Καθοδόν προς τις κάλπες (8ο )

-Αποκριάτικο  αφιέρωμα-

Σαρακοστιανά  μενού μέσω της κοινοβουλευτικής δικτατορίας!

ΟΧΙ στον αποδεκατισμό και παράδοση της Χώρας μας, ΝΑΙ στη συνέχεια, στη δημοκρατία, στις αξίες του λαού μας και στο διώξιμο όλων αυτών των παράλογων θεατρίνων, λογοπαικτών και επικίνδυνων… δημοκρατών της σημερινής κυβέρνησης.

Από τον επαναπατριζόμενο ΠολίτηΒάιο Φασούλα

Βάιος Φασούλας

Η Ελλάδα, δυστυχώς και αλίμονο σ’ αυτόν που δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα, ζει στον αστερισμό του made in Πασοκικού χάους, το οποίο μαζί με ειδικευμένους «σκαπανείς» της Νέας Δημοκρατίας, στο χιλιοβομβαρδισμένο στρατόπεδο συγκέντρωσης…, (έτσι πρέπει να λέγετε η Ελλάδα σήμερα αφού, μέσω ποταπών, βρώμικων και φασιστικών πολιτικών επιλογών μαζί με τους άνεργους, τους άστεγους, τους επαίτες, τους αρρώστους, τους συνταξιούχους και άλλους Πολίτες της βρέθηκε μαντρωμένη και πισώπλατα μαχαιρωμένη…) στρώνουν νάρκες, οι οποίες, οι ίδιες αυτές νάρκες κάποια στιγμή θα τα τινάξουν όλα στον αέρα και οι πρώτοι που θα διαμελισθούν θα είναι οι ίδιοι.

      Δεν υπάρχει πιο ωραίο και όμορφο όσο πικρό και άσχημο από το να αγαπάς δυο πράγματα, να βρίσκεσαι μεταξύ σφύρας και άκμονος και να σφυρηλατείσαι εσαεί το μάταιο. Να γίνεσαι πότε δέκτης και πότε πομπός, να βομβίζεις απ’ το στριφογύρισμα και να περιφέρεσαι ανάμεσα από ηλεκτρονικά μαγνητικά πεδία όπως ο μαγνήτης και το μέταλλο και να εγκλωβίζεσαι όταν οι δικές σου συχνότητες αποπροσανατολίζονται από εκείνες που εκπέμπουν τα υπό διάλυση ΜΜΑποβλάκωσης με προεξάρχοντα τα κανάλια και τους καναλάρχες τους…,(κι αυτοί θα δουν πως η αχλάδα πίσω την έχει την ουρά…,)και οι κάτοχοι των εδράνων της κοινοβουλευτικής δικτατορίας, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ελεύθεροι Πολίτες. Αυτό το «οξύμωρο», τετράπτυχο «ωραίο και όμορφο – πικρό και άσχημο» έχει να κάνει με την ιστορία αυτής της πατρίδας, με την παράδοσή της στα χέρια των βαρβάρων ή τη συνέχιση της ύπαρξής της ανά τον κόσμο και τους αιώνες.

      Με  άλλα λόγια, κοντός ψαλμός αλληλούια! Μονόδρομος λοιπόν έχει καταστεί πλέον και μία και μόνον επιλογή υπάρχει για την Ελλάδα: ΟΧΙ στον αποδεκατισμό και παράδοση της Χώρας μας, ΝΑΙ στη συνέχεια, στη δημοκρατία, στις αξίες του λαού μας και στο διώξιμο όλων αυτών των παράλογων θεατρίνων, λογοπαικτών και επικίνδυνων… δημοκρατών της σημερινής κυβέρνησης.

             Σ’ αυτή την κυβέρνηση σκιών,  κυβέρνηση τροϊκανών φαντασμάτων, κυβέρνηση μειοψηφίας και μη αναγνωρίσιμη από το λαό, δυστυχώς εντάσσονται όλες οι σκιές των σοσιαλαλχημιστών που «προπαρασκεύασαν» και μετέτρεψαν τους γαλάζιους ελληνικούς ουρανούς σε γκρίζους. Μια απ’ αυτές τις σκιές μεγάλων διαστάσεων είναι και αυτή που πρόσφατα ακούσαμε μέσω στόματος του υπουργού και αντιπροέδρου της Βουλής κ. Βενιζέλο να παίζει με τον αφέντη λόγο και απευθυνόμενος προς τους Πολίτες να λέει, με ένα ύφος πότε του κακόμοιρου, πότε του αλαζόνα και αυταρχικού και άλλοτε του πραγματικού υπηρέτη του κεφαλαίου, στην προσπάθειά του λοιπόν να πείσει τους Πολίτες βραχυκυκλώνεται ο ίδιος στο πολυπλόκαμο λογοπαίγνιό του. Όσο και αν τα αποκριάτικα ευτράπελα του κ. Βενιζέλου είναι καθημερινά που ούτε πείθουν ούτε διασκεδάζουν, σημασία έχει ότι έχει χάσει το παιχνίδι και έχει απολέσει την προσωπικότητά του. Κρίμα! Πάραυτα, καλά να είναι, είπε την καλή κουβέντα ότι… νοιάζεται και ότι, από το δικό του μαχαίρι σφαγμένους φορολογούμενους, τους λυπάται και τους σκέφτεται και πως οι θυσίες τους (μας) δε θα πάνε χαμένες. Δε θα πούμε ότι ο κ. υπουργός είναι ψεύτης και μεγάλος λογοπαίκτης γιατί θα αδικήσουμε τους… ειλικρινείς συνεργάτες και συντρόφους του. Όμως θα θέλαμε να ξέρουμε δυο πράγματα: Ποιος είναι ο μισθός του κ. υπουργού, αν έχει παιδιά και αν τα παιδιά του πηγαίνουν σχολείο, αν στο σχολείο υπάρχει πετρέλαιο και αν έχουν μαζί τους κάτι να φάνε. Μη μας πει ο κ. υπουργός και μας κάνει να τρελαθούμε πως όλα γίνονται για να σώσουμε την Ελλάδα.

Το…φαινόμενο Παναγιωταρέα

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΝΑ  θυμηθούμε το (Σημιτικό) ΠΑΣΟΚ, στην εποχή  της εξαλλαγής  του. Με ρυθμούς ρυθμισμένα αργούς και πονηρία…σημιτική. Δεν χρειάζονται  παραδείγματα και  επιχειρήματα-το αποτέλεσμα είναι χειροπιαστό. Αύριο συνεργάζονται ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και δεν είναι περίεργο, ούτε κακό, για τα σημερινά δεδομένα. Να μάθουν τα κόμματα να συνεργάζονται (εδώ που φτάσαμε) κι ας παρατήσουν τα ψευδεπίγραφα ιδεολογικά και τις κορώνες.

