Εγώ δεν θα σας αφήσω ήσυχους …θέλω να θυμώσετε !

Στις 2/7/2010 είχαμε αναφερθεί σε μια παλιά κινηματογραφική ταινία με τίτλο Network 1976 

Για να μη σας κουράσω όμως άλλο ,με την υπόθεση  όλης της ταινίας 

Συγκλονιστικό κι υπέροχο!

“Κι Όσο αγαπώ τήν πατρίδα μου δέν αγαπώ άλλο τίποτας. Νάρθη ένας νά μού ειπή ότι θά πάγη ομπρός ή πατρίδα, στέργομαι νά μού βγάλη

Στη μνήμη των Αθάνατων ηρώων των Ιμίων…

ΕΔΩ

Εδώ, στο γλαυκό κύμα της γαλάζιας άνοιξης

που πίνει ολόχυμο το θρόισμα του σταυρωτού πανιού

στο ξάστερο αεράκι·

πώς μπορεί να χωρέσει ένα μισό φεγγάρι!

Εδώ, που σπαρμένα σε κάθε στάλα Αιγαίου,

μυριάδες κομμάτια από φως

φλογίζουν το υγρό ρίγος του όνειρου,

πώς ν’ απλωθεί η ιδέα του σκότους!

 

Εδώ, ναι ’δω, στους ξανθούς κάμπους των καλοκαιριών

που κανένας χειμώνας, όσο τρανός κι αν ήταν,

δεν μπόρεσε να σβήσει την άνοιξη της αναπνοής τους,

πώς να ευδοκιμήσει ο βοριάς της Ανατολής!

Στη λιόστρωτη εδώ, γειτονιά των Θερμοπυλών

και στων Μαραθωνομάχων τις λόχμες,

που το άροτρο της ζωής γνέθει τις παλιές φορεσιές του ήλιου,

να τις θυμάται και να ορθώνεται,

να τις φορά και να φλογιέται η πέτρα,

πώς να σταθεί η ανολοκλήρωτη καρδιά!

Στις πνοηρρεούσες αστροφεγγιές του συνειδέναι, εδώ,

που μέσα τους ξεψυχούν

κι αιώνια ανασταίνονται οι υπάρξεις·

για της αγάπης τη σπορά·

πώς να ριζώσει το μίσος!

Εδώ, στο φεγγοβόλημα των καμπαναριών

στους Αναστάσιμους χτύπους της καμπάνας,

πώς θα μπορούσαν να υψωθούν σιδερόφρακτοι

στις καρδιές των αετών του Αρχιπελάγους

οι μιναρέδες των νέων Ασσασσίνων!

Εδώ, που το αίμα άσπρισε τους τοίχους των σπιτιών

κι η αγωνία των αθώων έβαψε έναν Ντελακρουά

στης Χίου το … συνωστισμό,

Ποιο ασκέρι αρνησιπάτριδων μπορεί να επιβιώσει!

Στο μονοπάτι ΕΔΩ, που δεν έχει γυρισμό,

απ’ της τιμής και του χρέους την πόλη,

κι απ’ του ήλιου τις φωτολαλιές,

κι απ’ του Ραδάμανθυ την κρίση,

ποιός θα αλλάξει τον ρουν του!

Ιωάννης Παναγάκος – Άνχης (ΠΖ) ε.α.

Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης

Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Η απόφαση της Γερουσίας

Ν. Λυγερός

 

Μετάφραση από τα γαλλικά Σάνη Καπράγκου

 

Η απόφαση της Γερουσίας δεν ήτανε μία ανώδυνη απόφαση. Αποτελεί τη νίκη τής δικαιοσύνης έναντι μιας άρνησης, την οποία δεν δίστασε ν’ αποκαλύψει μέσα στους κόλπους της ίδιας μας της χώρας, καθώς δεν ήτανε δυνατό να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τού νόμου. Η αυτοαναφορική τούτη εντυπωσιακή έκθεση επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της παρουσίας τού νόμου αυτού στον ποινικό κώδικα της Γαλλίας. Αυτός ο νόμος είναι προ-δικαιωμένος από τα όσα έχουν διαπραχθεί παρά την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Δικαστικά αποτελεί μία πράξη ολοκλήρωσης και στρατηγικά, για τα θύματα, τους επιζώντες και τους δίκαιους, επιτρέπει την ενοποίηση με ισοτιμία των αναγνωρισμένων από τη Γαλλία γενοκτονιών. Τούτο είναι ακόμη πιο σημαντικό από την έκθεση της Νομικής Επιτροπής, όταν επί πλέον παρατηρούμε την επιφυλακτικότητα ορισμένων γερουσιαστών. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά έξοχο, διότι συνειδητοποιούμε πως πρόκειται για μία νίκη του ανθρώπινου δικαιώματος επί της πομπώδους δικαιοσύνης, που αρκείται στο φαίνεσθαι για να δικαιολογεί την ύπαρξή της, με κίνδυνο να εμπαίζει τη μνήμη των λαών. Κι έπειτα μπορέσαμε να διαπιστώσουμε, κατά τη δημόσια συζήτηση, πως ορισμένοι στερούμενοι νομικών επιχειρημάτων δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν επιχειρήματα γεωστρατηγικής, για να τους διαταράξουν και να τους περιορίσουν σε μία αντιπαράθεση ισχύος. Πόσες φορές έχουμε ακούσει την ακόλουθη έκφραση ότι η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα. Ενώ οι στρατηγιστές, εν αντιθέσει με ορισμένους πολιτικούς άνδρες, ξέρουν καλά πως η Τουρκία δεν είναι παρά μόνο μία ακόμη χώρα, η οποία φέρεται ως μεγάλη δίχως να μπορεί να το δικαιολογήσει και ακόμη λιγότερο να το αποδείξει. Παρ’ όλ’ αυτά, εδώ, δεν είν’ αυτός ο σκοπός μας. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε, είναι η αντίθεση μεταξύ μεγάλης χώρας και μικρής χώρας. Καθότι προκαλεί έκπληξη να λαμβάνουμε υπ’ όψιν τα επιχειρήματα αυτού του είδους μέσα σε ένα πλαίσιο νομικό. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα στο πεδίο της δικαιοσύνης, δεν συνειδητοποιούν πως πρόκειται για μια ρατσιστική οπτική, που οδηγεί σε σύγκριση τον μεγάλο Τούρκο με τον μικρό Αρμένιο. Η δικαιοσύνη σε αυτό το περιβάλλον, δεν εξετάζει παρά μόνο ένα μέγεθος, εκείνο του εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας που εμείς ονομάζουμε γενοκτονία, κατά τ’ άλλα, δεν νοιάζεται. Το σημαντικό είναι το ανθρώπινο επίπεδο. Είναι απλούστατα απαράδεκτο να επιτρέπεται η άρνηση ή ακόμη η ελαχιστοποίηση μιας γενοκτονίας, ανεξάρτητα από το θύμα ή τον δήμιο. Πρόκειται για μια διαδικασία γενική.

