιοί τοῦ ἐκπαίδευσαν τόν στρατό; Ποιοί τοῦ ἐφοδίασαν τά ὅπλα πρό κειμένου νά ἐφαρμόσῃ τίς ἐκκαθαρίσεις του;
Σαφῶς καὶ ἡ Γερμανία ἀρχικῶς!
Ναί, δὲν εἶχε τότε ἀκόμη ἀναλάβει ὁ Ἀδόλφος, ἐκκολαπτόταν! Ἀκόμη κρατοῦσε γερὰ ὁ Κάιζερ.
Εἶναι ἔτσι δομημένον τὸ σύστημα αὐτῆς τῆς χώρας, (κάτι ἀπό τό Μπαρμπάρους Μπαρμπάρους τοῦ Ἰουλίου Καίσαρος κολλᾶ ἐδῶ) πού οὔτως ἤ ἄλλως θὰ παράξῃ παράφρονες!
Τοὺς ἔχουν ἐκεῖ, πρόβατα, μὲ ἀπόλυτα ξεκαθαρισμένες γραμμές, ὅρια, δυνατότητες κινήσεως…
Μὴν πετάξῃς τὸ χαρτάκι, θὰ σὲ καρφώσουν ὅλοι! Μὴν ὁδηγήσῃς πιωμένος! Θὰ σὲ παραδόσουν ἅπαντες στὴν ἀσφάλεια! Μὴν παραβιάσῃς τὸ ὅριον ταχύτητος! Θὰ φροντίσουν ὅλοι νὰ σὲ φωτογραφίσουν!
Ἕνας λαὸς ῥουφιάνων εἶναι ὅλοι τους, στὸ βωμὸ τῆς τάξεως… Ἀλλά ποιᾶς τάξεως; Αὐτῆς πού κάνει τόν Ἄνθρωπο καλλίτερον ἤ αὐτῆς πού κάνει τόν ἄνθρωπον «καθῶς πρέπει» ἀπό ἔξω καί κτῆνος τῆς χριστιανικῆς κολάσεως ἀπό μέσα;
Μία Θεοφανῶ τοὺς ὑπέδειξε πόσο βάρβαροι ἦταν! Μία Θεοφανῶ, πριγκίπισσα τοῦ Βυζαντίου, μὲ σαφῶς πλησιέστερες στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καταβολές, τοὺς ἄλλαξε τὰ φῶτα στὴν ἐπιμόρφωσιν!
Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ καμμία Θεοφανῶ δὲν θὰ καταφέρῃ ποτέ, εἶναι νὰ φέρῃ κι ἐντός τους τὴν μεταμόρφωσιν!
Ναί, ἔφτιαξαν Πανεπιστήμια, μελέτησαν τοὺς κλασσικούς ΜΑΣ, συνέτρεξαν στὴν Ἀναγέννησιν, ἔφτιαξαν δρόμους, πολιτεῖες, ὀργανωμένα κράτη… Ἀλλὰ παρέμειναν Μπαρμπάρους Μπαρμπάρους, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Καίσαρ τοὺς ἐχαρακτήρισε ὄταν τοὺς πρωτοεῖδε!
Ἄλλαξαν τόσες καὶ τόσες συνήθειες… Ὄχι γιατὶ ἤθελαν, ἀλλὰ γιατὶ ἔπρεπε!
Στοὺς πολέμους ὅμως ἐνεδείκνυαν τὸ πραγματικό τους πρόσωπον, ἀφήνοντας κατὰ μέρους τὸ προσωπεῖον! Οὐδέποτε προσπάθησαν νὰ τὸ κρύψουν!
Εἶτε σὰν ἐκπαιδευτὲς τοῦ Κεμᾶλ, εἶτε σὰν ἐμπνευστὲς τῶν χειροτέρων βασανιστηρίων ποὺ βίωσαν οἱ χριστιανικοὶ πληθυσμοὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, εἶτα ἀκόμη καὶ σὰν θῦτες κατὰ ὅλων τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ!
Μίαν Εὐρώπη Κόλασιν ἔκαναν!
Ἀπό ποιάν χώρα ξεκίνησαν οἱ δύο τελευταῖοι παγκόσμιοι πόλεμοι;
Ἀπό ποιάν χώρα προετοιμάζεται καί μεθοδεύεται ὁ τρίτος;
Τί ἦταν ὁ Μέτερνιχ; Τί ἔπραξε κατά τῶν Ἑλλήνων καί κατά τῶν Ἰταλῶν; Αὐτός δέν ἦταν πού τσακίστηκε νά ἐξαφανίσῃ διά παντός κάθε ἔκφρασιν ἐλευθερίας ἀπό τήν Εὐρώπη; Ἕνα κτῆνος δέν ἦταν κι αὐτός; (Μὴν ἔλθῃ κάποιος νὰ μοῦ ὑποδείξῃ τὶς πραγματικὲς ῥίζες τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μέτερνιχ… Δὲν θὰ ὑπῆρχαν αὐτὰ τὰ ὄντα ἐὰν δὲν προϋπῆρχε τὸ «χωράφι» ποὺ ἐντός του κάρπισαν!)

Οὐδόλως λοιπὸν οἱ Γερμανοὶ κόπηκαν νὰ γίνουν πράγματι πολιτισμένοι!
Πῶς θά μποροῦσαν; Ἔχουν μήπως τήν φύσιν; Δὲν τὴν ἔχουν!
Κι ὅμως, ὑπάρχουν τόσοι καὶ τόσοι γύρω μας ποὺ τοὺς θαυμάζουν!
Ναί, ἔχουν θαυμαστὰ ἔργα ἀγαπητοί μου! Τόση ἐκπαίδευσιν τοὺς ἔχουν κάνει ἄλλως τε!
Ἀλλά πῶς συμπεριφέρονται αὐτά τά ὄντα σέ καταστάσεις ἐμπόλεμες; Μήπως ἀπλῶς βγάζουν στήν ἐπιφάνεια τό κτῆνος πού κρύβουν μέσα τους πάρα πολύ εὔκολα;
Σὲ κάθε πόλεμο οἱ κτηνωδίες εἶναι ἀμέτρητες, ἀπὸ κάθε πλευρά!
Ἁπλῶς κάποιων οἱ κτηνωδίες λαμβάνουν τὰ πρωτεῖα, λόγῳ μεγάλης ἐμπνεύσεως!
Καὶ τελικῶς, ἀναρωτιέμαι, μήπως ἐάν δέν λεγόταν Χίτλερ θά λεγόταν Φράντς ἤ Κλάους ἤ Γιόχαν; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μυρουδιά της τσέπης σου!

Γράφει ο Αρίσταρχος

Έξη μήνες χωρίς δουλειά. Έσπασα τα πόδια μου κάθε μέρα να παίρνω σβάρνα τα μαγαζιά για μια, επ αμοιβή ενός ξεροκόμματου, δουλειά. Κόντευε μεσημέρι και σήμερα τζίφος. Με την ανεργία που έχει αλλοίμονο, δεν υπάρχουν δουλειές. Και τα στόματα πεινούν, θέλουν να φάν.

Θα έδινα τα πάντα για λίγα ευρώ. Να πάρω λίγο ψωμί, λίγο κατιτίς για φαϊ. Να τα πάω στο σπίτι να ξεπεινάσω την οικογένειά μου. Κάποιος άγγελος, από τους τόσους που κυκλοφορούν αόρατοι ανάμεσά μας θα άκουσε φαίνεται την μιζέρια μου. Εκεί στην άκρη του δρόμου πλάϊ στο πεζοδρόμιο μπροστά στην τράπεζα έμοιαζε σαν περίεργο χαρτονόμισμα των είκοσι ευρώ. Έσκυψα το μάζεψα και το καθάρισα απ’ τις βρωμιές που είχε επάνω του.

Ναι, ήταν ένα εικοσάευρω σε πολύ άσχημη κατάσταση και μύριζε έντονα οινόπνευμα. Το δίπλωσα προσεκτικά και το κράτησα στην χούφτα μου. Μπήκα στην τράπεζα και περίμενα υπομονετικά την σειρά μου στο ταμείο για να το ανταλλάξω με ένα πιο καλό.

Άραγε, σκέφτηκα ποιος φουκαράς το έχασε και πόση ανάγκη το είχε. Αμέσως σ’ αυτή την σκέψη ένοιωσα μια παράξενη δροσιά να περνάει το χέρι μου με το χαρτονόμισμα και να απλώνεται σ’ όλο το κρανίο μου. Μια ελαφρά μέθη και ύστερα σαν να άκουσα μέσα στην καρδιά μου μια ψυχρή αλλά σταθερή φωνή.

Είμαι ένα χαρτονόμισμα των είκοσι ευρώ και γεννήθηκα κάποια στιγμή στα μηχανήματα εκτύπωσης του νομισματοκοπείου στο Χολαργό.

Το χρώμα μου είναι όμορφο μπλε σαν την θάλασσα και τον ουρανό της Ελλάδας μου. Στην μια μου όψη έχω μια γέφυρα αυτή της ένωσης(υποτίθεται) των λαών και στην άλλη όψη πύλες σύμβολα της ευρύτητας του πνεύματος και της συνεργασία των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης(στην θεωρία χωρίς εκμετάλλευση). Η όλη αρχιτεκτονική μου είναι Γοτθική(γιατί; Δεν θάπρεπε να είναι Ελληνική;). Και δεν είμαι ένα τυχαίο χαρτονόμισμα αλλά έχω ταυτότητα. Είμαι το Υ22134534481.