ΘΑ  πάμε στο θέμα μας  και δεν είναι  προσωπικό. Έχει να κάνει με την πολυθεσία και το δημόσιο συμφέρον. Δεν μας ενοχλεί η πολυπραγμοσύνη της κας Παναγιωταρέα, το φρόνημα και οι γνωριμίες της, η σχέση της με τον γνωστό καθηγητή, ούτε το λευκό της…τσουλούφι. Έχει την ευφυία της, την αγωνιστικότητα και το πείσμα της, ωστόσο, μας τα…χαλάει η πολυθεσία της και τα 8.000 ευρώ το μήνα, ως προέδρου μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας. Λειτούργησε σαν το τελευταίο άχυρο της καμήλας η αποκάλυψη από αρμόδια πηγή και δεν της τα χαλαλίζουμε. Ούτε και την (όποια) αντιμισθία της ως καθηγήτριας στο ΑΠΘ, τότε που το δημόσιο πλήρωνε τα αλέ-ρετούρ της αυθημερόν (Αθήνα-Θεσσαλονίκη). Για «μάθημα» (δημοσιογραφίας) στο ΑΠΘ, που τον χρόνο του ροκάνιζε άγρια το κινητό στο αυτί της.

Νησιά και παράκτιο κράτος

Γράφει: ο καθηγητής Νίκος Λυγερός,στρατηγικός αναλυτής

Μέσα στο πλαίσιο του Δικαίου της θάλασσας και του πεδίου της ΑΟΖ, βρίσκουμε συχνά το νοητικό σχήμα που ακολουθεί: Νησιά και παράκτιο κράτος.

Πριν εξετάσουμε το θέμα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι δεν προβλέπεται δεδικασμένο με τη συμφωνία. Απλώς, η μελέτη των περιπτώσεων δίνει μια γενική τάση, η οποία μπορεί ν’ αποτελέσει και καθοδήγηση για μια διαπραγματευτική ομάδα, ακόμα κι αν στην τελική, κάθε διμερή συμφωνία είναι μια νέα υπόθεση που δεν εξαρτάται νομικά από κανένα προηγούμενο.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, το παράδειγμα που εξετάζουμε είναι σημαντικό για δύο λόγους αντικειμενικούς. Ο πρώτος είναι ότι αυτή η περίπτωση εμφανίζεται συχνά πάνω στην υδρόγειο. Ο δεύτερος λόγος είναι παρέμβαση της έννοιας της ακτογραμμής μέσα στο πεδίο δράσης της μέσης γραμμής. Και ο προβληματισμός είναι απλός. Η πιο κλασσική περίπτωση είναι να έχουμε ένα κράτος με μια μεγάλη ακτογραμμή σε σχέση με αυτήν των νησιών  που βρίσκονται απέναντί του. Και τότε το παράκτιο κράτος θα επιθυμούσε να μην χρησιμοποιήσει τον κανόνα της μέσης γραμμής για τον καθορισμό των ορίων των δύο ΑΟΖ.

Μια τέτοια περίπτωση υπήρξε με την Αίγυπτο και την Κύπρο, αλλά τελικά λόγω της Σαουδικής Αραβίας, που θα είχε κι αυτή το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ακτογραμμής, η Αίγυπτος αποδέχθηκε να γίνει χρήση της μέσης γραμμής. Αυτή η απόφαση εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο της θεωρίας παιγνίων σε εφαρμογή σε μια διπλωματική διαπραγμάτευση. Και η ορθολογική απόφαση της Αιγύπτου αποτελεί γνήσιο παράδειγμα της δύναμης αυτής της θεωρίας,  όταν έχουμε πολλούς παίκτες, ακόμα κι αν σε θεωρητικό πλαίσιο, η υπογραφή γίνεται αποκλειστικά μεταξύ δύο κρατών.

Η ίδια περίπτωση εξανάγκασε τη Βενεζουέλα να μην υπογράψει τη Συνθήκη Montego Bay, λόγω της ύπαρξης νησιών στο θαλάσσιο χώρο που βρίσκεται σε μικρή απόσταση.

Στην περίπτωση της Ελλάδας έχουμε δύο μεγάλες περιπτώσεις, το Καστελλόριζο ως σύμπλεγμα και την Τουρκία, αλλά επίσης, και τη Γαύδο με τη Λιβύη.

Η αναλογία μας, όμως, αφορά μια άλλη περίπτωση που αποδεικνύει με αποτελεσματικό τρόπο το πλαίσιο του προβλήματος με άλλες δύο χώρες, συγκεκριμένα την Ισπανία και την Αλγερία. Πιο αναλυτικά, η Ισπανία εμπεριέχει τα νησιά  Βαλεάρες που βρίσκονται απέναντι στην Αλγερία. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη σημαντικότητα των νησιών, παρουσιάζουμε δύο χάρτες.

Ο πρώτος είναι κλασσικός και δείχνει τον καθορισμό της μέσης γραμμής  για τις δύο ΑΟΖ. ….>>>

<<<……Ο δεύτερος, που έχει περισσότερο ενδιαφέρον για το νοητικό μας σχήμα, είναι τεχνητός αφού θεωρεί ότι οι Βαλεάρες  λειτουργούν ανεξάρτητα από την Ισπανία.

Με άλλα λόγια, κάνουμε τους υπολογισμούς με τα διαγράμματα Voronoi, θεωρώντας ότι υπάρχουν τρία κράτη, η Ισπανία, οι Βαλεάρες και η Αλγερία. Με αυτόν τον τρόπο επινοούμε πραγματικά την αξία των νησιών που εμποδίζουν την επέκταση της επιρροής του παράκτιου κράτους.

Βλέπουμε ότι το μέγεθος της ΑΟΖ των νησιών είναι τεράστιο σε σχέση με το ίδιο τους το εμβαδόν και είναι μεγάλη ακόμα και σε σχέση με την ΑΟΖ της Ισπανίας. Αυτή η περίπτωση είναι απόλυτα γνωστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά συνέπεια δεν υπάρχει μια ειδική ανάγκη για να τους εξηγήσουμε το όφελος που δημιουργούν το Καστελλόριζο και η Γαύδος και για εκείνη.

Βίντεο περί χρεωκοπίας: προπαγάνδα ή πιθανό σενάριο;

Μετά από προτροπή αναγνώστη, προκειμένου να αναθερμανθεί ο διάλογος για το νέο Μνημόνιο και την πιθανή χρεωκοπία, αναπαράγουμε ένα βίντεο με μία μαρτυρία για τη χρεωκοπία της Πολωνίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει έντονη πόλωση στη θέαση του βίντεο. Προπαγάνδα ή πιθανό σενάριο;
.

antibaro

Προσθέτω και το σχόλιο αναγνώστη που δημοσιεύτηκε στην ίδια ανάρτηση για την πληρέστερη ενημέρωσή σας . 