Παιδιά δίχως φράχτη

 Ν. Λυγερός

Βασιλεία: Μα καλά, κυρία, δεν θα κάνουμε τίποτα εμείς; Μαρίνα: Τι θέλετε να κάνετε, παιδιά μου; Ηλιάνα: Θέλουμε κι εμείς να κάνουμε κάτι για το φράχτη… Ιωάννης: Σωστά, κυρία. Μαρίνα: Δηλαδή; Σοφία: Αν δεν κάνουμε τίποτα, πώς θα πούμε στα παιδιά μας όταν γεράσουμε ότι χάρη σε μας δεν έγινε ο φράχτης. Μαρίνα: Μα είστε τόσο σίγουρα ότι δεν θα γίνει, παιδιά; Παναγιώτης: Και βέβαια! Δεν μπορεί να γίνει ένα πράγμα που δεν θέλουν ούτε τα παιδιά. Μαρίνα: Μα μερικοί θα πάρουν χρήματα άμα γίνει ο φράχτης.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΗΜΑΡΑ ΣΤΟΝ KAUDER

«Aγριοι και απολίτιστοι Γότθοι»

Επιστολή στην οποία υπάρχουν σκληροί χαρακτηρισμοί για τους συμπατριώτες του απέστειλε, με αφορμή τα περί «ανάγκης τοποθέτησης Επιτρόπου» στην Ελλάδα, προς τον Γερμανό πρέσβη στη χώρα μας, Roland Wegener, ο πρόεδρος του Πανελληνίου Άρματος Πολιτών, Γιάννης Δημαράς. Στην επιστολή κάνει λόγο για «άγριους και απολίτιστους Γότθους», για «χιλτερισμό» και για «διαχρονικά αποικιοκρατική νοοτροπία».

Η επιστολή έχει ως εξής:

«Κύριε Kauder,

Άκουσα έκπληκτος και γεμάτος οργή τη δήλωσή σας περί «ανάγκης τοποθέτησης Επιτρόπου» στη Χώρα μου.
Το χρέος μου, ως Έλληνα Βουλευτή και Πολίτη, Εκπροσώπου του Λαού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με οδηγεί και με υποχρεώνει να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για την αποικιοκρατικού χαρακτήρα απαράδεκτη δήλωσή σας, η οποία απάδει από κάθε έννοια Δημοκρατικής Νοοτροπίας, Σεβασμού της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Ευρωπαϊκού κεκτημένου και Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης.
Αν είχατε διαβάσει λίγο Ιστορία, θα γνωρίζατε ότι ο Τόπος, που για δεύτερη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Ανθρωπότητας επιδιώκετε να κατακτήσετε -τούτη τη φορά δια της φτωχοποίησης της Κοινωνίας και της οικονομικής ασφυξίας- είναι ο Τόπος, στον οποίο εσείς οι Γερμανοί, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι οφείλετε τη συνέχειά σας, στη διάρκεια των αιώνων.
Αν είχατε μελετήσει Γκαίτε, για παράδειγμα, θα το ξέρατε. Στη Χώρα μου, οφείλετε το γεγονός ότι από άγριοι και απολίτιστοι Γότθοι μετατραπήκατε σε συντεταγμένο έθνος, μόνο που όπως φαίνεται η πρώτη σας ιδιότητα είναι γονιδιακή και δεν σας εγκαταλείπει.
Αυτή η Χώρα, δεν Πωλείται, δεν Αγοράζεται, δεν Κατακτιέται. Και αυτό, επίσης, θα το γνωρίζατε, αν είχατε διαβάσει ιστορία.
Εμείς, προτάσσουμε τον Πλάτωνα απέναντι στο δικό σας Χιτλερισμό και τον Οικουμενικό Χαρακτήρα του Πολιτισμού μας και την Προκοπή απέναντι στη διαχρονικά αποικιοκρατική νοοτροπία και διάθεσή σας.
Η οικονομική κρίση που βιώνουμε έχει προκληθεί, κατά βάση, από την νοσηρή κατάσταση πάνω στην οποία χτίζετε τον δικό σας εθνικοσοσιαλιστικό καπιταλισμό.
Μην πλανάστε: Όπως ιστορικά συμβαίνει, πάντοτε, η προσπάθεια εξαθλίωσης της Ελλάδας και της Ελληνικής Κοινωνίας θα γίνει για εσάς και τους ομοϊδεάτες σας μπούμερανγκ, όπως και έγινε και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τον οποίο, εσείς προκαλέσατε και αιματοκυλήσατε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δαπάνες για Ο.Α.Κ.Α και Καλατράβες

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΣΤΗ φόρα μισθοί και επιδόματα  «εργαζομένων» στο  Ο.Α.Κ.Α και μπράβο στα ΝΕΑ. Θέλαμε και  του Δ. Σ. τους μισθούς  και τους κρύβουν. Τ’ αφήνουμε για  την άλλη φορά. Τότε που θα’ ναι  τα νεύρα πιο τεντωμένα για τη ρεμούλα στη χώρα της αταξίας και της αρπαχτής. Ως τότε, βλέπουμε τα νούμερα κουνώντας το κεφάλι, κλαίμε τα φαγωμένα, ψάχνουμε για ενόχους και περιμένουμε. Κι αυτοί το ίδιο. Περιμένουν (να ξεχαστεί) όπως τόσα μικρά και μεγάλα εγκλήματα και απάτες. Και, βέβαια, δεν μας «καλύπτουν» οι καταγγελίες, αόριστες και με τους δράστες ατιμώρητους. Μόνο ονόματα, υπογραφές και επιστροφή των παρανόμως καταβληθέντων θα’ ταν το φόβητρο για επίδοξους στο μέλλον. Τσέπωσες παράνομα χρήμα; Το επιστρέφεις. Αν δεν το’ χεις, το δανείζεσαι. Αν δεν το δανειστείς, σε περιμένει το κελί. Στην προοπτική του, θα το βρεις!