Έχω έναν αδελφό στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και το λένε δολάριο. Έχω και πολλά πολλά ξαδέρφια. Δεν γνωρίζω σύνορα και είμαι παράγοντας ρυθμίσεων κοινωνιών, ευτυχίας, δυστυχίας, χαράς λύπης. Κι αν κάποιος σας πει πως πάνω από μένα είναι η αγάπη, η ευτυχία μην τον πιστέψετε μάλλον θα είναι γραφικός.

Για σκεφτείτε λίγο. Θα μπορούσατε να μπείτε σε μια οποιαδήποτε τσέπη βρώμικος; Να σας βάλει ένα παιδάκι κάτω απ’ το καθαρό μαξιλαράκι του, κι εσύ να ήσουν πριν λίγο στο πιο απίθανο βρώμικο μέρος. Θα μπορούσατε, αφού σας κάνουν μασουράκι, να σας χώσουν ανάμεσα σε δυό νεανικά μοσχομύριστα στήθια ενώ πριν λίγο ήσασταν προϊόν εκκλησιαστικής επαιτείας. Θα μπορούσατε να είστε παράγοντας ρύθμισης ζωής θανάτου σε νοσοκομεία, πεζοδρόμια, ναρκωτικά, σεξουαλικά, γαλάζιες θάλασσες με σκάφη, σπίτια, αεροπλάνα. Καμιά σύγκριση. Μάλλον είμαι άρχοντας. Όχι όχι είμαι κάτι παραπάνω ο ίδιος ο Θεός. Ο Μαμμωνάς !

Με έβαλαν λοιπόν σε μια δέσμη μαζί με εκατό άλλα όμοιά μου όλα κολλαριστά, και μας προώθησαν σε μια τράπεζα. Κάποιος νεαρός υπάλληλος με χοντρά μαύρα γυαλιά μας έβαλε μαζί με άλλα εικοσάρικα μέσα σ’ ένα μηχάνημα που νομίζω πως το έλεγαν ATM. Κάποια στιγμή το μηχάνημα μπήκε σε λειτουργία και με έβγαλε έξω στα σκελετωμένα χέρια ενός γέρου ογδόντα χρονών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. 1 σχόλιο »

Το…Κράτος

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΤΟ Κράτος χρωστάει παντού. Το ‘χαμε ρημάξει όλοι μαζί κι ο καθένας χωριστά, δεν μπορεί (και δεν θέλει) να ανταποκριθεί και περιμένουμε το χρήμα. Απ’ έξω και δανεικό, για μέσα και σπαταλώμενο. Όπως μάθαμε στα χρόνια των παχέων αγελάδων (με ξένη τροφή) και με δικιά μας αντίληψη για την Πολιτεία και τα κοινά. Κι αν νόμισες πως αλλάξαμε αντιλήψεις και τακτική, ρώτα για τις σπατάλες, την ώρα που μιλάμε.

ΘΑ πέσει το χρήμα, θα ανακουφιστούν τα ταμεία και ξανά προς τη δόξα. Θα ανασάνουμε, θα συνεχίσουμε κι έχει ο Θεός. Το Κράτος τη συστηματική σπατάλη με τους «λειτουργούς» του και κάποια χέρια να χώνονται βαθιά σε ταμεία. Με το μάτι ξεθαρρεμένο κοιτώντας τους ατιμώρητους της προηγούμενης…σαιζόν. Και τι μας στοίχισε ο Κοσκωτάς; 46 δις δραχμές και λογάριασε το…μεροκάματό του στη φυλακή. Τέτοια ποινή την εκτίει κι ο καθένας. Με τέτοια μπάζα και με 8-9 χρόνια φυλακής, λογάριασε το…μεροκάματο. Το ίδιο και για τον κ. Τσοχατζόπουλο.  Θυσιάζεται ο πατήρ για τους απογόνους και πάει τέλειωσε. Ούτε επιστρεφόμενα και τόκοι, ούτε έγνοια για τα μελλούμενα. Μπόρα είναι θα περάσει κι αν δεις δεκάρα απ’ τα κλεμμένα, στείλε μας μήνυμα για τη μοιρασιά και τη…γιορτή.

ΧΡΩΣΤΑΕΙ, λοιπόν, το Κράτος και δεν λέει να ανταποκριθεί. Ούτε τους φαρμακοποιούς ξοφλάει, ούτε τον ΦΠΑ επιστρέφει, χρωστάει σε μηχανικούς και εργολάβους για έργα του κι άντε να τα βάλεις μα την ακαμψία και την…απονιά του. Ωστόσο, δεν φαίνεται σκληρό, απρόσωπο και απάνθρωπο σε όλους και για όλα. Έχει τις προτεραιότητές του και δεν «εκτίθεται» σ’ εκείνους που το κουμαντάρουν. Γι αυτό και οι επιχορηγήσεις των κομμάτων στην ώρα τους, οι χωροφύλακες-φρουροί πίσω απ’ τα παλικάρια του κοινοβουλίου με έξοδα δικά μας, διπλοσκοπιές στις βίλες υπουργών και ό,τι τραβά η ψυχούλα τους από ανέσεις και καλοπέραση.

«ΛΙΓΟΤΕΡΟ Κράτος» φωνασκούν οι τριγύρω κι όταν το χρειαστούν το επικαλούνται. Όπως το κατάντησαν εχθροί, φίλοι και «φίλοι» τραβολογώντας το κι αλλάζοντας τον χαρακτήρα του. Με το τέρας της γραφειοκρατίας-σκόπιμα δομημένη πηγή προσοδοφόρα για (πολλούς) «λειτουργούς» του, με τα στοιχεία του αλλοιωμένα πριν σαπίσουν και τα μεγέθη του προσαρμοσμένα στο μήκος των χεριών κλεφτών τριγύρω του. Κι αν πεις να κάνεις μιαν αρχή για στρώσιμο και θεραπεία, σε πήραν παραμάζωμα οι δυνάμεις (του κακού) που ρίζωσαν και δεν τις ξεριζώνεις. Οι αφανέρωτοι δυνάστες σου με τον μανδύα της κρατικής εξουσίας-τσακάλια και ύαινες πεσμένα με τα μούτρα στο ψοφίμι κι εσύ πειραματόζωο, να δουν τις αντοχές σου.

πορτοκαλί οικολόγοι…

Αγαπητοί φίλοι.

Αποφάσισα να δημιουργήσω ένα νέο κόμμα, το κόμμα των πορτοκαλί οικολόγων που θα εκπροσωπεί τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

Για τη δημιουργία όμως χρειάζονται χρήματα και μάλιστα πολλά τα οποία δυστυχώς δε διαθέτω παρά μόνο την όχι ευκαταφρόνητη σύνταξή μου των 620 ευρώ.

Θα μου πείτε και με το δίκιο σας πως άλλοι παίρνουν πολύ λιγότερα είναι τρισευχαριστημένοι και παραπονιέσαι εσύ;

Δεν παραπονιέμαι, γι’ αυτό την αποκάλεσα την “όχι ευκαταφρόνητη σύνταξή μου” γιατί μ’ αυτήν έχω την άνεση να πληρώνω το ενοίκιό μου, τα κοινόχρηστά μου και να μη παραπονιέται ο διαχειριστής πως καθυστερώ, να πληρώνω την επιχορήγησή μου στο κράτος μέσω της ΔΕΗ που οι κακόβουλοι  την αποκαλούν χαράτσι, να πληρώνω επίσκεψη στον ιδιωτικό γιατρό να παρακολουθεί την υγεία μου για να μπορέσω να είμαι συνεπής φορολογούμενος και να μην κάθομαι στην ουρά του ΙΚΑ μαζί με τους έγχρωμους αλλοδαπούς και τους Αρίους ημεδαπούς, να μου γράφει τα σωστά φάρμακά μου και να μην παίρνω γενόσημα, να τα πληρώνω εγώ από την τσέπη μου και όχι το ΙΚΑ, να πληρώνω με άνεση το λογαριασμό του τελευταίας γενιάς πανάκριβου κινητού τηλεφώνου μου των 67 ευρώ, να γεμίζω το ρεζερβουάρ του πολυτελούς αυτοκινήτου μου των 1400 κυβικών με 100 ευρώ, που το καημένο εδώ και δώδεκα χρόνια παραμένει πιστό, παρά του ότι έχω να του αλλάξω λάδια κα να δυο χρόνια και το πορτοφόλι μου δεν παραπονέθηκε ποτέ ότι είναι βαρυφορτωμένο.

Λοιπόν για τη δημιουργία του κόμματος των πορτοκαλί οικολόγων προσκαλώ όλους τους τους ευγενείς χορηγούς να προσφέρουν τη χορηγία τους και εγώ θα στείλω  τον εξ’ απορρήτων διαχειριστή μου κύριο Τσουκάτο να παραλάβει τα χρήματα που εσείς θα έχετε την ευγενή καλοσύνη να προσφέρετε για τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

Εμείς θα χορηγούμε απαραιτήτως τις νόμιμες αποδείξεις προσαυξημένες με την αναλογία του ΦΠΑ που εσείς ευχαρίστως θα πληρώνετε.