 

Πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να νικήσει την Wall Street

Για τους τοκογλύφους της Wall Street δεν είναι το ελληνικό χρέος σημαντικό αλλά οι συνέπειες μιας ελληνικής χρεοκοπίας, που θα μπορούσε να μεταδωθεί και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η “μόλυνση. Και στον  φόβο τους αυτό θα μπορούσε να ποντάρει η Ελλάδα και να αντιστρέψει το παιχνίδι εις βάρος τους

Προοίμιο

Η Ελλάδα πάει κατα κρημνού, αλλα οι Έλληνες ασχολούνται με τις εκλογές. Έβλεπα – και άκουγα – χθές βράδυ στις ειδήσεις της ΝΕΤ την εκφωνήτρια και τους δημοσιογράφους, πολιτικούς και ειδικούς του σταθμού που την περιστοιχίζουν και το μόνο που τους χαρακτηρίζει, όλους, είναι η αγνωσία και η φλυαρία, να φλυαρούν για εκλογές, για τα κόμματα που ανασυντάσονται ή δημιουργούνται και για τον αγώνα που κάνουν όλοι για να σωθεί η Ελλάδα. Και είπα: Όχι, μ’ αυτούς και μ’ αυτά δεν θα σωθεί ποτέ.

Μα αυτό είναι το ελληνικό πρόβλημα χριστιανοί μου, οι εκλογές και τα κόμματα; Όταν η κατάρρευση της χώρας, παρα τα οικονομικά πακέτα που πάνε κατ’ ευθείαν στους τοκογλύφους για αποπληρωμή τόκων, είναι αναπόφευχτη; Δεν θάπρεπε αυτό που απασχολεί την κοινή γνώμη να είναι το πώς θα μπορέσει η χώρα μας να απελευθερωθεί απο τα πλοκάμια του πολύποδα, που κοντεύει να την πνίξει;

Και πως να σωθεί, θα ρωτούσαν οι πολιτικοί και οι κονδυλοφόροι και παπαγάλοι των ΜΜΕ που τους υπηρετούν; Ποιός άλλος τρόπος απο τα δάνεια και τα μνημόνια υπάρχει;

Ναί υπάρχει, όχι ένας, αλλά πολλοί. Μερικούς έχω δημοσιεύσει σ’ αυτή την ιστοσελίδα. Και σήμερα σας παρουσιάζω έναν ακόμη. Διαβάστε προσεκτικά.

Εμμανουήλ Σαρίδης

Original: How Greece Could Take Down Wall Street

της Ellen Brown Μετάφραση: Εμμανουήλ Σαρίδης

 

Σ’ ένα άρθρο με τον τίτλο “Ακόμη κανένα τέλος με το ‘”too big to fail” – πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν’”, έγραφε ο William Greider στην εφημερίδα “The Nation” της 15. Φεβρουαρίου 2012:

Οι κυνικοί της οικονομικής αγοράς υπέθεταν συνεχώς, ότι ο Dodd-Frank όχι μόνο δεν τελείωσε να είναι “πολύ μεγάλος για να καταρρεύσει” αλλά, αντίθετα, δημιούργησε ένα μαγικό κόσμο προστατευόμενων τραπεζών με την ένδειξη “συστημικά σημαντικές”, που δεν επιτρέπεται να αποτύχουν, ανεξάρτητα απο το πόσο άσχημα συμπεριφέρονται.

Αυτό μπορεί να είναι έτσι, αλλά υπάρχει και ένα κάποιο μέγεθος κακής συμπεριφοράς, που ο ίδιος ο θείος Σαμ δεν έχει τα αποθεματικά κεφάλαια για να το εγγυηθεί: Τα 32 τρισεκατομμύρια δολάρια στην αγορά των credit default swaps – (CDS), τις συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης. 32.000.000.000 δολάρια είναι περισσότερο από το διπλάσιο του αμερικανικού ΑΕΠ και περισσότερο από το διπλάσιο του εθνικού χρέους.

Τα CDS είναι μια μορφή παράγωγων που λαμβάνονται από τους επενδυτές ως ασφάλιση για την περίπτωση αθέτησης των πληρωμών. Σύμφωνα με τον Comptroller of the Currency, τον ελεγκτή του νομίσματος των ΗΠΑ, σχεδόν το 95% της συνολικής έκθεσης του τραπεζικού κλάδου για συμβάσεις παραγώγων κατέχεται από τις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες: Τις JPMorgan Chase, Citigroup, Bank of America, HSBC και Goldman Sachs.

Η αγορά των CDS είναι ανεξέλεγκτη, και δεν υπάρχει καμία εγγύηση, ότι ο “ασφαλιστής” έχει πραγματικά τα κεφάλαια για να τα πληρώσει. Τα CDS μοιάζουν περισσότερο με στοιχήματα, και μια μεγάλη απώλεια σ’ αυτό το καζίνο θα μπορούσε να κάνει το σπίτι αυτό άνω κάτω.

Θα μπορούσε βέβαια, εκτός πια αν το καζίνο είναι στημένο. Το αν ένα “πιστωτικό γεγονός” είναι “προκαθορισμένο” προκαλώντας ένα κέρδος, αυτό καθορίζεται από το International Swaps and Derivatives Association (ISDA), το Συμβούλιο Διεθνών Συμβάσεων Ανταλλαγών και Παραγώγων (ISDA), και φαίνεται, ότι το ISDA ανήκει σε μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες και τα hedge funds του κόσμου. Αυτό σημαίνει, ότι το ίδρυμα το ίδιο αποφασίζει, πότε θα πληρώσει. 

Ένα άδειο μυαλό όλο γεννά

Αν δεν την ψάχνεις, το μυαλό δουλεύει αυτόματα!! Κι αυτό που ανακαλύπτει δουλεύοντας μόνο του είναι η ρίζα.

Η ζωή είναι απρόβλεπτη, παράλογη, έξω από κάθε έλεγχο. Ο άνθρωπος πασχίζει να την ορίσει για να αισθάνεται ασφαλής. Μα αν το σκεφτείς, επειδή προσπαθεί να την ορίσει παθαίνει τα ταράκουλα. Επειδή την ορίζει και η ζωή στο πολύ εύκολο τού τα γκρεμίζει, του φέρνει πλήγμα (του δημιουργεί πρόβλημα).