ΚΑΙ πάμε πίσω καμιά δεκαριά  χρόνια. Τότε που  ζούσαμε, υπήρχαμε και  αναπνέαμε για  τους «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ». Θα μας απέδιδαν λογαριασμό κι ακόμα περιμένουμε. Θα’ χαμε κέρδη και δεν τα είδαμε. Και μετράμε τη χασούρα με τα ορατά ερείπια των «Ολυμπιακών Έργων» που ρημάζουν αφύλαχτα και με τις αόρατες μίζες που φούσκωσαν κάποιες τσέπες μέχρι να ξεφουσκώσουν στην…Ελβετία. 

ΒΑΦΤΙΣΑΝ  «εθνικό» ό,τι είχε να κάνει με χρήμα και εργολαβίες κι έπεσαν βροχή τα κονδύλια για πανηγύρι, τυλιγμένα στη χρυσόσκονη της εθνικής μας ‘περηφάνειας. Κι αν το ’λεγες ψιθυριστά να μη γίνουν στην Ελλάδα οι Ολυμπιακοί, θα σε…σκότωνε ο διπλανός. Αν αμφέβαλλες για τη…μεγαλοπρέπεια των έργων, θα σου’ δειχναν τη Στέγη Καλατράβα(!). Εδώ θα σταθούμε, γιατί το «Σημιτικό»…αριστούργημα πέρασε στα χέρια της «Καραμανλικής» αδιαφορίας, για να σκουριάζει σήμερα, άχρηστο και ανενεργό. Κι από δαπάνη; 80 δις (δραχμές) το «έργο», 4 δις τσέπωσε ο κ. Καλατράβας και τα «παράπλευρα» τα…φανταζόμαστε.

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ Μ Ε Τ Α Ν Ο Ι Α Σ

Προς κάθε ενδιαφερόμενο είτε είναι δημοσιογράφος είτε έχει σχέσχη με το κινηματογράφο αλλά και να μην έχει αλλά απλά είναι ακόμα ευαίσθητος με την κατάντια του πολιτισμού στις μέρες μας.

Αγαπητέ/η φίλε/η

σίγουρα τα τελευταία χρόνια παίρνεις e-mail διαμαρτυρίας για το ένα η το άλλο πρόβλημα που υπάρχει. Και πως αλλιώς να μην είναι αφού ζούμε καταστάσεις

που για πρώτη φορά ζούμε χωρίς να γνωρίζουμε αν το επόμενο μήνα θα έχουμε σπίτι να μένουμε η την επόμενη μέρα θα έχουμε δουλειά.

 

Συγχωρήστε με που σας προωθώ ένα ακόμα e-mail διαμαρτυρίας η αλλιώς μια “Υπεύθυνη δήλωση μετανοίας” (εαν στους παλιότερους σας θυμίζει κάτι ο τίτλος)

που με έστειλε ο σκηνοθέτης απο τη Θεσσαλονίκη Νίκος Μπιλιλής η καλύτερα ο άνθρωπος που έχει κινηματογραφήσει την σύγχρονη ιστορία της χώρας μας.

Αυτή την ιστορία είναι αναγκασμένος να την “βγάλει στο σφυρί” αφού η Πολιτεία όχι αλώς σφυρίζει αδιάφορα αλλά και πολύ ένοχα.

 

Εαν θέλεις κάνε κάτι προωθόντας τούτο το μήνυμα η απλά σβήστο αλλά πρώτα διάβασε την επιστολή που είναι επισυναπτόμενη.

Σίγουρα αυτό που προέχει για όλους μας είναι να σιγουρευτούμε εαν αύρο θα έχουμε να φάμε αλλά και ο πολιτισμός και η ιστορία είναι η τροφή που μας κάνει ανθρώπους σκεπτόμενους.

 

φιλικά Παναγιώτης Χιονίδης

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας

***************************************************

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΝΙΚΟΥ Σ. ΜΠΙΛΙΛΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ Μ Ε Τ Α Ν Ο Ι Α Σ

Μπιλιλής Νικόλαος

Σκηνοθέτης A.C.S. Ανταποκριτής επικαίρων Τηλεοράσεως

Μητροπόλεως 61

Θεσσαλονίκη ΤΚ 54623

Τηλ/φαξ 2310 274325

Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Μπιλιλής Νικόλαος του Σταματίου και της Γεωργίας, γεννηθείς εν Θεσσαλονίκη στις 7 Αυγούστου του έτους 1926, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μητροπόλεως αρ. 61 Τ.κ. 54623 δηλώ υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου περί ψευδούς δηλώσεως ότι:

Είμαι κάτοχος ιστορικού κινηματογραφικού αρχείου με γεγονότα της Θεσσαλονίκης από το έτος 1911 μέχρι και το 1990 και γενικότερα όλης της Ελλάδας με αναρίθμητα θέματα που το μήκος τους σε φιλμ των 35 και 16 χιλιοστών (| “θετικό”, “αρνητικό”, “αναστρεφόμενο”) είναι 80.000 μέτρα.