Στο πρόγραμμά μας θα προτείνουμε πρώτα πρώτα λευτεριά στον ήρωα Άκη,κάτοχο του βραβείου απληστίας του βιβλίου Γκίνες και στην ηρωίδα μάνα Βίκη κάτοχο κι’ αυτή του βραβείου έπαρσης από το ίδιο βιβλίο.

Θα απαιτήσουμε από τους υπουργούς του κ. Τσίπρα να δεξιώνονται με επίσημο ένδυμα άπαξ της εβδομάδος, όλους τους αλλοδαπούς ως προσκεκλημένους τους για να τους δείξουμε πόσο πολύ τους θέλουμε, γιατί τιμούν την πατρίδα μας με την παρουσία τους, την προσήλωσή τους στους νόμους και την εργατικότητά τους.

Θα απαιτήσουμε να δοθεί το μέγα βραβείο της χρυσής αγχόνης για τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου, της ασημένιας τοιαύτης στον κ. Παπακωνσταντίνου και το βραβείο της ανοιχτής παλάμης στο δίδυμο Βανιζέλου – Σαμαρά για την μεγάλη προσφορά τους στην τεράστια άνοδο της οικονομίας μας, που πέτυχαν μετά πολλών προσπαθειών και ξαγρυπνιών να μας βάλουν στο υπέροχο και φιλεύσπλαχνο ΔΝΤ.

Στην κ. Αλέκα το βραβείο εργατικότητας γιατί με τις άοκνες προσπάθειες του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ καταφέραμε ο εργάσιμος χρόνος να περιοριστεί στο ήμισυ με τις διάφορες απεργίες και έτσι να χτυπηθεί η πλουτοκρατία και να πάρει ο λαός την εξουσία στα χέρια του.

Θα χρηματοδοτήσουμε τη Χρυσή Αυγή να αναγείρει ανδριάντα του Ες εις ένδειξη ευγνωμοσύνης για  τη φιλελληνική στάση των στρατευμάτων του προς τους Έλληνες πολίτες το 40-41. Στον κ. Κουβέλη να αποδοθεί το παράσημο ειλικρινείας για τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις του προς το πολιτικό σύστημα.

Θα απαιτήσουμε από τη Βουλή της φαιδράς πορτοκαλέας να άδεται προ της συνεδριάσεως ο εθνικός ύμνος προς τιμήν και ανάμνηση της κ.Ντόρας, που επιμένει στην απόφασή της να παραιτηθεί από την πολιτική, παρά την τεράστια αποδοχή του κόμματός της από το λαό και τώρα πως θα ζήσουμε δίχως την παρουσία της

Φοβάμαι όμως το κόμμα του κ. Καμμένου ότι θα μου αρπάξει τις ψήφους που δικαιωματικά μου ανήκουν.

 

Θεόφιλος Αιγινήτης.

Ζωγράφος – Συγγραφέας. 

πάντα Ανεξάρτητος, άρα ελεύθερος ΄Ελληνας 

Karlgroup ή Euromagnum;

29.5.2012

Γράφει ο Στέργιος Ζυγούρας

Ενώ ο εκφερόμενος από τις Βρυξέλλες λόγος για τους προσερχόμενους στις κάλπες Έλληνες έχει αποκαλύψει τμήμα των προθέσεων όσων κατέχουν την εξουσία (πίσω δηλαδή από τους εκλεγμένους έμμεσα ή άμεσα Προέδρους), στο εσωτερικό της χώρας, ο κομματικός λόγος “Ιονέσκο” των μνημονιακών κομμάτων (σκληρού πυρήνα και ρεαλιστικής περιφέρειας) δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αλλαγή της γνωστής, σκόπιμα υπεραπλουστευμένης, εγκλωβιστικής, τρομο-διλημματικής ατζέντας. Η κατάδειξη ορισμένων ιστορικών αντιφάσεων και η ανάδειξη ενταφιασμένων ερωτημάτων είναι -ίσως- ο συντομότερος δρόμος γι’ αυτή την αλλαγή. Συνεχίζοντας λοιπόν από εκεί που μείναμε (Βρυξέλλες ή Άαχεν;), ας θέσουμε τα νέα σατιρικά διλήμματα, συμβατά και με τη γλωσσοπλαστική τάση της εποχής (Merkozy, Hollandreou, flexicurity / ευελφάλεια).

Α. Ο Καρλομάγνος μέσα από τη σημερινή Ε.Ε.

Το πολυπολιτισμικό εγκώμιο (laudatio) του βραβευθέντα Βολφ Σόιμπλε έπλεξε ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ. Επιδοκιμάζοντας την προσφορά του στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, τον προσφώνησε “Γερμανό και Ευρωπαίο Πατριώτη”, υπενθυμίζοντάς μας τον ευρω-ενοποιητικό κανόνα. Ο Σόιμπλε από την πλευρά του τόνισε ότι “Η Ευρώπη είναι ζήτημα καρδιάς και εσωτερικού φρονήματος” (!). Ζήτησε ενδυνάμωση των θεσμών και προώθηση της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης μέσω της άμεσης εκλογής Προέδρου από τους Ευρωπαίους πολίτες (…λέτε;). Ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας που έχει στο παρελθόν δεχθεί χορηγία από λομπίστα όπλων, είπε ακόμη ότι “Ευρώπη δεν σημαίνει μόνον οικονομία”, ότι η Ευρώπη πρέπει να έχει “ανθρώπινο πρόσωπο”. Διαπίστωσε δηλαδή κάποια καθυστέρηση στο τρένο του ουμανισμού, ενώ θα ήταν ευχής έργο να μας εξηγούσε γιατί στα χαρτονομίσματα του ευρώ δεν κατάφερε η Ευρώπη να αποτυπώσει αυτό το πρόσωπο. Δεν βρήκαν 5-6 προσωπικότητες του ευρωπαϊκού πολιτισμού και προτίμησαν πύλες και γέφυρες; Τα κεντρικά ΜΜΕ πρόβαλαν ιδιαίτερα την “κρίση του ευρώ” ως ευκαιρία προώθησης της πολιτικής ευρωπαϊκής ενοποίησης. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Μήπως βλέπουμε το δόγμα του σοκ σε νέα εφαρμογή;

Β. Ο Καρλομάγνος μέσα από το Δ.Ν.Τ.

“Κάθε αποδέκτης του βραβείου “Καρλομάγνος” έχει κατανοήσει κάτι θεμελιώδες: Όταν τα έθνη συνενώνονται κάτω από πνεύμα αλληλεγγύης προκειμένου να αντιμετωπίσουν κοινές προκλήσεις, τότε απολαμβάνουμε μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγουμε και ένα φαύλο κύκλο συγκρούσεων και αποτελμάτωσης.”

Christine Lagarde – Aachen, 16.5.2012

Γιατί άραγε το Δ.Ν.Τ. επικροτεί και επαυξάνει με άξονα τον στεφθέντα προ 1212 ετών Κάρολο ως αυτοκράτορα των Ρωμαίων; Επειδή, όπως λέει, ο Wolfgang γεννήθηκε ακριβώς 1200 χρόνια μετά τον Κάρολο;

Γ. Η Ελλάδα μέσα από την τελετή βράβευσης

Το “ελληνικό ζήτημα” θίχτηκε επαρκώς γύρω από την τελετή της βράβευσης. Στην Ελλάδα αποδόθηκε ο ρόλος του ευρωαμφισβητία που πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέση της έναντι όλων των υπολοίπων μελών που την δανειοδοτούν και την θέλουν στην οικογένειά τους (μια μέρα μετά ο Σουλτς θα ξεκαθαρίσει στην Αθήνα εν μέσω απειλών ότι “θέλω” σημαίνει κυρίως “ανέχομαι έναν κακό μαθητή”). Στο βραβείο Καρλομάγνου για νέους 2012, η Ελλάδα είχε την τιμητική της. Οι βραβευθέντες Έλληνες έδειξαν αξιοσημείωτη πολιτική αντοχή στον πόλεμο κολακείας, στο καρότειο δηλαδή τμήμα της μαστιγοκαρότειας γιουνκεροσουλτσοσοϊμλικής τακτικής. Ταυτόχρονα δεν παρασύρθηκαν και από τις παγίδες α) της ευρω-αγάπης που καταλογίζει έμμεσα την ευθύνη για ένα πιθανό διαζύγιο στην ελληνική πλευρά, β) της ταύτισης των (ανενημέρωτων) ευρωπαϊκών λαών με τις πολιτικές του Γιούρογκρουπ και της Κομισιόν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νεκρὸ ἐξ αἰτίας μας!