Αν αποδεχτώ το μοιραίον της, αν τίποτα δεν θέλω να ορίσω, αν περιμένω τα πάντα να μου συμβούν, τότε δεν θα παραξενευτώ από τίποτα. Τότε θα ρέω μαζί της. Αν ρέω μαζί με την ζωή -ΜΟΝΟ τότε- η ενέργειά μου είναι ελεύθερη. Μόνο η ενέργεια που είναι ελεύθερη φέρνει αποτελέσματα -μπορεί και βουνά να κινήσει, να κάνει τη γη να γυρνάει αλλιώς!!!

(Το δίκαιο θα επικρατήσει, θα την αλλάξουμε την κουραδοκατάσταση, θα μεγαλουργήσει ο άνθρωπος στον πλανήτη επειδή…. το θέλουμε -λίγοι μεν αλλά- ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!!!!! Την ενέργεια αυτών που το θέλουν πάρα πολύ δεν τη σταματάει τίποτα!!! Φεύγει αυτούσια, βουνά μετακινεί.)

Στεφανία Λυγερού

Εικόνα

Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ 24-2-2012

Δικαιοκρατία αντί Δημοκρατίας …. δηλαδή Δικαίωμα λόγου να έχουν μόνον οι δίκαιοι

Γράφει: η Στεφανία Λυγερού

Διάβασα ένα κείμενο το οποίο με έβαλε σε σκέψεις*. Ο Έλληνας, σαν λαός,ζητάει πολλά, γι’ αυτό τρώγεται συνεχώς με τα ρούχα του. Γκρινιάζει, είναι μόνιμα ανικανοποίητος γιατί ψάχνει να βάλει τελεία. Ψάχνει να βρει το τέλειον.

Επίσης όσες λέξεις κι αν εφεύρει, ποτέ δεν θα του είναι αρκετές, εξ ου κι η ανάγκη δημιουργίας νέων.

Και πάμε στο δια ταύτα.. η δημοκρατία τότε που ανακαλύφθηκε ήταν το τέλειον. Σήμερα, που δοκιμάστηκε, φάνηκε ότι είναι ατελής. Γιατί η δημοκρατία από μόνη της (ακόμα κι αν υφίσταται -δεν αναφέρομαι δηλ. στο σήμερα) δεν εγγυάται το Δίκαιον. Άλλη λέξη, καινούργια πρέπει να εφεύρουμε, τη Δικαιοκρατία!!  Δικαίωμα λόγου δηλ. να έχουν μόνον οι δίκαιοι.

Το δίκαιο το αντιλαμβάνεται κι ένα παιδί, δίκαιος μπορεί να είναι κι ένας αμόρφωτος γεροβοσκός που ζει μόνος στα βουνά. Το δίκαιο όλοι το φέρουμε ΜΕΣΑ ΜΑΣ, δεν είναι προνόμιο των ολίγων. Αρκεί να στραφούμε κατά εκεί και όλοι δίκαιοι μπορούμε να γίνουμε. Και αν σαν τέτοιοι μόνο θα έχουμε δικαίωμα λόγου,όλα τα αποτελέσματα δίκαια θα είναι.

(Έψαξα σε λεξικά να βρω την ερμηνεία του δίκαιος για να την θέσω, και τις βρήκα όλες λειψές, οπότε δίνω τη δική μου. Δίκαιος είναι αυτός που επεξεργάζεται με ανοιχτό οπτικό το καθε τί, όχι υπό την στείρα, περιορισμένη οπτική γωνία τη δική του. Κάτι, πολύ σημαντικό επίσης που χαρακτηρίζει τον δίκαιο άνθρωπο είναι τα όρια. Είναι γνώστης των ορίων «Τα δικαιώματά σου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα δικά μου».)

 

Υπογράφων

ο Ελληνικός λαός

(Ο λαός θα το φέρει, σ’ αυτόν όλα τα εύσημα. Και δεν θα το φέρει επειδή κάποιος θα του το ορίσει, η ανάγκη -να βάλει τελεία- θα τον κάνει να το φέρει,και θα το φέρει μπαστακωτικά.)

 

Υ.Γ. Δεν έχει κάτι παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους λαούς, μόνο μεγαλύτερο βάθος ψυχής. Δεν γίνεται το μέσα του να το κάνει καλά, τη συνείδησή του να σιγήσει. Τι φταίει γι’ αυτό; Να πεις ο αγέρας ο θαλασσινός, τα βουνά κιοι πεδιάδες της, ο ανοιχτός ορίζοντας, τα όλο ζωή χώματά της. Η Ελλάδα σε κάνειΈλληνα πάντως. Σε κάνει βαθύ.

 

*…Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μουδεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτόπου θέλει η δασκάλα μας. Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντααυτό που θέλουμε ο αδελφός μου, η μαμά μου κι εγώ.

Είμαστε πιο πολλοί απ’ τον μπαμπά μου. Είμαστε λαός. Και ο μπαμπάς είναι έναςκαλός κυβερνήτης που μας ακούει. Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στοσπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός απόδημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά….

 

Μεσογειακές ΑΟΖ

Γράφει :ο καθηγητής Νίκος Λυγερός,στρατηγικός αναλυτής

Όταν εξετάζουμε σε συνδυασμό το πλαίσιο της Μεσογείου και το πλαίσιο της ΑΟΖ, αντιλαμβανόμαστε ότι αλλάζουν επί της ουσίας οι συσχετισμοί των χωρών. Λόγω των αποστάσεων, η επιρροή της ΑΟΖ είναι σημαντική πάνω στα μεγέθη των κρατών.

Έτσι κράτη που θεωρούνται παραδοσιακά μεγάλα, ακόμα και αν είναι παράκτια μπορεί να έχουν μια σχετικά μικρή ΑΟΖ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου τύπου είναι η Αλγερία. Και είναι οι Βαλεάρες της Ισπανίας που ελαχιστοποιούν αυτό το εμβαδόν της αλγερικής ΑΟΖ.

Από την άλλη, υπάρχουν κράτη που θεωρούνται παραδοσιακά μικρά αλλά που έχουν μια τεράστια ΑΟΖ. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης είναι η Ελλάδα.

Όπως το αναδείξαμε σε προηγούμενο άρθρο, υπό τον περιορισμό της Μεσογείου, η πατρίδα μας έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ μετά εκείνης της Ιταλίας. Κατά συνέπεια με αυτές τις τροποποιήσεις αν επανεξετάσουμε τον χάρτη των μεσογειακών ΑΟΖ και τον συνδέσουμε με τον χάρτη των χώρων, τότε αντιλαμβανόμαστε την εξαιρετική σημασία που έχει το θέμα για την Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες, και πόσο μεγάλη αξία έχει η ΑΟΖ της και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή η τροποποίηση της μεσογειακής γεωγραφίας έχει βέβαια άμεση σχέση και εφαρμογή με τα θέματα της αλιείας, αλλά μπορούμε ήδη να φανταστούμε τι επιπτώσεις έχει με το θέμα του αερίου και του πετρελαίου.