Επίσης κατέχω ελληνικά και ξένα κινηματογραφικά φιλμς των 35, 16 και 9,5 χιλιοστών με : επίκαιρα, ντοκιμαντέρ, κινούμενα σχέδια, κινηματογραφικά έργα κ.λ.π. από το 1895 έως το 1975 όπου το μήκος τους είναι 190.000 μέτρα καθώς και τρέιλερ κινηματογραφικών έργων, ελληνικών και ξένων 35 χιλιοστών (1960 – 2005) 300 τεμάχια, περί τις 20.000μ ΣΗΜ. Πάρα πολύ μικρό μέρος του κινηματογραφικού υλικού, περί τις 10 ώρες, μεταγράφηκε σε D.V.D. +R και περί τις 20 ώρες σε V.H.S. – Πλην των ως άνω φίλμς κατέχω ακόμη:

α) 30.000 κινηματογραφικές φωτογραφίες, αφίσες κ.α. ελληνικές και ξένες στο πρωτότυπό τους από το 1920 έως το 2005.

β) 100 φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης (1900-1965) και 1500 (1970-1976) στάσεις στο πρωτότυπο αρνητικό τους

γ) Αθλητικό φωτογραφικό αρχείο Θεσσαλονίκης και περιοχών της ΟΛΩΝ των αθλημάτων 1974-1976 σε 955 στάσεις, στο πρωτότυπο αρνητικό τους

δ) Αρκετά μηχανήματα ιστορίας κινηματογράφου ως εκθέματα από το 1790 έως το 1960

ε) Άριστα λειτουργούντα μηχανήματα εικονοληψίας, προβολής, “μοντάζ”, των 16 και 35 χιλιοστών με μεγάλο αριθμό συμπληρωματικών εξαρτημάτων τους

στ) αρκετά άλλα κινηματογραφικά είδη που την περιγραφή τους δεν έκρινα απαραίτητη.

Όλα τα πιο πάνω φιλμς τα χρησιμοποίησα μετά από πολυδάπανη και μακρόχρονη συντήρησή τους και ανατύπωση των κατεστραμμένων POSITIF – NITRATE (1900-1937) σε ενδιάμεσο NEGATIF ACETATE, αυτό λόγω της αποθήκευσής τους σε δυσπρόσιτους και ακατάλληλους γι’ αυτά χώρους και τα συμπλήρωσα με την αγορά άλλων από διάφορες συλλεκτικές πηγές, μετά το 1995, όπου παραχώρησα τότε, το αρχειοθετημένο, απαριθμημένο και πολλαπλάσιο του ως άνω, αρχειακό κινηματογραφικό μου υλικό στην Νομαρχία Θεσσαλονίκης, η οποία το δώρισε στον Ο.Π.Π.Ε. Θ’97 για την ίδρυση του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ Θεσσαλονίκης. ΔΥΣΤΥΧΩΣ την ΤΥΧΗ αυτού του υλικού σε ΕΙΔΟΣ, ΑΡΙΘΜΟ και ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, όπως αναγράφονται στην από 194 σελίδες Α4 απόδειξη παραλαβής τους (την έχω στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου) ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΩ. Εάν τη γνώριζα, όλα όσα σήμερα κατέχω ΣΙΓΟΥΡΑ θα βρίσκονταν εκεί και δεν θα αντιμετώπιζα το ΑΛΥΤΟ πρόβλημα της διάθεσής τους.

Ν.Λυγερός “Νοημοσύνη και Άνθρωπος” Κρύας Βρύση 18/1/12

MADE IN GERMANY

Γράφει : ο Μιχάλης Τζανάκης*

Γερμανικά προϊόντα κυρίες και κύριοι!!! Εγγύηση ποιότητας!!! Γιατί ως γνωστόν : «μας αγαπάνε οι Γερμανοί». Απ τη στιγμή που το προϊόν γράφει το «μαγικό» « made in Germany», τα υπόλοιπα περιττεύουν. «Αθάνατο» το προϊόν. Άμα «στουκάρει» η ΒΜV με 200 χιλιόμετρα δεν παθαίνει τίποτα ο οδηγός-ως γνωστόν-, ενώ αν στουκάρει με κανένα κορεάτικο δε θα βρει ο παπάς να θάψει. Πάνω σ αυτό το «καλαμπούρι», οι «φίλοι» μας οι Γερμανοί θα το κάνουν το «μαγαζί» γωνία – αυτό πλέον ξεκάθαρα επιδιώκουν- «made in Germany”.

Αυτοκινητάρες «αθάνατες» -με διπλάσια και τριπλάσια τιμή απ τις άλλες σακαράκες-, ηλεκτρικά  είδη επίσης «αθάνατες»- κι αυτές σε τριπλάσια τιμή πάντως, στυλό και  μολύβια κλασικά γερμανικά, τα οποία  τα μεν μολύβια «ξύνονται» με γεωμετρική ακρίβεια, ενώ τα στυλό ανεξίτηλα κι «αθάνατα», μ ένα βγάζεις το δημοτικό κι ένα το γυμνάσιο. Τα απορρυπαντικά κλασικά γερμανικά, γιατί έχουν ειδικευτεί σ αυτά για να «ξεπλύνουν» τις πομπές τους 60-70 χρόνια πίσω. Πως θα ξέπλεναν διαφορετικά την γκεμπαιλο-γκαιριγκο-χιμλερο-χιτλερική «εποποΪα»; Ξυραφάκια με τριπλή λεπίδα, που ξυρίζουν στην (μη) τρίχα. Και σ αυτά ειδικεύτηκαν, αφού τα άλλα που είχαν στο Άουσβιτς και το Νταχάου, «έκοβαν» τα ρημάδια κι αποφάσισαν να φτιάξουν σωστά ξυραφάκια που να γλιστρούν στο δέρμα, σαν τη «σως του ομορφάντρα» στη διαφήμιση. Κουζινικά, σερβίτσια, μαχαιροπίρουνα, γερμανικά «αθάνατα». Κι εδώ οι «φίλοι» μας έχουν προϊστορία, ειδικά στα μαχαίρια –ρωτήστε και στο Δίστομο να σας πουν.