Ξέρετε; Μπορεῖτε νά διανοηθεῖτε; Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας πώς ἐμεῖς τό σκοτώσαμε μέ τήν ἀδιαφορία μας καί τήν ἀνεξέλεγκτη «ἀνάπτυξίν» μας; Ὄχι βέβαια… Σιγὰ μὴν τάϊσα ἐγὼ τὰ Ἄλμπατρος καὶ τὰ λοιπὰ θαλασσοπούλια! Σιγὰ μὴν σκέφθηκα πὼς ὁ ἀναπτήρας ποὺ μοῦ ἔπεσε θὰ κατέληγε στὸ στομάχι τους! Σιγὰ μὴν μὲ ἀπησχόλησε πὼς τὸ καπάκι τοῦ ἀναψυκτικοῦ ποὺ μόλις πέταξα, θὰ ἔφθανε νὰ σκοτώσῃ ἕνα θρασύτατο παλιόπουλο! Σιγὰ μὴν μὲ νοιάζῃ, σὲ τελικὴν ἀνάλυσιν, τὸ τὶ τρῶνε αὐτὰ τὰ σκατόπουλα ποὺ βρίσκονται στὴν ἐσχατιὰ τῆς Γῆς… Χά! Ἐγὼ ἐδῶ ἔχω τὰ δικά μου ζόρια. Μοῦ ἔκοψαν τὸν μισθό… Δὲν μπορῶ νὰ πληρώσω τὴν γκαρσονιέρα γιὰ νὰ στεγάζω τὶς γκόμενες… Ἡ κόρη μου θέλει νὰ κάνῃ τὸ πάρτυ γενεθλίων της στὸ ΜΠΑΡ ΚΟΛΑΣΙΣ καὶ ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ τῆς παράσχω οὔτε τὴν  ταράτσα μας… Πῶς λοιπόν θά μέ νοιάξῃ  γιά τό κάθε σκατόπουλο; Δὲν πάει κι αὐτὸ νὰ ψοφήσῃ, νὰ ἀλαφρώσῃ κι ὁ πλανήτης, διότι πολλοί γίναμε… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

H κα Λαγκάρντ, το λάθος και το δίκιο της

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΘΥΜΗΘΗΚΕ η Γαλλία τον Νίγηρα και το δράμα της, η κα Λαγκάρντ τα παιδάκια του και τους έλληνες. Και ξέχασε τι κάνουν οι Γάλλοι, εδώ και 1-2 αιώνες…σεβόμενοι τα δικαιώματα των μαύρων της Αφρικής. Δεν υπήρξαν εκεί ποτέ προτεκτοράτα, δεν άκουσε κάτι για το Γαλλικό Κονγκό, δεν υπέπεσε στην αντίληψή της πως οι φυλές αλληλοσφάζονται γιατί το θέλουν τ’ αφεντικά-συμπατριώτες της που ορίζουν τους ανθρωποφάγους αρχηγούς στον «θρόνο» τους. Κι όταν ήρθε η αυτοδιάθεση και η λευτεριά; Και πάλι αυτοί (οι συμπατριώτες της) τους όριζαν και τους ορίζουν, όπλιζαν αντάρτες να σφάξουν τους απέναντι και τους έχει η ιστορία «ξεχάσει». Άγγλοι, Γάλλοι Πορτογάλοι έσφαζαν δια χειρός μαύρων και τώρα τους συμπονούν δια γλώσσης Λαγκάρντ.

ΤΙ άλλο συμπληρώνει την αστοχία της κυρίας για την Ελλάδα και τους έλληνες; Το στοιχείο του παραλληλισμού και της σύγκρισης. Απ’ τη μια ο Νίγηρας με την (σεβαστή του) ιστορία κι απέναντι η Ελλάδα των 3.5000 χρόνων, με την ιστορία της να μην τη διαμορφώνουν οι Γάλλοι.

ΩΣΤΟΣΟ, έχει και τρίτο σκέλος η συνέντευξη της κυρίας. Συνιστά στους έλληνες να πληρώνουν τους φόρους και την Ελλάδα να’ ναι σωστή στη φορολογική της νομοθεσία και πρακτική. Εδώ, βέβαια, έχει δίκαιο και της…επιτρέπουμε την παρέμβαση. Κι αν σήκωσε σκόνη η δήλωσή της, είναι γιατί μας «έθιξε». Στο λεπτό σημείο και στη χοντροκοπιά της φοροδιαφυγής μας. Κι αν υπάρχει έλληνας που δεν σπεύδει στον φοροτεχνικό του για κόλπα και κολπάκια παράνομης φοροδιαφυγής, θα μας το πουν τα άδεια-χρεοκοπημένα ταμεία και οι αγανακτισμένοι του δημοσίου που (προ)πληρώνουν μέχρι δεκάρας.

ΚΑΝΕΝΑΣ έλληνας δεν κάνει απέχει απ’ το δημοφιλές σπορ της φοροδιαφυγής κι όλοι τους συναποτελούν την πυραμίδα της εθνικής μας ντροπής. Κι αν την ψάξεις σκανάροντας τους φοροκλέφτες απ’ την κορυφή της, φτάνεις στη βάση του…μάγκα που φοροέκλεβε για το πρώτο τραπέζι πίστα στο σκυλάδικο. Απ’ τον βαπορά που δεν μπορείς να τον στριμώξεις, μέχρι τον καφετζή που δεν τον ενοχλείς, για την εύνοια και την ψήφο του.

ΓΙΑ δεκαετίες ανεχόμαστε τη φοροκλοπή, πληρώνουν οι συνεπείς για τους φοροκλέφτες καλύπτοντας τη διαφορά και, μόλις μας το υπενθύμισε (και) η κα Λαγκάρντ που έχει και κάποιο «έννομο συμφέρον», μας κακοφάνηκε σφόδρα και την πήραμε παραμάζωμα. Ως περήφανοι, σύγχρονοι (κάθε επιπέδου) έλληνες της κομπίνας και της αρπαχτής, της φοροκλοπής και της…υποκρισίας.

Γαλεωμυομαχίας προπαρασκευή: καλωσορίζοντας ελληνικές συνειδητότητες στην Νέα Υόρκη

Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς
Καθηγητής Συστημικής Δυναμικής
στο Πανεπιστήμιο Fordham στη Νέα Υόρκη

Πατρός τε και μητρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον και σεμνώτερον και αγιώτερον εστίν η πατρίς και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσιν [Σωκράτης (Πλάτωνος: Κρίτων, 51β)].

Από τη μητέρα και τον πατέρα και όλους τους άλλους προγόνους, η πατρίδα είναι πράγμα πολυτιμότερο και σεβαστότερο και αγιότερο και ανώτερο και κατά τη γνώμη των θεών και κατά τη γνώμη των ανθρώπων που έχουν φρόνηση [Σωκράτης (Πλάτωνος: Κρίτων, 51β)].

Εδώ και μερικά χρόνια έχω πάψει να ασχολούμαι με τα τετριμένα της ελληνικής ομογένειας στην Νέα Υόρκη, κάτι τετριμένα δηλαδή όπως, π.χ., οι γελοίες εκλογές της Ομοσπονδίας της Αστόριας, οι γιά το θεαθήναι παρελάσεις, τα πανηγύρια και οι χοροί των εθνικο-τοπικών, ελληνοφώνων σωματείων. Άρχισα να χάνω το ενδιαφέρον μου γιά τοιούτα τετριμένα, γύρω στην εποχή που η πολιτική τάξη στην Ελλάδα υποβίβασε τον πολιτικά συνέκδημο ελληνικό μας κόσμο από ομογενείς σε αλλοδαπούς, χωρίς καμμίαν απολύτως αντίδραση από την –ας πούμε κατά τι– οργανωμένη, αλλά μάλλον άσχημα μαντρωμένη, πολιτικά συνέκδημη ελληνική κοινωνία της Νέας Υόρκης.

Τώρα τελευταία όμως, σε όποιαν ελληνική εκδήλωση και να βρεθώ, έχω αρχίσει να συναντώ και να καλωσορίζω νέους ανθρώπους από την Ελλάδα. Είναι κυρίως οικονομικοί μετανάστες, που έρχονται στις ΗΠΑ, ψάχνοντας να ξαναβρούν ή να ξαναδημιουργήσουν την δυνατότητα ζωής, που τόσο απάνθρωπα τους στερεί η πολιτική τάξη στην Ελλάδα.

Προσπαθώ να είμαι πάντα ευγενικός με τα νέα αυτά παιδιά και να τα εμψυχώνω όσο μπορώ. Μέσα μου όμως πονάω καθότι, μετά από λίγα λεπτά συζήτησης μαζύ τους, αρχίζει να αποκαλύπτεται η πικρή αλήθεια.

Γενικά, τα παιδιά αυτά δεν έχουν ελληνική εθνική συνείδηση και παιδεία. Τα περισσότερα βέβαια έχουν πάρα πολλή καλή μόρφωση και τεχνική κατάρτιση, αλλά είναι φρικτό το πόσο έλλειψη έχουν από ελληνική αγωγή και παιδεία.

Παρά το ότι δεν μιλούν ελληνικά, οι εξ’ Αμερικής μαθητές μου στην Νέα Υόρκη έχουν περισσότερη ελληνική αγωγή και παιδεία, ειδικά τα παιδιά που προέρχονται από και κάνουν τις προ-πτυχιακές σπουδές τους στην Νότιο Αμερική. Αυτός είναι ο λόγος που πονάω μέσα μου.

Ως εκ’ τούτου, μετά από κάθε παρόμοια συνάντηση, πάντα γυρνάει ο νούς μου στον ελληνικό μύθο της Μέδουσας, της θνητής από τις τρεις Γοργόνες του μύθου. Αρχικά ήταν πεντάμορφη η Μέδουσα, αλλά η έλλειψη ευσέβειας που έδειξε μαζύ με τον Ποσειδώνα ανάγκασε την Αθηνά να την μεταμορφώσει σε ένα απεχθές τέρας, το οποίον τελικά σκότωσε ο Περσέας, με την βοήθεια πάντα της Αθηνάς [1].