Αν θυμηθούμε ότι η γαλλική εταιρεία πετρελαίων μελετά την περιοχή της Αιγύπτου από το 1911. Αν υπολογίσουμε τις δυνατότητες τις Αλγερίας και όλο το σύνολο των αγωγών που την ενώνει με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν εξετάσουμε τα κοιτάσματα που βρέθηκαν τον Ιανουάριο 2009, Ταμάρ τον Δεκέμβριο 2010, Λεβιάθαν, τον Δεκέμβριο 2011, Αφροδίτη και τον Φεβρουάριο 2012, Τανίν στις ΑΟΖ του Ισραήλ και της Κύπρου. Αν έχουμε στο μυαλό μας την ανακοίνωση της Nobel που είπε ότι το κυπριακό κοίτασμα είναι ένα από τα καλύτερα του κόσμου. Τότε μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν είναι υπερβολή να θεωρήσουμε τη Μεσόγειο ως τη Μέση-Ανατολή του εικοστού πρώτου αιώνα.

Σε αυτό το μεγάλο παίγνιο, η Ελλάδα είναι ένας ισχυρός παίκτης τουλάχιστον στο πλαίσιο των δυνατοτήτων. Και αυτό είναι ανεξάρτητο από κάθε πολιτική βούληση. Βέβαια αν η τελευταία δεν έχει μια εθνική εμβέλεια, μπορεί όλη αυτή η δυνατότητα να μετατραπεί σε ανικανότητα.

Με άλλα λόγια το πλαίσιο (δηλαδή το Δίκαιο της θάλασσας) και το πεδίο (δηλαδή η θέση μας στην Ανατολική Μεσόγειο) είναι θετικότατα. Απλώς πρέπει να τα υποστηρίξουμε και με το πεδίο δράσης, το οποίο εξαρτάται άμεσα από τις επιλογές των κυβερνήσεών μας. Η τεχνογνωσία και η στρατηγική είναι τα εργαλεία μας κι έχουμε αποδείξει πόσο αποτελεσματικά είναι.

Πρέπει όμως να έχουμε και τους ανάλογους πολιτικούς για να πάρουν την τελική απόφαση. Κατά συνέπεια, τώρα ο λαός μας ξέρει ποιος είναι ο ρόλος του στις εκλογές αν θέλει πραγματικά να αποκτήσει η Ελλάδα την ΑΟΖ που δικαιούται.

Μέχρι που θα πέσει το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα;

Η δημοσιονομική προσαρμογή η οποία έχει επιβληθεί από τους Ευρωπαίους “εταίρους” συνεχίζεται. Τι αντίκτυπο έχει όμως αυτή στο βιοτικό επίπεδο;

Το παραπάνω γράφημα* (κάντε κλικ πάνω του για να το δείτε σε μεγέθυνση – σε περίπτωση προβλήματος στο άνοιγμα κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε άνοιγμα σε νέο παράθυρο ή καρτέλα) αποτυπώνει την πραγματικότητα και προβλέπει μέχρι που θα φτάσουμε. Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι η πτώση δεν έχει ολοκληρώσει ούτε το μισό της διαδρομής της. Θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη εκτός και αν κάποιο απρόβλεπτο γεγονός σταματήσει την πορεία αυτή. Με βάση τα σημερινά όμως δεδομένα το σχέδιο αποτυπώνεται ξεκάθαρα. Απολαύστε το!

*Τα ποσά στο γράφημα είναι σε χιλιάδες δολάρια.

.

Επίκεντρο (η.τ)

Ευαισθησίες πολιτικών…κάφρων

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΟΙ  πολιτικοί μας  επιμένουν. Σύσσωμοι, με…λύσσα και ομοθυμαδόν. Για την ηθική  τους, μη τους στοιχίσει  τον παράδεισο-εκλογές  έρχονται. Δεν ησυχάζουν, δεν κοιμούνται κι όσο δεν βρεθεί ο «δράστης», δεν  θα’ χουν λυτρωμό. «Να βρεθεί και να τελειώνουμε. Να τον…κρεμάσουμε και καθαρίσαμε. Φεύγει το εμπόδιο από μπροστά μας, ξεβάφουμε τον λεκέ , ξανά λευκοί και αναμάρτητοι και η ζωή συνεχίζεται. Η ζωή των πολιτών που υποφέρουν, μαζί της και η δικιά μας, κοινοβουλευτική και άνετη, βουτηγμένη στα προνόμια και με την μετακοινοβουλευτική εξασφάλιση εαυτών και απογόνων. Έτσι νομίζουν και η ελπίδα θεριεύει, μαζί της και η αγωνία.

ΤΟΥΣ  είδαμε ξεσηκωμένους για την πολιτική ηθική τους και  να χτυπούν χέρια  και πόδια, πάμε λίγο πριν και τους βλέπουμε να νομοθετούν. Με τα συμβούλια και επιτροπές, τις υπερωρίες και τα «κατεπείγοντα». Βλέπουμε, λοιπόν, ήσυχους, ήρεμους και απροβλημάτιστους βουλευτές και υπουργούς σε ρόλο νομοθέτη,  και τους…θαυμάζουμε. Δεν είχαν κάτι να χωρίσουν, δεν φωνασκούσαν, δεν διχογνωμούσαν. Κι ούτε στον κόπο έμπαιναν να μας ενημερώσουν. Για τα πολλά και πονηρά που’ γίνανε θεσμός και νόμος απαράβατος.

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Αγορά χρόνου, όχι λύσης

Tου Σταύρου Λυγερού

Ο ελληνικός λαός έχει για τα καλά εισέλθει στον δρόμο που επέλεξαν γι’ αυτόν, αφενός η τρόικα κι αφετέρου η άρχουσα τάξη. Είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Εάν το νέο πρόγραμμα αποτύχει, η Ελλάδα θα καταστεί για δεκαετίες έρμαιο των δανειστών της. Μπορεί η κυβέρνηση Παπαδήμου να μην το λέει, αλλά η χώρα έχει παραιτηθεί από την ασυλία που –σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο– απολαμβάνει κάθε κυρίαρχο κράτος έναντι όσων κατέχουν ομόλογα. Με άλλα λόγια, το ελληνικό χρέος είναι πια καθ’ ολοκληρίαν ουσιαστικά ενυπόθηκο.