Αλλά μη νομίζετε πως εμείς οι αντιπαθείς αντιπαραγωγικοί  καταναλωτές (αλήθεια αυτό δεν ήθελαν;), δεν περιοριζόμαστε σ αυτά. Καταναλώνουμε  «φρεσκότατους» χυμούς με επτά διαφορετικά  χρώματ….(συγγνώμη) επτά διαφορετικές «βιταμίνες», απ τα ατέλειωτα γερμανικά περιβόλια. Ξέρεις τι είναι να παίρνεις την υγιεινή μουστάρδα και τη σπαλομπριζόλα σε τιμή «ανταγωνιστική» από την αγελάδα που βόσκησε στα αμόλυντα γερμανικά λιβάδια και να σαι ευτυχής, γιατί κι αυτή είναι made in Germany; Κονσέρβες με συντηρητικά που τις διατηρούν εδώδιμες μέχρι το 2068, γνήσια κρασιά Αλσατίας που βάφουν τη γλώσσα και τα ούλα κόκκινα, αλλά είναι άκρως ανταγωνιστικά, απόδειξη της μη «ανταγωνιστικότητας» μας αφού, αυτό το «υπέροχο» κρασί έχει 1,22 ευρώ και σου δίνουν και 2 φιάλες δώρο, αν εν τω μεταξύ δεν έχουμε πάθει γαστρεντερίτιδα απ τη σπαλομπριζόλα.

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Γράφει : ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος*

Η Ελλάδα χρεωκόπησε το 1843, το 1897 και το 1893. Οι επίσημες όμως αυτές χρεωκοπίες αφορούσαν τα δημοσιονομικά μεγέθη και δεν συνοδεύθηκαν από κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου και κοινωνική αποσύνθεση. Άλλωστε τις διαχειρίστηκαν υπεύθυνοι κυβερνήτες, η δε αντιμετώπιση της χρεωκοπίας του 1932 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο θεωρείται υπόδειγμα επιτυχούς διαχείρισης κρίσης και δεν άφησε ανεπούλωτα τραύματα.

Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής (ήδη συντελεσθείσας στην πραγματικότητα, ασχέτως της τυπικής ή μη στάσης πληρωμών και της τυπικής εξόδου ή μη από την ευρωζώνη) χρεωκοπίας της χώρας είναι η δραματική, μαζική εκπτώχευση του ελληνικού λαού, η βίαιη, απότομη κατάρρευση του βιοτικού του επιπέδου, η διαμόρφωση συνθηκών ανάλογων της περιόδου 1944-1949, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί πόλεμος και κατοχή.

Η «εσωτερική υποτίμηση» αποτελεί τον άξονα του εν πολλοίς γερμανικής εμπνεύσεως προγράμματος της τρόϊκα και των εντολοδόχων της (χωρίς κάν τις αναγκαίες στοχαστικές προσαρμογές), δηλαδή της κυβέρνησης Παπανδρέου και στην συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου. Στο στόχαστρο όμως δεν έχουν τεθεί μόνον οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου, αλλά και του ιδιωτικού τομέα(!), αντίθετα σε κάθε λογική ελεύθερης οικονομίας, ώστε να διερωτάται κανείς εάν η τρόϊκα και οι εν Ελλάδι υπάλληλοί της εμφορούνται από παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις.

Αλλά αυτή η ψευδεπίγραφη εσωτερική υποτίμηση στοχεύει αποκλειστικά τους μισθούς και τις συντάξεις, χωρίς να συνοδεύεται από την αυτονόητη (ώστε η υποτίμηση να είναι πράγματι υποτίμηση και όχι απλώς σφαγή) μείωση τιμολογίων ΔΕΚΟ, επιτοκίων στεγαστικών δανείων, τιμάριθμου κλπ.

Αντιθέτως, ενώ καταρρέουν τα εισοδήματα, οι δαπάνες των νοικοκυριών εκτοξεύονται, με την πρωτοφανή φορολογική επιδρομή στην ακίνητη περιουσία (ανεξαρτήτως μεγέθους), με νομικά διαβλητούς τρόπους, έκτακτες εισφορές κλπ., που οδηγούν τα νοικοκυριά σε συνθήκες οικογενειακής και ατομικής χρεωκοπίας. Και στα πρωτοφανή για τον τελευταίο μισό αιώνα φαινόμενα των συσσιτίων, των χιλιάδων ρακοσυλλεκτών στους δρόμους της Αθήνας, των αστέγων, της ανεργίας του ενός εκατομμυρίου (σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, που προσμετρούν μόνον τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ άρα δεν συνυπολογίζουν τους νέους που δεν έχουν ακόμη προσληφθεί ώστε να απολυθούν ώστε να εγγραφούν στον ΟΑΕΔ και άλλες στατιστικά «αφανείς» κατηγορίες ανεργίας). Και, μαζί με αυτά, του κλεισίματος εκατοντάδων πλέον χιλιάδων επιχειρήσεων, όχι μόνον μικρομεσαίων αλλά και μεγάλων, άλλοτε κυρίαρχων στον κλάδο τους. Τέλος, των άδειων από ενοικιαστές ακινήτων, άρα της κατάρρευσης του εισοδήματος από ακίνητη περιουσία, που υπήρξε επί δεκαετίες οικονομικό θεμέλιο και έσχατο καταφύγιο της μεσαίας τάξης.

Αιδώς, παχύδερμα!