Ο λόγος που σκέφτομαι τον ελληνικό μύθο της Μέδουσας, κάθε φορά που καλωσορίζω ελληνικές συνειδητότητες στην Νέα Υόρκη, φυσικά αφορά την ίδια τους την ανθρώπινη συνειδητότητα, ένα φαινόμενο που «εμφανίζεται παντού και σε όλες τις κλίμακες, όπως σε ζωντανούς οργανισμούς χωρίς νευρικό σύστημα όπως οι μέδουσες. Το επιχείρημα είναι πως πιο εύκολα τραβάς το καλώδιο του υπολογιστή να σβήσει, παρά πετάς μια μέδουσα πάνω στη φωτιά» [2].

Οι ελληνικές συνειδητότητες που καλωσορίζω στην Νέα Υόρκη, βέβαια γνωρίζουν από τον Γ. Μπαμπινιώτη πως η συνείδησή τους σχετίζεται με το απαρέμφατο ‘συν-ειδ-έναι’ του ρήματος ‘σύνοιδα’, δηλαδή γνωρίζω καλά, ξέρω. Πέραν από την ετυμολογία όμως, μία κβαντομηχανική προσέγγιση της συνείδησης υποστηρίζει πως: «Η ίδια η πραγματικότητα υφίσταται μόνον όταν η συνείδηση έρχεται να την αποκωδικοποιήσει και ως εκείνη τη στιγμή περιγράφεται ως ένα αδιαίρετο νέφος από πιθανότητες των διαφόρων εκδοχών της. Με την έννοια αυτή η ίδια η συνείδηση ορίζει την πραγματικότητα, ή ακόμα και τη δημιουργεί» [2]. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΟΙΟ ΕΘΝΟΣ ΝΑ ΛΥΠΑΣΤΕ

«Το Έθνος να λυπάστε, αν …. φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
 Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι από τη σοδειά του.
 Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το Έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στην πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μεσ’ τα ερείπια του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το Έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο και μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

[Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ, Χαλίλ Γκιμπράν, 1923]

Η Οικονομική Κρίση, το ΔΝΤ και ο Ρόλος των ΜΜΕ

Επιλογή : Φιλαρέτη

Και τώρα Έλληνα… πλήρωνε – «Φωτιά» στα τεκμήρια και αποδείξεις

«Φωτιά» στα εκκαθαριστικά σημειώματα που θα αρχίσουν να έρχονται στους φορολογούμενους από τις αρχές Ιουνίου βάζουν η μείωση του αφορολογήτου ορίου στα 5.000 ευρώ, ο νέος τρόπος υπολογισμού των αποδείξεων που πρέπει να συγκεντρώνει κάθε φορολογούμενος για να κατοχυρώσει το αφορολόγητο όριο και η σημαντική αύξηση κατά 33% έως και 70% των τεκμηρίων διαβίωσης για κατοικίες και Ι.Χ. αυτοκίνητα. Οι νέες φορολογικές ρυθμίσεις που αποτυπώνονται στις φορολογικές δηλώσεις που συμπληρώνουν τις ημέρες αυτές οι φορολογούμενοι κρύβουν παγίδες πρόσθετων φόρων για μεγάλο αριθμό πολιτών.

Σύμφωνα με την Ημερησία, όλοι οι φορολογούμενοι αλλά κυρίως όσοι έχουν χαμηλά εισοδήματα ακόμη και κάτω από 5.000 ευρώ θα πρέπει να βρουν οπωσδήποτε αποδείξεις για αγορές αγαθών και παροχής υπηρεσιών, η συνολική αξία των οποίων πρέπει να είναι ίση με το 25% του μεγαλύτερου ποσού μεταξύ του συνολικού ατομικού εισοδήματος του προηγούμενου έτους (το οποίο πρόκειται να δηλώσουν) και του τεκμαρτού εισοδήματος που θα προσδιοριστεί γι’ αυτούς με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης.

Αποδείξεις Αν η συνολική αξία των αποδείξεων που θα συγκεντρώσουν είναι χαμηλότερη του ποσοστού αυτού, τότε θα πληρώσουν φόρο 10% επί της διαφοράς μεταξύ της αξίας των αποδείξεων έτους 2011 που θα έχουν μαζέψει και της αξίας των αποδείξεων που ισοδυναμεί με το 25% του μεγαλύτερου ποσού μεταξύ ετησίου δηλωθέντος ή ετησίου τεκμαρτού εισοδήματος. Ειδικά όσοι απέκτησαν το 2011 πραγματικά εισοδήματα χαμηλότερα του αφορολογήτου των 5.000 ευρώ θα πρέπει να γνωρίζουν ότι με την εφαρμογή των νέων αυξημένων τεκμηρίων διαβίωσης, τα τεκμαρτά εισοδήματα που θα προκύψουν γι’ αυτούς θα είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, μεγαλύτερα από το αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ και, ως εκ τούτου, υψηλότερα του εισοδήματος που απέκτησαν και πρόκειται να δηλώσουν.

Συνεπώς, θα υποχρεωθούν να πληρώσουν φόρο, παρά το γεγονός ότι τα πραγματικά εισοδήματά τους είναι χαμηλότερα του αφορολογήτου ορίου των 5.000 ευρώ, εκτός εάν καταφέρουν τη διαφορά μεταξύ δηλωθέντος και τεκμαρτού εισοδήματος επικαλούμενοι αποταμιεύσεις παρελθόντων ετών, έσοδα που απέκτησαν από πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ή άλλα εισοδήματα που εισέπραξαν το 2011 τα οποία απαλλάχθηκαν από το φόρο εισοδήματος ή φορολογήθηκαν αυτοτελώς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κριστίν Λαγκάρντ…. επί των τύπων των ήλων

Όσο ενοχλητικές και εάν είναι οι πρόσφατες τοποθετήσεις της κ. Κριστίν Λαγκάρντ, σχετικά με το «εθνικό μας σπορ» τη φοροδιαφυγή, ουσιαστικά έβαλε «το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων» αφού αυτή η ιδιοτελής συμπεριφορά είναι η πηγή του κακού στην οικονομία μας και η χείριστη κοινωνική αδικία απο τους κατέχοντες. Εγώ θα προσέθετα και την εκτεταμένη διαφθορά, του δημοσίου σε κάθε συναλλαγή του με νομικά και φυσικά πρόσωπα. Γι αυτό επιμένω ότι το πρόβλημα είναι δικό μας, είναι του λαού μας και αφορά την εσωτερική μας λειτουργία. Το ελληνικό κράτος έχει ανάγκη άμεσης «επανίδρυσης», λέξη που χρησιμοποίησε ο Κώστας Καραμανλής για να κερδίσει τις εκλογές το 2004, χωρίς να κάνει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.
Η ελληνική οικονομία είναι “βαρέλι χωρίς πάτο” με τεράστιες διαρροές. Όσα λεφτά και αν δανειστούμε από τους ξένους, αν δεν νοικοκυρέψουμε τα του οίκου μας, δεν πρόκειται ποτέ να είναι αρκετά…Απλά διότι ο δημόσιος πλούτος «διαρρέει» στην κακοδιαχείριση των δημοσίων υποθέσεων, στις τσέπες των χιλιάδων φοροφυγάδων, αλλά και διεφθαρμένων κρατικών και άλλων λειτουργών, όπως αποκάλυψε η περίπτωση Τσοχατζόπουλου και όχι μόνο.

( Λακεδαίμων για την αντιγραφή από το fb του ΙΚ )  

καλόμαθ’ η γριά στα σύκα…

έκανα μια δοκιμή για πλάκα, μου καλάρεσε και συνεχίζω ακάθεκτος.

Είπαμε γαμπρέ να κλάνεις μα  εσυ το παρακάνεις.

Σας υπόσχομαι όμως πως δε θα το ξανακάνω,

Δε φτάνει που έχουμε τα οικονομικά μας χάλια, όχι μόνο εμείς, αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη, πέσανε πάνω μας σαν τα κοράκια οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης και κατηγορούν εμάς. είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Λένε πως είμαστε οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για ότι συμβαίνει στον καπιταλιστικό κόσμο και όχι οι τραπεζίτες τοκογλύφοι. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται, αν και εγώ πιστεύω πως αυτοί έβαλαν το χεράκι τους για να πέσει και κινδυνεύουμε να ακουστεί για άλλη μια φορά το δυστυχώς επτωχεύσαμε.

Οι διάφοροι Abraham, Timothy,David, Daniel,Moses κλπ, πίστεψαν πως είναι άτρωτοι. Όταν θέλει το μυρμήγκι να χαθεί βγάζει φτερά, έτσι κι αυτοί όπως ο Τσοχατζόπουλος, πίστεψαν πως είναι οι αδιαμφισβήτητοι κυρίαρχοι και καβάλησαν το καλάμι. Τώρα γαία πυρί μιχθήτω. Ακόμα θα χάσουν τα κουτάλια μαζί με τα ζουμιά τους και τ’ αβγά και τα πασχάλια με την απληστία τους και ο κόσμος πλέον δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Πήγαν για μαλλί και θα βγούνε κουρεμένοι.

Με την απληστία τους είναι σίγουρο πως άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου.

Ο κίνδυνος χρεοκοπίας ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος κρέμεται ως Δαμόκλειος σπάθη πάνω απ’ τα κεφάλια τους γιατί είναι αχόρταγοι.