Ο κυβερνητικός συνασπισμός αποφεύγει όλο αυτό το διάστημα να στηρίξει θετικά την κρίσιμη πολιτική επιλογή του. Απέφυγε επιμελώς να δώσει τεκμηριωμένες διαβεβαιώσεις ότι το νέο πακέτο (PSI, νέα δανειακή σύμβαση και νέο Μνημόνιο) μπορεί να ξαναστήσει την οικονομία στα πόδια της. Ολη η προπαγανδιστική δύναμη πυρός των υποστηρικτών του νέου Μνημονίου χρησιμοποιήθηκε για να πείσει την κοινή γνώμη ότι η άρνηση του νέου πακέτου θα ισοδυναμούσε με καταστροφή. Στο πλαίσιο αυτής της εκστρατείας περίσσεψαν η άκρατη κινδυνολογία, οι αντιαισθητικές υπερβολές, οι μισές αλήθειες, αλλά και τα εξόφθαλμα ψεύδη.

Η κυρίαρχη ρητορική περί μονοδρόμου, όμως, έχει μία βάση. Οχι, επειδή αντικειμενικά δεν υπάρχει άλλος δρόμος σε σχέση με το εθνικό συμφέρον, αλλά επειδή είναι μονοδρομισμένοι αυτοί που βρίσκονται στο τιμόνι της χώρας. Προϋπόθεση για να αποδώσει μια πολιτική είναι αυτοί που την εφαρμόζουν να την πιστεύουν και να είναι διατεθειμένοι να την προωθήσουν, χειριζόμενοι δημιουργικά τα όποια προβλήματα ανακύπτουν. Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν έχει κρύψει ότι τη μόνη πολιτική που μπορεί να υπηρετήσει είναι η πολιτική του Μνημονίου. Ακόμα και εάν υποχρεωνόταν από τις εξελίξεις να εφαρμόσει μια άλλη πολιτική, το πιθανότερο είναι ότι με τη στάση της θα επέφερε την καταστροφή που είχε προαναγγείλει.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ!..

“..Ειναι εξαιρετικα δυσκολο καποιος να βλεπει να εκτιμουν κατι δημοσια και να το καταφρονει ως αχρηστο στην ιδιωτικη του ζωη.Ετσι προσαρμοζονται οι συνηθειες του εκαστοτε ατομου,απο τις δραστηριοτητες και τις αντιληψεις της δημοσιας ζωης.

.”ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ Λυσανδρος(Βιοι Παραλληλοι)

Πραγματι ειναι πολυ δυσκολο να ξεφυγεις απο τα κοινωνικα κατεστημενα και τις γενικοτερες εμπειριες που σου εχουν χαρακτει σε ολη σου την υπαρξη.Ειδικα σημερα,οπου η ραγδαια εξελιξη της τεχνολογιας επιφερει αναλογη ηθικη οπισθοδρομηση,ειναι σχεδον ακατορθωτο να ζησεις “ελευθερα”.Περα ομως απο αυτην την κατασταση υπαρχει μια σταση ζωης και μια αντιληπτικοτητα που κεντριζει τις ανωτερες φυσεις και κανει καποιους ανθρωπους να νοιωθουν “ζωντανοι”.
Ο δυσβατος δρομος του Μαχητη Ανθρωπου που εχει μαθει στην ζωη του να μην εγκαταλειπει και να επιδιωκει τα δυσκολα που θα του δωσουν δοξα και τιμη,ειναι αυτος που χαριζει στην ανθρωποτητα δυνατες και ξεχωριστες προσωπικοτητες και που δινει μια αισθηση νοηματος στην ζωη.
Πλησιαζει τους Θεους οποιος ξεπερνα τα ορια της φθαρτης του υποστασης!Ο πραγματικος εχθρος του πολεμιστη ειναι η τρυφηλοτητα και η διαφθορα.Οσο ενας ανθρωπος δεν συμβιβαζεται με εναν πιο εφησυχασμενο και χαλαρο τροπο ζωης και οσο απαρνιεται την εμπορικη θεαση της ζωης που επιφερει πλαδαροτητα,αδυναμια και αποβλακωση,εχει ισχυρες πιθανοτητες να ζησει ελευθερος σε μια αξιοπρεπης ζωη.Ο δυσκολος δρομος της αρετης και αυτος ο τροπος ζωης ειναι η ασπιδα που προστατευει την αξιοπρεπεια στην υπαρξη μας.
Ο θανατος μας εχει ηδη συμβει.Εμεις απλα βαδιζουμε μεσα στον χρονο για να τον συναντησουμε.Το ποτε θα γινει το γνωριζουν μονο οι Θεοι.Το πως θα πεθανουμε ομως ειναι επιλογη μας και απο το πως πεθανε κανεις μπορουμε να συμπερανουμε και το πως εζησε.(Στοχαζομενος στο πως θα πεθανω εμαθα το πως να ζω..Λ.Ντα Βιντσι)
Ο αυτοσκοπος της τερψης της ψυχης οδηγει στην τρυφη και στον ακαρπο ευδαιμονισμο,ο οποιος δεν λυτρωνει απο τον φοβο του θανατου.Αντιθετως,η προσκολληση στην ζωη,μας ενισχυει τον φοβο του Θανατου,και μας οδηγει σε μια ζωη ανεντιμη στην οποια θα κανουμε οποιαδηποτε αδικια και καθε ειδους κακια προκειμενου να εξασφαλισουμε την ανεση μας και την καλοπεραση,και οσο γινεται να αποφυγουμε να δωσουμε την ζωη μας ακομα και αν αυτη ειναι επαισχυντη.Προτιμουμε ευκολα δηλαδη μια απαισια ζωη υποδουλωμενη στην “ακρατεια¨ της ακολασιας,παρα μια ζωη αξιοπρεπη και εναν θανατο ανταξιο της!
Η μεγαλυτερη ελευθερια που μπορει να βιωση ο ανθρωπος ειναι να μην φοβαται τον θανατο.Και ειναι λογικο αφου πως μπορει να ειναι ελευθερος και ευτυχισμενος ο φοβισμενος.Ηττημενος στην ζωη,τι αξια εχει να νικησεις μια μαχη?Ηττημενος απο τον εαυτο σου,τι αξια εχει να νικησεις οποιοδηποτε αντιπαλο?(ο μεγαλυτερος εχθρος ειναι ο εαυτος σου-Μ.Ουεσιμπα)Ο πονος θα ερθει΄οσο περισσοτερο προετοιμασμενος εισαι τοσο αξιοπρεπεστερα θα τον αντιμετωπισεις!

Το προσωπείο ….των προφίλ

Ώρα για προβληματισμό και όχι για…ερωτήσεις ή αντιπαραθέσεις ! ;

Διευκρινίζουμε ότι αυτό το άρθρο δεν είναι για… ‘ ευαίσθητους ’ και εφησυχασμένους… ανθρώπους

**************************************************************************

Η μάσκα

….σερφάροντας στην λαοθάλασσα του διαδικτύου

θα συναντήσεις πολλά προφίλ πορτραίτα μάσκες και περσόνες ανωνύμων και επωνύμων

όπως και στην καθημερινή ζωή.