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΤΗ  μέρα τσιρίζουν για  εκλογές και τη νύχτα σκύβει ο  ένας στο αυτί του  διπλανού…ομόθρησκου. Με τον αντίπαλο(;) του σιναφιού ανταλλάσσουν μακρινές ματιές κι είναι αρκετό. Μην έρθουν νωρίς οι εκλογές και πάμε σπίτια μας. Μη κοπεί ο μισθός, τα επιδόματα, τα δώρα, δεν ξέρεις αύριο τι γίνεται με τα ένσημα και τρέχεις όπως για τα αναδρομικά…

ΤΟΣΗ  δυσπραγία τριγύρω, τόσοι δυστυχείς, κι οι βουλευτές μας  ατάραχοι στο πόστο  τους, με μόνο εφιάλτη  την επανεκλογή να τους ταράζει τον ύπνο. Καμιά πρωτοβουλία προσωπική και ατομική, ούτε ένα κουτί στην έξοδο για τους πεινώντες, ένα δείγμα γραφής και συμπόνιας του πολίτη που εκπροσωπούν. Και μόνο αν πολιτικός «διάσημος» αποδημήσει σπεύδουν για εκείνο το «δημοσία δαπάνη η κηδεία του» (όπως και τα κρουασάν τους)-τι έχουν να χάσουν απ’ το πορτοφόλι τους;

ΔΕΝ βγήκε λόγος παρηγορητικός  απ’ το σινάφι τους για τη δυστυχία ολόγυρά  τους, δεν έκαναν πίσω απ’ τα εκατομμύρια  των κομμάτων τους, δεν έκοψαν έναν (υπεράριθμο) μισθό απ’ τους «εργαζόμενους» της βουλής κι ούτε είπα να βάλουν το χέρι στη τσέπη, συμβολικά είτε όχι, ελληνικά και ανθρώπινα. Να το επιμερίσουμε κατά «βαθμό» και «κύκλο εργασιών»; Πόσοι υπουργοί ανακαίνισαν τα γραφεία τους για να αποτινάξουν και το τελευταίο μόριο της βλαχιάς τους (συμβολικά ο όρος), μεταμορφωμένοι πια σε αριστοκράτες, πόσοι πουπουλόκωλοι από δαύτους που δεν δούεψαν στη ζωή τους δουλεύουν με χίλια τσιράκια στα γραφεία τους κι άλλα τόσα στη βουλή;

ΔΕΝ αλλάζουν, δεν αλλάζουμε  και ξανά προς τη δόξα. Αυτοί με την ψήφο του οπαδού κι εκείνος με την κουτοπονηριά του. Και, βέβαια, όσο βλέπει ο οπαδός να διορίζει λάθρα ο υπουργός ακόμα και σήμερα, τόσο ελπίζει και γίνεται πιο…οπαδός. Επενδύει στο Κόμμα, συνεπής στην παράταξη και με την ιδεολογία στο πορτοφόλι, όπως κάνουν όλοι σήμερα, σε ανατολή και δύση, Ευρώπη και Αμερική.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Ελληνικέ λαέ.
Οι έμποροι του χρήματος έχουν καταφέρει να αντικαταστήσουν τους εκλεγμένους πολιτικούς μαριονέτες με έναν τραπεζίτη πρωθυπουργό στην Ελλάδα, στην Ιταλία, θα γίνει στην Ισπανία, στην Πορτογαλία στην Ευρώπη, στον κόσμο.
Ενα απρόβλεπτο γεγονός όπως πυροβολισμός ή ακόμα χειρότερα χειροβομβίδα που ξέρουμε όλοι ότι μπορούν να οργανώσουν εύκολα και δε θα διστάσουν να το κάνουν, με την τρέχουσα ψυχολογία του Ελληνικού λαού (την οποία ελέγχουν απόλυτα) θα επέφερε χάος.
Αν σκεφτεί κανείς από τη πλευρά των αδίστακτων εμπόρων χρήματος στους οποίους τελικά “χρωστάμε”, η επιβολή στρατιωτικού νόμου είναι η πιο βολική διευθέτηση για να τελειώσουν τα ψέμματα και να ανατείλει η νέα μορφή διακυβέρνησης που ανέφερε και η Αννα Ψαρούδα στον “Ελληνα” πρόεδρο της “Ελληνικής” “δημοκρατίας”.
Η επιβολή στρατιωτικού νόμου, σε συνδυασμό με την αντιτρομοκρατική νομοθεσία, θα δώσει τη δυνατότητα σε ένα αυταρχικό καθεστώς, διοικούμενο ωραία και νοικοκυρεμένα όλα σε ένα να αφαιρέσει τα δικαιώματα των πολιτών με τον ισχυρισμό ότι είναι τρομοκράτες ή εν δυνάμει τρομοκράτες ή οτιδήποτε άλλο θελήσουνε και να φυλακίσουνε τους διαφωνούντες χωρίς δίκη, δικαίωμα εκπροσώπησης χωρίς τίποτε. Το σταλινικό καθεστώς θα μοιάζει μπροστά του κατηχητικό.

“Les Justes” – “Οι Δίκαιοι”

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ……

CATASTROIKΑ 2nd Trailer (Greek)

Το χρήμα διακινείται από υπολογιστές και οι λαοί πεινάνε

Έχετε ακούσει τον όρο “High Frequency Trading“; Ίσως όχι, ίσως ναι, όμως σε κάθε περίπτωση ας δούμε περί τίνος πρόκειται.

Αφορά την αγορά και πώληση μετοχών σε κλάσματα του δευτερολέπτου που γίνονται από υπολογιστές και όχι από ανθρώπους. Στην πραγματικότητα οι περισσότερες συναλλαγές στα χρηματιστήρια γίνονται από μηχανές οι οποίες στοχεύουν σε κέρδος μερικών cents σε κάθε μία από αυτές. Και μιλάμε για εκατομμύρια συναλλαγές οπότε το κέρδος των cents μεταφράζεται σε αθροιστικά σε δις.

Οι μηχανές αυτές παρέχουν ρευστότητα στο σύστημα, γεγονός θετικό, όμως…. οι συναλλαγές γίνονται βάσει καθαρά στατιστικών δεδομένων που βασίζονται στις προηγούμενες κινήσεις και όχι σε στοιχεία που αφορούν τα κέρδη των επιχειρήσεων ή τους CEO αυτών. Αποτέλεσμα είναι η υπερτίμηση κάποιων μετοχών και η υποτίμηση άλλων σε ασυμφωνία με την πραγματική αξία στην οποία αντιστοιχούν.