Βλέπεις δε ξέρουνε την παροιμία, πως δίνοντας πλούτη δίνεις γνώση και δίνοντας φτώχια δίνεις απόγνωση και τρέλα.

Ετοιμαστείτε γιατί θα κλάψουνε μανούλες.

Τους είναι αδύνατο να κατανοήσουν πως η πείνα κάστρα πολεμάει.

Ζητάνε συνέχεια λεφτά, αλλά δίχως νερό μύλος δεν αλέθει.

Θα έρθει η ώρα που θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι.

Όμως Μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι. Όσο για μας ζήτω που καήκαμε.

Ο ΓΑΠ αφού έκανε τη δουλειά που του είχαν αναθέσει έγινε λαγός αφήνοντας πίσω του γης Μαδιάμ και για δίωξή του ούτε κουβέντα. Δεν τρέχει κάστανο.

Μας έβαλε ο οικονομικός δολοφόνος να περπατάμε ξυπόλητοι στ’αγκάθια.

Το τι βρισίδι και τη μούντζα έχει φάει αυτός ο άνθρωπος  δε λέγεται, αλλά αυτουνού δεν ιδρώνει το αφτί του από τέτοια.

Ο ΒΒ (Βαγγέλης Βενιζέλος) που τον διαδέχτηκε, δήλωσε πως είναι πανευτυχής που ήρθαν οι Τροϊκανοί να μας βοηθήσουν.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του με τέτοιους πολιτικούς που έχουμε.

Σ’ όλα τα μέχρι τώρα άρθρα μου (85) υπερασπίζομαι και υποστηρίζω πως δε φταίει ο λαός που φτάσαμε εδώ, αλλά βλέποντας ένα 20% + ένα 15% χονδρικά, να ξαναδίνει ψήφο σ’ αυτούς που μας χρεοκόπησαν, τότε λέω φταίει κι’ αυτός και καλά να πάθει.

Τον αράπη κι’ αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς και η κυβέρνηση που θα προκύψει από αυτή τη συνεργασία θα είναι μια από τα ίδια.

 Η νύφη σα θα γεννηθεί στην πεθερά θα μοιάσει.

Αυτά που βγαίνουν ξεδιάντροπα και μας λένε τόσα χρόνια,ξέρουνε ότι είναι ψέματα, πως  θεωρία επισκόπου και καρδία μυλωνά.

Και μην σας ακούσω μετά τις εκλογές που θα συνεχιστεί η φορομπηχτική πολιτική να λέτε στερνή μου γνώσει να σ’ είχα πρώτα.

Ο ελληνικός λαός όμως θα αντέξει γιατί μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια.

Λαέ πρόσεξε την ψήφο σου έστω και τώρα γιατί κάλιο αργά παρά ποτέ και κοντά στο νου κι η γνώση.

Στις δύσκολες ώρες που έρχονται χρειαζόμαστε κουράγιο, όπως μας ευχήθηκε ο τροϊκανός κ. Όλι Ρεν. Από δω και πέρα κράτα με να σε κρατώ ν’ ανεβούμε το βουνό.

 

Θεόφιλος Αιγινήτης 

Ζωγράφος- Συγγραφέας 

 πάντα Ανεξάρτητος,άρα ελεύθερος ΄Ελληνας 

Άσ’ τους να ονειρεύονται

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΜΙΛΟΥΣΕ ο κ. Σαμαράς κοιτώντας το γραπτό του. Φάνταζε σαν ρήτορας ολκής στους μπροστινούς κι ακολουθούσαν πισινοί και τα μετόπισθεν. Φίσκα η αίθουσα, αδιάβατος και ο διάδρομος με τους όρθιους «σεμνούς και ταπεινούς» και πώς να τους αντέξεις…Με τους πρωτοκλασάτους καθιστούς και, σε μια διάταξη φθίνουσας «σημαντικότητας» πιστών της «εθνικοφροσύνης». Καθένας στη θέση του και με τη «βουλιμία» του επιμελώς συγκρατημένη. Προσηλωμένοι στο καθήκον της στιγμής και μόνο το χειροκρότημα, ζεστό και αυθόρμητο, με…ρυθμιστή τον παρόντα και πρώτο μεταξύ ίσων κ. Καραμανλή. Όλοι τους προσηλωμένοι, το βλέμμα καρφωτό στον ομιλητή κι η μύτη να οσμίζεται ψητό. Οι μπροστινοί οσμίστηκαν υπουργείο και μη τους χαλάς το όνειρο. Οι πιο πίσω, κολλητοί στους μπροστινούς, ελπίζοντας κι αυτοί σε κοκαλάκι εξουσίας κι όλοι μαζί ένας κόσμος βρικολακιασμένων που το πίστεψαν πως τους θέλει ο λαός και δεν αντέχει μακριά τους.

ΤΟΥΣ έφερε ο φακός μπροστά μας σκανάροντας την εικόνα (τους) και μόνο τους χτύπους της καρδιάς τους δεν ακούσαμε. «Ερχόμαστε πρώτο κόμμα, παίρνουμε την πρωτιά, αλλά θα στρέξουν, άραγε, τα…κομούνια να κυβερνήσουμε;». Αυτοί, λοιπόν, στο όνειρο και με τη φαντασία τους να μοιράζονται υπουργεία, οι «παρακατιανοί» να ξεροσταλιάζουν στο κονάκι τους κι εμείς να τρέμουμε μη μας ξανάρθουν κι έχουμε ξανά «επανιδρύσεις», Βατοπέδια και Ζαχοπουλιάδες.

ΑΣ’ τους, λοιπόν, να ονειρεύονται κι εμείς ας κάνουμε το κουμάντο μας. Για κυβέρνηση-εγγύηση, που δεν θα’ χει να κάνει με μπόνους και άλλα φτιαχτά και σωτήρια της αθάνατης «εθνικοφροσύνης». Θέλει να παραμείνουμε στην Ευρώπη ο ψηφοφόρος και τρομάζει στην προοπτική της δραχμής, κρατάει σε απόσταση ασφαλείας τους καινοτόμους και ρηξικέλευθους των πειραματισμών, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα παραδοθεί στον κόσμο των βατοπεδινών και των κουμπάρων. Κι ούτε θα τυλίξει την τύχη του με το μπόνους των «50» για να (ξανα)αυθαδιάσουν οι αξέχαστοι «σεμνοί και ταπεινοί».

ΚΑΙ, βέβαια, δεν παρατάς το πρώτο κόμμα στη γωνιά, δεν αγνοείς τη βούληση της πλειοψηφίας (αφαιρουμένου του μπόνους των «50»), αλλά απλώνεις φιλικό χέρι για συγκυβέρνηση. Με αναλογικότητα υπουργείων και μετριασμό των μαξιμαλιστικών παραταξιακών επιδιώξεων. Με τα κόμματα «ευκαιρίας» σε μια σύνθεση ιδεών και συντονισμό με το εθνικό συμφέρον που ο κόσμος το ξέρει και το νιώθει.

ΚΙ όταν περάσει η μπόρα και διαβούμε το ποτάμι, ας’ τους τότε να τσακώνονται (μέχρι τελικής πτώσεώς τους), αλλά με την Ελλάδα «στητή κι ολόρθη» που λέει και ο ποιητής.

O Καθηγητής και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Γ.Κοντογιώργης στο anti-ntp.net (vid)

Δείτε το βίντεο… “Χειμαρρώδης συνέντευξη του καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Γιώργου Κοντογιώργη στο Anti-NTP.net. Ο κ. Κοντογιώργης αποτελεί μία εξέχουσα μορφή της ελληνικής διανόησης, έναν φάρο ελπίδας για την πραγματική απελευθέρωση της ελληνικής κοινωνίας από τους δυνάστες της. Οι αντισυμβατικές του απόψεις για την ιστορία του ελληνικού κράτους, την δημοκρατία, την ελευθερία, την αντιπροσώπευση…. κ.α. προφανώς και δεν τον συμπεριλαμβάνουν στους…. αγαπημένους πανεπιστημιακούς των πολιτικών συμμοριών, αφού ξεμπροστιάζει έτσι το ελληνικό κομματικό κράτος και το πολιτικό σύστημα που μας σερβίρουν ως “δημοκρατία”. “

anti-ntp (η.τ)

Η σημασία του ελλείμματος της κοινής λογικής: ΄Η αλλιώς Όταν η ανηθικότητατης εξουσίας δίνει μαθήματα ηθικής και δεοντολογίας.

Γράφει η Φιλαρέτη

Στη σειρά ντοκιμαντέρ της ZDF για την ιστορία των Ες-Ες και την εξέλιξή τους σε μηχανή βίας και θανάτου, είδα στην Τηλεόραση της (Ελληνικής)Βουλής,  ένα επεισόδιο με τίτλο “ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ “ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ””.