Υποκρισία επιδείξη ωραιοπάθεια ναρκισσισμό φλυαρία σοβαροφάνεια πεζότητα κοινοτυπία εκκεντρικότητα ανοησία γλοιωδία κακεντρέχεια υβρεολογία ρηχότητα προγονοπληξία αμάθεια ημιμάθεια δειλία θεοκρατεία αθεϊα θεοσοφία κομματολαγνεία εμπορία αλλά …και επικοινωνία αλήθεια φιλοσοφία ουσία σοβαρότητα τρυφερότητα έρευνα ευφυία γνώση γενναιότητα ωραιότητα χιούμορ πρωτοτυπία καλοσύνη ευγένεια .

Η υιοθέτηση της μάσκας είναι αποτέλεσμα. της κοινωνικής διαμόρφωσης και των στεγανών της. Το άτομο για να επιβιώσει με το λιγότερο ενεργειακό κόστος στις συναλλαγές του και τις κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις του «φορά» την μάσκα του και τις περισσότερες φορές ασφυκτιά κάτω από αυτήν.

Εκείνο που αναπτύσσεται σε αντίποδα της κοινωνικής περσόνας είναι η σκιά. Όσο περισσότερο τονίζεται ένα χαρακτηριστικό τόσο το αντίθετο του ζωντανεύει. Έτσι η σκιά του Οδυσσέα είναι οι μνηστήρες και οι κυρίαρχοι των νησιών που εξερεύνησε ,του Αχιλλέα ο Αγαμέμνων και Έκτωρ και του Μενέλαου ο Πάρις.

Η εκτόνωση της σκιάς και η σμίλευση της μάσκας σημειοδοτείται από την παρουσία του Διόνυσου στην γέννηση της τραγωδίας των Βάκχων και ιχνηλατείται ιστορικά στην τελετουργική γιορτή του καρναβαλιού.

Για το λόγον αυτόν φοβούνται τον Διόνυσο τις αποκριές και το καρναβάλι οι θλιβεροί θεοκρατικοί εξουσιαστές;

Διότι τρέμουν μήπως αποκαλυφθεί η μαύρη σκιά τους και αυτό που ξέρουν για τον εαυτό τους.

Ο αγέλαστος Πενθέας τρομοκρατείται στην παρουσία της μεταμόρφωσης του Διόνυσου και στο πανηγύρι για την χαρά

δύο ήλιους στον ουρανό ορά. όταν από την εξουσία ξεψυχά.

Τι είναι ο άνθρωπος πίσω από την μάσκα του;

Αυτό που πιστεύει ο ίδιος για τον εαυτό του;

Αυτό που νομίζουν οι άλλοι για αυτόν;

Αυτό που γίνεται στην διάρκεια μιας πορείας και μιας αλληλεπίδρασης;

Ή όλα αυτά μαζί;

Ιδέ ο άνθρωπος και ιδού η απορία!

.

Εξαιρετικό κείμενο το είδα και σας το μετέφερα από το  iparea 

Ο Αχιλλέας μέσα σου

Όποιος θέλει εκλογές να σηκώσει το χέρι του. Ας μετρηθούμε τώρα για να δούμε πόσο καλά τα κατάφεραν και αυτή την φορά τα ανδρείκελα που δεν έχουν ένα ένσημο καθαρής εργασίας στην ζωή τους. Είστε πολλοί αυτοί που θέλετε εκλογές και οι περισσότεροι θα τσιμπήσετε κάνοντας το χατήρι να σας αποκαλούν εκλογικό σώμα και όχι λαό. Θα σας σύρουν πάλι ήσυχα και ωραία στην ουρά να τους δώσετε το δικαίωμα να βιάσουν τα ίδια σας τα παιδιά με τις ευλογίες του δήθεν δημοκρατικού καθήκοντος. Το θέμα είναι πώς καταφέρνουν πάντα και έχουν έτοιμα σχέδια να σας βάλουν στο σφαγείο χωρίς να προηγηθεί το μαντρί αυτή την φορά. Αυτή τη φορά έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε πολλούς σωτήρες, κόμματα και κινήματα που δημιουργηθήκαν για έναν και μόνο λόγο: Να σας κάνουν να νιώσετε ότι πήρατε την εκδίκησή σας καταψηφίζοντας τους προδότες αλλά με το εκλογικό σύστημα που θέλουν αυτοί. Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ ποιοι είναι αυτοί που είναι πίσω από τα κινήματα και κόμματα που ξεπηδούν σαν κατσαρίδες στους δρόμους μόλις η θερμοκρασία ανέβει; Τι δουλειά κάνουν; Πού ήταν τόσο καιρό κρυμμένοι και δεν μιλούσαν παρά παρακολουθούσαν να εξελίσσεται αυτό που τώρα λένε ότι το ήξεραν από πριν, και το σημαντικότερο ποιοι είναι οι χρηματοδότες τους εν μέσω κρίσης;

Κι εσύ θέλεις εκλογές για να μπάσεις 15 κόμματα στην βουλή πού θα κάνουν τι ακριβώς; Εφόσον δεν θα μπορούν να σταματήσουν δια ψηφοφορίας κανένα από τα αισχρά σχέδια που έχουν ήδη υπογραφεί για τα επόμενα 50 χρόνια από τα δύο ευρωπαϊκοθρεμμένα σου δυνατά κόμματα και με το άχρηστο “όχι” των ανάπηρων αντιπολιτευτικών , ποιος ο λόγος της ύπαρξής τους; Ένας και μοναδικός είναι ο λόγος: Να έχεις νιώσει ηττημένος και διά της ιερής ψήφου σου. Να καταλάβεις την επόμενη ημέρα των εκλογών ποιος κάνει το κουμάντο σε αυτή την χώρα και ότι εσύ, μικρέ μου ψηφοφόρε, με την οργισμένη μέχρι χθες φωνή έδωσες και το τελευταίο σου όπλο που θα μπορούσες να το κρύψεις για να μην ξέρουν τελικά πόσο δυνατός είσαι όταν αρνείσαι να παίξεις πόλεμο με τους δικούς τους κανόνες .