Οι υπολογιστές αυτοί κάνουν trading υψηλής συχνότητας (high frequency trading) και γι’ αυτό καλούνται high frequency traders και συνιστούν το 70% των traders. Βρίσκονται στην κατοχή τραπεζών όπως η Gordman Sacks, η Barclays, η Morgan Stanley κ.α. Σε ερώτηση για το αν εμπλέκονται άνθρωποι στο trading, η απάντηση είναι ότι “οι άνθρωποι δεν εμπλέκονται γιατί είναι εξαιρετικά αργοί στις κινήσεις τους“. Αντίθετα οι υπολογιστές σαρώνουν τα χρηματιστήρια και αποφασίζοντας με εκλεπτυσμένους αλγόριθμους βασιζόμενοι σε στατιστικά αγοράζουν μετοχές για να τις πουλήσουν 3 λεπτά αργότερα. Σκοπός φυσικά το κέρδος.

Δεν υπάρχουν συναισθήματα, μόνο στατιστικά. Αποδίδουν όμως; Όχι ακριβώς. Το αποτέλεσμα είναι περίπου τόσες απώλειες όσα και κέρδη. Όμως οι αλγόριθμοι βελτιώνονται και η αντίδραση των υπερυπολογιστών είναι ταχύτερη.

Το ζήτημα είναι όμως ότι διαστρεβλώνεται το σύστημα αξιών αφού οι εταιρίες αυτές καθ’ αυτές παύουν να σημαίνουν κάτι και οι φούσκες μπορούν να δημιουργηθούν εύκολα βασιζόμενες απλά και μόνο σε στην ευφορία ή στις φήμες.

Εισβολείς χωρίς ΟΧΙ

Του Θανάση Νικολαΐδη

Ν’  ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ, λοιπόν, κατάρες  και αφορισμούς απ’  το πρωί ως το βράδυ  για να’ ρθει η  Άνοιξη. Εχθρός ο  Γερμανός και η  Μέρκελ, φρεσκάρισμα  της μνήμης για  τη ναζιστική θηριωδία, το ΟΧΙ μας, η εισβολή  τους, όλα μας όπλισαν και ξεσπάμε. Δίκαια, για λόγους ιστορικούς, ελληνικούς και πατριωτικούς, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Με τους Γερμανούς και εταίρους μας που «δεν μας καταλαβαίνουν» να κάνουν τη δουλεία τους κι εμάς να ψάχνουμε για υπαίτιους της τραγωδίας μας. Κι αν τα λαδώματα της Siemens συνιστούν εμπορική πράξη γι αυτούς, για μας, οι ημέτεροι μιζαδόροι συνιστούν εθνικό έγκλημα.

ΚΑΙ, βέβαια, δεν αντιμετωπίζουμε  τους «εισβολείς»  με συνθήκες και φρόνημα  ’40-41.  Με το «χαμόγελο  στα χείλη» για  το μέτωπο, τότε, και  οι ελάχιστοι «κουραμπιέδες» και κλεφτοκοτάδες δεν κατάφεραν να μουντζουρώσουν το πορτραίτο της Ελλάδας των ηρωισμών. Σήμερα, με παρόμοιους (οικονομικούς) εισβολείς, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Γιατί, απ’ το ΟΧΙ του ’40 ως τις ελβετικές καταθέσεις των ημερών μας πέρασαν δεκαετίας μετάλλαξης και αλλοίωσης των εθνικών μας και ατομικών χαρακτηριστικών.

ΑΦΟΥ, λοιπόν, τα ψάλαμε στους  ξένους με την ψυχή μας και τους ρίξαμε στο έδαφος…μαύρους στο ξύλο από τις σκληρές εκφράσεις τους τύπου «κατακτητές» και παίρνοντας κουράγιο από εθνικοφρονικές κορώνες του τύπου «δεν υποκύπτουμε», «να ξεκουμπιστούν» κ.ά. της…κατανάλωσης, καιρός να σταματήσουμε τις τσιρίδες και τις κατάρες. Είναι αναποτελεσματικά. Καιρός για χρήση του όπλου για δικούς μας προδότες κιοτήδες και εγκληματίες. Για κουκουλοφόρους που άρπαξαν το χρήμα για την Ελβετία και για τη διαφθορά που δεν την οσμιστήκαμε.

OMOΣΠΟΝΔΙΑ​ΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΚΡΑΤΟΣ Ή ΕΤΑΙΡΕΙΑ ;

Χρειάσθηκα χρόνο να διαβάσω την πολυσέλιδη μελέτη της Βενετίας Κάντζια ,κάτι το οποίο ευελπιστώ ότι θα κάνετε και εσείς .

Διαπραγματεύεται το θέμα της Γερμανίας ως  Κράτους-Εταιρείας και των σχεδίων που αυτή εξυπηρετεί καθώς και ποίοι κρύβονται πίσω από αυτήν  κάτι που και λόγω της επικαιρότητας ως θέμα ανάγνωσης είναι ελκυστικό ..και για να κεντρίσω το ενδιαφέρον σας ακόμα περισσότερο σας παραθέτω απόσπασμα από το τέλος της μελέτης και στη συνέχεια σε scribd  όλη την μελέτη.