Βλέποντάς το,  διαπίστωσα τρομαχτικές (ακόμηκαι φραστικές) ομοιότητες του πολέμου που έκανε ο Χίτλερ για τους δικούς του σκοπούς (δηλαδή τον τρόπο και τη διαδικασία εκπαίδευσης των στρατιωτών, αλλά και των προσδοκιών που καλούνταν αυτοί να ικανοποιήσουν: συγκεκριμένα ι) πόλεμος μέχρις εσχάτων, ιι) όσο ζείς πολεμάς, ιιι) αν σταματήσεις εκτελείσαι, ιν) να διατηρηθεί ο τρόμος και ο φόβος του εχθρού γιατί αυτό είναι δυνατό όπλο, ν) ο στρατιώτης δεν ρωτάει, δεν αμφισβητεί, δεν κρίνει) με τον πόλεμο που δίνουν σήμερα οι ηγέτες της ευρώπη και των οργάνων της για την υποταγή, τον έλεγχο, την ηθική εξουθένωσή μας και τον ολοκληρωτικό μας εθνικό εξευτελισμό.

Αναφέρομαι στις τιμωρητικές ρήτρες»» του μνημονίου, οι οποίες θα καταπέσουν (θα έλεγα, μετα βεβαιότητος), αφού επιδιώκεται να βρεθούμε και να μείνουμε σε θέση αδυναμίας εκπληρώσεως των υποχρεώσεών μας εκ του δανείου,και εφ’ όσον δεν γίνεται καμμία πρόβλεψη κι επιδίωξη για ανάπτυξη/ανάκαμψη της οικονομίας μας, ώστε να αποτραπεί το πιο καταστροφικό ενδεχόμενο. Σαν να μην έφταναν αυτά,έδωσαν και στους δανειστές το δικαίωμα να πάρουν ακόμη και τον αέρα που αναπνέουμε.

Είναι προφανές ότι φτάσαμε ως εδώ γιατί οι πολιτικοί εκμαύλισαν το λαό με θέσεις, παροχές, δάνεια και άλλες υποσχέσεις απολαβής άυλων και υλικών αγαθών και αμοιβών, κι ο λαός άσκεφτα, ανόητα κι αφελώς έπαιρνε τα δώρα χωρίς να αναρωτηθεί για το αντάλλαγμα, και για το χρόνο πληρωμής του «γραμματίου».

Ας μην αναφερθούμε στους πολιτικούς εκείνους που εν γνώσει τους και προσωπικά ωφελούμενοι από τα δώρα του δικού τους ξένου εκμαυλιστή, πλάνεψαν τους πολίτες και τους έσυραν στο χορό της υπερκατανάλωσης, της ατιμώρητης ασυνέπειας,της χαριστικής ανόδου και της δωρεάν επαγγελματικής προόδου. Αυτοί έσυραν το λαό στη θέση που βρίσκεται σήμερα. Τον έδεσαν σαν το γάιδαρο στο μύλο,  υποχρεώνοντάς τον να βγάζει το νερό και να το δίνει στους άλλους. (Ας μην αναφερθούμε στο εξοργιστικό και απαράδεκτο γεγονός ότι αυτοί εξακολουθούν να διατηρούν τα προνόμια, τις εξουσίες και τα τριάκοντα αργύριά τους).

Αλλά το πρόβλημά μας δεν είναι αυτό που λένε οι ξένοι, η Ευρώπηκαι το ΔΝΤ. Είναι το έλλειμμα. Κι όχι μόνο των πολιτών, αλλά της Πολιτείας μας κυρίως.(Το έχει τονίσει άπειρες φορές ο διανοητής της εποχής μας κ. Στέλιος Ράμφος). Το έλλειμά μας παντού, σε κάθε μορφή ευθύνης μας:

  1.  σε αξιοπιστία (προς τις δεσμεύσεις     που αναλάβαμε),
  2. σε συνέπεια (προς τις υποχρεώσεις μας που έχουμε),
  3.  σε πειθαρχία (προς εξυπηρέτηση της     ανάγκης μας ή του σκοπού που θέσαμε),
  4.  σε συνεργασία (χωρίς αυτοέλεγχο     των εγωιστικών προβολών),
  5.  σε αποτελεσματικότητα (ενεργούμε χωρίς     μέθοδο και σύστημα).

Η εξωτερική αφόρητη κι αδιέξοδη πίεση που γίνεται από τους  δανειστές μας είναι δικαίωμα που τους δώσαμε εμείς οι ίδιοι, με τα ελλείμματά μας και τις ελλειμματικές ηγεσίες μας. Είναι η ευκαιρία τους να κατακρατήσουν και να οικειοποιηθούν τη χώρα μας ολόκληρη, και μάλιστα χωρίς αντίσταση, μέσω της υφαρπασθείσης διαβεβαίωσης περί ολοκληρωτικής παραδόσεως της χώρας μας, σε περίπτωση μη πληρωμής του αβάσταχτου, αλλά αλόγιστου χρέους.

Η πείσμων απαίτηση ολοκληρωτικής καταστροφής του κοινωνικού ιστού της πατρίδας μας, η απαίτηση ολοκληρωτικής ηθικής υποταγής των ελλήνων στο σύνολό τους, δηλαδή  ευτελισμός και  προσβολή, έγινε πρώτα (πρέπει να το πούμε) στα πρόσωπα των πολιτικών ανδρών που μας κυβερνούν, οι οποίοι ανυποψίαστοι μάλιστα από ήθος, φρόνημα, ευθιξία κι αξιοπρέπεια, έσκυψαν το κεφάλι.

Κι εδώ, αντί,  κάποιος από αυτούς, τους πολιτικούς μας, κάποιος, οποιοσδήποτε, από συναίσθηση και συνευθύνη, να «αυτοκτονήσει» για την ατιμία που «έτυχε» να αφορά το πρόσωπό του,δηλαδή για το γεγονός ότι η προηγούμενη μακρά ή βραχεία πολιτική του, είχε συντελέσει στο να βρεθεί η χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, και να έχει τα προβλήματα και τις ανάγκες που έχει σήμερα,όλοι αυτοί χωρίς αιδώ, έχτισαν γύρω από τον εαυτό τους το προστατευτικό τείχος του ηγέτη, αυτόκλητοι, αναλαμβάνοντας το ρόλο του ήρωα που θα μας (ξανα)σώσει απότον όλεθρο, κι ήρθαν να μας πουν ότι για να σωθούμε πρέπει οπωσδήποτε και μάλιστα ή αδιαμαρτυρητί  να συμμορφωθούμε ή συλλήβδην να επαναστήσουμε.

Αλλάζοντας λίγο τα πρόσφατα λόγια του Γερμανού συγγραφέα και νομπελίστα, Γκίντερ Γκρας θα πούμε σε καθέναν από τους επίδοξους ηγέτες μας

«Ξεμακραίνεις από τις ρίζες και τις διδαχές που σου έδωσε τούτη η χώρα …»

και σ’όλους τους τάχα φιλεύσπλαχνους και (αλληλέγγυους με το υπερ-αζημίωτο) συνεταίρους και δανειστές μας,που βρήκαν τη μοναδική ευκαιρία, και εισέβαλαν από την πίσω πόρτα (δηλαδήμε δωροδοκίες εξοπλισμών και μεθόδευση κερδοσκοπικών παιγνίων, που οδήγησαν σε οικονομική αιχμαλωσία του πληθυσμού και άλωση της χώρας μας) κι επιχαίρονται για τηνεπικείμενη λεηλασία μας και τον εξανδραποδισμό μας,θα τους πούμε:

Κι «εσύ Ευρώπη, τοκογλύφος θα πεθάνεις,κατασπαράζοντας τους φίλους και συμμάχους σου. Θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τις υψηλές ιδέες και τις πολιτιστικές αξίες που η Ελλάδα ανέδειξε και που συ, υιοθετώνταςτες, καυχήθηκες ότι απέκτησες πολιτισμένα έθνη…»

Και σ’εσάς κ. Λαγκάρντ, θα πούμε:

«Μη μας μας λυπάστε, εμάς τους Έλληνες,  αφού δεν πληρώνουμε τους φόρους μας. Λυπηθείτε τους Νιγηριανούς, που δεν έχουν εισόδημα, γιατί οι όμοιοί σας τους άρπαξαν τον πλούτο.

Α! και κάτι τελευταίο: Εσείς,αλήθεια, για τα υψηλά σας εισοδήματα, τι φόρους πληρώνετε; και ποια Πολιτεία μετη φορολογική συνεισφορά σας ευεργετεί το λαό της;»

.

φωτογραφίες εδώ κι εδώ

Πάλι γέμισα μὲ θάνατο…

Ὀκτώ ἡμέρες… Κι ἀκόμη ὁ θάνατος δὲν λέει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν σκέψιν μου… Ἀπὸ τὸ εἶναι μου…

Πόσα χρόνια ἄρα γέ νά μετρήσω;

Πόσους νεκρούς;

Πόσο πιά θά μένουν ἄταφα τά πτώματα;

Πόσο πιό δυνατά θά οὐρλιάζουν οἱ νεκροί μας;

Πόσο νά ἀντέξουμε τόσες προδοσίες;

Πόσο γενναῖοι νά γίνουμε γιά νά συγχωρήσουμε;

Ὀκτώ ἡμέρες… Ὀκτῶ ἡμέρες κι ὁ πόνος ἀκόμη ἐδῶ…

Ξεκίνησε πρὶν ἀπὸ τριάντα χρόνια… Παιδάκι ἐγώ, δίπλα ἡ γιαγιὰ Πολυξένη, ἔλεγε, ἔκλαιγε, σφούγγιζε τὰ δάκρυα ἄλλες φορὲς κι ἄλλες πάλι τὰ ἄφηνε νὰ κυλοῦν ἐλεύθερα..