Οι καταθέσεις (στην Ελβετία) της Ψωροκώσταινας

Γράφει :η Σοφία Βούλτεψη

Ο τραγέλαφος που επικρατεί αυτές τις μέρες σχετικά με τον/την βουλευτή που φέρεται – είδατε πόσο προσεκτική είμαι; – να μετέφερε ένα εκ ευρώ στην Ελβετία εν μέσω δημοσιονομικής κατάρρευσης της χώρας, προκαλεί τουλάχιστον αηδία – και οπωσδήποτε θυμηδία.
Ο Παπαϊωάννου δεν μπορεί να πει το όνομα, ο Διώτης διατάσσει κατεπείγουσα (παρακαλώ) έρευνα για να διαπιστωθεί αν το μεταφερθέν στην ελβετική ασφάλεια ποσόν δικαιολογείται από τα δηλωθέντα εισοδήματα του εν λόγω ζάπλουτου εκπροσώπου της χρεοκοπημένης Ελλάδας – στην χρεοκοπία της οποίας έλαβε χωρίς αμφιβολία και ο ίδιος μέρος – ο πρόεδρός της Βουλής ζητεί… ενημέρωση, η Βουλή περιμένει από το υπουργείο των Οικονομικών στοιχεία για τα εμβάσματα του 2011, βουλευτές διαμαρτύρονται διότι, όπως λένε, με αυτόν τον τρόπο στοχοποιείται όλο το πολιτικό σύστημα (να ήταν μόνο γι’ αυτό!) και όσοι διαθέτουν ανάλογα ποσά πετάγονται κάθε τόσο, φωνάζοντας «δεν είμαι εγώ!»!
Ως γνωστόν, τον περασμένο Νοέμβριο, το πολιτικό σύστημα έπεσε για άλλη μια φορά από τα σύννεφα με αφορμή τις καταγγελίες του Ελληνοελβετού βουλευτή Ιωσήφ Ζησιάδη σχετικά με καταθέσεις Ελλήνων βουλευτών σε ελβετικές τράπεζες.
Θυμόμαστε όλοι τι σάλος ξεσηκώθηκε τότε. Ο κ. Βενιζέλος μάλιστα μας είχε διαβεβαιώσει ότι «στο πλαίσιο των πληροφοριών που συλλέγει και επεξεργάζεται το Υπουργείο Οικονομικών, σε συνεννόηση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στον κατάλογο των προσώπων που υπόκεινται σε υποχρέωση υποβολής δήλωσης Πόθεν Έσχες».
Διαβεβαίωσε μάλιστα πως εφόσον προκύψουν σχετικά στοιχεία για πολιτικά πρόσωπα, αυτά θα διαβιβάζονταν στη Βουλή.
Όσο για τον Ζησιάδη, που δεν έκανε τίποτε άλλο από το να μεταφέρει συζήτηση στην ελβετική Βουλή, στο πλαίσιο εκπομπής του Π. Τσίμα στο «Μέγκα», βρήκε τον μπελά του!
Ο κ. Βαγγέλης Αργύρης, πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών, τον κάλεσε σε αυστηρό ύφος να παρουσιάσει ενώπιον της ελληνικής Βουλής και… εντός 15νθημέρου, όσα στοιχεία διαθέτει περί αδήλωτων καταθέσεων Ελλήνων βουλευτών στην Ελβετία.
Δεν υπήρχαν καταθέσεις στην Ελβετία… Στις 20 Δεκεμβρίου, δημοσιοποιήθηκαν εν χορδαίς και οργάνοις τα Πόθεν Έσχες (λέμε τώρα) για τη χρήση 2009 (οικονομικό έτος 2010) και ενημερωθήκαμε πως ουδείς διαθέτει καταθέσεις στην Ελβετία.
Τώρα, πληροφορούμεθα πως το 2010 αποκτήσαμε πολιτικό πρόσωπο με καταθέσεις στην Ελβετία.

Μία ζωγραφιὰ ἢ ἄλλως μία ἄλλη πραγματικότης!

Ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν ζωγραφιὰ στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη ξαφνιάστηκα κι ἐνθουσιάστηκα!
Προβληματίστηκα ἐντόνως γιὰ τὴν «πραγματικότητά» της καὶ θέλησα νὰ ἀναζητήσω περισσότερες πληροφορίες.
Δυστυχῶς δὲν βρῆκα τὸν ζωγρᾶφο. Ἀλλὰ βρῆκα ἄλλα.
Παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσαα… Καὶ κάθε φορὰ ἀντιλαμβανόμουν ὅλο καὶ περισσότερα.

Τί βλέπετε ἀγαπητοί φίλοι σέ αὐτήν τήν φωτογραφία;
Βλέπετε μία ἀπογοητευτική ματιά ἑνός Ἕλληνος πολεμιστοῦ ἐμπρός στήν σημερινή μας πραγματικότητα;
Αὐτό δέν εἶναι τό σημεῖον πού κάποιος ἀντιλαμβάνεται μέ τήν πρώτη ματιά;
Καὶ σίγουρα γιὰ τοὺς περισσοτέρους, καὶ ἰδίως γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀπογοητευθεῖ ἀπὸ τὶς ἐκφράσεις τῆς «ἐπαναστάσεως», αὐτὴ ἡ εἰκόνα εἶναι ἡ θλιβερή μας πραγματικότης, ἐμπρός στὸ ἀρχαῖον μας μεγαλεῖον ποὺ διηγῶντας το θὰ κλαῖς… Μὲ μαῦρο δάκρυ…. (Γιὰ ὅσους τὸ ἀναμασοῦν περίλυποι βέβαια… Γιὰ τοὺς πολλοὺς τελείωσε…)

Πρὶν σᾶς καταθέσω τὶς «δικές μου εἰκόνες», θὰ σᾶς ἐνημερώσω πὼς αὐτὴν τὴν ζωγραφιὰ τὴν ἐδημιούργησε ἕνα παιδὶ μὲ νεοπλασματικὴ ἀσθένεια. Πρόκειται γιὰ τὴν ἀφίσα παρουσιάσεως μίας ἐκθέσεως ζωγραφικῆς γιὰ τὸν σύλλογο ΠΙΣΤΗ. (Ποὺ βρίσκετε ἐδῶ)
Αὐτὸ σημαίνει πὼς τὰ μάτια αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ εἶναι πάρα πολὺ καθαρότερα ἀπὸ πολλῶν ἄλλων. Ἀκόμη κι ἀπὸ τὰ δικά μου… Ἁπλῶς πασχίζω νὰ δῶ μαζύ του…

Ἕνας πολεμιστής, πάνοπλος,παρατηρεῖ αὐτό πού συμβαίνει στούς δρόμους μας κάθε φορά πού ὁ κόσμος τούς πλημμυρίζει; Ἕνας πολεμιστής; Ἐκεῖ; Παρατηρεῖ; Γιατί;

“Δομικά και στρατηγικά στοιχεία της διαδικασία​ς διόρθωσης γενοκτονιώ​ν” 05/03/2012

Ανεξάρτητοι Έλληνες

Panos Kammenos

Καλημέρα,
Το δικό μας κίνημα γεννήθηκε
Η Παναγία να είναι βοηθός και προστάτης

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ

View this document on Scribd