******************************************************************************

Τώρα, στο τέλος αυτής της µικρής µελέτης, σκέφτοµαι τι ερωτήσεις θα πρέπει να απευθύνουµε στην  «αρχηγό» της επιχείρησης διάλυσης της Ελλάδας, τους «υπαρχηγούς» της κκ. Σόϊµπλε, Βέστερβελε, Ράιχενµπαχκαι Σία. Αλλά και το κεντρικό µαφιόζικο κονκλάβιο της Ε.Ε. µε τα δικά του άνοµα και βρώµικα σχέδια κρυµµένα πίσω από τη δήθεν σιδηράαρχηγίνα του Βερολίνου. Μια άσηµη, άχρωµη, ψυχρή και αδίστακτη κυρία, που δεν διστάζει να εκτελεί εντολές των φιλικών της κέντρων,συγκροτηµάτων και λεσχών σε βάρος ακόµη και της ίδιας της πατρίδας της και του λαού της. Και βέβαια, ας αναρωτιόµαστε, όταν στρώνουµε τα κόκκινα χαλιά στους «υψηλούς» φιλοξενούµενούς  µας, αν µας έρχονται ως εκπρόσωποι µιας ανύπαρκτης χώρας που ψευδώς και παραπλανητικώς την ονοµάζουν  Οµοσπονδιακή  Δηµοκρατία της Γερµανίας ή της υπαρκτής Ε.Π.Ε. µε το ίδιο όνοµα και έδρα την Φρανκφούρτη… Και αν θέλουµε να µας καταντήσουν και εµάς έτσι… Την Ελλάδα, µωρέ, µια Ε.Π.Ε., το συνειδητοποιούµε; Βέβαια, µε όσα λίγα παραθέσαµε, συλλογιζόµαστε την κίτρινη προπαγάνδα που οργιάζει και από τη γερµανική και από την ελληνική πλευρά και θέλει να παίξει τους δύο λαούς, τον ένα εναντίον του άλλου.Το µισητό και πολύ νωπό στη µνήµη µας παρελθόν της ναζιστικής Γερµανίας, η σηµερινή άνοµη κατάσταση που ισχύει εκεί, ο άγαρµπος και κακός ρόλος που παίζει η αρχηγίνα τους στοιχειοθετούν και δικαιώνουν πράγµατι την εµφάνιση ενός 4ουΡάιχ µε έδρα το Βερολίνο; Σκεφτήκαµε µήπως γι’ αυτό επίτηδες µας αφήνουν να εκτονώνουµε την οργή και τον θυµό µας πάνω τους, αφού αυτό το 4οΡάιχ δεν µπορεί παρά να έχει ως κέντρο του τις Βρυξέλλες, εκεί όπου η αδίστακτη τοκογλυφική µαφία και τα µεγάλα συγκροτήµατα ανενόχλητοι προετοιµάζουν την πιο στυγνή και βάρβαρη δικτατορία που ονειρεύονται για ολόκληρη την Ευρώπη;

 Και βολεύει πράγµατι το µένος και την οργή γι’ αυτό το 4οΡάιχ να τα προσλαµβάνει σε αυτό το στάδιο η Γερµανία, για να µπορούν ανενόχλητοι να προετοιµάζονται.Ας καταλήξουµε, όµως, ότι όλα αυτά και το τι θα κάνουµε µαζί τους θα πρέπει να τα αποφασίσουµε όλοι µαζί. Όπως και όλοι µαζί ν’αποφασίσουµε για το πώς θα διεκδικήσουµε τα αυτονόητα ανθρώπινα δικαιώµατά µας. Έστω και σε αυτό το ελεγχόµενο και κουτσό Διεθνές Δικαστήριο που έχει ταχθεί να τα προστατεύει. Ίσως και αυτό, ποιος ξέρει, µπροστά στην αποφασιστικότητα των αφυπνισµένων λαών να συνειδητοποιήσει ότι για το καλό τους πλέον δεν τους παίρνει τίποτα άλλο από το να συνταχτούν και αυτοί µαζί µας.

************************************************

View this document on Scribd

φωτογραφία

ΗΡΩΩΝ ΓΗ

 

4 ΧΡΟΝΙΑ μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκοπου Χριστόδουλου

από Dimitris Kollatos

Με την συμπλήρωση σήμερα, 4 ετών από τον θάνατο του  Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου,ξανάρχεται σε πολλούς  αναπότρεπτα η σύγκριση με τον σημερινό κοιμησιάρη  Αρχιεπίσκοπο που έχουμε στην Αθήνα.. Θα τον είχαμε ξεχάσει σαν ύπαρξη άν  το τελευταίο διάστημα δέν  είχε αρχίσει  η Αρχιεπισκοπή  Αθηνών να διατυμπανίζει , στα ραδιόφωνα κυρίως,την νέα ντροπή της χώρας, τα δημόσια συσσίτια στα οποία πρωτοστατεί . Πάει μάλιστα κι ο Παπαδήμος, ο διορισμένος πρωθυπουργός της νέας χούντας και τής νέας Γερμανοκατοχής. Συγχαίρει και φωτογραφίζεται χαμογελαστός πού ο κοιμισμένος Αρχιεπίσκοπος δεν του χαλά τα σχέδια.Απεναντίας θυμίζει στο ποίμνιό του σε ποιο στάδιο εξαθλίωσης έχει έρθει.

Αντί να στραφεί ,ως νέος Χρύσανθος κατά των δωσιλόγων, κάθεται και παριστάνει τον σεπτόν ιεράρχην, ενώ ουσιαστικά είναι το δεξί χέρι της Κυβέρνησης πού ξεπουλά την χώρα συνειδητά. Πειθήνιο όργανο στα σχέδια των δωσιλόγων , κρατά τον λαό  που βλέπει προς την εκκλησία, στα όρια της αδράνειας , της αποβλάκωσις και καταδέχεται να επαίρεται , κι όλας, όταν του δίνει ένα πιάτο φαϊ . Στις 23 Ιουνίου που είχαμε αναγγείλει πώς θα πάμε με το Πόρτα-Πόρτα για διαμαρτρία στην Αρχιεπισκοπή, είχε την πονηριά να μας καλέσει δήθεν για συζήτηση. Τον πιστέψαμε και πήγαμε  μια αντιπροσωπεία να του ζητήσουμε καλόπιστα να μεσολαβήσει να σταματήσει η κακοποίηση των Ελλήνων και της Ελλάδας. Τού ζητήσαμε συγκεκριμένα πράγματα και υπερθεμάτισε σε όλα.5 μέρες μετά ο Παπουτσής λιάνισε σε ασφυξιογόνα την Αθήνα κι ὁ Αρχιεπίσκοπος μιλούσε με τον Βενιζέλο για το μισθολόγιο των παπάδων.

Δείτε ξανά το βίντεο ,

διαβάστε και το γράμμα που τού έστειλα και βεβαιωθείτε για την υποκρισία του.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν όλοι , τι θα έκανε  με την σημερινή κατάσταση ο Χριστόδουλος αν ζούσε.

Επειδή τον γνώριζα προσωπικά, είχε έρθει στην παράσταση μου ”η γυναίκα τού Σωκράτη΄΄, του είχα πάρει συνέντευξη, μπορώ να διαβεβαιώσω πώς μόνο απραγής δεν θα ήταν στο ξεπούλημα της Ελλάδας.