Τότε δὲν καλοκαταλάβαινα. Μὲ κούραζε ἡ γριούλα μας.

Τυφλή, τσακισμένη ἀπὸ τὸ σάκχαρον, κομματιασμένη ἀπὸ τοὺς νεκρούς της….

Τί νά πῇ μία γριά σέ ἕνα παιδί;

Αὐτὴ δὲν ἤξερε νὰ λέῃ παραμύθια.. Μόνον γιὰ θανάτους καὶ σφαγὲς ἤξερε νὰ μιλᾶ…

Καὶ νὰ τὰ δάκρυα.. .Νὰ τὰ «ὤι, ὤι, βάι βάι μανούλα μου….»

Κι ἐμεῖς παιδιά, ἀνόητα, ἄσκεφτα… Ποῦ μυαλό νά κρατήσουμε στήν καρδία μας αὐτά πού μᾶς ἱστοροῦσε;

Βαρυγκωμούσαμε, ἀγανακτούσαμε, θυμώναμε…

Πέρασαν τὰ χρόνια.. Μεγαλώσαμε…

Ἔφυγε καὶ ἡ γιαγιὰ Πολυξένη νὰ πάῃ νὰ βρῇ τοὺς ἀγαπημένους της νεκρούς…

Κι ἐμεῖς ξεχάσαμε… Πετάξαμε ἀπὸ μέσα μας κάθε ἀνάμνησιν, κάθε σκέψιν, κάθε τὶ ποὺ μᾶς ἔδενε μὲ τὸ παρελθόν μας.

Κάποιαν στιγμή, δὲν θυμᾶμαι ἀκριβῶς πότε,  βρέθηκα σὲ μίαν ἐκδήλωσιν γιὰ τὴν ἐπέτειον τῆς 19ης Μαΐου, κάπου στὴν Κρήτη. Κόντεψα στὴν ἀρχὴ νὰ βαρεθῶ, ὥς ποὺ «ἔτυχε» νὰ βρεθῇ δίπλα μου ἔνας γέροντας…

Δὲν μιλοῦσε, μόνον ἔκλαιε. Βουβά, ὅπως ἡ γιαγιὰ Πολυξένη…

Ὅταν ἔπιασαν τὰ παλληκάρια καὶ οἰ κοπελιὲς τοὺς χορούς, τότε ὁ  γέρων ἄφησε τὰ δάκρυα νὰ ξεσπάσουν….

Βρύσες τὰ μάτια του.

Τρόμαξα. Τί νά τοῦ πῶ τοῦ παπποῦ; Ποῦ νά ξέρω ἐγώ τώρα τό γιατί σπαρταράει;

Τοῦ ἔπιασαν τὸ χέρι, μᾶλλον τυπικῶς, παρὰ οὐσιαστικῶς.

Μά τί χέρι ἦταν αὐτό; Τί φωτιά μέ ἔκαψε; Τί μανιασμένη θύελλα μέ συνεπῆρε;

Τότε ξεκίνησα νὰ γεμίζω κι ἐγὼ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὁ γέρων ζοῦσε. Ξεκίνησα νὰ γεμίζω ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἡ γιαγιὰ Πολυξένη μᾶς χάριζε… Ξεκίνησα νὰ γεμίζω μὲ θάνατο!

Καὶ κάθε χρόνο ἀπὸ τότε αὐτὸ κρατᾶ ὅλο καὶ περισσότερο.

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ἔνα μὲ δύο εἰκοσιτετράωρα…

Μετὰ τρία.. Μετὰ τέσσερα…

Τώρα δὲν μετριοῦνται πιά.. Δὲν σταματοῦν!

Δὲν ὑπάρχει ἡμέρα μέσα στὴν διάρκεια τοῦ ἔτους, ποὺ νὰ μὴν ταξειδέψῃ τὸ μυαλό μου στὸν Πόντο καὶ στοὺς νεκρούς μας!

Οὔτε μία ἡμέρα!

Καὶ γύρω στὶς 19 Μαΐου, μία τὸ πολὺ ἡμέρα νωρίτερα, ξεκινᾶ ὁ θάνατος νὰ προελαύνῃ μέσα μου!

Εἶμαι ἐκεῖ, νεκρὴ κι ἐγώ, ὅπως τόσες ἄλλες χιλιάδες!

Περνῶ μέσα ἀπὸ τὰ ἄψυχα κορμιά τους, τοὺς ὁμιλῶ, μοῦ ἀπαντοῦν, μοῦ ἐξιστοροῦν τὴν φρικτή τους ἱστορία…

Διαβιῶ ἐκεῖ, μαζύ τους, γιὰ ἡμέρες… Κάθε χρόνο καὶ περισσότερες ἡμέρες…Κάθε χρόνο καὶ περισσότεροι νεκροί! Κάθε χρόνο καὶ περισσότερος θάνατος!;

 Γ Ι Α Τ Ι ;;;;;;;;;;;;

Αὐτὸ τὸ τεράστιο ΓΙΑΤΙ μὲ πνίγει!

Λογικῶς ξέρω τὶς ἀπαντήσεις!

Συναισθηματικῶς ὅμως ἀρνοῦμαι, ἀκόμη καὶ σήμερα, σχεδὸν ἕναν αἰώνα μετά, νὰ δεκτῶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν πραγματικότητα!

Δὲν ἦταν ἡ μόνη γενοκτονία ποὺ ὑπέστημεν!

Ὄχι βέβαια! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυβέρνηση «συμμαχική»!

Του Θανάση Νικολαΐδη  

Φοβού την δεξιά για τα «έργα» και την ιστορία της, φοβού και την (λεγομένη) αριστερά. Για το παρελθόν της (τα’ παν «λάθη» και…καθάρισαν) και για τα μελλούμενα. Κι αν τα αριστερά κόμματα «έβαλαν μυαλό» και θα’ χουμε κυβέρνηση σε λίγες μέρες, κανένα δεν άλλαξε την «πονηράν του φύσιν» για να περιμένουμε ηρεμία και βελτιώσεις. Περιμένουμε «μακελειό». Σε ώρες που δεν πρέπει, σε σκηνικό που δεν το σηκώνει. Το’ παμε απ’ την πρώτη ώρα και στις δύσκολες ώρες που περνάμε πως όφειλαν να τα βρουν και να κυβερνήσουν «συμμαχικά». Για να ‘χουμε ύφεση πολιτική δίπλα στην οικονομική, χωρίς αντιδράσεις…πεζοδρομιακές.

ΣΗΜΕΡΑ, όλα δείχνουν πως θα’ χουμε κυβέρνηση, αλλά δεν θα’ χουμε ηρεμία. Κατά τα «ήθη και τις παραδόσεις» μας, δεν αντέχει την ήττα του ο ηττημένος. Καραδοκεί και θα εκδικηθεί. Με τον τρόπο του, κατά το μέτρο της συντριβής του. Την κατάλληλη ώρα, και μόνο για το ΚΚΕ δεν υπάρχει ώρα, γιατί όλες είναι κατάλληλες για «αγώνα». Για αντίδραση και «ηρωισμούς» που δεν τα επιχειρείς όταν κυβερνάς. Γι αυτό και «το Κόμμα του λαού» δεν πολυσκοτίζεται για να κυβερνήσει, κι ούτε δείχνει να χολοσκάει για τα κολλημένα (μονοψήφια) ποσοστά του.

ΛΕΣ να παλέψουν με τον καπιταλισμό ηρωικοί ΠΑΜΕίτες, στα μαρμαρένια αλώνια; Λες να σκύψουν με καρδιοχτύπι πάνω στην Ελλάδα που πεθαίνει; Ρητορικά τα ερωτήματα και ξέρουμε τι θα κάνει και πώς θα συνεχίσει το «ηρωικό» ΚΚΕ. Θα ακροβολιστούν τα παλικάρια (και οι νιες του) όπου σηκώνει μπλόκο και σαμποτάζ. Μη πατήσει πόδι «βαρβάρου» και πάρει απάνω του ο τουρισμός, μην παραβιάσει τουριστικό καράβι τα χωρικά μας ύδατα κι αφήσει τα ευρώ του ο Ευρωπαίος και τα…βρωμοδολάριά του ο Αμερικάνος.

ΚΑΙ, βέβαια, η αντιπολίτευση δεν είναι μόνο η φανερή. Σου την έχει στημένη ο αντίπαλος με τη δολιοφθορική του πρόθεση, που θα πάρει όποιες μορφές μπορείς να φανταστείς. Απ’ την πορεία και την αναμέτρηση με κουκουλοφόρους, μέχρι τα εμπόδια απ’ την παγκοσμίως άγνωστη πρωτοτυπία του «δεν πληρώνω».

ΓΙ αυτό τους θέλουμε όλους μαζί και με τις ευθύνες του έκαστον. Σ’ αυτήν τη φάση, με αυτά τα προβλήματα και με τους ευρωπαίους να μας βλέπουν μια γροθιά. Αυτοί (οι ψηφοθήρες μας πολιτικοί) καταγράφουν τις προτιμήσεις μας μετρώντας ψηφαλάκια κι εμείς τη συμπεριφορά τους, στην καίρια αυτή στιγμή. Μη γίνει (εκλογικός) Μάης ο Ιούνης και η «δευτέρα πλάνη είναι χείρων της πρώτης», κακό του κεφαλιού τους.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 233 other followers